Juízes 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora, Jefté, o gileadita, era um poderoso guerreiro. Ele era filho de uma prostituta. Gileade era o pai de Jefté.
1Иефта, Галаадитул, ера ун ом витяз. Ел ера фиул уней курве. Галаад нэскусе пе Иефта.
2A mulher de Gileade também lhe deu filhos. Quando os filhos de sua mulher cresceram, expulsaram Jefté e lhe disseram: “Você não terá herança na casa de nosso pai, pois é filho de outra mulher.”
2Неваста луй Галаад й-а нэскут фий, каре, фэкынду-се марь, ау изгонит пе Иефта ши й-ау зис: „Ту ну вей авя моштенире ын каса татэлуй ностру, кэч ешть фиул уней алте фемей.”
3Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Homens vadios juntaram-se a Jefté e saíam com ele.
3Ши Иефта а фуӂит де ла фраций луй ши а локуит ын цара Тоб. Ниште оамень фэрэ кэпэтый с-ау стрынс ла Иефта ши фэчяу плимбэрь ку ел.
4Depois de algum tempo, os filhos de Amom entraram em guerra contra Israel.
4Дупэ кытва тимп, фиий луй Амон ау порнит ку рэзбой ымпотрива луй Исраел.
5Quando os filhos de Amom guerrearam contra Israel, os líderes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe.
5Ши пе кынд фиий луй Амон фэчяу рэзбой ку Исраел, бэтрыний Галаадулуй с-ау дус сэ кауте пе Иефта дин цара Тоб.
6Eles disseram a Jefté: “Venha e seja o nosso comandante, para que possamos lutar contra os filhos de Amom.”
6Ей ау зис луй Иефта: „Вино де фий кэпетения ноастрэ ши сэ батем пе фиий луй Амон.”
7Jefté disse aos líderes de Gileade: “Por acaso vocês não me odiaram e me expulsaram da casa de meu pai? Por que vieram a mim agora, quando estão em angústia?”
7Иефта а рэспунс бэтрынилор Галаадулуй: „Ну м-аць урыт вой ши ну м-аць изгонит вой дин каса татэлуй меу? Пентру че вениць ла мине акум, кынд сунтець ын стрымтораре?”
8Os líderes de Gileade disseram a Jefté: “É por isso que voltamos a você agora, para que venha conosco e lute contra os filhos de Amom. Você será o nosso chefe sobre todos os habitantes de Gileade.”
8Бэтрыний Галаадулуй ау зис луй Иефта: „Не ынтоарчем ла тине акум ка сэ мерӂь ку ной, сэ баць пе фиий луй Амон ши сэ фий кэпетения ноастрэ, кэпетения тутурор локуиторилор Галаадулуй.”
9Jefté disse aos líderes de Gileade: “Se vocês me levarem de volta para lutar contra os filhos de Amom, e o SENHOR os entregar diante de mim, eu serei o chefe de vocês?”
9Иефта а рэспунс бэтрынилор Галаадулуй: „Дакэ мэ адучець ынапой ка сэ бат пе фиий луй Амон ши дакэ Домнул ый ва да ынаинтя мя, вой фи еу оаре кэпетения воастрэ?”
10Os líderes de Gileade disseram a Jefté: “O SENHOR será testemunha entre nós. Certamente faremos conforme a sua palavra.”
10Бэтрыний Галаадулуй ау зис луй Иефта: „Домнул сэ не аудэ ши сэ жудече дакэ ну вом фаче че спуй.”
11Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre eles. Jefté repetiu todas as suas palavras perante o SENHOR em Mispá.
11Ши Иефта а порнит ку бэтрыний Галаадулуй. Попорул л-а пус ын фрунтя луй ши л-а ашезат кэпетение, ши Иефта а спус дин ноу ынаинтя Домнулуй, ла Мицпа, тоате кувинтеле пе каре ле ростисе.
12Jefté enviou mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: “O que você tem contra mim, para que tenha vindo lutar contra a minha terra?”
12Иефта а тримис соль ымпэратулуй фиилор луй Амон ка сэ-й спунэ: „Че ай ку мине де вий ымпотрива мя сэ фачь рэзбой ымпотрива цэрий меле?”
13O rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “É porque Israel tomou a minha terra quando subiu do Egito, desde o Arnom até o Jaboque, e até o Jordão. Agora, portanto, devolva esse território pacificamente.”
13Ымпэратул фиилор луй Амон а рэспунс солилор луй Иефта: „Пентру кэ Исраел, кынд с-а суит дин Еӂипт, а пус мына пе цара мя, де ла Арнон пынэ ла Иабок ши Йордан. Дэ-мь-о ынапой акум де бунэвое.”
