2 Reis 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, Acabe tinha setenta filhos em Samaria. Jeú escreveu cartas e as enviou a Samaria, aos governantes de Jezreel, aos anciãos, e àqueles que criavam os filhos de Acabe, dizendo:
1А Ахав имаше седамдесет синова у Самарији; и Јуј написа књигу и посла је у Самарију ка главарима језраелским, старешинама и хранитељима Ахавовим, и рече:
2“Agora, assim que esta carta chegar a vocês, visto que os filhos do seu senhor estão com vocês, e vocês têm carros e cavalos, também uma cidade fortificada e armas,
2Како ова књига дође к вама, у којих су синови господара вашег и кола и коњи и град тврди и оружје,
3escolham o melhor e mais capaz dos filhos do seu senhor, coloquem-no no trono de seu pai, e lutem pela casa do seu senhor.”
3гледајте који је најбољи и највештији између синова господара вашег, те га посадите на престо оца његовог, и бијте се за дом господара свог.
4Mas eles ficaram com muito medo, e disseram: “Vejam, os dois reis não resistiram diante dele! Como então nós resistiremos?”
4Али се они врло уплашише и рекоше: Ето, два цара не одолеше му, а како ћемо му ми одолети?
5Aquele que administrava o palácio, e aquele que governava a cidade, também os anciãos, e os tutores das crianças, mandaram dizer a Jeú: “Nós somos seus servos, e faremos tudo o que você nos pedir. Não faremos de nenhum homem rei. Faça o que parecer bem aos seus olhos.”
5И који беше над домом, и који беше над градом, и старешине и хранитељи послаше к Јују говорећи: Ми смо слуге твоје, чинићемо све што нам кажеш; нећемо никога постављати царем; чини шта ти је воља.
6Então ele lhes escreveu uma carta pela segunda vez, dizendo: “Se vocês estão do meu lado, e se vão dar ouvidos à minha voz, peguem as cabeças dos homens que são filhos do seu senhor, e venham a mim em Jezreel amanhã a esta hora.” Ora, os filhos do rei, sendo setenta pessoas, estavam com os grandes homens da cidade, que os criavam.
6И он им написа другу књигу говорећи: Ако сте моји и слушате мене, узмите главе свих синова господара свог и дођите к мени сутра у ово доба у Језраел. А синови цареви, седамдесет људи, беху код најзнатнијих грађана, који их храњаху.
7Quando a carta chegou a eles, pegaram os filhos do rei e os mataram, todas as setenta pessoas, colocaram suas cabeças em cestos, e as enviaram a ele em Jezreel.
7И кад им дође ова књига, узеше синове цареве и поклаше, седамдесет људи, и метнувши главе њихове у котарице послаше му у Језраел.
8Um mensageiro veio e lhe disse: “Eles trouxeram as cabeças dos filhos do rei.” Ele disse: “Coloquem-nas em dois montes à entrada da porta até a manhã.”
8И дође гласник, који му јави говорећи: Донесоше главе синова царевих. А он рече: Сложите их у две гомиле на вратима, нека стоје до сутра.
9Pela manhã, ele saiu e ficou de pé, e disse a todo o povo: “Vocês são justos. Eis que eu conspirei contra o meu senhor e o matei, mas quem matou todos estes?
9А ујутру изашав стаде и рече свему народу: Ви нисте криви; ето, ја се подигох на господара свог и убих га; али ко поби све ове?
10Saibam agora que nada cairá por terra da palavra do SENHOR, que o SENHOR falou a respeito da casa de Acabe. Pois o SENHOR fez o que ele falou por meio do seu servo Elias.”
10Видите сада да није изостала ниједна реч Господња коју рече Господ за дом Ахавов, него је Господ учинио што је говорио преко слуге свог Илије.
11Assim, Jeú feriu todos os que restavam da casa de Acabe em Jezreel, com todos os seus grandes homens, seus amigos íntimos, e seus sacerdotes, até que não lhe deixou nenhum sobrevivente.
11Потом поби Јуј све који беху остали од дома Ахавовог у Језраелу и све властеље његове и пријатеље његове и свештенике његове, да не оста ниједан.
