Isaías 44
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“Agora, porém, ouça, Jacó, meu servo, e Israel, a quem escolhi.
1Sed nun aŭskultu, ho Jakob, Mia servanto, kaj Izrael, kiun Mi elektis.
2Assim diz o SENHOR que o fez, que o formou desde o ventre, e que o ajudará: ‘Não tenha medo, Jacó, meu servo; e você, Jesurum, a quem escolhi.
2Tiele diras la Eternulo, kiun vin kreis kaj formis kaj helpas vin de post via naskiĝo: Ne timu, ho Jakob, Mia servanto, kaj vi, ho Jeŝurun, kiun Mi elektis.
3Pois derramarei água sobre o sedento, e torrentes sobre a terra seca. Derramarei o meu Espírito sobre a sua descendência, e a minha bênção sobre os seus filhos;
3Ĉar Mi verŝos akvon sur la soifantaĵon kaj torentojn sur la sekan teron; Mi verŝos Mian spiriton sur vian idaron kaj Mian benon sur viajn devenontojn,
4e eles brotarão no meio da relva, como salgueiros junto aos ribeiros de água.
4por ke ili kresku inter herbo, kiel salikoj super torentoj da akvo.
5Um dirá: “Eu sou do SENHOR.” Outro será chamado pelo nome de Jacó; e outro escreverá com a sua mão: “Do SENHOR”, e honrará o nome de Israel.’”
5Unu diros: Mi apartenas al la Eternulo; alia nomos sin per la nomo de Jakob; alia skribe konsekros sin al la Eternulo kaj prenos al si la alnomon Izrael.
6Assim diz o SENHOR, o Rei de Israel, e o seu Redentor, o SENHOR dos Exércitos: “Eu sou o primeiro, e eu sou o último; e além de mim não há Deus.
6Tiele diras la Eternulo, la Reĝo de Izrael, kaj lia Liberiganto, la Eternulo Cebaot: Mi estas la unua, kaj Mi estas la lasta, kaj ne ekzistas Dio krom Mi.
7Quem é como eu? Que ele chame, e o declare, e o exponha perante mim, desde que estabeleci o povo antigo? Que eles declarem as coisas vindouras, e o que ainda vai acontecer.
7Kaj kiu estas simila al Mi? li diru kaj anoncu, kaj elmetu antaŭ Mi ĉion, kio estis de post la tempo, kiam Mi kreis la popolon eternan; ili anoncu tion, kio estos kaj kio venos.
8Não temam, nem se assustem. Não declarei isso a vocês há muito tempo, e não o anunciei? Vocês são minhas testemunhas. Há outro Deus além de mim? De fato, não há. Não conheço nenhuma outra Rocha.”
8Ne timu kaj ne maltrankviliĝu; Mi aŭdigis ja al vi kaj antaŭdiris antaŭlonge; kaj vi estas Miaj atestantoj. Ĉu ekzistas Dio krom Mi? ne ekzistas Roko, Mi iun ne konas.
9Todos os que fazem imagens esculpidas são vaidade. As coisas em que eles se deleitam de nada aproveitam. Suas próprias testemunhas não veem, nem sabem, para que sejam envergonhados.
9Ĉiuj, kiuj faras idolojn, estas vantaĵo, kaj iliaj amataĵoj estas senutilaj, kaj ili mem estas atestantoj; ili ne vidas kaj ne komprenas, tial ili estos hontigataj.
10Quem formou um deus, ou fundiu uma imagem que de nada serve?
10Kiu faris dion, kaj fandis idolon, kiu nenion utilas?
11Eis que todos os seus companheiros ficarão decepcionados; e os artesãos são meros homens. Que todos eles se reúnam. Que se levantem. Eles temerão. Eles serão envergonhados juntos.
11Ĉiuj partoprenintoj estos hontigataj, ĉar la majstroj estas ja el homoj; ili ĉiuj kolektiĝu kaj stariĝu, ili ektimos, kaj ĉiuj kune estos hontigataj.
12O ferreiro pega um machado, trabalha nas brasas, molda-o com martelos, e o forja com o seu braço forte. Ele tem fome, e a sua força falha; ele não bebe água, e desfalece.
12Unu tranĉas la feron per ĉizilo, laboras per karboj, formas ĝin per marteloj, kaj prilaboras ĝin per la forto de sia brako; li eĉ malsatas kaj perdas la fortojn, ne trinkas akvon kaj laciĝas.
13O carpinteiro estende uma linha. Ele o marca com um lápis. Ele o molda com plainas. Ele o marca com compassos, e o molda segundo a figura de um homem, com a beleza de um homem, para residir em uma casa.
13Alia hakas lignon, mezuras ĝin per ŝnuro, faras konturojn per grifelo, rabotas per rabotilo, ĉirkaŭsignas per cirkelo, kaj faras el ĝi bildon de homo, de bela homo, por ke ĝi loĝu en la domo.
14Ele corta cedros para si, e pega o cipreste e o carvalho, e deixa crescer para si uma entre as árvores do bosque. Ele planta um cipreste, e a chuva o nutre.
14Li hakas por si cedrojn, prenas ilekson kaj kverkon, preparas al si provizon de arbaraj arboj, plantas pinon, kiun la pluvo kreskigas.
15Então servirá para o homem queimar; e ele pega uma parte e se aquece. Sim, ele a queima e assa pão. Sim, ele faz um deus e o adora; ele faz uma imagem esculpida, e se prostra diante dela.
