2 Reis
Chapter 9
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1O profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas e lhe disse: “Coloque o cinto na cintura, pegue este frasco de óleo na mão e vá para Ramote-Gileade.
1Pea naʻe ui mai ʻe ʻIlaisa ha tokotaha ʻi he fānau ʻae kau palōfita, mo ne pehē kiate ia, “Nonoʻo ho noʻotanga vala, mo ke ʻave ʻi ho nima ʻae puha ni ʻoe lolo, pea ke ʻalu ki Lemoti-Kiliati:
2Quando chegar lá, procure Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi. Entre, faça-o levantar-se do meio de seus irmãos e leve-o para um quarto interior.
2Pea ʻoka ke ka hoko atu ki ai, ke ke kumi kia Sehu ko e foha ʻo Sihosafate ko e foha ʻo Nimisi, pea ke hū atu, pea ke pule ke ne tuʻu hake mei he haʻohaʻonga ʻo hono kāinga, pea ke ʻave ia ki ha loki ʻi loto fale;
3Então pegue o frasco de óleo, derrame-o sobre a cabeça dele e diga: ‘Assim diz o SENHOR: “Eu o ungi rei sobre Israel.”’ Depois abra a porta, fuja e não espere.”
3Pea ke toki toʻo ʻae puha lolo, mo ke lilingi ki hono ʻulu, mo ke pehē, ‘ʻOku pehē ʻe Sihova, Kuo u fakanofo koe ko e tuʻi ki ʻIsileli.’ Pea hili ia ke ke fakaava ʻae matapā, pea ke hola, pea ʻoua naʻa ke fakatuotuai.”
4Assim o jovem, o jovem profeta, foi para Ramote-Gileade.
4Ko ia naʻe ʻalu ʻae tangata talavou, ʻio, ʻae palōfita talavou, ki Lemoti-Kiliati.
5Quando ele chegou, eis que os capitães do exército estavam sentados. Então ele disse: “Tenho uma mensagem para você, capitão.” Jeú disse: “Para qual de nós?” Ele disse: “Para você, ó capitão.”
5Pea ʻi heʻene hoko ange, vakai, naʻe nonofo fakataha ʻae ngaahi ʻeiki ʻoe kautau; pea naʻe pehē ʻe ia, “Kuo u haʻu mo ha fekau kiate koe, ʻe ʻeiki.” Pea naʻe pehē ʻe Sehu, “Kia hai ʻiate kimautolu kotoa pē?” Pea naʻa ne pehē, “Kiate koe, ʻe ʻeiki.”
6Ele se levantou e entrou na casa. Então o jovem derramou o óleo sobre a cabeça dele e lhe disse: “Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei sobre o povo do SENHOR, sobre Israel.
6Pea naʻa ne tuʻu hake, mo ne hū atu ai ki loto fale; pea naʻa ne lilingi ʻae lolo ki hono ʻulu, mo ne pehē kiate ia, “ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ‘Kuo u fakanofo koe ko e tuʻi ke pule ki he kakai ʻa Sihova, ʻio, ki ʻIsileli.
7Você deve ferir a casa de Acabe, seu senhor, para que eu possa vingar o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do SENHOR, derramado pelas mãos de Jezabel.
7Pea te ke taaʻi ʻae fale ʻo ʻEhapi ko hoʻo ʻeiki, koeʻuhi ke u fai totongi koeʻuhi ko e toto ʻo ʻeku kau tamaioʻeiki ko e kau palōfita, pea mo e toto ʻoe kau tamaioʻeiki kotoa pē ʻa Sihova, ʻi he nima ʻo Sisipeli.
8Pois toda a casa de Acabe perecerá. Eliminarei de Acabe todo aquele que urina contra a parede, tanto o que está preso quanto o que está livre em Israel.
8Koeʻuhi ʻe ʻauha ʻae fale kotoa ʻo ʻEhapi: pea te u motuhi meia ʻEhapi ʻae kau tangata kotoa pē pea mo ia kotoa pē ʻoku tāpuni mo toe ʻi ʻIsileli:
9Farei a casa de Acabe como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías.