12Ele se levantou e partiu, e foi para Samaria. Estando ele na casa de tosquia dos pastores no caminho,
12Потом се подиже и пође да иде у Самарију; и кад беше код колибе пастирске на путу,
13Jeú encontrou-se com os irmãos de Acazias, rei de Judá, e disse: “Quem são vocês?” Eles responderam: “Nós somos os irmãos de Acazias. Estamos descendo para saudar os filhos do rei e os filhos da rainha.”
13нађе Јуј браћу Охозије цара Јудиног, и рече: Ко сте? Они рекоше: Ми смо браћа Охозијина и идемо да поздравимо синове цареве и синове царичине.
14Ele disse: “Peguem-nos vivos!” Eles os pegaram vivos, e os mataram junto ao poço da casa de tosquia, quarenta e dois homens. Ele não deixou nenhum deles.
14Тада рече: Похватајте их живе. И похваташе их живе и поклаше их на студенцу код колибе пастирске, њих четрдесет, и не остави ниједног од њих.
15Tendo partido dali, ele encontrou Jonadabe, filho de Recabe, que vinha ao seu encontro. Ele o saudou, e lhe disse: “O seu coração é reto, assim como o meu coração é com o seu coração?” Jonadabe respondeu: “É.” “Se é, dê-me a sua mão.” Ele lhe deu a mão; e ele o fez subir para junto de si no carro.
15Потом отишавши оданде нађе Јонадава, сина Рихавовог, који га срете. А он га поздрави и рече му: Је ли срце твоје право као што је моје срце према твом? А Јонадав одговори: Јесте. Ако јесте, одговори Јуј, дај ми руку. И даде му руку; а он га узе к себи у кола.
16Ele disse: “Venha comigo, e veja o meu zelo pelo SENHOR.” Assim, o fizeram andar no seu carro.
16И рече: Хајде са мном, и види моју ревност за Господа. И одвезоше га на његовим колима.
17Quando ele chegou a Samaria, feriu todos os que restavam de Acabe em Samaria, até destruí-los, de acordo com a palavra do SENHOR que ele falou a Elias.
17И кад дође у Самарију, поби све што беше остало од дома Ахавовог у Самарији докле га не истреби по речи коју Господ рече Илији.
18Jeú reuniu todo o povo, e lhes disse: “Acabe serviu pouco a Baal, mas Jeú o servirá muito.
18Потом сабра Јуј сав народ и рече му: Ахав је мало служио Валу, Јуј ће му служити више.
19Agora, portanto, chamem a mim todos os profetas de Baal, todos os seus adoradores, e todos os seus sacerdotes. Que ninguém falte, pois tenho um grande sacrifício a Baal. Quem faltar, não viverá.” Mas Jeú agiu com engano, com a intenção de destruir os adoradores de Baal.
19Зато дозовите ми све пророке Валове, све слуге његове и све свештенике његове, ниједан да не изостане, јер велику жртву хоћу да принесем Валу; ко не дође, погинуће. А Јуј чињаше тако из преваре хотећи побити слуге Валове.
20Jeú disse: “Santifiquem uma assembleia solene para Baal!” Então eles a proclamaram.
20И рече Јуј: Светкујте светковину Валу. И огласише је.
21Jeú enviou mensageiros por todo o Israel; e todos os adoradores de Baal vieram, de modo que não restou um só homem que não viesse. Eles entraram na casa de Baal; e a casa de Baal ficou cheia de uma extremidade à outra.
21И посла Јуј по свему Израиљу, те дођоше све слуге Валове, и не изоста ниједан да не дође; и уђоше у кућу Валову, и напуни се кућа Валова од краја до краја.
22Ele disse àquele que guardava o vestiário: “Traga vestes para todos os adoradores de Baal!” Então ele lhes trouxe as vestes.
22Тада рече ономе који беше над ризницом: Изнеси хаљине свим слугама Валовим. И изнесе им хаљине.
23Jeú entrou com Jonadabe, filho de Recabe, na casa de Baal. Então ele disse aos adoradores de Baal: “Procurem, e vejam que nenhum dos servos do SENHOR está aqui com vocês, mas apenas os adoradores de Baal.”
