2 Reis
Chapter 10
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Ora, Acabe tinha setenta filhos em Samaria. Jeú escreveu cartas e as enviou a Samaria, aos governantes de Jezreel, aos anciãos, e àqueles que criavam os filhos de Acabe, dizendo:
1Pea naʻe maʻu ʻe ʻEhapi ʻae foha ʻe toko fitungofulu ʻi Samēlia. Pea naʻe fai ʻe Sehu ʻae ngaahi tohi, mo ne ʻave ki Samēlia, ki he kau pule ʻi Sesilili, pea ki he kau mātuʻa, pea kiate kinautolu naʻa nau tauhi ki he fānau ʻa ʻEhapi, ʻo pehē,
2“Agora, assim que esta carta chegar a vocês, visto que os filhos do seu senhor estão com vocês, e vocês têm carros e cavalos, também uma cidade fortificada e armas,
2“Ko eni ka mou ka maʻu leva ʻae tohi ni, ka kuo ʻiate kimoutolu ʻae ngaahi foha ʻo homou ʻeiki, pea ʻoku mou maʻu ʻae ngaahi saliote mo e ngaahi hoosi, mo e kolo tau foki, pea mo e mahafu;
3escolham o melhor e mais capaz dos filhos do seu senhor, coloquem-no no trono de seu pai, e lutem pela casa do seu senhor.”
3Fili mai ʻaia ʻoku lelei hake mo ngali ʻi he ngaahi foha ʻo homou ʻeiki, pea fakanofo ia ki he nofoʻa fakatuʻi ʻo ʻene tamai, pea mou tau maʻae fale ʻo homou ʻeiki.”
4Mas eles ficaram com muito medo, e disseram: “Vejam, os dois reis não resistiram diante dele! Como então nós resistiremos?”
4Ka naʻa nau manavahē lahi ʻaupito, ʻonau pehē, “Vakai naʻe ʻikai faʻa tuʻu ʻi hono ʻao ʻae tuʻi ʻe toko ua: pea kapau kuo pehē te tau faʻa tuʻu fēfē ʻakitautolu?”
5Aquele que administrava o palácio, e aquele que governava a cidade, também os anciãos, e os tutores das crianças, mandaram dizer a Jeú: “Nós somos seus servos, e faremos tudo o que você nos pedir. Não faremos de nenhum homem rei. Faça o que parecer bem aos seus olhos.”
5Pea ko e tangata ʻaia naʻe pule ki he fale, pea mo ia naʻe pule ki he kolo, mo e kau mātuʻa foki, pea mo kinautolu naʻe tauhi ʻae fānau , naʻa nau fekau atu kia Sehu, ʻo pehē, “Ko hoʻo kau tamaioʻeiki ʻakimautolu, pea te mau fai ʻae meʻa kotoa pē te ke fekau mai; ʻe ʻikai te mau fakanofo ha tuʻi: ka ke fai ʻaia ʻoku lelei ʻi ho mata ʻoʻou.”
6Então ele lhes escreveu uma carta pela segunda vez, dizendo: “Se vocês estão do meu lado, e se vão dar ouvidos à minha voz, peguem as cabeças dos homens que são filhos do seu senhor, e venham a mim em Jezreel amanhã a esta hora.” Ora, os filhos do rei, sendo setenta pessoas, estavam com os grandes homens da cidade, que os criavam.
6Pea naʻa ne toki tohi ʻa hono ua ʻoe tohi kiate kinautolu, ʻo pehē, “Kapau ʻoku mou kau kiate au, pea kapau te mou fakaongo ki hoku leʻo, mou tutuʻu ʻae ʻulu ʻoe kau tangata, ʻio, ʻae ngaahi foha ʻo homou ʻeiki, pea mou omi kiate au ki Sesilili ʻi he feituʻulaʻā ni ʻapongipongi.” Ka ko eni, ko e ngaahi foha ʻoe tuʻi, ko e toko fitungofulu, naʻa nau nofo mo e houʻeiki ʻoe kolo, ʻaia naʻe tauhi ʻakinautolu.
7Quando a carta chegou a eles, pegaram os filhos do rei e os mataram, todas as setenta pessoas, colocaram suas cabeças em cestos, e as enviaram a ele em Jezreel.
7Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene hoko mai ʻae tohi kiate kinautolu, naʻa nau ʻave ʻae ngaahi foha ʻoe tuʻi, mo nau tāmateʻi ʻae kau tangata ʻe toko fitungofulu, mo nau ʻai honau ʻulu ki he ngaahi kato, mo nau ʻave ia kiate ia ʻi Sesilili.
8Um mensageiro veio e lhe disse: “Eles trouxeram as cabeças dos filhos do rei.” Ele disse: “Coloquem-nas em dois montes à entrada da porta até a manhã.”
8¶ Pea naʻe haʻu ha tangata fekau, mo ne fakahā ki ai, ʻo pehē, “Kuo nau ʻomi ʻae ngaahi ʻulu ʻoe ngaahi foha ʻoe tuʻi.” Pea naʻa ne pehē, “Mou fokotuʻu ia ʻi he tuʻunga ʻe ua ʻi he hūʻanga ʻoe matanikolo ʻo aʻu ki he ʻapongipongi.”
9Pela manhã, ele saiu e ficou de pé, e disse a todo o povo: “Vocês são justos. Eis que eu conspirei contra o meu senhor e o matei, mas quem matou todos estes?
9Pea ʻi heʻene hoko ki he pongipongi, naʻa ne ʻalu atu, mo ne tuʻu ai, mo ne pehē ʻe ia ki he kakai kotoa pē, “ʻOku mou angatonu ʻakimoutolu; vakai naʻaku fai ʻae lapa ki heʻeku ʻeiki pea naʻaku tāmateʻi ia: ka ko hai naʻe tāmateʻi ʻakinautolu ni kotoa pē?
10Saibam agora que nada cairá por terra da palavra do SENHOR, que o SENHOR falou a respeito da casa de Acabe. Pois o SENHOR fez o que ele falou por meio do seu servo Elias.”
10Ko ia mou ʻilo eni ʻe ʻikai tō ki he kelekele ha momoʻi meʻa ʻi he folofola ʻa Sihova ʻaia naʻe folofolaʻaki ʻe Sihova ki he fale ʻo ʻEhapi: he kuo fai ʻe Sihova ʻae meʻa naʻa ne folofolaʻaki ʻi heʻene tamaioʻeiki ko ʻIlaisiā.”
11Assim, Jeú feriu todos os que restavam da casa de Acabe em Jezreel, com todos os seus grandes homens, seus amigos íntimos, e seus sacerdotes, até que não lhe deixou nenhum sobrevivente.
11Ko ia, naʻe tāmateʻi ʻe Sehu ʻakinautolu kotoa pē naʻe toe ʻi he fale ʻo ʻEhapi ʻi Sesilili, pea mo ʻene kakai ongoongo kotoa pē, pea mo hono kāinga, mo ʻene kautaulaʻeiki, pea naʻe ʻikai te ne tuku ke toe ha tokotaha kiate ia.
12Ele se levantou e partiu, e foi para Samaria. Estando ele na casa de tosquia dos pastores no caminho,
12¶ Pea naʻa ne tuʻu hake ʻo ne ʻalu, pea ne hoko ange ki Samēlia. Pea ʻi heʻene nofo ki he fale, ko e kosi ʻanga ʻoe fanga sipi, ʻi he hala,
13Jeú encontrou-se com os irmãos de Acazias, rei de Judá, e disse: “Quem são vocês?” Eles responderam: “Nós somos os irmãos de Acazias. Estamos descendo para saudar os filhos do rei e os filhos da rainha.”
13Naʻe fetaulaki ʻa Sehu mo e kāinga ʻo ʻAhasia ko e tuʻi ʻo Siuta, ʻo ne pehē, “Ko hai ʻakimoutolu?” Pea naʻa nau pehēange, “Ko e kāinga ʻakimautolu ʻo ʻAhasia; pea ʻoku mau ʻalu hifo ke ʻaʻahi fakakāinga ki he fānau ʻae tuʻi mo e fānau ʻae tuʻi fefine.”
14Ele disse: “Peguem-nos vivos!” Eles os pegaram vivos, e os mataram junto ao poço da casa de tosquia, quarenta e dois homens. Ele não deixou nenhum deles.
