Juízes 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Havia um homem na região montanhosa de Efraim cujo nome era Mica.
1Ера ун ом дин мунтеле луй Ефраим, нумит Мика.
2Ele disse à sua mãe: “As mil e cem peças de prata que foram tomadas de você, sobre as quais você pronunciou uma maldição, e também a proferiu aos meus ouvidos — eis que a prata está comigo. Eu a peguei.” A sua mãe disse: “Bendito seja o meu filho pelo SENHOR!”
2Ел а зис мамей сале: „Чей о мие о сутэ де сикли де арӂинт каре ци с-ау луат ши пентру каре ай блестемат кяр ын аузул урекилор меле, арӂинтул ачеста есте ын мыниле меле, еу ыл луасем.” Ши мама са а зис: „Бинекувынтат сэ фие фиул меу де Домнул!”
3Ele devolveu as mil e cem peças de prata à sua mãe, e então a sua mãe disse: “Eu dedico solenemente da minha mão esta prata ao SENHOR a favor do meu filho, para fazer uma imagem esculpida e um ídolo de metal fundido. Agora, portanto, eu a devolverei a você.”
3Ел а дат ынапой мамей сале чей о мие о сутэ де сикли де арӂинт; ши мама са а зис: „Ынкин ку мына мя арӂинтул ачеста Домнулуй, ка сэ фак ку ел фиулуй меу ун кип чоплит ши ун кип турнат; ши, астфел, ци-л вой да ынапой.”
4Quando ele devolveu o dinheiro à sua mãe, ela pegou duzentas peças de prata e as entregou a um ourives, que fez com elas uma imagem esculpida e um ídolo de metal fundido. E eles ficaram na casa de Mica.
4Ел а дат арӂинтул ынапой мамей сале. Мама са а луат доуэ суте де сикли де арӂинт ши а дат арӂинтул ла арӂинтар, каре а фэкут дин ел ун кип чоплит ши ун кип турнат. Кипуриле ау фост адусе ын каса луй Мика.
5O homem Mica possuía um santuário de deuses; fez um éfode e terafins, e consagrou um dos seus filhos, que se tornou o seu sacerdote.
5Мика ачеста авя о касэ а луй Думнезеу; а фэкут ун ефод ши терафимь ши а сфинцит пе унул дин фиий луй ка преот.
6Naqueles dias não havia rei em Israel. Cada um fazia o que era certo aos seus próprios olhos.
6Ын время ачея, ну ера ымпэрат ын Исраел. Фиекаре фэчя че-й плэчя.
7Havia um jovem de Belém de Judá, da família de Judá, que era levita; e ele morava ali.
7Ера ун тынэр ын Бетлеемул луй Иуда, дин фамилия луй Иуда; ера левит ши локуя пентру о време аколо.
8O homem partiu da cidade, de Belém de Judá, para morar onde pudesse encontrar um lugar; e, em sua jornada, chegou à região montanhosa de Efraim, à casa de Mica.
8Омул ачеста а плекат дин четатя Бетлеемул луй Иуда сэ-шь кауте о локуинцэ потривитэ. Урмынду-шь друмул, а ажунс ын мунтеле луй Ефраим, ла каса луй Мика.
9Mica lhe perguntou: “De onde você vem?” Ele lhe respondeu: “Sou um levita de Belém de Judá, e estou procurando um lugar para morar.”
9Мика й-а зис: „Де унде вий?” Ел й-а рэспунс: „Еу сунт левит дин Бетлеемул луй Иуда ши мерг сэ-мь каут о локуинцэ потривитэ.”
10Mica lhe disse: “Fique morando comigo e seja para mim pai e sacerdote, e eu lhe darei dez peças de prata por ano, uma muda de roupa e o seu sustento.” Assim, o levita entrou.
10Мика й-а зис: „Рэмый ла мине; ту сэ-мь фий татэ ши преот, ши еу ыць вой да зече сикли де арӂинт пе ан, хайнеле де каре вей авя невое ши мижлоаче де трай.”
11O levita consentiu em morar com o homem; e o jovem tornou-se para ele como um dos seus filhos.
11Ши левитул а интрат ла ел. С-а хотэрыт астфел сэ рэмынэ ла омул ачеста, каре а привит пе тынэр ка пе унул дин фиий луй.
12Mica consagrou o levita, e o jovem tornou-se o seu sacerdote, e ficou na casa de Mica.
12Мика а сфинцит пе левит, ши тынэрул ачеста й-а служит ка преот ши а локуит ын каса луй.
13Então Mica disse: “Agora sei que o SENHOR me fará o bem, já que tenho um levita como meu sacerdote.”
13Ши Мика а зис: „Акум штиу кэ Домнул ымь ва фаче бине, фииндкэ ам ка преот пе левитул ачеста.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.