Ester 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Depois destas coisas, o rei Assuero promoveu Hamã, filho de Hamedata, o agagita, e o exaltou, e colocou o seu assento acima de todos os príncipes que estavam com ele.
1После тога, подиже цар Асвир Амана, сина Амедатиног, Агагеја, и узвиси га, и намести му престо више свих кнезова што беху код њега.
2Todos os servos do rei que estavam à porta do rei se prostravam e prestavam homenagem a Hamã, pois o rei assim havia ordenado a respeito dele. Mas Mardoqueu não se prostrava nem lhe prestava homenagem.
2И све слуге цареве што беху на вратима царевим клањаху се и падаху пред Аманом, јер тако беше цар заповедио за њ. Али Мардохеј не клањаше се нити падаше.
3Então os servos do rei que estavam à porta do rei disseram a Mardoqueu: “Por que você desobedece ao mandamento do rei?”
3И слуге цареве што беху на вратима царевим говораху Мардохеју: Зашто преступаш заповест цареву?
4Aconteceu que, falando-lhe eles todos os dias, e ele não lhes dando ouvidos, eles contaram a Hamã, para ver se a justificativa de Mardoqueu se manteria; pois ele lhes havia dito que era judeu.
4И пошто му од дана на дан говораше, а он не послуша, јавише Аману да виде хоће ли остати речи Мардохејеве, јер им беше казао да је Јудејац.
5Quando Hamã viu que Mardoqueu não se prostrava nem lhe prestava homenagem, Hamã se encheu de ira.
5А кад виде Аман да се Мардохеј не клања нити пада пред њим, напуни се гнева Аман.
6Mas ele desprezou a ideia de colocar as mãos apenas em Mardoqueu, pois lhe haviam informado qual era o povo de Mardoqueu. Portanto, Hamã procurou destruir todos os judeus que havia em todo o reino de Assuero, ou seja, o povo de Mardoqueu.
6Али мишљаше да није вредно да дигне руку на Мардохеја самог, јер му казаше ког народа беше Мардохеј, него гледаше да истреби све Јудејце што беху по свему царству Асвировом, народ Мардохејев.
7No primeiro mês, que é o mês de nisã, no décimo segundo ano do rei Assuero, lançaram o Pur, isto é, a sorte, diante de Hamã, de dia em dia, e de mês em mês, e escolheram o décimo segundo mês, que é o mês de adar.
7Првог месеца, а то је месец Нисан, године дванаесте царовања Асвировог, бацаше Фур, то јест жреб, пред Аманом, од дана до дана и од месеца до месеца, до дванаестог месеца, а то је месец Адар.
8Hamã disse ao rei Assuero: “Existe um certo povo espalhado e disperso entre os povos em todas as províncias do seu reino, e as leis deles são diferentes das de outros povos. Eles não guardam as leis do rei. Portanto, não é do interesse do rei permitir que eles permaneçam.
8И Аман рече цару Асвиру: Има народ расејан и расут по народима по свим земљама царства твог, ког су закони другачији од закона свих народа, и не извршује закона царевих, па није пробитачно цару да их остави.
9Se for do agrado do rei, que se decrete por escrito que sejam destruídos; e eu pagarei dez mil talentos de prata nas mãos daqueles que estão encarregados dos negócios do rei, para que a tragam aos tesouros do rei.”
9Ако је цару угодно, да се пише да се истребе; и ја ћу измерити десет хиљада таланата сребра у руке приставима да донесу у цареву ризницу.
10O rei tirou o seu anel da mão e o deu a Hamã, filho de Hamedata, o agagita, o inimigo dos judeus.
10Тада цар сними прстен с руке своје и даде га Аману сину Амедатином Агагеју непријатељу јудејском.
11O rei disse a Hamã: “A prata é dada a você, e o povo também, para fazer com eles o que lhe parecer bem.”
11И рече Аману: То сребро нека теби, а од народа чини шта ти је драго.
12Então os escribas do rei foram chamados no primeiro mês, no décimo terceiro dia do mês; e tudo o que Hamã ordenou foi escrito aos governadores locais do rei, e aos governadores que estavam sobre cada província, e aos príncipes de cada povo, a cada província segundo a sua escrita, e a cada povo na sua língua. Foi escrito em nome do rei Assuero, e foi selado com o anel do rei.
12Зато дозваше писаре цареве првог месеца тринаестог дана, и написа се све како заповеди Аман, намесницима царевим и војводама у свакој земљи и кнезовима сваког народа, свакој земљи писмом њеним и сваком народу језиком његовим, у име цара Асвира написа се и прстеном царевим запечати се.
13Cartas foram enviadas por mensageiros a todas as províncias do rei, para destruir, matar e aniquilar todos os judeus, tanto jovens quanto velhos, crianças e mulheres, em um único dia, no décimo terceiro dia do décimo segundo mês, que é o mês de adar, e para saquear os seus bens.
13И разаслаше се књиге по гласницима у све земље цареве да потру, побију и истребе све Јудејце, старо и младо, децу и жене у један дан, тринаестог дана дванаестог месеца, које је месец Адар, и да разграбе имање њихово.
14Uma cópia da carta, para que o decreto fosse promulgado em cada província, foi publicada a todos os povos, para que estivessem preparados para aquele dia.
14У књигама се говораше да се огласи заповест по свим земљама и да се објави свим народима да буду готови за онај дан.
15Os mensageiros saíram às pressas pela ordem do rei, e o decreto foi promulgado na cidadela de Susã. O rei e Hamã se assentaram para beber; mas a cidade de Susã estava perplexa.
15Гласници отидоше брзо по заповести царевој, и заповест би оглашена у Сусану, царском граду. А цар и Аман сеђаху и пијаху, а град се Сусан смете.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.