14Pea naʻe pehē ʻe ia, “Puke moʻui ʻakinautolu.” Pea naʻa nau puke moʻui pe ʻakinautolu, mo nau tāmateʻi ʻakinautolu ʻi he ngutu luo ʻi he fale ʻoe kosi ʻanga sipi, ʻio, ʻae kau tangata ʻe toko fāngofulu ma toko ua; pea naʻe ʻikai te ne tuku foki ha taha ʻokinautolu.
15Tendo partido dali, ele encontrou Jonadabe, filho de Recabe, que vinha ao seu encontro. Ele o saudou, e lhe disse: “O seu coração é reto, assim como o meu coração é com o seu coração?” Jonadabe respondeu: “É.” “Se é, dê-me a sua mão.” Ele lhe deu a mão; e ele o fez subir para junto de si no carro.
15¶ Pea ʻi heʻene mahuʻi atu mei he potu ko ia, naʻa ne ʻilo ʻa Sonatapi ko e foha ʻo Lekapi naʻe fakafetaulaki mai kiate ia: pea naʻa ne fetapa ki ai, mo ne pehē kiate ia, “ʻOku angatonu ho loto, ʻo hangē ko e kau ʻa hoku loto mo ho loto?” Pea naʻe pehēange ʻe Sonatapi, “ʻIo, ʻoku pehē.” “Kapau ʻoku pehē, tuku mai ho nima.” Pea naʻa ne tuku atu kiate ia ʻa hono nima; pea naʻa ne toʻo hake ia kiate ia ʻi he saliote.
16Ele disse: “Venha comigo, e veja o meu zelo pelo SENHOR.” Assim, o fizeram andar no seu carro.
16Pea naʻa ne pehē, Ke ta ō mo au, pea ke mamata ki heʻeku fai velenga koeʻuhi ko Sihova.” Pea pehē, naʻa nau puleʻi ia ke ne heka ki hono saliote.
17Quando ele chegou a Samaria, feriu todos os que restavam de Acabe em Samaria, até destruí-los, de acordo com a palavra do SENHOR que ele falou a Elias.
17Pea ʻi heʻene hoko atu ki Samēlia, naʻa ne tāmateʻi ʻakinautolu kotoa pē naʻe kei toe kia ʻEhapi ʻi Samēlia, koeʻuhi ke ne fakaʻauha ia, ʻo hangē ko e folofola ʻa Sihova, ʻaia naʻa ne folofolaʻaki kia ʻIlaisiā.
18Jeú reuniu todo o povo, e lhes disse: “Acabe serviu pouco a Baal, mas Jeú o servirá muito.
18¶ Pea naʻe tānaki ʻe Sehu ke fakataha ʻae kakai kotoa pē, mo ne pehē kiate kinautolu, “Naʻe tauhi siʻi pe ʻa ʻEhapi kia Peali; ka ʻe lahi ʻaupito ʻae tauhi kiate ia ʻa Sehu.
19Agora, portanto, chamem a mim todos os profetas de Baal, todos os seus adoradores, e todos os seus sacerdotes. Que ninguém falte, pois tenho um grande sacrifício a Baal. Quem faltar, não viverá.” Mas Jeú agiu com engano, com a intenção de destruir os adoradores de Baal.
19Ko ia foki, mou ui mai kiate au ʻae kau palōfita kotoa pē ʻo Peali, ʻa ʻene kau tamaioʻeiki kotoa pē, pea mo ʻene kautaulaʻeiki kotoa pē; ʻoua naʻa hala ʻi ha tokotaha: he ʻoku ai ʻa ʻeku feilaulau lahi ke u ʻatu kia Peali; ʻilonga pe ia ʻe toe, ʻe ʻikai siʻi te ne moʻui.” Ka naʻe fai eni ʻe Sehu ʻi he kākā, ko e meʻa ke ne fakaʻauha ʻakinautolu naʻe lotu kia Peali.
20Jeú disse: “Santifiquem uma assembleia solene para Baal!” Então eles a proclamaram.
20Pea naʻe pehē ʻe Sehu, “Fanongonongo ha kātoanga mamalu kia Peali.” Pea naʻa nau fanongonongo ia.