9Pea te u ngaohi ke tatau ʻae fale ʻo ʻEhapi mo e fale ʻo Selopoami ko e foha ʻo Nipati, pea ke tatau mo e fale ʻo Paʻasa ko e foha ʻo ʻAhisa:
10Os cães comerão Jezabel no pedaço de terra de Jezreel, e não haverá ninguém para sepultá-la.’” Então ele abriu a porta e fugiu.
10Pea ʻe keina ʻa Sisipeli ʻe he fanga kulī ʻi he potu ʻo Sesilili, pea ʻe ʻikai tanu ia ʻe ha tokotaha.’” Pea naʻa ne toʻo ʻae matapā mo ne hola.
11Quando Jeú saiu para junto dos servos de seu senhor, um deles lhe perguntou: “Está tudo bem? Por que esse louco veio até você?” Ele lhes disse: “Vocês conhecem o homem e como ele fala.”
11¶ Hili ia naʻe hū mai kituʻa ʻa Sehu ki he kau tamaioʻeiki ʻa ʻene ʻeiki: pea naʻe pehē ʻe he tokotaha kiate ia, “ʻOku lelei kotoa pē? Ko e hā naʻe haʻu ai ʻae siana faha ni kiate koe?” Pea naʻa ne pehē kiate kinautolu, “ʻOku mou ʻilo pe ʻae tangata, pea mo ʻene lau.”
12Eles disseram: “Isso é mentira. Conte-nos agora.” Ele disse: “Ele me falou assim: ‘Assim diz o SENHOR: Eu o ungi rei sobre Israel.’”
12Pea naʻa nau pehē, “Ko e loi; ka ke tala mai ni.” Pea naʻa ne pehē, “Naʻe pehē mo pehē ʻa ʻene lea kiate au, ʻo pehē, ‘ʻOku pehē ʻe Sihova kuo u fakanofo koe ke ke tuʻi ki ʻIsileli.’”
13Então eles se apressaram, e cada um pegou o seu manto e o colocou debaixo dele no alto dos degraus, e tocaram a trombeta, dizendo: “Jeú é rei!”
13Pea naʻa nau fai vave ai, pea toʻo taki taha ʻe he tangata ʻa hono kofu, pea ʻai ia ki lalo ʻiate ia ʻi he potu māʻolunga ʻoe hala tuʻunga, pea naʻa nau ifi ʻaki ʻae ngaahi meʻalea, ʻo pehē, “ʻOku tuʻi ʻa Sehu.”
14Assim Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. (Ora, Jorão estava defendendo Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria;
14Ko ia naʻe te u lapa ʻe Sehu ko e foha ʻo Sihosafate ko e foha ʻo Nimisi kia Solami. (Ka ko eni naʻe maʻu pe ʻe Solami ʻa Lemoti-Kiliati, ʻe ia mo ʻIsileli kātoa, koeʻuhi ko Hasaeli ko e tuʻi ʻo Silia.
15mas o rei Jorão havia voltado para ser curado em Jezreel dos ferimentos que os sírios lhe haviam causado quando lutou contra Hazael, rei da Síria.) Jeú disse: “Se é isso que vocês pensam, então não deixem ninguém escapar e sair da cidade para ir contar isso em Jezreel.”
15Ka kuo liliu mai ʻa Solami ki Sesilili ke fakamoʻui ia mei he ngaahi lavea naʻa ne lavea ai ʻi he kakai Silia, ʻi heʻene tau mo Hasaeli ko e tuʻi ʻo Silia.) Pea naʻe pehē ʻe Sehu, “Kapau ko homou loto ia, pea ʻoua naʻa tuku ha taha ke ʻalu atu pe hao mei he kolo ke ʻalu ʻo fakahā ia ʻi Sesilili.”
16Então Jeú montou em um carro e foi para Jezreel, pois Jorão estava deitado lá. Acazias, rei de Judá, havia descido para ver Jorão.
