Isaías 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Mas não haverá mais trevas para aquela que estava em angústia. No passado, ele humilhou a terra de Zebulom e a terra de Naftali; mas nos últimos tempos ele a fez gloriosa, pelo caminho do mar, além do Jordão, a Galileia das nações.
1Ka ko eni, ʻe ʻikai kei ʻi ai ha fakapoʻuli ʻi he fonua naʻe mamahi: ʻi he kuonga ʻi muʻa naʻa ne fakavaivaiʻi ʻae fonua ʻo Sepuloni mo e fonua ʻo Nafitali, ka kuo ne fakalelei ia ʻi he kuonga ki mui; ʻio, ʻi he hala ʻoe tahi, ʻi he tuʻa Sioatani, ʻi Kāleli ʻoe ngaahi puleʻanga.
2O povo que andava nas trevas viu uma grande luz. A luz brilhou sobre aqueles que viviam na terra da sombra da morte.
2Ko e kakai naʻe ʻaʻeva ʻi he poʻuli kuo mamata ki he maama lahi: ko kinautolu naʻe nofo ʻi he fonua ʻoe ʻata ʻoe mate, kuo ulo kiate kinautolu ʻae maama.
3Você multiplicou a nação. Você aumentou a sua alegria. Eles se alegram diante de você segundo a alegria da colheita, como os homens se alegram quando dividem os despojos.
3Kuo ke fakatokolahi ʻae puleʻanga, pea fakalahi mo ʻenau fiefia: ʻoku nau fiefia ʻi ho ʻao ʻo hangē ko e fiefia ʻi he ututaʻu, pea hangē ko e fiefia ʻae kakai ʻi heʻenau tufa ʻae koloa kuo vete.
4Pois você quebrou o jugo do seu fardo, o bordão do seu ombro e a vara do seu opressor, como no dia de Midiã.
4He kuo ke fesiʻi ʻae haʻamo ʻo ʻene kavenga, pea mo e tokotoko ʻoku ai ki hono uma, mo e meʻa tā ʻa hono fili, ʻo hangē ko ia ne fai ʻi he ʻaho ʻo Mitiane.
5Pois toda a armadura do homem armado na batalha ruidosa, e as vestes revolvidas em sangue, serão para queima, combustível para o fogo.
5He ko e tau kotoa pē ʻoe tangata tau ʻoku ʻi he longoaʻa fakamaveuveu, mo e ngaahi kofu kuo tākai ʻi he toto; ka e hoko eni ʻi he vela mo e fefie ʻoe afi.
6Pois um menino nos nasceu. Um filho nos foi dado; e o governo estará sobre os seus ombros. O seu nome será chamado Maravilhoso Conselheiro, Deus Forte, Pai da Eternidade, Príncipe da Paz.
6He kuo fanauʻi kiate kitautolu ʻae tamasiʻi, kuo foaki kiate kitautolu ʻae foha: pea ʻe ʻi hono uma ʻae pule: pea ʻe ui hono huafa ko Fakaofo, ko ʻAkonaki, ko e ʻOtua Māfimafi, ko e Tamai Taʻengata, ko e ʻEiki ʻoe Melino.
7O aumento do seu governo e da paz não terá fim, sobre o trono de Davi e sobre o seu reino, para estabelecê-lo e sustentá-lo com justiça e com retidão, desde agora e para sempre. O zelo do SENHOR dos Exércitos fará isso.
7ʻI he tupu ʻo ʻene pule mo e melino ʻe ʻikai hano ngataʻanga, ʻi he nofoʻanga ʻo Tevita, pea ʻi hono puleʻanga, ke fakatonutonu ia, pea ke fokotuʻumaʻu ia ʻi he fakamaau pea mo e angatonu mei he ʻaho ni ʻo taʻengata. Ko e ʻofa ʻa Sihova ʻoe ngaahi kautau te ne fai ʻae meʻa ni.
8O Senhor enviou uma palavra a Jacó, e ela cai sobre Israel.
8¶ Naʻe fekau ʻe Sihova ʻae lea kia Sēkope, pea kuo tō ia ki ʻIsileli.
9Todo o povo saberá, incluindo Efraim e os habitantes de Samaria, que dizem com orgulho e arrogância de coração:
9Pea ʻe ʻilo ʻe he kakai kotoa pē, ʻio, ʻe ʻIfalemi mo ia ʻoku nofo ʻi Samēlia, ʻaia ʻoku pehē ʻi he laukau mo e mālohi ʻoe loto,
10“Os tijolos caíram, mas nós construiremos com pedras lavradas. Os sicômoros foram derrubados, mas nós colocaremos cedros em seu lugar.”
10“Kuo tō ki lalo ʻae makaʻumea, ka te mau langa ʻaki ʻae maka kuo tā: kuo tuʻusi ki lalo ʻae ngaahi sukamino, ka te mau fetongi ʻaki ia ʻae ngaahi sita.”
