דָּנִיֵּאל
Chapter 3

דָּנִיֵּאל

Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

דָּנִיֵּאל 3

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֗א עֲבַד֙ צְלֵ֣ם דִּֽי־דְהַ֔ב רוּמֵהּ֙ אַמִּ֣ין שִׁתִּ֔ין פְּתָיֵ֖הּ אַמִּ֣ין שִׁ֑ת אֲקִימֵהּ֙ בְּבִקְעַ֣ת דּוּרָ֔א בִּמְדִינַ֖ת בָּבֶֽל׃
1กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​สร้าง​รูปปั้น​ทองคำ สูง​หกสิบ​ศอก กว้าง​หก​ศอก แล้ว​ตั้ง​ไว้​บน​ที่ราบ​ดูรา ใน​มณฑล​บาบิโลน
2וּנְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֡א שְׁלַ֡ח לְמִכְנַ֣שׁ ׀ לַֽאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֡א סִגְנַיָּ֣א וּֽפַחֲוָתָ֡א אֲדַרְגָּזְרַיָּא֩ גְדָ֨בְרַיָּ֤א דְּתָבְרַיָּא֙ תִּפְתָּיֵ֔א וְכֹ֖ל שִׁלְטֹנֵ֣י מְדִֽינָתָ֑א לְמֵתֵא֙ לַחֲנֻכַּ֣ת צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכָּֽא׃
2กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​เจ้า​เมือง รอง​เจ้า​เมือง ผู้​ว่า​การ ผู้พิพากษา ผู้​ดูแล​คลัง ที่ปรึกษา ผู้​รักษา​กฎหมาย และ​ผู้ปกครอง​มณฑล​ทุก​คน ให้​มา​ร่วม​พิธี​อุทิศ​รูปปั้น​ที่​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้
3בֵּאדַ֡יִן מִֽתְכַּנְּשִׁ֡ין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֡א סִגְנַיָּ֣א וּֽפַחֲוָתָ֡א אֲדַרְגָּזְרַיָּ֣א גְדָבְרַיָּא֩ דְּתָ֨בְרַיָּ֜א תִּפְתָּיֵ֗א וְכֹל֙ שִׁלְטֹנֵ֣י מְדִֽינָתָ֔א לַחֲנֻכַּ֣ת צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֑א *וְקָאֲמִין (וְקָֽיְמִין֙) לָקֳבֵ֣ל צַלְמָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּֽר׃
3เจ้า​เมือง รอง​เจ้า​เมือง ผู้​ว่า​การ ผู้พิพากษา ผู้​ดูแล​คลัง ที่ปรึกษา ผู้​รักษา​กฎหมาย และ​ผู้ปกครอง​มณฑล​ทุก​คน จึง​มา​ร่วม​พิธี​อุทิศ​รูปปั้น​ที่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ตั้ง​ไว้ พวก​เขา​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​รูปปั้น​นั้น
4וְכָרֹוזָ֖א קָרֵ֣א בְחָ֑יִל לְכֹ֤ון אָֽמְרִין֙ עַֽמְמַיָּ֔א אֻמַּיָּ֖א וְלִשָּׁנַיָּֽא׃
4ผู้​ประกาศ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “คน​ทุก​ชน​ชาติ ทุก​เชื้อชาติ ทุก​ภาษา จง​ฟัง​คำ​สั่ง​นี้
5בְּעִדָּנָ֡א דִּֽי־תִשְׁמְע֡וּן קָ֣ל קַרְנָ֣א מַ֠שְׁרֹוקִיתָא *קִיתָרֹוס (קַתְרֹ֨וס) סַבְּכָ֤א פְּסַנְתֵּרִין֙ סוּמְפֹּ֣נְיָ֔ה וְכֹ֖ל זְנֵ֣י זְמָרָ֑א תִּפְּל֤וּן וְתִסְגְּדוּן֙ לְצֶ֣לֶם דַּהֲבָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכָּֽא׃
5เมื่อใด​ที่​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด จง​หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ตั้ง​ไว้
6וּמַן־דִּי־לָ֥א יִפֵּ֖ל וְיִסְגֻּ֑ד בַּהּ־שַׁעֲתָ֣א יִתְרְמֵ֔א לְגֹֽוא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
6ใคร​ไม่​หมอบ​ลง​นมัสการ จะ​ต้อง​ถูก​โยน​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ทันที”
7כָּל־קֳבֵ֣ל דְּנָ֡ה בֵּהּ־זִמְנָ֡א כְּדִ֣י שָֽׁמְעִ֣ין כָּֽל־עַמְמַיָּ֡א קָ֣ל קַרְנָא֩ מַשְׁרֹ֨וקִיתָ֜א *קִיתָרֹס (קַתְרֹ֤וס) שַׂבְּכָא֙ פְּסַנְטֵרִ֔ין וְכֹ֖ל זְנֵ֣י זְמָרָ֑א נָֽפְלִ֨ין כָּֽל־עַֽמְמַיָּ֜א אֻמַיָּ֣א וְלִשָּׁנַיָּ֗א סָֽגְדִין֙ לְצֶ֣לֶם דַּהֲבָ֔א דִּ֥י הֲקֵ֖ים נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מַלְכָּֽא׃