16Pea pehē, naʻe heka ʻa Sehu ʻi ha saliote, mo ne ʻalu ki Sesilili; he naʻe tokoto ai ʻa Solami. Pea kuo haʻu ʻa ʻAhasia ko e tuʻi ʻo Siuta ke ʻaʻahi kia Solami.
17Ora, o vigia estava na torre em Jezreel, e ele avistou a tropa de Jeú que se aproximava, e disse: “Vejo uma tropa.” Jorão disse: “Pegue um cavaleiro e envie-o ao encontro deles, e que ele pergunte: ‘Há paz?’”
17Pea naʻe tuʻu ʻae tangata leʻo ʻi he fale māʻolunga ʻo Sesilili, pea naʻa ne mamata ki he kau fononga ʻo Sehu ʻi heʻene haʻu, pea naʻa ne pehē, “ʻOku ou sio ki ha fononga.” Pea naʻe pehē ʻe Solami, “Fekau ki ha tangata heka hoosi, ke ʻalu ʻo fakafetaulaki kiate kinautolu,” pea tala ke ne pehē, “Ko e lelei pe ʻikai?”
18Então um cavaleiro foi ao seu encontro e disse: “O rei pergunta: ‘Há paz?’” Jeú disse: “O que você tem a ver com a paz? Passe para trás de mim!” O vigia disse: “O mensageiro chegou até eles, mas não está voltando.”
18Ko ia naʻe ʻalu ʻae tokotaha naʻe heka hoosi ke fetaulaki mo ia, pea naʻa ne pehē, “ʻOku pehē mai ʻe he tuʻi, pe ko e lelei pe ʻikai?” Pea naʻe pehē ʻe Sehu, “Ko e hā ʻa hoʻo kau ʻaʻau ki he lelei? Foki atu ki hoku tuʻa. Pea naʻe fakahā ʻe he tangata leʻo, ʻo pehē, “Naʻe hokoange ʻae tangata fekau kiate kinautolu ka ʻoku ʻikai toe foki mai ia.”
19Então ele enviou um segundo cavaleiro, que chegou até eles e disse: “O rei pergunta: ‘Há paz?’” Jeú respondeu: “O que você tem a ver com a paz? Passe para trás de mim!”
19Pea naʻa ne toki fekau atu ha tokotaha kehe ke heka hoosi, pea naʻa ne hokoange kiate kinautolu, mo ne pehē, “ʻOku pehē mai ʻe he tuʻi, pe ko e lelei pe ʻikai?” Pea naʻe pehēange ʻe Sehu, “Ko e hā ʻa hoʻo kau ʻaʻau ki he lelei? ʻAlu koe ki hoku tuʻa.”
20O vigia disse: “Ele chegou até eles, e não está voltando. A maneira de guiar é como a de Jeú, filho de Ninsi, pois ele guia furiosamente.”
20Pea naʻe fakahā ʻe he tangata leʻo, ʻo pehē, “Naʻa ne hoko atu kiate kinautolu, ka ʻoku ʻikai te ne toe foki mai: pea ko e angi ki he manu ʻoku hangē ko e ʻalu ʻa Sehu ko e foha ʻo Nimisi; he ʻoku ne ʻalu fakavave ʻaupito.”
21Jorão disse: “Preparem o carro!” Eles prepararam o seu carro. Então Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá, saíram, cada um em seu carro; e saíram ao encontro de Jeú, e o encontraram na propriedade de Nabote, o jezreelita.
21Pea naʻe pehē ʻe Solami, “Mou teuteu.” Pea naʻe teuteu ʻa hono saliote. Pea naʻe ʻalu atu ʻa Solami ko e tuʻi ʻo ʻIsileli mo ʻAhasia ko e tuʻi ʻo Siuta, ko e taki taha ʻi hono saliote, pea naʻa na ʻalu atu ke tali ʻa Sehu, pea naʻa nau fetaulaki mo ia ʻi he ʻapi ʻo Napoti ko e tangata Sesilili.
