Juízes 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Jerubaal, que é Gideão, e todo o povo que estava com ele, levantaram-se de madrugada e acamparam junto à fonte de Harode. O acampamento de Midiã estava ao norte deles, perto da colina de Moré, no vale.
1Иерубаал, сау Гедеон, ши тот попорул каре ера ку ел с-ау скулат дис-де-диминяцэ ши ау тэбэрыт ла изворул Харод. Табэра луй Мадиан ера ла мязэноапте де Гедеон, спре дялул Море, ын вале.
2O SENHOR disse a Gideão: “O povo que está com você é numeroso demais para que eu entregue os midianitas nas suas mãos, para que Israel não se glorie contra mim, dizendo: ‘A minha própria mão me salvou.’
2Домнул а зис луй Гедеон: „Попорул пе каре-л ай ку тине есте пря мулт пентру ка сэ дау пе Мадиан ын мыниле луй; ел ар путя сэ се лауде ымпотрива Мя ши сэ зикэ: ‘Мына мя м-а избэвит.’
3Agora, pois, proclame aos ouvidos do povo, dizendo: ‘Quem estiver com medo e tremendo, volte e afaste-se do monte Gileade.’” Então vinte e dois mil homens do povo voltaram, e restaram dez mil.
3Вестеште дар лукрул ачеста ын аузул попорулуй: ‘Чине есте фрикос ши се теме, сэ се ынтоаркэ ши сэ се депэртезе де Мунтеле Галаадулуй.’” Доуэзечь ши доуэ де мий де оамень дин попор с-ау ынторс ши ау май рэмас зече мий.
4O SENHOR disse a Gideão: “Ainda há povo demais. Desça com eles às águas, e ali eu os testarei para você. Aquele de quem eu lhe disser: ‘Este irá com você’, esse irá com você; e aquele de quem eu lhe disser: ‘Este não irá com você’, esse não irá.”
4Домнул а зис луй Гедеон: „Попорул есте ынкэ пря мулт. Кобоарэ-й ла апэ ши аколо ци-й вой алеӂе; ачела деспре каре ыць вой спуне: ‘Ачеста сэ мяргэ ку тине’ ва мерӂе ку тине, ши ачела деспре каре ыць вой спуне: ‘Ачеста сэ ну мяргэ ку тине’ ну ва мерӂе ку тине.”
5Então ele fez o povo descer às águas; e o SENHOR disse a Gideão: “Todo aquele que lamber a água com a língua, como o cachorro lambe, você separará; da mesma forma, todo aquele que se ajoelhar para beber.”
5Гедеон а коборыт попорул ла апэ, ши Домнул а зис луй Гедеон: „Пе тоць чей че вор липэи апэ ку лимба, кум липэе кынеле, сэ-й деспарць де тоць чей че вор бя апэ дин ӂенункь.”
6O número dos que lamberam a água, levando a mão à boca, foi de trezentos homens; mas todo o restante do povo se ajoelhou para beber água.
6Чей че ау липэит апа, дукынд-о ла гурэ ку мына, ау фост ын нумэр де трей суте де оамень; ши тот попорул челэлалт а ынӂенункят ка сэ бя.
7O SENHOR disse a Gideão: “Eu os salvarei por meio dos trezentos homens que lamberam a água e entregarei os midianitas nas suas mãos. Que todos os outros vão embora, cada um para o seu lugar.”
7Ши Домнул а зис луй Гедеон: „Ку чей трей суте де оамень каре ау липэит, вэ вой мынтуи ши вой да пе Мадиан ын мыниле тале. Тоць чейлалць дин попор сэ се дукэ фиекаре акасэ.”
8Então o povo tomou provisões em suas mãos e as suas trombetas; e ele enviou todos os demais homens de Israel para as suas próprias tendas, mas reteve os trezentos homens; e o acampamento de Midiã estava abaixo dele no vale.
8Ау луат меринделе попорулуй ши трымбицеле луй. Апой Гедеон а тримис пе тоць бэрбаций луй Исраел, пе фиекаре ын кортул луй, ши а цинут пе чей трей суте де оамень. Табэра луй Мадиан ера жос, ын вале.