15Kaj tio servas al la homo kiel hejtilo; li prenas el tio kaj varmigas sin, li ankaŭ faras fajron kaj bakas panon; el tio sama li faras dion kaj adorkliniĝas antaŭ ĝi, li faras el ĝi idolon kaj adoras ĝin.
16Ele queima uma parte no fogo. Com outra parte, ele come carne. Ele assa um assado e se farta. Sim, ele se aquece e diz: “Ah! Estou aquecido. Eu vi o fogo.”
16Parton el ĝi li forbruligas en fajro, super parto li manĝas viandon, rostas rostaĵon, kaj satiĝas; li ankaŭ varmigas sin, kaj diras: Ha, ha, fariĝis al mi varme, mi eksentis fajron!
17Do resto ele faz um deus, a sua imagem esculpida. Ele se prostra diante dela e a adora, e ora a ela, e diz: “Livra-me, pois você é o meu deus!”
17Kaj ĝian restaĵon li faris dio, li faris el ĝi sian idolon; li adoras ĝin, adorkliniĝas kaj preĝas al ĝi, kaj diras: Savu min, ĉar vi estas mia dio.
18Eles não sabem, nem consideram, pois ele fechou os seus olhos, para que não possam ver, e os seus corações, para que não possam entender.
18Ili ne scias kaj ne komprenas, ĉar gluitaj estas iliaj okuloj, por ke ili ne vidu, por ke ilia koro ne komprenu.
19Ninguém reflete, nem há conhecimento nem entendimento para dizer: “Queimei uma parte no fogo. Sim, também assei pão em suas brasas. Assei carne e a comi. Farei do resto uma abominação? Vou me prostrar diante de um tronco de árvore?”
19Kaj li ne primeditas en sia koro, ne havas scion nek komprenon, por diri: Duonon de ĝi mi forbruligis en fajro, mi ankaŭ bakis sur ĝiaj karboj panon, mi rostis viandon kaj manĝis; ĉu do el la restaĵo mi faros abomenindaĵon? ĉu ŝtipon da ligno mi adoros?
20Ele se alimenta de cinzas. Um coração enganado o desviou; e ele não pode livrar a sua alma, nem dizer: “Não há uma mentira na minha mão direita?”
20Li postkuras polvon, la trompita koro lin erarigas, kaj li ne savas sian animon, kaj ne diras: Ĉu ne malveraĵon mi havas en mia dekstra mano?
21Lembre-se destas coisas, Jacó e Israel, pois você é meu servo. Eu o formei. Você é meu servo. Israel, você não será esquecido por mim.
21Memoru tion, ho Jakob, kaj Izrael, ĉar vi estas Mia servanto; Mi kreis vin Mia servanto; vi, ho Izrael, ne estos forgesita de Mi.
22Apaguei as suas transgressões como uma espessa nuvem, e os seus pecados como uma nuvem. Volte para mim, pois eu o redimi.
22Mi forviŝis viajn kulpojn kiel nubon, kaj viajn pekojn kiel nebulon; revenu al Mi, ĉar Mi savis vin.
23Cantem, ó céus, pois o SENHOR fez isso! Gritem, ó profundezas da terra! Rompam em cantos, ó montes, ó bosque, e todas as suas árvores, pois o SENHOR redimiu Jacó, e se glorificará em Israel.
23Ĝojkriu, ho ĉielo, ĉar la Eternulo tion faris; voku, profundo de la tero; sonigu kanton, ho montoj, arbaro kaj ĉiuj arboj en ĝi; ĉar la Eternulo liberigis Jakobon, kaj faris Sin glora per Izrael.
24Assim diz o SENHOR, o seu Redentor, e aquele que o formou desde o ventre: “Eu sou o SENHOR, que faz todas as coisas; que sozinho estende os céus; que por mim mesmo estende a terra;
24Tiele diras la Eternulo, via Liberiginto, kiu formis vin de la momento de via naskiĝo: Mi estas la Eternulo, kiu ĉion faras, kiu sola etendis la ĉielon, per Sia propra potenco disvastigis la teron;
25que frustra os sinais dos mentirosos, e enlouquece os adivinhos; que faz os sábios recuarem, e torna o seu conhecimento em loucura;
25kiu neniigas la signojn de divenistoj kaj ridindigas la sorĉistojn, repuŝas la saĝulojn malantaŭen kaj malsaĝigas ilian scion;
26que confirma a palavra do seu servo, e cumpre o conselho dos seus mensageiros; que diz de Jerusalém: ‘Ela será habitada’; e das cidades de Judá: ‘Elas serão construídas’, e ‘Eu levantarei as suas ruínas’;
26kiu konfirmas la vorton de Sia servanto kaj plenumas la decidojn de Siaj senditoj; kiu diras pri Jerusalem: Ĝi havos multe da loĝantoj; kaj pri la urboj de Judujo: Ili estos rekonstruitaj, kaj iliajn ruinojn Mi restarigos;
27que diz às profundezas: ‘Fiquem secas’, e ‘Eu secarei os seus rios’;
27kiu diras al la maro: Estu seka, kaj Mi sekigos viajn riverojn;
28que diz de Ciro: ‘Ele é o meu pastor, e realizará toda a minha vontade’, dizendo também de Jerusalém: ‘Ela será construída’; e do templo: ‘Seus alicerces serão lançados.’”
28kiu diras pri Ciro: Li estas Mia paŝtisto, kaj li plenumos ĉiujn Miajn dezirojn, dirante al Jerusalem: Estu rekonstruata, kaj la templo estu refondata.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.