2 Reis
Chapter 17
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1No décimo segundo ano de Acaz, rei de Judá, Oseias, filho de Elá, começou a reinar em Samaria sobre Israel por nove anos.
1‌ʻI hono hongofulu ma ua ʻoe taʻu ʻo ʻAhasi ko e tuʻi ʻo Siuta naʻe kamata pule ki ʻIsileli ʻi Samēlia ʻa Hosea ko e foha ʻo Ela, ʻi he taʻu ʻe hiva.
2Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, contudo, não como os reis de Israel que o antecederam.
2Pea naʻa ne fai kovi ʻi he ʻao ʻo Sihova, ka naʻe ʻikai ke hangē ia ko e ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli ʻaia naʻe ʻi muʻa ʻiate ia.
3Salmaneser, rei da Assíria, subiu contra ele; e Oseias tornou-se seu servo e lhe pagou tributo.
3¶ Naʻe haʻu kiate ia ʻa Salimanesa ko e tuʻi ʻo ʻAsilia ko hono tauʻi; pea naʻe fakatokalalo kiate ia ʻa Hosea, pea naʻa ne foaki ʻae ngaahi meʻaʻofa kiate ia.
4O rei da Assíria descobriu uma conspiração em Oseias; pois ele havia enviado mensageiros a Sô, rei do Egito, e não ofereceu tributo ao rei da Assíria, como fazia ano após ano. Portanto, o rei da Assíria o prendeu e o acorrentou na prisão.
4Pea naʻe ʻilo ʻe he tuʻi ʻo ʻAsilia ʻae teu lapa ʻe Hosea: he kuo fekau atu ʻe ia ʻae kau talafekau kia So ko e tuʻi ʻo ʻIsipite, pea naʻe ʻikai ʻomi ʻae meʻaʻofa ki he tuʻi ʻo ʻAsilia, ʻo hangē ko ia naʻa ne faʻa fai ʻi he taʻu kotoa pē; ko ia naʻe fakahū ia ʻe he tuʻi ʻo ʻAsilia ki he fale pōpula, mo ne haʻi ia ʻi he fale pōpula.
5Então o rei da Assíria subiu por toda a terra, foi até Samaria e a cercou por três anos.
5Pea naʻe ʻalu hake ai ʻae tuʻi ʻo ʻAsilia ki he potu kotoa pē ʻoe fonua, mo ne ʻalu hake ki Samēlia, mo ne kāpui ia ʻaki ʻae tau ʻi he taʻu ʻe tolu.
6No nono ano de Oseias, o rei da Assíria tomou Samaria e levou Israel cativo para a Assíria, e os colocou em Hala, e junto a Habor, o rio de Gozã, e nas cidades dos medos.
6Pea ʻi hono hiva ʻoe taʻu ʻo Hosea naʻe lavaʻi ʻa Samēlia ʻe he tuʻi ʻo ʻAsilia, pea naʻa ne ʻave ʻae kakai ʻIsileli ki ʻAsilia, mo ne tuku ʻakinautolu ʻi Hala pea ʻi Hapoa ki he vaitafe ʻo Kosani, pea ʻi he ngaahi kolo ʻae kakai Mitia.
7Isso aconteceu porque os filhos de Israel haviam pecado contra o SENHOR, seu Deus, que os tirou da terra do Egito, de debaixo da mão do faraó, rei do Egito, e haviam temido a outros deuses,
7¶ He naʻe pehē, kuo fai angahala ʻe he fānau ʻa ʻIsileli kia Sihova ko honau ʻOtua, ʻaia naʻa ne ʻomi ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite, mei he lalo nima ʻo Felo ko e tuʻi ʻo ʻIsipite, pea kuo nau manavahē ki he ngaahi ʻotua kehe.
8e andaram nos estatutos das nações que o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel, e nos estatutos dos reis de Israel, que eles mesmos fizeram.
8Pea kuo nau ʻaʻeva ʻi he ngaahi fekau ʻae kakai hiteni, ʻakinautolu naʻe kapusi atu ʻe Sihova mei he ʻao ʻoe fānau ʻa ʻIsileli, pea mo e ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli naʻa nau fakanofo.