11Portanto, o SENHOR levantará no alto contra ele os adversários de Rezim, e instigará os seus inimigos,
11Ko ia ʻe fokotuʻu ʻe Sihova kia Lesini hono ngaahi fili, pea fakakau fakataha hono ngaahi fili;
12Os sírios na frente, e os filisteus atrás; e eles devorarão Israel de boca aberta. Com tudo isso, a sua ira não se afastou, mas a sua mão ainda está estendida.
12ʻAe kau Silia ʻi he potu hahake, pea mo e kau Filisitia ʻi he lulunga; pea te nau keina ʻa ʻIsileli ʻaki ʻae ngutu kuo fakamanga. Pea neongo ʻae meʻa ni kotoa pē ʻoku ʻikai taʻofi hono houhau, ka ʻoku kei mafao hono nima.
13Contudo, o povo não se voltou para aquele que o feriu, nem buscou o SENHOR dos Exércitos.
13He ʻoku ʻikai tafoki mai ʻae kakai kiate ia ʻoku taaʻi ʻakinautolu, ʻoku ʻikai te nau kumi kia Sihova ʻoe ngaahi kautau.
14Portanto, o SENHOR cortará de Israel a cabeça e a cauda, o ramo de palmeira e o junco, em um único dia.
14Ko ia ʻe tuʻusi ʻe Sihova mei ʻIsileli ʻae ʻulu mo e iku, ʻae vaʻa mo e tefito, ʻi he ʻaho pe taha.
15O ancião e o homem honrado são a cabeça, e o profeta que ensina mentiras é a cauda.
15Ko e motuʻa mo ia ʻoku ongoongolelei, ko e ʻulu ia; pea ko e palōfita ʻoku ako ʻaki ʻae loi, ko e iku ia.
16Pois aqueles que guiam este povo o desviam; e aqueles que são guiados por eles são destruídos.
16He ko e kau takimuʻa ʻoe kakai ni ʻoku nau fakahalaʻi ʻakinautolu; pea ʻe ʻauha ʻakinautolu kuo takiekina ʻiate kinautolu.
17Portanto, o Senhor não se alegrará com os seus jovens, nem terá compaixão dos seus órfãos e viúvas; pois todos são profanos e malfeitores, e toda boca fala insensatez. Com tudo isso, a sua ira não se afastou, mas a sua mão ainda está estendida.
17Ko ia ʻe ʻikai fiemālie ʻa Sihova ʻi honau kau talavou, pe ʻaloʻofa ki heʻenau kau tamai mate mo e kau fefine kuo mate honau husepāniti: he ko e mālualoi mo e fai kovi ʻakinautolu kotoa pē, pea ʻoku lea vale ʻae ngutu kotoa pē. Pea neongo ʻae meʻa ni kotoa pē ʻoku ʻikai taʻofi hono houhau, ka ʻoku kei mafao hono nima.
18Pois a impiedade queima como um fogo. Ela devora os espinheiros e as sarças; sim, ela se acende nos matagais da floresta, e eles sobem em uma coluna de fumaça.
18He ʻoku vela ʻae angahala ʻo hangē ko e afi; ʻe keina ia ʻae ngaahi ʻakau talatala, pea ʻe tutu ʻi he matolu ʻoe vao lahi, pea te nau ʻalu hake ʻo hangē ko e puna hake ʻoe ʻohuafi.
19Pela ira do SENHOR dos Exércitos, a terra é queimada; e o povo é o combustível para o fogo. Ninguém poupa o seu irmão.
19Ko e meʻa ʻi he houhau ʻo Sihova ʻoe ngaahi kautau ʻoku fakapoʻuli ai ʻae fonua, pea ko e kakai te nau hangē ko e fefie ʻoe afi: ʻe ʻikai mamae ha tangata ʻe tokotaha ki hono tokoua.
20Um devorará à direita, e terá fome; e ele comerá à esquerda, e eles não se satisfarão. Cada um comerá a carne do seu próprio braço:
20Pea te ne hamusi ʻi he potu toʻomataʻu, kae fiekaia; pea te ne kai ʻi he potu toʻohema, ka e ʻikai te nau mākona: ʻe kai ʻe he tangata taki taha ʻae kakano ʻo hono nima ʻoʻona:
21Manassés comendo Efraim, e Efraim comendo Manassés, e eles juntos estarão contra Judá. Com tudo isso, a sua ira não se afastou, mas a sua mão ainda está estendida.
21Ko Manase, kia ʻIfalemi; mo ʻIfalemi, kia Manase: pea ko kinaua fakatouʻosi te na kau fakataha ke fakamamahiʻi ʻa Siuta. Pea neongo ʻae meʻa ni kotoa pē ʻoku ʻikai taʻofi hono houhau, ka ʻoku kei mafao hono nima.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.