7ดังนั้น เมื่อ​ทุก​คน​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด คน​ทุก​ชน​ชาติ ทุก​เชื้อชาติ ทุก​ภาษา ก็​หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ตั้ง​ไว้
8כָּל־קֳבֵ֤ל דְּנָה֙ בֵּהּ־זִמְנָ֔א קְרִ֖בוּ גֻּבְרִ֣ין כַּשְׂדָּאִ֑ין וַאֲכַ֥לוּ קַרְצֵיהֹ֖ון דִּ֥י יְהוּדָיֵֽא׃
8ใน​เวลา​นั้น ชาว​เคลเดีย​บาง​คน​เข้า​มา​กล่าวหา​ชาว​ยิว
9עֲנֹו֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לִנְבוּכַדְנֶצַּ֖ר מַלְכָּ֑א מַלְכָּ֖א לְעָלְמִ֥ין חֱיִֽי׃
9พวก​เขา​ทูล​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ว่า “ขอ​พระองค์​ทรง​พระเจริญ​ตลอด​ไป!
10*אַנְתָּה (אַ֣נְתְּ) מַלְכָּא֮ שָׂ֣מְתָּ טְּעֵם֒ דִּ֣י כָל־אֱנָ֡שׁ דִּֽי־יִשְׁמַ֡ע קָ֣ל קַרְנָ֣א מַ֠שְׁרֹקִיתָא *קִיתָרֹס (קַתְרֹ֨וס) שַׂבְּכָ֤א פְסַנְתֵּרִין֙ *וְסִיפֹּנְיָה (וְסוּפֹּ֣נְיָ֔ה) וְכֹ֖ל זְנֵ֣י זְמָרָ֑א יִפֵּ֥ל וְיִסְגֻּ֖ד לְצֶ֥לֶם דַּהֲבָֽא׃
10ข้าแต่​กษัตริย์ พระองค์​ทรง​ออก​คำ​สั่ง​ให้​ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ
11וּמַן־דִּי־לָ֥א יִפֵּ֖ל וְיִסְגֻּ֑ד יִתְרְמֵ֕א לְגֹֽוא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
11ใคร​ไม่​หมอบ​ลง​นมัสการ จะ​ต้อง​ถูก​โยน​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน
12אִיתַ֞י גֻּבְרִ֣ין יְהוּדָאיִ֗ן דִּֽי־מַנִּ֤יתָ יָתְהֹון֙ עַל־עֲבִידַת֙ מְדִינַ֣ת בָּבֶ֔ל שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֑ו גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֗ךְ לָא־שָׂ֨מֽוּ *עֲלַיִךְ (עֲלָ֤ךְ) מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם *לֵאלָהַיִךְ (לֵֽאלָהָךְ֙) לָ֣א פָלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ לָ֥א סָגְדִֽין׃ ס
12แต่​มี​ชาว​ยิว​บาง​คน​ที่​พระองค์​ทรง​แต่งตั้ง​ให้​ดูแล​กิจการ​ของ​มณฑล​บาบิโลน คือ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก ข้าแต่​กษัตริย์ คน​เหล่า​นี้​ไม่​เคารพ​พระองค์ พวก​เขา​ไม่​รับใช้​เทพเจ้า​ของ​พระองค์ และ​ไม่​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้”
13בֵּאדַ֤יִן נְבוּכַדְנֶצַּר֙ בִּרְגַ֣ז וַחֲמָ֔ה אֲמַר֙ לְהַיְתָיָ֔ה לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֑ו בֵּאדַ֙יִן֙ גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֔ךְ הֵיתָ֖יוּ קֳדָ֥ם מַלְכָּֽא׃
13เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​โกรธ​จัด สั่ง​ให้​พา​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​มา คน​ทั้ง​สาม​จึง​ถูก​นำ​มา​ต่อ​หน้า​กษัตริย์
14עָנֵ֤ה נְבֻֽכַדְנֶצַּר֙ וְאָמַ֣ר לְהֹ֔ון הַצְדָּ֕א שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֑ו לֵֽאלָהַ֗י לָ֤א אִֽיתֵיכֹון֙ פָּֽלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימֶת לָ֥א סָֽגְדִֽין׃
14เนบูคัดเนสซาร์​ตรัส​ถาม​ว่า “ชัดรัค เมชัค อาเบดเนโก เป็น​ความจริง​หรือ​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​รับใช้​เทพเจ้า​ของ​เรา และ​ไม่​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​เรา​ตั้ง​ไว้?