9Naquela mesma noite, o SENHOR lhe disse: “Levante-se, desça contra o acampamento, pois eu o entreguei em suas mãos.
9Домнул а зис луй Гедеон ын тимпул нопций: „Скоалэ-те ши кобоарэ-те ын табэрэ, кэч ам дат-о ын мыниле тале.
10Mas se você tem medo de descer, desça com Pura, seu servo, ao acampamento.
10Дакэ ць-е фрикэ сэ те коборь, кобоарэ-те ку Пура, служиторул тэу.
11Você ouvirá o que eles dizem; e depois as suas mãos se fortalecerão para descer contra o acampamento.” Então ele desceu com Pura, seu servo, até aos postos avançados dos homens armados que estavam no acampamento.
11Сэ аскулць че вор зиче ши дупэ ачея ци се вор ынтэри мыниле: кобоарэ-те дар ын табэрэ.” Ел с-а коборыт ку Пура, служиторул луй, пынэ ла ынтыя стражэ а таберей.
12Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do oriente estavam espalhados pelo vale, numerosos como gafanhotos; e os seus camelos eram inumeráveis, como a areia que está na praia do mar.
12Мадиан, Амалек ши тоць фиий Рэсэритулуй ерау рэспындиць ын вале, ка о мулциме де лэкусте, ши кэмилеле лор ерау фэрэ нумэр, ка нисипул де пе марӂиня мэрий.
13Quando Gideão chegou, eis que um homem contava um sonho ao seu companheiro. Ele disse: “Eis que tive um sonho; e vi um pão de cevada vir rolando para dentro do acampamento de Midiã, e chegou à tenda, e a atingiu de tal modo que ela caiu, virando-a de cima para baixo, de modo que a tenda ficou estendida no chão.”
13Гедеон а сосит ши ятэ кэ ун ом историся товарэшулуй сэу ун вис. Ел зичя: „Ам висат ун вис ши се фэчя кэ о туртэ де орз се ростоголя ын табэра луй Мадиан; а венит де с-а ловит пынэ ла корт, ши кортул а кэзут; л-а рэстурнат ку сусул ын жос ши кортул а фост дэрымат.”
14Seu companheiro respondeu: “Isso não é outra coisa senão a espada de Gideão, filho de Joás, um homem de Israel. Deus entregou Midiã e todo o exército em suas mãos.”
14Товарэшул луй а рэспунс ши а зис: „Ачаста ну есте алтчева декыт сабия луй Гедеон, фиул луй Иоас, бэрбатул луй Исраел; Думнезеу а дат ын мыниле луй пе Мадиан ши тоатэ табэра.”
15E aconteceu que, quando Gideão ouviu o relato do sonho e a sua interpretação, ele adorou. Em seguida, voltou ao acampamento de Israel e disse: “Levantem-se, pois o SENHOR entregou o exército de Midiã em suas mãos!”
15Кынд а аузит Гедеон историсиря висулуй ши тылкуиря луй, с-а арункат ку фаца ла пэмынт, с-а ынторс ын табэра луй Исраел ши а зис: „Скулаци-вэ, кэч Домнул а дат ын мыниле воастре табэра луй Мадиан!”
16Ele dividiu os trezentos homens em três companhias e colocou nas mãos de todos eles trombetas e cântaros vazios, com tochas dentro dos cântaros.
16А ымпэрцит ын трей чете пе чей трей суте де оамень ши ле-а дат тутурор трымбице ши урчоаре гоале ку ниште фэклий ын урчоаре.
17Ele lhes disse: “Olhem para mim e façam o mesmo. Eis que, quando eu chegar aos limites do acampamento, o que eu fizer, vocês também deverão fazer.
17Ел ле-а зис: „Сэ вэ уйтаць ла мине ши сэ фачець ка мине. Кум вой ажунӂе ын табэрэ, сэ фачець че вой фаче еу
18Quando eu tocar a trombeta, eu e todos os que estiverem comigo, toquem as trombetas também de todos os lados ao redor do acampamento inteiro, e gritem: ‘Pelo SENHOR e por Gideão!’”