21Jeú enviou mensageiros por todo o Israel; e todos os adoradores de Baal vieram, de modo que não restou um só homem que não viesse. Eles entraram na casa de Baal; e a casa de Baal ficou cheia de uma extremidade à outra.
21Pea naʻe fekau atu ʻe Sehu ki ʻIsileli kātoa: pea naʻe haʻu ʻae kakai kotoa pē naʻe lotu kia Peali, ko ia naʻe ʻikai ha tangata ʻe tokotaha naʻe taʻehaʻu. Pea naʻa nau omi ki he fale ʻo Peali; pea naʻe fonu ʻaupito ʻae fale ʻo Peali mei hono tā ʻe taha ʻo aʻu ki hono tā ʻe taha.
22Ele disse àquele que guardava o vestiário: “Traga vestes para todos os adoradores de Baal!” Então ele lhes trouxe as vestes.
22Pea naʻa ne pehē kiate ia naʻe tauhi ki he fale tukunga kofu, ʻOmi kituʻa ʻae ngaahi kofu maʻanautolu ʻoku lotu kia Peali. Pea naʻa ne fetuku mai ʻae ngaahi kofu kiate kinautolu.
23Jeú entrou com Jonadabe, filho de Recabe, na casa de Baal. Então ele disse aos adoradores de Baal: “Procurem, e vejam que nenhum dos servos do SENHOR está aqui com vocês, mas apenas os adoradores de Baal.”
23Pea naʻe ʻalu ʻa Sehu, mo Sonatapi ko e foha ʻo Lekapi, ki he loto fale ʻo Peali, ʻo na pehē ki he kakai naʻe lotu kia Peali, “Mou kumi, pea vakai ke ʻoua naʻa ʻi heni mo kimoutolu ha taha ʻi he kau tamaioʻeiki ʻa Sihova, ka ko e kau lotu pe ʻo Peali.”
24Então eles entraram para oferecer sacrifícios e holocaustos. Ora, Jeú havia designado para si oitenta homens do lado de fora, e disse: “Se escapar algum dos homens que eu entregar nas mãos de vocês, aquele que o deixar ir, a sua vida será pela vida dele.”
24Pea ʻi heʻenau hū ange ke ʻatu ʻae ngaahi feilaulau mo e ngaahi feilaulau tutu, naʻe fekauʻi ʻe Sehu ʻae kau tangata ʻe toko valungofulu ke tuʻu mei tuʻafale, mo ne pehē, “Kapau ʻe hao ha tokotaha ʻoe kau tangata kuo u tuku ki homou nima, ʻe totongiʻaki ʻae moʻui ʻaʻana, ʻe he moʻui ʻaʻana kuo tuku ia ke hao .”
25Assim que ele terminou de oferecer o holocausto, Jeú disse aos guardas e aos capitães: “Entrem e matem-nos! Que ninguém escape.” Então eles os feriram ao fio da espada. Os guardas e os capitães jogaram os corpos para fora, e foram ao santuário interior da casa de Baal.
25Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene fakaʻosi leva ʻe ia ʻae ʻohake ʻoe feilaulau tutu, naʻe pehē ai ʻe Sehu ki he kau leʻo pea mo e ngaahi ʻeikitau, “Mou hū ange ki loto fale, mo tāmateʻi ʻakinautolu; ke ʻoua naʻa hao mai ha tokotaha.” Pea naʻa nau taaʻi ʻaki kinautolu ʻae mata ʻoe heletā; pea naʻe laku kituʻa ʻakinautolu ʻe he kau tangata leʻo pea mo e ngaahi ʻeikitau, mo nau ʻalu ki he kolo ʻoe fale ʻo Peali.
26Eles tiraram as colunas que estavam na casa de Baal e as queimaram.
26Pea naʻa nau ʻomi kituʻa ʻae ngaahi tamapua mei he fale ʻo Peali, mo nau tutu ʻakinautolu.
27Eles derrubaram a coluna de Baal, e derrubaram a casa de Baal, e fizeram dela uma latrina, até o dia de hoje.
