Isaías
Chapter 44
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1“Agora, porém, ouça, Jacó, meu servo, e Israel, a quem escolhi.
1Ka ko eni, fanongo, ʻE Sēkope ko ʻeku tamaioʻeiki; mo ʻIsileli, ʻa koe kuo u fili:
2Assim diz o SENHOR que o fez, que o formou desde o ventre, e que o ajudará: ‘Não tenha medo, Jacó, meu servo; e você, Jesurum, a quem escolhi.
2‌ʻOku pehē ʻe Sihova ʻaia naʻa ne ngaohi koe, pea naʻe fakafuofua koe mei he manāva, ʻaia te ne tokoniʻi koe; “ʻOua ʻe manavahē,” ʻE Sēkope, ko ʻeku tamaioʻeiki: pea mo koe, ko Sesuluni, ʻa koe kuo u fili.
3Pois derramarei água sobre o sedento, e torrentes sobre a terra seca. Derramarei o meu Espírito sobre a sua descendência, e a minha bênção sobre os seus filhos;
3He te u lilingi ʻae vai kiate ia ʻoku fieinu, pea mo e vai lahi ki he kelekele mōmoa: pea te u huaʻi hoku laumālie ki ho hako, mo ʻeku tāpuaki ki hoʻo fānau:
4e eles brotarão no meio da relva, como salgueiros junto aos ribeiros de água.
4Pea te nau tupu hake ʻo hangē ʻoku ʻi he mohuku, ʻo hangē ko e ngaahi uilou ʻi he veʻe vaitafe.
5Um dirá: “Eu sou do SENHOR.” Outro será chamado pelo nome de Jacó; e outro escreverá com a sua mão: “Do SENHOR”, e honrará o nome de Israel.’”
5‌ʻE pehē ʻe ha tokotaha, “ʻOku ʻo Sihova au;” pea ko e tokotaha ʻe ui ʻaki ʻae hingoa ko Sēkope; pea ko e tokotaha te ne tohi ʻaki hono nima kia Sihova, pea fakahingoa foʻou ia ʻaki ʻae hingoa ʻo ʻIsileli.
6Assim diz o SENHOR, o Rei de Israel, e o seu Redentor, o SENHOR dos Exércitos: “Eu sou o primeiro, e eu sou o último; e além de mim não há Deus.
6‌ʻOku pehē ʻe Sihova ko e Tuʻi ʻo ʻIsileli, pea ko hono huhuʻi ko Sihova ʻoe ngaahi kautau; “Ko au ko e ʻuluaki, pea ko au pe ko e ki mui; pea ʻoku ʻikai ha ʻOtua mo au.”
7Quem é como eu? Que ele chame, e o declare, e o exponha perante mim, desde que estabeleci o povo antigo? Que eles declarem as coisas vindouras, e o que ainda vai acontecer.
7Pea ko hai, ʻo hangē ko au, ʻe ui, pea ʻe fakahā ia, pea ʻe fakatonutonu ia maʻaku, hili ʻeku fakanofo ʻae kakai ʻi muʻa? Pea ko e ngaahi meʻa ʻoku haʻu ni, pea mo ia ʻe hoko, tuku ke nau fakahā kiate kinautolu.
8Não temam, nem se assustem. Não declarei isso a vocês há muito tempo, e não o anunciei? Vocês são minhas testemunhas. Há outro Deus além de mim? De fato, não há. Não conheço nenhuma outra Rocha.”
8‌ʻOua te mou manavahē, pea ʻoua ʻe lilika: ʻikai kuo u fakahā kiate koe mei he kuonga ko ia, pea kuo fanongonongo ia? ʻIo, ko ʻeku kau fakamoʻoni ʻakimoutolu. ʻOku ai ha ʻOtua mo au? ʻIo, ʻoku ʻikai ha ʻOtua; ʻoku ʻikai te u ʻilo ha taha.”
9Todos os que fazem imagens esculpidas são vaidade. As coisas em que eles se deleitam de nada aproveitam. Suas próprias testemunhas não veem, nem sabem, para que sejam envergonhados.
9Ko e vaʻinga ʻakinautolu kotoa pē ʻoku ngaohi ʻae tamapua kuo tongi; pea ʻe ʻikai ʻaonga ʻae ngaahi meʻa ʻoku nau fiefia ai; pea ko e kau fakamoʻoni ʻakinautolu kiate kinautolu; ʻoku ʻikai te nau mamata, pe ʻilo, koeʻuhi ke nau mā ai.
10Quem formou um deus, ou fundiu uma imagem que de nada serve?
10Ko hai kuo ne fakafuofua ha ʻotua, pe ngaohi ha tamapua kuo tongi ʻoku ʻaonga ki ha meʻa ʻe taha?
11Eis que todos os seus companheiros ficarão decepcionados; e os artesãos são meros homens. Que todos eles se reúnam. Que se levantem. Eles temerão. Eles serão envergonhados juntos.
