עמוס 8

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1כֹּ֥ה הִרְאַ֖נִי אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה וְהִנֵּ֖ה כְּל֥וּב קָֽיִץ׃

1พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ให้ข้าพเจ้าเห็นดังนี้ มีตะกร้าผลไม้ฤดูร้อนใบหนึ่ง

2וַיֹּ֗אמֶר מָֽה־אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ עָמ֔וֹס וָאֹמַ֖ר כְּל֣וּב קָ֑יִץ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י בָּ֤א הַקֵּץ֙ אֶל־עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא־אוֹסִ֥יף ע֖וֹד עֲב֥וֹר לֽוֹ׃

2พระองค์ถามว่า “อาโมส คุณเห็นอะไร?” ข้าพเจ้าตอบว่า “ตะกร้าผลไม้ฤดูร้อน” พระยาห์เวห์จึงบอกข้าพเจ้าว่า “จุดจบมาถึงอิสราเอล ประชาชนของเราแล้ว เราจะไม่ละเว้นพวกเขาอีกต่อไป

3וְהֵילִ֜ילוּ שִׁיר֤וֹת הֵיכָל֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה רַ֣ב הַפֶּ֔גֶר בְּכָל־מָק֖וֹם הִשְׁלִ֥יךְ הָֽס׃ פ

3ในวันนั้น เพลงในพระวิหารจะกลายเป็นเสียงคร่ำครวญ” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว “จะมีศพมากมาย ทุกแห่งพวกเขาจะทิ้งศพอย่างเงียบงัน

4שִׁמְעוּ־זֹ֕את הַשֹּׁאֲפִ֖ים אֶבְי֑וֹן וְלַשְׁבִּ֖ית עֲנִיֵּי אָֽרֶץ׃

4จงฟังเรื่องนี้ พวกคุณที่อยากกลืนกินคนยากไร้ และทำให้คนจนในแผ่นดินล่มจม

5לֵאמֹ֗ר מָתַ֞י יַעֲבֹ֤ר הַחֹ֙דֶשׁ֙ וְנַשְׁבִּ֣ירָה שֶּׁ֔בֶר וְהַשַּׁבָּ֖ת וְנִפְתְּחָה־בָּ֑ר לְהַקְטִ֤ין אֵיפָה֙ וּלְהַגְדִּ֣יל שֶׁ֔קֶל וּלְעַוֵּ֖ת מֹאזְנֵ֥י מִרְמָֽה׃

5พวกคุณพูดว่า ‘เมื่อไรวันเดือนดับจะผ่านไป พวกเราจะได้ขายธัญพืช? เมื่อไรวันสะบาโตจะผ่านไป พวกเราจะได้ค้าข้าวสาลี? ทำเอฟาห์ ให้เล็กลง และทำเชเขล ให้ใหญ่ขึ้น ค้าขายอย่างฉ้อฉลด้วยตาชั่งโกง

6לִקְנ֤וֹת בַּכֶּ֙סֶף֙ דַּלִּ֔ים וְאֶבְי֖וֹן בַּעֲב֣וּר נַעֲלָ֑יִם וּמַפַּ֥ל בַּ֖ר נַשְׁבִּֽיר׃

6เพื่อพวกเราจะได้ซื้อคนจนด้วยเงิน และซื้อคนยากไร้ด้วยรองเท้าแตะคู่หนึ่ง และขายเศษที่กวาดมาไปกับข้าวสาลี’”

7נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה בִּגְא֣וֹן יַעֲקֹ֑ב אִם־אֶשְׁכַּ֥ח לָנֶ֖צַח כָּל־מַעֲשֵׂיהֶֽם׃

7พระยาห์เวห์สาบานด้วยความทะนงของยาโคบว่า “เราจะไม่มีวันลืมการกระทำใดของพวกเขาเลย

8הַ֤עַל זֹאת֙ לֹֽא־תִרְגַּ֣ז הָאָ֔רֶץ וְאָבַ֖ל כָּל־יוֹשֵׁ֣ב בָּ֑הּ וְעָלְתָ֤ה כָאֹר֙ כֻּלָּ֔הּ וְנִגְרְשָׁ֥ה וְנִשְׁקְעָ֖ה כִּיא֥וֹר מִצְרָֽיִם׃ ס