22Quando Jorão viu Jeú, ele disse: “Há paz, Jeú?” Ele respondeu: “Que paz, enquanto a prostituição de sua mãe Jezabel e as suas feitiçarias abundam?”
22Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene mamata ʻe Solami kia Sehu, naʻa ne pehē, “ʻE Sehu, ʻoku lelei pē pe ʻikai?” Pea naʻe pehēange ʻe ia, “ʻO lelei fēfeeʻi ka kuo lahi pehē fau ʻae ngaahi feʻauaki mo e ngaahi ngāue fakatēvolo ʻa hoʻo faʻē ko Sisipeli?”
23Jorão virou as rédeas e fugiu, e disse a Acazias: “É traição, Acazias!”
23Pea naʻe fakatafoki ʻae nima ʻo Solami, pea naʻa ne hola, ʻo ne pehē kia ʻAhasia, “ʻE ʻAhasia kuo fai ʻae lapa.”
24Jeú puxou o seu arco com toda a sua força e atingiu Jorão entre os braços; e a flecha saiu pelo seu coração, e ele caiu em seu carro.
24Pea naʻe tekeʻi ʻe Sehu ʻae kaufana ʻaki ʻa ʻene mālohi kātoa, pea naʻa ne fanaʻi ʻa Solami ʻi hono vahaʻa nima, pea naʻe ʻasi atu ʻae ngahau mei hono mafu, pea naʻa ne tō hifo ʻi hono saliote.
25Então Jeú disse a Bidcar, seu capitão: “Pegue-o e jogue-o no pedaço de campo de Nabote, o jezreelita; pois lembre-se de como, quando você e eu cavalgávamos juntos atrás de Acabe, seu pai, o SENHOR pronunciou esta sentença contra ele:
25Pea naʻe toki pehē ʻe Sehu kia Pitikali ko ʻene ʻeikitau, “Toʻo hake mo lī ia ki he potu ʻi he ngoue ʻoe tautea ni kiate ia;
26‘Certamente vi ontem o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos’, diz o SENHOR; ‘e eu retribuirei a você neste pedaço de terra’, diz o SENHOR. Agora, portanto, pegue-o e jogue-o no pedaço de terra, de acordo com a palavra do SENHOR.”
26‘ko e moʻoni kuo u mamata ʻaneafi ki he toto ʻo Napoti mo e toto ʻo hono ngaahi foha,’ ʻoku pehē ʻe Sihova; ki he potu na, ʻo fakatatau mo e folofola ʻa Sihova.”
27Mas quando Acazias, o rei de Judá, viu isso, ele fugiu pelo caminho da casa do jardim. Jeú o perseguiu e disse: “Atinjam-no também no carro!” Eles o atingiram na subida de Gur, que fica perto de Ibleão. Ele fugiu para Megido e morreu lá.
27¶ Ka ʻi heʻene mamata ki ai ni ʻa ʻAhasia ko e tuʻi ʻo Siuta naʻa ne hola ʻi he hala ʻoe fale ngoue. Pea naʻe muimui kiate ia ʻa Sehu, mo ne pehē, “Tāʻi foki ia ʻi hono saliote.” Pea naʻe fai ia ʻi he hakenga ki Kuli ʻaia ʻoku ofi ki Ipiliami. Pea naʻa ne hola ki Mekito, mo ne pekia ʻi ai.
28Seus servos o levaram em um carro para Jerusalém, e o sepultaram em seu túmulo com seus pais na cidade de Davi.
28Pea naʻe ʻave ia ʻi ha saliote ki Selūsalema ʻe heʻene kau tamaioʻeiki, pea naʻe fai hono putu ki he fonualoto ʻo ʻene ngaahi tamai ʻi he Kolo ʻo Tevita.
29No décimo primeiro ano de Jorão, filho de Acabe, Acazias começou a reinar sobre Judá.