11Vakai, ʻe mā ʻene ngaahi kaumeʻa kotoa pē: pea ko e kau ngāue, ʻoku ʻoe tangata ʻakinautolu: tuku ke tānaki fakataha ʻakinautolu, tuku ke nau tuʻu hake; ka te nau manavahē, pea te nau mā fakataha.
12O ferreiro pega um machado, trabalha nas brasas, molda-o com martelos, e o forja com o seu braço forte. Ele tem fome, e a sua força falha; ele não bebe água, e desfalece.
12Ko e tufunga ukamea ʻoku ne ngāueʻaki ʻae meʻa fakaū ʻi he malala, pea fakafuofua ia ʻaki ʻae ngaahi hamala, pea ʻoku ngaohi ia ʻaki ʻae mālohi ʻo hono nima: ʻio, ʻoku fiekaia ia, pea kuo tei ʻosi hono mālohi: ʻoku taʻeinu ia ha vai, pea ʻoku vaivai.
13O carpinteiro estende uma linha. Ele o marca com um lápis. Ele o molda com plainas. Ele o marca com compassos, e o molda segundo a figura de um homem, com a beleza de um homem, para residir em uma casa.
13‌ʻOku mafao ʻe he tufunga ʻakau ʻene meʻa fuofua; ʻoku ne fakaʻilonga ia ʻaki ha afo; ʻoku ne fakatau ia ʻaki ʻae ngaahi tele, pea ʻoku ne fakaʻilonga ia ʻaki ʻae meʻa fua, pea ngaohi ia ko e fakatātā ki he tangata, ʻo hangē ko e toulekeleka ʻoe tangata; koeʻuhi ke nofo ia ʻi he fale.
14Ele corta cedros para si, e pega o cipreste e o carvalho, e deixa crescer para si uma entre as árvores do bosque. Ele planta um cipreste, e a chuva o nutre.
14‌ʻOku ne tā hifo ʻae ngaahi sita, pea toʻo ʻae saipalesi pea mo e ʻoke, ʻaia ʻoku ne fakamālohi maʻana ʻi he ngaahi ʻakau ʻoe vao: ʻoku ne tō ʻae ʻasi, pea ʻoku moʻui ia ʻi he ʻuha.
15Então servirá para o homem queimar; e ele pega uma parte e se aquece. Sim, ele a queima e assa pão. Sim, ele faz um deus e o adora; ele faz uma imagem esculpida, e se prostra diante dela.
15Pea ʻe hoko ia ko e fefie ki he tangata: pea te ne toʻo mei ai, pea fakamafana ia; ʻio, ʻoku ne tutu ia, pea taʻo ʻae mā; ʻio, ʻoku ne ngaohi ha ʻotua, pea lotu ki ai; ʻoku ne ngaohi ia ko e tamapua kuo tongi, pea foʻohifo ki ai.
16Ele queima uma parte no fogo. Com outra parte, ele come carne. Ele assa um assado e se farta. Sim, ele se aquece e diz: “Ah! Estou aquecido. Eu vi o fogo.”
16‌ʻOku ne tutu hono konga ʻi he afi; ʻoku ne teuteu ʻaki hono konga ʻae kakano ki he kai; ʻoku ne tunu ʻae kakano, pea mākona ai: ʻio, ʻoku ne mumū, pea ne pehē, “Ko eni, kuo u māfana, kuo u mamata ki he afi:”
17Do resto ele faz um deus, a sua imagem esculpida. Ele se prostra diante dela e a adora, e ora a ela, e diz: “Livra-me, pois você é o meu deus!”
17Pea ko hono toe ʻo ia ʻoku ne ngaohi ʻaki ha ʻotua, ʻio, ko ʻene tamapua kuo tongi: ʻoku ne foʻohifo ʻo hū ki ai, pea lotu ki ai, pea ne pehē, “Fakamoʻui au, he ko koe ko hoku ʻotua.”
18Eles não sabem, nem consideram, pois ele fechou os seus olhos, para que não possam ver, e os seus corações, para que não possam entender.
18‌ʻOku teʻeki te nau fanongo pe ʻilo he kuo ne tāpuni honau mata, ke ʻoua te nau mamata; mo honau loto, ko ia ʻoku nau taʻeʻilo ai.
19Ninguém reflete, nem há conhecimento nem entendimento para dizer: “Queimei uma parte no fogo. Sim, também assei pão em suas brasas. Assei carne e a comi. Farei do resto uma abominação? Vou me prostrar diante de um tronco de árvore?”
19Pea ʻoku ʻikai ha tokotaha ʻoku tokanga ʻi hono loto, pea ʻoku ʻikai ha ʻilo pe ha fakakaukau ke pehē, “Kuo u tutu hono konga ʻi he afi; ʻio, pea kuo u taʻo mā ʻi hono malala ʻo ia; kuo u tunu ai ʻae kanomate, pea kai ia; pea te u ngaohi hono toe ko e meʻa fakalielia? He te u foʻohifo ki he sino ʻoe ʻakau?”