15כְּעַ֞ן הֵ֧ן אִֽיתֵיכֹ֣ון עֲתִידִ֗ין דִּ֣י בְעִדָּנָ֡א דִּֽי־תִשְׁמְע֡וּן קָ֣ל קַרְנָ֣א מַשְׁרֹוקִיתָ֣א *קִיתָרֹס (קַתְרֹ֣וס) שַׂבְּכָ֡א פְּסַנְתֵּרִין֩ וְסוּמְפֹּ֨נְיָ֜ה וְכֹ֣ל ׀ זְנֵ֣י זְמָרָ֗א תִּפְּל֣וּן וְתִסְגְּדוּן֮ לְצַלְמָ֣א דִֽי־עַבְדֵת֒ וְהֵן֙ לָ֣א תִסְגְּד֔וּן בַּהּ־שַׁעֲתָ֣ה תִתְרְמֹ֔ון לְגֹֽוא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּ֑א וּמַן־ה֣וּא אֱלָ֔הּ דֵּ֥י יְשֵֽׁיזְבִנְכֹ֖ון מִן־יְדָֽי׃
15ถ้า​ตอน​นี้​พวก​เจ้า​พร้อม​จะ​หมอบ​ลง​นมัสการ​รูปปั้น​ที่​เรา​สร้าง เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​แตรเขาสัตว์ ขลุ่ย พิณ​ซิเธอร์ พิณ​ไลร์ พิณ​ฮาร์ป ปี่ และ​ดนตรี​ทุก​ชนิด ก็​เป็น​อัน​ดี แต่​ถ้า​ไม่​ยอม​นมัสการ เรา​จะ​ให้​โยน​พวก​เจ้า​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ทันที แล้ว​เทพเจ้า​องค์​ไหน​จะ​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​เรา​ได้?”