14Jefté enviou mensageiros novamente ao rei dos filhos de Amom;
14Иефта а тримис ярэшь соль ымпэратулуй фиилор луй Амон
15e lhe disse: “Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos filhos de Amom;
15ка сэ-й спунэ: „Аша ворбеште Иефта: ‘Исраел н-а пус мына пе цара Моабулуй, нич пе цара фиилор луй Амон.
16mas quando subiram do Egito, e Israel passou pelo deserto até o Mar Vermelho, e chegou a Cades,
16Кэч, кынд с-а суит Исраел дин Еӂипт, а мерс ын пустиу пынэ ла Маря Рошие ши а ажунс ла Кадес.
17então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Por favor, deixe-me passar pela sua terra’; mas o rei de Edom não deu ouvidos. Da mesma forma, enviou mensageiros ao rei de Moabe, mas ele recusou; assim Israel permaneceu em Cades.
17Атунч, Исраел а тримис соль ымпэратулуй Едомулуй ка сэ-й спунэ: «Ласэ-мэ сэ трек прин цара та.» Дар ымпэратул Едомулуй н-а воит. А тримис ши ла ымпэратул Моабулуй, ши нич ел н-а врут. Ши Исраел а рэмас ла Кадес.
18Depois, caminharam pelo deserto, contornaram a terra de Edom e a terra de Moabe, chegaram pelo lado leste da terra de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom; mas não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a fronteira de Moabe.
18Апой а мерс прин пустиу, а околит цара Едомулуй ши цара Моабулуй ши а венит ла рэсэритул цэрий Моабулуй; ау тэбэрыт динколо де Арнон, фэрэ сэ интре пе цинутул Моабулуй, кэч Арнонул ера хотарул Моабулуй.
19Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, rei de Hesbom; e Israel lhe disse: ‘Por favor, deixe-nos passar pela sua terra até o meu lugar.’
19Исраел а тримис соль луй Сихон, ымпэратул аморицилор, ымпэратул Хесбонулуй. Ши Исраел й-а зис: «Ласэ-мэ сэ трек прин цара та пынэ ла локул спре каре мерӂем.»
20Mas Seom não confiou em Israel para passar por seu território; pelo contrário, Seom reuniu todo o seu povo, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
20Дар Сихон н-а авут ынкредере ын Исраел, ка сэ-л ласе сэ трякэ пе цинутул луй, шь-а стрынс тот попорул, а тэбэрыт ла Иахат ши а луптат ымпотрива луй Исраел.
21O SENHOR, o Deus de Israel, entregou Seom e todo o seu povo nas mãos de Israel, e eles os feriram. Assim Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus, os habitantes daquela região.
21Домнул Думнезеул луй Исраел а дат пе Сихон ши пе тот попорул луй ын мыниле луй Исраел, каре й-а бэтут. Исраел а пус мына пе тоатэ цара аморицилор каре ерау ашезаць ын цара ачаста.
22Tomaram posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
22Ау пус мына пе тот цинутул аморицилор, де ла Арнон пынэ ла Иабок ши де ла пустиу пынэ ла Йордан.
23Assim, agora que o SENHOR, o Deus de Israel, desapossou os amorreus de diante do seu povo Israel, você acha que deveria tomar posse dela?
23Ши акум, кынд Домнул Думнезеул луй Исраел а изгонит пе амориць динаинтя попорулуй Сэу Исраел, ту сэ ле стэпынешть цара?
24Por acaso você não toma posse daquilo que Camos, o seu deus, lhe dá para possuir? Da mesma forma, de quem quer que o SENHOR nosso Deus tenha desapossado de diante de nós, disso nós tomaremos posse.
24Оаре че-ць дэ ын стэпынире думнезеул тэу, Кемош, ну вей стэпыни? Ши тот че не-а дат ын стэпынире Домнул Думнезеул ностру, ынаинтя ноастрэ, ной сэ ну стэпыним?
25Agora, será que você é de alguma forma melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Alguma vez ele contendeu contra Israel, ou alguma vez lutou contra eles?
25Ешть ту май бун декыт Балак, фиул луй Ципор, ымпэратул Моабулуй? С-а чертат ел ку Исраел сау а фэкут ел рэзбой ымпотрива луй?
26Israel habitou em Hesbom e em seus povoados, em Aroer e em seus povoados, e em todas as cidades que estão ao longo das margens do Arnom durante trezentos anos! Por que vocês não as recuperaram durante esse tempo?
26Ятэ кэ сунт трей суте де ань де кынд локуеште Исраел ла Хесбон ши ын сателе дин журул луй, ла Ароер ши ын сателе дин журул луй ши ын тоате четэциле каре сунт пе малул Арнонулуй. Пентру че ну и ле-аць луат ын тот тимпул ачеста?
27Portanto, eu não pequei contra você, mas você me faz o mal ao guerrear contra mim. Que o SENHOR, o Juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.”
27Еу ну те-ам супэрат делок, ши рэу те-ай пуртат ку мине, фэкынду-мь рэзбой. Домнул сэ жудече лукрул ачеста. Ел сэ фие астэзь жудекэтор ынтре фиий луй Исраел ши фиий луй Амон.’”