8แผ่นดินจะไม่สั่นสะเทือนเพราะเรื่องนี้หรือ และทุกคนที่อาศัยอยู่จะไม่ไว้ทุกข์หรือ? แผ่นดินทั้งหมดจะยกตัวขึ้นเหมือนแม่น้ำ ปั่นป่วนแล้วลดลงอีก เหมือนแม่น้ำแห่งอียิปต์

9וְהָיָ֣ה׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהֵבֵאתִ֥י הַשֶּׁ֖מֶשׁ בַּֽצָּהֳרָ֑יִם וְהַחֲשַׁכְתִּ֥י לָאָ֖רֶץ בְּי֥וֹם אֽוֹר׃

9ในวันนั้น” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว “เราจะทำให้ดวงอาทิตย์ตกในเวลาเที่ยง ทำให้แผ่นดินมืดลงในวันฟ้าใส

10וְהָפַכְתִּ֨י חַגֵּיכֶ֜ם לְאֵ֗בֶל וְכָל־שִֽׁירֵיכֶם֙ לְקִינָ֔ה וְהַעֲלֵיתִ֤י עַל־כָּל־מָתְנַ֙יִם֙ שָׂ֔ק וְעַל־כָּל־רֹ֖אשׁ קָרְחָ֑ה וְשַׂמְתִּ֙יהָ֙ כְּאֵ֣בֶל יָחִ֔יד וְאַחֲרִיתָ֖הּ כְּי֥וֹם מָֽר׃

10เราจะเปลี่ยนงานฉลองของพวกคุณเป็นการไว้ทุกข์ เปลี่ยนเพลงทั้งหมดเป็นบทคร่ำครวญ เราจะให้ทุกคนสวมผ้ากระสอบ และทำให้ทุกศีรษะล้าน เราจะทำให้เป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้ลูกชายคนเดียว และจบลงเหมือนวันแห่งความขมขื่น

11הִנֵּ֣ה׀ יָמִ֣ים בָּאִ֗ים נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִשְׁלַחְתִּ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ לֹֽא־רָעָ֤ב לַלֶּ֙חֶם֙ וְלֹֽא־צָמָ֣א לַמַּ֔יִם כִּ֣י אִם־לִשְׁמֹ֔עַ אֵ֖ת דִּבְרֵ֥י יְהוָֽה׃

11จงใส่ใจ วันนั้นจะมาถึง” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว “เราจะส่งความอดอยากมาในแผ่นดิน ไม่ใช่การขาดขนมปัง หรือการกระหายน้ำ แต่เป็นการอดฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์

12וְנָעוּ֙ מִיָּ֣ם עַד־יָ֔ם וּמִצָּפ֖וֹן וְעַד־מִזְרָ֑ח יְשֽׁוֹטְט֛וּ לְבַקֵּ֥שׁ אֶת־דְּבַר־יְהוָ֖ה וְלֹ֥א יִמְצָֽאוּ׃

12พวกเขาจะเร่ร่อนจากทะเลหนึ่งไปอีกทะเลหนึ่ง จากเหนือไปถึงตะวันออก วิ่งไปมาเพื่อแสวงหาถ้อยคำของพระยาห์เวห์ แต่จะหาไม่พบ

13בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא תִּ֠תְעַלַּפְנָה הַבְּתוּלֹ֧ת הַיָּפ֛וֹת וְהַבַּחוּרִ֖ים בַּצָּמָֽא׃

13ในวันนั้น หญิงพรหมจารีที่งดงาม และชายหนุ่มจะเป็นลมเพราะกระหายน้ำ

14הַנִּשְׁבָּעִים֙ בְּאַשְׁמַ֣ת שֹֽׁמְר֔וֹן וְאָמְר֗וּ חֵ֤י אֱלֹהֶ֙יךָ֙ דָּ֔ן וְחֵ֖י דֶּ֣רֶךְ בְּאֵֽר־שָׁ֑בַע וְנָפְל֖וּ וְלֹא־יָק֥וּמוּ עֽוֹד׃ ס

14คนที่สาบานด้วยบาปของสะมาเรีย และพูดว่า ‘ดาน ขอสาบานด้วยเทพเจ้าของเจ้าผู้มีชีวิตอยู่’ และว่า ‘ขอสาบานด้วยทางแห่งเบเออร์เชบาที่มีชีวิตอยู่’ จะล้มลงและไม่ลุกขึ้นอีกเลย”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.