16עֲנֹ֗ו שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֔ו וְאָמְרִ֖ין לְמַלְכָּ֑א נְבֽוּכַדְנֶצַּ֔ר לָֽא־חַשְׁחִ֨ין אֲנַ֧חְנָה עַל־דְּנָ֛ה פִּתְגָ֖ם לַהֲתָבוּתָֽךְ׃
16ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “เนบูคัดเนสซาร์ พวก​เรา​ไม่​จำเป็น​ต้อง​แก้​ต่าง​ใน​เรื่อง​นี้
17הֵ֣ן אִיתַ֗י אֱלָהַ֙נָא֙ דִּֽי־אֲנַ֣חְנָא פָֽלְחִ֔ין יָכִ֖ל לְשֵׁיזָבוּתַ֑נָא מִן־אַתּ֨וּן נוּרָ֧א יָקִֽדְתָּ֛א וּמִן־יְדָ֥ךְ מַלְכָּ֖א יְשֵׁיזִֽב׃
17ถ้า​ต้อง​เป็น​เช่น​นั้น พระเจ้า​ที่​พวก​เรา​รับใช้​สามารถ​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ได้ และ​พระองค์​จะ​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​กษัตริย์
18וְהֵ֣ן לָ֔א יְדִ֥יעַ לֶהֱוֵא־לָ֖ךְ מַלְכָּ֑א דִּ֤י לֵֽאלָהָיִךְ֙ לָא־*אִיתַיְנָא (אִיתַ֣נָא) פָֽלְחִ֔ין וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ לָ֥א נִסְגֻּֽד׃ ס
18แต่​ถึง​จะ​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น ขอ​ให้​กษัตริย์​รู้​ไว้​ว่า พวก​เรา​จะ​ไม่​รับใช้​เทพเจ้า​ของ​พระองค์ และ​จะ​ไม่​นมัสการ​รูปปั้น​ทองคำ​ที่​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้”
19בֵּאדַ֨יִן נְבוּכַדְנֶצַּ֜ר הִתְמְלִ֣י חֱמָ֗א וּצְלֵ֤ם אַנְפֹּ֙והִי֙ *אֶשְׁתַּנּוּ (אֶשְׁתַּנִּ֔י) עַל־שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֑ו עָנֵ֤ה וְאָמַר֙ לְמֵזֵ֣א לְאַתּוּנָ֔א חַ֨ד־שִׁבְעָ֔ה עַ֛ל דִּ֥י חֲזֵ֖ה לְמֵזְיֵֽהּ׃
19เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​โกรธ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​จน​พระพักตร์​เปลี่ยน​ไป แล้ว​ทรง​สั่ง​ให้​เร่ง​ไฟ​ใน​เตา​ให้​ร้อน​กว่า​ปกติ​เจ็ด​เท่า
20וּלְגֻבְרִ֤ין גִּבָּֽרֵי־חַ֙יִל֙ דִּ֣י בְחַיְלֵ֔הּ אֲמַר֙ לְכַפָּתָ֔ה לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֑ו לְמִרְמֵ֕א לְאַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
20พระองค์​ทรง​สั่ง​ทหาร​ที่​แข็งแรง​บาง​คน​ใน​กองทัพ ให้​มัด​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก แล้ว​โยน​ลง​ใน​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน
21בֵּאדַ֜יִן גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֗ךְ כְּפִ֙תוּ֙ בְּסַרְבָּלֵיהֹון֙ *פַּטִּישֵׁיהֹון (פַּטְּשֵׁיהֹ֔ון) וְכַרְבְּלָתְהֹ֖ון וּלְבֻשֵׁיהֹ֑ון וּרְמִ֕יו לְגֹֽוא־אַתּ֥וּן נוּרָ֖א יָקִֽדְתָּֽא׃
21พวก​เขา​จึง​มัด​คน​ทั้ง​สาม​ทั้ง​กางเกง เสื้อ เสื้อ​คลุม และ​เครื่อง​แต่ง​กาย​อื่นๆ แล้ว​โยน​ลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน
22כָּל־קֳבֵ֣ל דְּנָ֗ה מִן־דִּ֞י מִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ מַחְצְפָ֔ה וְאַתּוּנָ֖א אֵזֵ֣ה יַתִּ֑ירָא גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֗ךְ דִּ֤י הַסִּ֙קוּ֙ לְשַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֔ו קַטִּ֣ל הִמֹּ֔ון שְׁבִיבָ֖א דִּ֥י נוּרָֽא׃