20Ele se alimenta de cinzas. Um coração enganado o desviou; e ele não pode livrar a sua alma, nem dizer: “Não há uma mentira na minha mão direita?”
20‌ʻOku ne kai ʻae efuefu: ko e loto kākā kuo ne fakaafe ia, ko ia ʻoku ʻikai te ne faʻa fakamoʻui hono laumālie, pe pehē, “ʻIkai ko e loi ʻoku ʻi hoku nima toʻomataʻu?”
21Lembre-se destas coisas, Jacó e Israel, pois você é meu servo. Eu o formei. Você é meu servo. Israel, você não será esquecido por mim.
21Manatuʻi ʻae ngaahi meʻa ni, ʻE Sēkope mo ʻIsileli; he ko ʻeku tamaioʻeiki koe: Naʻaku fakafuofua koe; ko koe ko ʻeku tamaioʻeiki: ʻE ʻIsileli, ʻo ʻikai te ke ngalo ʻiate au.
22Apaguei as suas transgressões como uma espessa nuvem, e os seus pecados como uma nuvem. Volte para mim, pois eu o redimi.
22Kuo u tāmateʻi hoʻo ngaahi hia, ʻo hangē ko e ʻao matolu, pea hangē ko e ʻao, ʻa hoʻo ngaahi angahala: tafoki mai kiate au; he kuo u huhuʻi koe.
23Cantem, ó céus, pois o SENHOR fez isso! Gritem, ó profundezas da terra! Rompam em cantos, ó montes, ó bosque, e todas as suas árvores, pois o SENHOR redimiu Jacó, e se glorificará em Israel.
23Hiva, ʻakimoutolu ʻae ngaahi langi he kuo fai ia ʻe Sihova: kalanga, ʻakimoutolu ʻae ngaahi potu māʻulalo ʻo māmani: ke hā homou hiva, ʻae ngaahi moʻunga, ʻa koe ko e vao ʻakau, pea mo e ʻakau kotoa pē ʻi ai: he kuo huhuʻi ʻe Sihova ʻa Sēkope, pea kuo ne fakaongoongolelei ia ʻi ʻIsileli.
24Assim diz o SENHOR, o seu Redentor, e aquele que o formou desde o ventre: “Eu sou o SENHOR, que faz todas as coisas; que sozinho estende os céus; que por mim mesmo estende a terra;
24‌ʻOku pehē ʻe Sihova, ko ho huhuʻi, pea ko ia naʻe fakafuofua koe mei he manāva, “Ko au ko Sihova kuo u ngaohi ʻae meʻa kotoa pē; kuo u folahi tokotaha pe ʻae ngaahi langi; ʻoku fofola atu ʻa māmani ʻe au pe;
25que frustra os sinais dos mentirosos, e enlouquece os adivinhos; que faz os sábios recuarem, e torna o seu conhecimento em loucura;
25Ko au ia ʻoku taʻofi ʻae ngaahi fakaʻilonga ʻoe kau loi, pea fakavaleʻi ʻae kau kikite; mo fakafoki ʻae kau tangata poto, pea ʻoku ngaohi ʻa ʻenau ʻilo ko e vale;
26que confirma a palavra do seu servo, e cumpre o conselho dos seus mensageiros; que diz de Jerusalém: ‘Ela será habitada’; e das cidades de Judá: ‘Elas serão construídas’, e ‘Eu levantarei as suas ruínas’;
26Ko ia ʻoku fokotuʻumaʻu ʻae lea ʻa ʻene tamaioʻeiki, pea fakamoʻoni ki he akonaki ʻo ʻene kau talafekau; ʻaia ʻoku pehē ki Selūsalema, ‘ʻE fakakakai koe;’ pea ki he ngaahi kolo ʻo Siuta, ‘ʻE langa ʻakimoutolu,’ pea ‘Te u toe fokotuʻu ʻae ngaahi potu maumau ʻi ai:’
27que diz às profundezas: ‘Fiquem secas’, e ‘Eu secarei os seus rios’;
27‌ʻAia ʻoku pehē ki he loloto, ‘Ke mōmoa koe,’ pea, ‘Te u fakamaha hoʻo ngaahi vaitafe;’
28que diz de Ciro: ‘Ele é o meu pastor, e realizará toda a minha vontade’, dizendo também de Jerusalém: ‘Ela será construída’; e do templo: ‘Seus alicerces serão lançados.’”
28‌ʻAia ʻoku pehē kia Kolesi, ‘Ko hoku tauhi ia, pea te ne fai hoku finangalo kotoa pē:’ ʻio, ʻo ne pehē ki Selūsalema, ‘ʻE langa koe;’ pea ki he falelotu lahi, ʻE ai ho tuʻunga.’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.