23Затим уђе Јуј с Јонадавом, сином Рихавовим у кућу Валову, и рече слугама Валовим: Промотрите и видите да није ту с вама који слуга Господњи, него само слуге Валове.
24Então eles entraram para oferecer sacrifícios e holocaustos. Ora, Jeú havia designado para si oitenta homens do lado de fora, e disse: “Se escapar algum dos homens que eu entregar nas mãos de vocês, aquele que o deixar ir, a sua vida será pela vida dele.”
24И тако уђоше да принесу приносе и жртве паљенице, а Јуј намести напољу осамдесет људи, и рече: Ако утече који од ових људи које вам дајем у руке, душа ће ваша бити за душу његову.
25Assim que ele terminou de oferecer o holocausto, Jeú disse aos guardas e aos capitães: “Entrem e matem-nos! Que ninguém escape.” Então eles os feriram ao fio da espada. Os guardas e os capitães jogaram os corpos para fora, e foram ao santuário interior da casa de Baal.
25А кад се сврши жртва паљеница, заповеди Јуј војницима и војводама: Уђите, побијте их, да не изађе ниједан. И тако их побише оштрим мачем и побацаше их војници и војводе; потом отидоше у сваки град где беше кућа Валова.
26Eles tiraram as colunas que estavam na casa de Baal e as queimaram.
26И избацише ликове из куће Валове, и спалише их.
27Eles derrubaram a coluna de Baal, e derrubaram a casa de Baal, e fizeram dela uma latrina, até o dia de hoje.
27И изломише лик Валов и раскопаше кућу Валову, и од ње начинише проходе до данашњег дана.
28Assim Jeú destruiu Baal de Israel.
28Тако Јуј истреби Вала из Израиља.
29No entanto, Jeú não se desviou dos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com os quais ele fez Israel pecar — os bezerros de ouro que estavam em Betel e que estavam em Dã.
29Али не одступи Јуј од грехова Јеровоама сина Наватовог, којима наваде на грех Израиља, од златних телаца, који беху у Ветиљу и у Дану.
30O SENHOR disse a Jeú: “Porque você fez bem em executar o que é reto aos meus olhos, e fez à casa de Acabe de acordo com tudo o que estava no meu coração, os seus descendentes se assentarão no trono de Israel até a quarta geração.”
30А Господ рече Јују: Што си добро свршио што је право преда мном, и што си учинио дому Ахавовом све што ми је било у срцу, зато ће синови твоји седети на престолу Израиљевом до четвртог колена.
31Mas Jeú não teve o cuidado de andar na lei do SENHOR, o Deus de Israel, com todo o seu coração. Ele não se desviou dos pecados de Jeroboão, com os quais ele fez Israel pecar.
31Али Јуј не пажаше да ходи по закону Господа Бога Израиљевог свим срцем својим, не одступи од грехова Јеровоамових, којима наведе на грех Израиља.
32Naqueles dias o SENHOR começou a cortar partes de Israel; e Hazael os feriu em todas as fronteiras de Israel,
32У то време поче Господ крњити Израиља, јер их поби Азаило по свим међама Израиљевим.
33desde o Jordão para o leste, toda a terra de Gileade, os gaditas, os rubenitas, e os manassitas, desde Aroer, que fica junto ao vale do Arnom, até Gileade e Basã.
33Од Јордана к истоку сунчаном, сву земљу галадску, Гадову и Рувимову и Манасијину, од Ароира на потоку Арнону, и Галад и Васан.
34Ora, o restante dos atos de Jeú, e tudo o que ele fez, e todo o seu poder, não estão eles escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?
34А остала дела Јујева и све што је чинио, и сва јунаштва његова, нису ли записана у дневнику царева Израиљевих?
35Jeú descansou com seus pais; e eles o sepultaram em Samaria. Jeoacaz, seu filho, reinou em seu lugar.
35И почину Јуј код отаца својих, и погребоше га у Самарији; а на његово се место зацари Јоахаз син његов.
36O tempo que Jeú reinou sobre Israel em Samaria foi de vinte e oito anos.
36А царова Јуј над Израиљем у Самарији двадесет и осам година.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.