28Contudo, o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos às palavras que Jefté lhe enviou.
28Ымпэратул фиилор луй Амон н-а аскултат кувинтеле пе каре а тримис Иефта сэ и ле спунэ.
29Então o Espírito do SENHOR veio sobre Jefté, e ele passou por Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e de Mispá de Gileade ele avançou contra os filhos de Amom.
29Духул Домнулуй а венит песте Иефта. Иефта а стрэбэтут Галаадул ши Манасе; а трекут ла Мицпе, ын Галаад, ши дин Мицпе, дин Галаад, а порнит ымпотрива фиилор луй Амон.
30Jefté fez um voto ao SENHOR, e disse: “Se de fato entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
30Иефта а фэкут о журуинцэ Домнулуй ши а зис: „Дакэ вей да ын мыниле меле пе фиий луй Амон,
31então, o que quer que saia pelas portas da minha casa ao meu encontro quando eu voltar em paz dos filhos de Amom, será do SENHOR, e eu o oferecerei como holocausto.”
31орьчине ва еши пе порциле касей меле ынаинтя мя, ла ынтоарчеря мя феричитэ де ла фиий луй Амон, ва фи ынкинат Домнулуй ши-л вой адуче ка ардере-де-тот.”
32Assim Jefté avançou contra os filhos de Amom para lutar contra eles; e o SENHOR os entregou nas suas mãos.
32Иефта а порнит ымпотрива фиилор луй Амон ши Домнул й-а дат ын мыниле луй.
33Ele os feriu com grande matança, desde Aroer até chegar a Minite, num total de vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim os filhos de Amom foram subjugados diante dos filhos de Israel.
33Ле-а причинуит о фоарте маре ынфрынӂере, де ла Ароер пынэ спре Минит, лок каре куприндя доуэзечь де четэць, ши пынэ ла Абел-Керамим. Ши фиий луй Амон ау фост смериць ынаинтя копиилор луй Исраел.
34Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, eis que a sua filha saiu ao seu encontro com tamborins e danças. Ela era a sua única filha. Além dela, ele não tinha filho nem filha.
34Иефта с-а ынторс акасэ ла Мицпа. Ши ятэ кэ фийкэ-са й-а ешит ынаинте ку тимпане ши жокурь. Еа ера сингурул луй копил; н-авя фий ши нич алтэ фатэ.
35Quando ele a viu, rasgou as suas roupas e disse: “Ah, minha filha! Você me prostrou profundamente, e é você quem me traz grande angústia; pois abri a minha boca ao SENHOR, e não posso voltar atrás.”
35Кум а вэзут-о, ел шь-а рупт хайнеле ши а зис: „Ах, фата мя, адынк мэ ловешть ши мэ тулбурь! Ам фэкут о журуинцэ Домнулуй ши н-о пот ынтоарче.”
36Ela lhe disse: “Meu pai, você abriu a sua boca ao SENHOR; faça comigo de acordo com o que saiu da sua boca, porque o SENHOR tomou vingança por você dos seus inimigos, os filhos de Amom.”
36Еа й-а зис: „Татэ, ай фэкут о журуинцэ Домнулуй, фэ-мь потривит ку чея че ць-а ешит дин гурэ, акум, кынд Домнул те-а рэзбунат пе врэжмаший тэй, пе фиий луй Амон.”
37Em seguida, ela disse a seu pai: “Que me seja feito isto. Deixe-me só por dois meses, para que eu vá e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.”
37Ши еа а зис татэлуй сэу: „Атыт ынгэдуе-мь: ласэ-мэ слободэ доуэ лунь, ка сэ мэ дук сэ мэ кобор ын мунць ши сэ-мь плынг фечория ку товарэшеле меле.”
38Ele disse: “Vá.” Ele a despediu por dois meses; e ela partiu, ela e as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
38Ел а рэспунс: „Ду-те!” Ши а лэсат-о слободэ доуэ лунь. Еа с-а дус ку товарэшеле ей ши шь-а плынс фечория пе мунць.
39Ao fim de dois meses, ela voltou para seu pai, que fez com ela de acordo com o voto que havia feito. Ela era virgem. E tornou-se um costume em Israel
39Дупэ челе доуэ лунь, с-а ынторс ла татэл ей ши ел а ымплинит ку еа журуинца пе каре о фэкусе. Еа ну куноскусе ымпреунаря ку бэрбат. Де атунч с-а фэкут ын Исраел обичеюл
40que as filhas de Israel saíssem anualmente para celebrar a filha de Jefté, o gileadita, por quatro dias no ano.
40кэ, ын тоць аний, фетеле луй Исраел се дук сэ прэзнуяскэ пе фийка луй Иефта, Галаадитул, патру зиле пе ан.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.