Книга пророка Исаии

Old Testament

New Testament

Chapter 26
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Книга пророка Исаии 26

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1В тот день будет воспета песнь сия в земле Иудиной: город крепкий у нас; спасение дал Он вместо стены и вала.
1[In die illa cantabitur canticum istud in terra Juda: Urbs fortitudinis nostræ Sion; salvator ponetur in ea murus et antemurale.
2Отворите ворота; да войдет народ праведный, хранящий истину.
2Aperite portas, et ingrediatur gens justa, custodiens veritatem.
3Твердого духом Ты хранишь в совершенном мире, ибо на Тебя уповает он.
3Vetus error abiit: servabis pacem; pacem, quia in te speravimus.
4Уповайте на Господа вовеки, ибо Господь Бог есть твердыня вечная:
4Sperastis in Domino in sæculis æternis; in Domino Deo forti in perpetuum.
5Он ниспроверг живших на высоте, высоко стоявший город; поверг его, поверг на землю, бросил его в прах.
5Quia incurvabit habitantes in excelso; civitatem sublimem humiliabit: humiliabit eam usque ad terram, detrahet eam usque ad pulverem.
6Нога попирает его, ноги бедного, стопы нищих.
6Conculcabit eam pes, pedes pauperis, gressus egenorum.
7Путь праведника прям; Ты уравниваешь стезю праведника.
7Semita justi recta est, rectus callis justi ad ambulandum.
8И на пути судов Твоих, Господи, мы уповали на Тебя; к имени Твоему и к воспоминанию о Тебе стремилась душа наша.
8Et in semita judiciorum tuorum, Domine, sustinuimus te: nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animæ.
9Душею моею я стремился к Тебе ночью, и духом моим я буду искать Тебя во внутренности моей с раннего утра: ибо когда суды Твои совершаются на земле, тогда живущие в мире научаются правде.
9Anima mea desideravit te in nocte, sed et spiritu meo in præcordiis meis de mane vigilabo ad te. Cum feceris judicia tua in terra, justitiam discent habitatores orbis.
10Если нечестивый будет помилован, то не научится он правде, - будет злодействовать в земле правых и не будет взирать на величие Господа.
10Misereamur impio, et non discet justitiam; in terra sanctorum iniqua gessit, et non videbit gloriam Domini.
11Господи! рука Твоя была высоко поднята, но они не видали ее; увидят и устыдятся ненавидящие народ Твой; огонь пожрет врагов Твоих.
11Domine, exaltetur manus tua, et non videant; videant, et confundantur zelantes populi; et ignis hostes tuos devoret.
12Господи! Ты даруешь нам мир; ибо и все дела наши Ты устрояешь для нас.
12Domine, dabis pacem nobis: omnia enim opera nostra operatus es nobis.
13Господи Боже наш! другие владыки кроме Тебя господствовали над нами; но чрез Тебя только мы славим имя Твое.
13Domine Deus noster, possederunt nos domini absque te; tantum in te recordemur nominis tui.
14Мертвые не оживут; рефаимы не встанут, потому что Ты посетил и истребил их, и уничтожил всякую память о них.
14Morientes non vivant, gigantes non resurgant: propterea visitasti et contrivisti eos, et perdidisti omnem memoriam eorum.
15Ты умножил народ, Господи, умножил народ, - прославил Себя, распространил все пределы земли.
15Indulsisti genti, Domine, indulsisti genti, numquid glorificatus es? elongasti omnes terminos terræ.
16Господи! в бедствии он искал Тебя; изливал тихие моления, когда наказание Твое постигало его.
16Domine, in angustia requisierunt te, in tribulatione murmuris doctrina tua eis.
17Как беременная женщина, при наступлении родов, мучится, вопит от болей своих, так были мы пред Тобою, Господи.
17Sicut quæ concipit, cum appropinquaverit ad partum, dolens clamat in doloribus suis, sic facti sumus a facie tua, Domine.
18Были беременны, мучились, и рождали как бы ветер; спасения не доставили земле, и прочие жители вселенной не пали.
18Concepimus, et quasi parturivimus, et peperimus spiritum. Salutes non fecimus in terra; ideo non ceciderunt habitatores terræ.
19Оживут мертвецы Твои, восстанут мертвые тела! Воспряньте и торжествуйте, поверженные в прахе: ибо роса Твоя - роса растений, и земля извергнет мертвецов.
19Vivent mortui tui, interfecti mei resurgent. Expergiscimini, et laudate, qui habitatis in pulvere, quia ros lucis ros tuus, et terram gigantum detrahes in ruinam.
20Пойди, народ мой, войди в покои твои и запри за собой двери твои, укройся на мгновение, доколе не пройдет гнев;
20Vade, populus meus, intra in cubicula tua; claude ostia tua super te, abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio.
21ибо вот, Господь выходит из жилища Своего наказать обитателей земли за их беззаконие, и земля откроет поглощенную ею кровь и уже не скроет убитых своих.
21Ecce enim Dominus egredietur de loco suo, ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum; et revelabit terra sanguinem suum, et non operiet ultra interfectos suos.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.