18ши кынд вом суна дин трымбицэ еу ши тоць чей че вор фи ку мине, сэ сунаць ши вой дин трымбицэ де жур ымпрежурул таберей ши сэ зичець: ‘Сабия Домнулуй ши а луй Гедеон!’”
19Assim, Gideão e os cem homens que estavam com ele chegaram aos limites do acampamento no início da vigília média, pouco depois de terem trocado as sentinelas. Então tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que tinham nas mãos.
19Гедеон ши чей о сутэ де оамень каре ерау ку ел ау ажунс ла капэтул таберей ла ынчепутул стрэжий де ла мижлокул нопций, ындатэ дупэ че пусесерэ пе пэзиторь. Ау сунат дин трымбицэ ши ау спарт урчоареле пе каре ле авяу ын мынэ.
20As três companhias tocaram as trombetas, quebraram os cântaros e seguraram as tochas nas mãos esquerdas e as trombetas nas mãos direitas para tocar; e gritaram: “À espada pelo SENHOR e por Gideão!”
20Челе трей чете ау сунат дин трымбицэ ши ау спарт урчоареле; ау апукат фэклииле ку мына стынгэ ши трымбицеле ку мына дряптэ, ка сэ суне, ши ау стригат: „Сабия Домнулуй ши а луй Гедеон!”
21Eles permaneceram cada um no seu lugar ao redor do acampamento, e todo o exército inimigo começou a correr; e, gritando, fugiram.
21А рэмас фиекаре ла локул луй, ын журул таберей, ши тоатэ табэра а ынчепут сэ алерӂе, сэ ципе ши сэ фугэ.
22Quando tocaram as trezentas trombetas, o SENHOR virou a espada de cada homem contra o seu companheiro e contra todo o exército; e o exército fugiu até Bete-Sita, em direção a Zererá, até a fronteira de Abel-Meolá, perto de Tabate.
22Чей трей суте де оамень ау сунат ярэшь дин трымбицэ ши, ын тоатэ табэра, Домнул й-а фэкут сэ ынтоаркэ сабия уний ымпотрива алтора. Табэра а фуӂит пынэ ла Бет-Шита, спре Церера, пынэ ла хотарул де ла Абел-Мехола, лынгэ Табат.
23Os homens de Israel foram convocados de Naftali, de Aser e de todo o Manassés, e perseguiram Midiã.
23Бэрбаций луй Исраел с-ау стрынс, чей дин Нефтали, дин Ашер ши дин тот Манасе, ши ау урмэрит пе Мадиан.
24Gideão enviou mensageiros por toda a região montanhosa de Efraim, dizendo: “Desçam contra Midiã e tomem as águas antes deles até Bete-Bara, e também o Jordão!” Então todos os homens de Efraim foram reunidos e tomaram as águas até Bete-Bara, e também o Jordão.
24Гедеон а тримис соль ын тот мунтеле луй Ефраим ка сэ спунэ: „Коборыци-вэ ынаинтя луй Мадиан ши тэяци-ле тречеря апелор пынэ ла Бет-Бара ши Йордан.” Тоць бэрбаций луй Ефраим с-ау стрынс ши ау пус стэпынире пе тречеря апелор пынэ ла Бет-Бара ши Йордан.
25Eles capturaram os dois príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe. Mataram Orebe na rocha de Orebe, e Zeebe no lagar de Zeebe, enquanto perseguiam Midiã. Depois trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, do outro lado do Jordão.
25Ау пус мына пе доуэ кэпетений але луй Мадиан: Ореб ши Зееб; ау учис пе Ореб ла стынка луй Ореб ши ау учис пе Зееб ла тяскул луй Зееб. Ау урмэрит пе Мадиан ши ау адус капетеле луй Ореб ши Зееб ла Гедеон, де чялалтэ парте а Йорданулуй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.