29Pea ʻi hono hongofulu ma taha ʻoe taʻu ʻa Solami ko e foha ʻo ʻEhapi naʻe kamata pule ʻa ʻAhasia ki Siuta.
30Quando Jeú chegou a Jezreel, Jezabel ouviu falar disso; então ela pintou os olhos, adornou a cabeça e olhou pela janela.
30¶ Pea ʻi heʻene hoko mai ʻa Sehu ki Sesilili, naʻe fanongo ʻa Sisipeli ki ai; pea naʻa ne ʻai ʻae loa ki hono mata, mo ne ʻai ʻae teunga ki hono ʻulu, pea sio ia mei he matapā sioʻata.
31Enquanto Jeú entrava pelo portão, ela disse: “Você vem em paz, Zinri, assassino de seu senhor?”
31Pea feʻunga mo ʻene hū mai ʻa Sehu ʻi he matapā ʻoe kolo, naʻa ne pehē, “Naʻe lelei koā ʻa Simili, ʻaia naʻa ne fakapoongi ʻa ʻene ʻeiki?”
32Ele levantou o rosto para a janela e disse: “Quem está do meu lado? Quem?” Dois ou três eunucos olharam para ele.
32Pea naʻe hanga hake ʻe ia ʻa hono mata ki he matapā sioʻata, mo ne pehē, “Ko hai ʻoku kau kiate au? Ko hai?” Pea naʻe sio mai mei he matapā sioʻata ha kau tangata tali fekau ʻe toko ua pe toko tolu.
33Ele disse: “Joguem-na para baixo!” Então eles a jogaram para baixo; e parte de seu sangue espirrou na parede e nos cavalos. Então ele a pisoteou.
33Pea naʻe pehē ʻe ia, “Laku hifo ia.” Ko ia naʻa nau laku ia ki lalo: pea naʻe puna ʻa hono toto ki he ʻā, pea ki he fanga hoosi: pea naʻa ne malaki hifo ia ʻi hono lalo vaʻe.
34Quando ele entrou, comeu e bebeu. Então ele disse: “Cuidem agora desta mulher amaldiçoada e sepultem-na; pois ela é filha de um rei.”
34Pea ʻi heʻene hū mai ki loto fale, naʻa ne kai mo inu, mo ne pehē, “Mou ʻalu, ʻo sio eni ki he fefine malaʻia ni, pea ʻave ʻo tanu ia; he ko e ʻofefine ia ʻo ha tuʻi.”
35Eles foram sepultá-la, mas não encontraram mais nada dela além do crânio, dos pés e das palmas das mãos.
35Pea naʻa nau ʻalu atu ke fai hono tanu: ka naʻe ʻikai te nau ʻilo hano potu ka ko hono ʻulupoko pe, mo e foʻi vaʻe, pea mo e ʻaofi nima.
36Portanto, eles voltaram e lhe contaram. Ele disse: “Esta é a palavra do SENHOR, que ele falou por meio de seu servo Elias, o tesbita, dizendo: ‘Os cães comerão a carne de Jezabel no pedaço de terra de Jezreel,
36Ko ia naʻa nau toe omi ai ʻo fakahā kiate ia. Pea naʻe pehē ʻe ia, “Ko eni ia ʻae folofola ʻa Sihova, ʻaia naʻa ne folofolaʻaki ʻi heʻene tamaioʻeiki ko ʻIlaisiā ko e tangata Tisipa, ʻo pehē, ‘ʻI he potu fonua ʻo Sesilili ʻe keina ʻe he fanga kulī ʻae kakano ʻo Sisipeli.
37e o corpo de Jezabel será como esterco sobre a superfície do campo na propriedade de Jezreel, para que não digam: “Esta é Jezabel.”’”
37Pea ʻe tatau ʻae ʻangaʻanga ʻo Sisipeli mo e kinohaʻa ʻi he funga fonua ʻi he potu ʻo Sesilili; pea ʻe ʻikai ai te nau faʻa pehē, Ko Sisipeli eni.’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.