22เพราะ​คำ​สั่ง​ของ​กษัตริย์​เร่งด่วน​และ​เตา​ร้อน​จัด เปลว​ไฟ​จึง​เผา​ทหาร​ที่​ยก​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​ไป​จน​ตาย
23וְגֻבְרַיָּ֤א אִלֵּךְ֙ תְּלָ֣תֵּהֹ֔ון שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֑ו נְפַ֛לוּ לְגֹֽוא־אַתּוּן־נוּרָ֥א יָֽקִדְתָּ֖א מְכַפְּתִֽין׃ פ
23ส่วน​คน​ทั้ง​สาม คือ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก ตกลง​กลาง​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน​ทั้ง​ที่​ยัง​ถูก​มัด​อยู่
24אֱדַ֙יִן֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א תְּוַ֖הּ וְקָ֣ם בְּהִתְבְּהָלָ֑ה עָנֵ֨ה וְאָמַ֜ר לְהַדָּֽבְרֹ֗והִי הֲלָא֩ גֻבְרִ֨ין תְּלָתָ֜א רְמֵ֤ינָא לְגֹוא־נוּרָא֙ מְכַפְּתִ֔ין עָנַ֤יִן וְאָמְרִין֙ לְמַלְכָּ֔א יַצִּיבָ֖א מַלְכָּֽא׃
24กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ทรง​ตก​ตะลึง ลุก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว แล้ว​ตรัส​ถาม​ที่ปรึกษา​ว่า “เรา​มัด​คน​สาม​คน​โยน​ลง​กลาง​ไฟ​ไม่​ใช่​หรือ?” พวก​เขา​ทูล​ตอบ​ว่า “จริง ข้าแต่​กษัตริย์”
25עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר הָֽא־אֲנָ֨ה חָזֵ֜ה גֻּבְרִ֣ין אַרְבְּעָ֗ה שְׁרַ֙יִן֙ מַהְלְכִ֣ין בְּגֹֽוא־נוּרָ֔א וַחֲבָ֖ל לָא־אִיתַ֣י בְּהֹ֑ון וְרֵוֵהּ֙ דִּ֣י *רְבִיעָיָא (רְֽבִיעָאָ֔ה) דָּמֵ֖ה לְבַר־אֱלָהִֽין׃ ס
25พระองค์​ตรัส​ว่า “ดู​สิ! เรา​เห็น​คน​สี่​คน​เดิน​อยู่​กลาง​ไฟ​โดย​ไม่​มี​อะไร​ผูกมัด ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​อันตราย คน​ที่​สี่​มี​รูปร่าง​เหมือน​บุตร​ของ​เหล่า​เทพเจ้า”
26בֵּאדַ֜יִן קְרֵ֣ב נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר לִתְרַע֮ אַתּ֣וּן נוּרָ֣א יָקִֽדְתָּא֒ עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר שַׁדְרַ֨ךְ מֵישַׁ֧ךְ וַעֲבֵד־נְגֹ֛ו עַבְדֹ֛והִי דִּֽי־אֱלָהָ֥א *עִלָּיָא (עִלָּאָ֖ה) פֻּ֣קוּ וֶאֱתֹ֑ו בֵּאדַ֣יִן נָֽפְקִ֗ין שַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד נְגֹ֖ו מִן־גֹּ֥וא נוּרָֽא׃
26เนบูคัดเนสซาร์​เสด็จ​ไป​ใกล้​ปาก​เตา​ที่​มี​ไฟ​ลุก​โชน แล้ว​ตรัส​เรีย​กว่า “ชัดรัค เมชัค อาเบดเนโก ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​ผู้​สูง​สุด ออก​มา! มา​ที่​นี่!” ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​จึง​ออก​มา​จาก​กลาง​ไฟ
27וּ֠מִֽתְכַּנְּשִׁין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֞א סִגְנַיָּ֣א וּפַחֲוָתָא֮ וְהַדָּבְרֵ֣י מַלְכָּא֒ חָזַ֣יִן לְגֻבְרַיָּ֣א אִלֵּ֡ךְ דִּי֩ לָֽא־שְׁלֵ֨ט נוּרָ֜א בְּגֶשְׁמְהֹ֗ון וּשְׂעַ֤ר רֵֽאשְׁהֹון֙ לָ֣א הִתְחָרַ֔ךְ וְסָרְבָּלֵיהֹ֖ון לָ֣א שְׁנֹ֑ו וְרֵ֣יחַ נ֔וּר לָ֥א עֲדָ֖ת בְּהֹֽון׃