27Pea naʻa nau maumauʻi hifo ʻae fakatātā ʻo Peali, mo nau maumauʻi hifo ʻae fale ʻo Peali, mo ngaohi ia ko e falevao ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
28Assim Jeú destruiu Baal de Israel.
28Naʻe pehē ʻae fakaʻauha ʻe Sehu ʻa Peali mei ʻIsileli.
29No entanto, Jeú não se desviou dos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com os quais ele fez Israel pecar — os bezerros de ouro que estavam em Betel e que estavam em Dã.
29¶ Ka neongo eni naʻe ʻikai tafoki ʻa Sehu mei he ngaahi angahala ʻa Selopoami ko e foha ʻo Nipati ʻaia naʻa ne fakaangahalaʻi ʻa ʻIsileli, ʻio, ʻae ngaahi fakatātā ʻoe ʻuhikiʻi pulu koula ʻaia naʻe ʻi Peteli pea mo Tani.
30O SENHOR disse a Jeú: “Porque você fez bem em executar o que é reto aos meus olhos, e fez à casa de Acabe de acordo com tudo o que estava no meu coração, os seus descendentes se assentarão no trono de Israel até a quarta geração.”
30Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Sehu, “Koeʻuhi kuo ke fai lelei ʻi hoʻo fai ʻaia ʻoku totonu ʻi hoku ʻao, pea kuo ke fai ki he fale ʻo ʻEhapi ʻo fakatatau mo ia kotoa pē naʻaku finangalo ki ai, ʻe nofo ʻa hoʻo fānau ki he nofoʻa fakatuʻi ʻo ʻIsileli ʻo aʻu ki hono fā ʻoe toʻutangata.”
31Mas Jeú não teve o cuidado de andar na lei do SENHOR, o Deus de Israel, com todo o seu coração. Ele não se desviou dos pecados de Jeroboão, com os quais ele fez Israel pecar.
31Ka naʻe ʻikai tokanga ʻa Sehu ke ne ʻeveʻeva ʻi he fono ʻa Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli ʻaki ʻa hono loto kātoa: he naʻe ʻikai liliu ia mei he ngaahi angahala ʻa Selopoami, ʻaia naʻe fakaangahalaʻi ʻa ʻIsileli.
32Naqueles dias o SENHOR começou a cortar partes de Israel; e Hazael os feriu em todas as fronteiras de Israel,
32¶ ʻI he ngaahi ʻaho ko ia naʻe kamata motuhi ʻa ʻIsileli ʻe Sihova ʻi hono potu kotoa pē: pea naʻe teʻia ʻakinautolu ʻe Hasaeli ʻi he ngaahi mata fonua kotoa pē ʻo ʻIsileli;
33desde o Jordão para o leste, toda a terra de Gileade, os gaditas, os rubenitas, e os manassitas, desde Aroer, que fica junto ao vale do Arnom, até Gileade e Basã.
33Mei Sioatani ʻo fai ki hahake, ʻae fonua kotoa pē ʻo Kiliati, mo e kakai Kata, mo e kakai Lupeni, mo e kakai Manase, mei ʻAloeli, ʻaia ʻoku ʻi he veʻe vaitafe ʻo ʻAlanoni, ʻio, ʻo aʻu ki Kiliati pea mo Pesani.
34Ora, o restante dos atos de Jeú, e tudo o que ele fez, e todo o seu poder, não estão eles escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?
34Pea ko eni, ko hono toe ʻoe ngaahi ngāue ʻa Sehu, mo ia kotoa pē naʻa ne fai, pea mo ʻene mālohi lahi, ʻikai kuo tohi ia ʻi he tohi fakamatala ki he ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli?
35Jeú descansou com seus pais; e eles o sepultaram em Samaria. Jeoacaz, seu filho, reinou em seu lugar.
35Pea naʻe mohe ʻa Sehu mo ʻene ngaahi tamai: pea naʻa nau fai hono putu ʻi Samēlia. Pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe Sihoaasi ko hono foha.
36O tempo que Jeú reinou sobre Israel em Samaria foi de vinte e oito anos.
36Pea ko e ngaahi ʻaho naʻe pule ai ʻa Sehu ki ʻIsileli ʻi Samēlia, ko e taʻu ʻe uofulu ma valu.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.