27เจ้า​เมือง รอง​เจ้า​เมือง ผู้​ว่า​การ และ​ที่ปรึกษา​ของ​กษัตริย์​มา​รวม​กัน​ดู​คน​ทั้ง​สาม เห็น​ว่า​ไฟ​ไม่​ทำ​อันตราย​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา ผม​ไม่​ไหม้ กางเกง​ไม่​เสียหาย แม้​แต่​กลิ่น​ไฟ​ก็​ไม่​ติด​ตัว
28עָנֵ֨ה נְבֽוּכַדְנֶצַּ֜ר וְאָמַ֗ר בְּרִ֤יךְ אֱלָהֲהֹון֙ דִּֽי־שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֔ו דִּֽי־שְׁלַ֤ח מַלְאֲכֵהּ֙ וְשֵׁיזִ֣ב לְעַבְדֹ֔והִי דִּ֥י הִתְרְחִ֖צוּ עֲלֹ֑והִי וּמִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ שַׁנִּ֔יו וִיהַ֣בוּ *גֶשְׁמֵיהֹון (גֶשְׁמְהֹ֗ון) דִּ֠י לָֽא־יִפְלְח֤וּן וְלָֽא־יִסְגְּדוּן֙ לְכָל־אֱלָ֔הּ לָהֵ֖ן לֵאלָֽהֲהֹֽון׃
28เนบูคัดเนสซาร์​ตรัส​ว่า “ขอ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ของ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก พระองค์​ส่ง​ทูตสวรรค์​มา และ​ช่วย​ผู้รับใช้​ที่​วางใจ​ใน​พระองค์ พวก​เขา​ไม่​ยอม​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​กษัตริย์​และ​ยอม​สละ​ร่างกาย เพื่อ​จะ​ไม่​ต้อง​รับใช้​หรือ​นมัสการ​เทพเจ้า​องค์​ใด​นอกจาก​พระเจ้า​ของ​ตน
29וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּי֩ כָל־עַ֨ם אֻמָּ֜ה וְלִשָּׁ֗ן דִּֽי־יֵאמַ֤ר *שֵׁלָה (שָׁלוּ֙) עַ֣ל אֱלָהֲהֹ֗ון דִּֽי־שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְגֹ֔וא הַדָּמִ֣ין יִתְעֲבֵ֔ד וּבַיְתֵ֖הּ נְוָלִ֣י יִשְׁתַּוֵּ֑ה כָּל־קֳבֵ֗ל דִּ֣י לָ֤א אִיתַי֙ אֱלָ֣ה אָחֳרָ֔ן דִּֽי־יִכֻּ֥ל לְהַצָּלָ֖ה כִּדְנָֽה׃
29เรา​จึง​ออก​คำ​สั่ง​ว่า คน​จาก​ชน​ชาติ เชื้อชาติ หรือ​ภาษา​ใด​ก็​ตาม ที่​พูด​ลบหลู่​พระเจ้า​ของ​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก จะ​ต้อง​ถูก​หั่น​เป็น​ชิ้นๆ และ​บ้าน​ของ​เขา​จะ​กลาย​เป็น​กอง​มูล เพราะ​ไม่​มี​เทพเจ้า​อื่น​ใด​ช่วย​ให้​รอด​ได้​อย่าง​นี้”
30בֵּאדַ֣יִן מַלְכָּ֗א הַצְלַ֛ח לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֛ךְ וַעֲבֵ֥ד נְגֹ֖ו בִּמְדִינַ֥ת בָּבֶֽל׃ פ
30กษัตริย์​ทรง​เลื่อน​ตำแหน่ง​ชัดรัค เมชัค และ​อาเบดเนโก​ใน​มณฑล​บาบิโลน
31נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֗א לְֽכָל־עַֽמְמַיָּ֞א אֻמַיָּ֧א וְלִשָּׁנַיָּ֛א דִּֽי־*דָאֲרִין (דָיְרִ֥ין) בְּכָל־אַרְעָ֖א שְׁלָמְכֹ֥ון יִשְׂגֵּֽא׃
no verse 31 in this text
32אָֽתַיָּא֙ וְתִמְהַיָּ֔א דִּ֚י עֲבַ֣ד עִמִּ֔י אֱלָהָ֖א *עִלָּיָא (עִלָּאָ֑ה) שְׁפַ֥ר קֽ͏ָדָמַ֖י לְהַחֲוָיָֽה׃
no verse 32 in this text
33אָתֹ֙והִי֙ כְּמָ֣ה רַבְרְבִ֔ין וְתִמְהֹ֖והִי כְּמָ֣ה תַקִּיפִ֑ין מַלְכוּתֵהּ֙ מַלְכ֣וּת עָלַ֔ם וְשָׁלְטָנֵ֖הּ עִם־דָּ֥ר וְדָֽר׃
no verse 33 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.