9Os filhos de Israel fizeram secretamente coisas que não eram retas contra o SENHOR, seu Deus; e construíram para si altos em todas as suas cidades, desde a torre das sentinelas até a cidade fortificada;
9Pea naʻe fai fakafufū ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻae ngaahi meʻa naʻe ʻikai totonu kia Sihova ko honau ʻOtua, pea naʻa nau langa moʻonautolu ʻae ngaahi potu māʻolunga ʻi honau ngaahi kolo kotoa pē, mei he foʻi fale māʻolunga ʻoe kau leʻo ʻo fai hake ki he kolo naʻe fakaʻā.
10e ergueram para si colunas sagradas e postes de Aserá em cada colina alta e debaixo de cada árvore verde;
10Pea naʻa nau fokotuʻu maʻanautolu ʻae ngaahi tamapua, mo e ngaahi vao tapu ʻi he tafungofunga māʻolunga kotoa pē, pea ʻi he lolo ʻakau mata kotoa pē:
11e ali queimaram incenso em todos os altos, como fizeram as nações que o SENHOR levou cativas de diante deles; e fizeram coisas más para provocar o SENHOR à ira;
11Pea naʻa nau tutu ʻae meʻa namu kakala ʻi he potu māʻolunga kotoa pē, ʻo hangē ko e hiteni ʻaia naʻe fakaʻauha atu mei honau ʻao ʻe Sihova; pea naʻa nau fai ʻae ngaahi meʻa kovi ke fakatupu ʻae houhau ʻo Sihova:
12e serviram a ídolos, dos quais o SENHOR lhes havia dito: “Vocês não farão tal coisa.”
12He naʻa nau tauhi ki he ngaahi tamapua, ʻaia naʻe pehē ai ʻe Sihova kiate kinautolu, ʻE ʻikai te mou fai ʻae meʻa ni.
13Contudo, o SENHOR advertiu a Israel e a Judá, por meio de todos os profetas e de todos os videntes, dizendo: “Desviem-se dos seus maus caminhos e guardem os meus mandamentos e os meus estatutos, de acordo com toda a lei que ordenei aos seus pais, e que lhes enviei por meio dos meus servos, os profetas.”
13Ka naʻe valokiekina ʻe Sihova ki ʻIsileli pea ki Siuta ʻi heʻene kau palōfita kotoa pē mo e kau kikite kotoa pē, ʻo pehē, “Ke tafoki ʻakimoutolu mei homou ngaahi hala kovi, pea tauhi ki heʻeku ngaahi fekau mo ʻeku ngaahi tuʻutuʻuni ʻo fakatatau mo e fono kotoa pē ko ia ʻaia naʻaku fekau ki hoʻomou ngaahi tamai, peau fekauʻi kiate kimoutolu ʻi heʻeku kau tamaioʻeiki ko e kau palōfita.”
14Apesar disso, eles não quiseram ouvir, mas endureceram a sua cerviz como a cerviz dos seus pais, que não creram no SENHOR, seu Deus.
14Ka neongo ia naʻe ʻikai te nau fie ongoʻi, ka naʻa nau fakakekeva ʻa honau kia, ʻo hangē ko e kia ʻo ʻenau ngaahi tamai, ʻakinautolu naʻe ʻikai tui kia Sihova ko honau ʻOtua.
15Eles rejeitaram os seus estatutos e a sua aliança que ele fez com os seus pais, e os seus testemunhos com os quais os advertiu; e seguiram a vaidade, e tornaram-se vãos, e seguiram as nações que estavam ao seu redor, a respeito das quais o SENHOR lhes havia ordenado que não fizessem como elas.
15Pea naʻa nau siʻaki ʻa ʻene ngaahi tuʻutuʻuni, pea mo ʻene fuakava ʻaia naʻa ne fai mo ʻenau ngaahi tamai, mo ʻene ngaahi fakamoʻoni naʻa ne fakamoʻoni ʻaki kiate kinautolu; pea naʻa nau muimui ki he vaʻinga, pea naʻa nau hoko ʻo vaʻinga, mo nau muimui ki he kakai hiteni naʻe nofo takatakai ʻiate kinautolu, ʻaia naʻe fekau ai ʻe Sihova kiate kinautolu, ke ʻoua naʻa nau fai ʻo hangē ko kinautolu.
16Eles abandonaram todos os mandamentos do SENHOR, seu Deus, e fizeram para si imagens fundidas, até mesmo dois bezerros, e fizeram um poste de Aserá, e adoraram a todo o exército do céu, e serviram a Baal.
16Pea naʻa nau siʻaki ʻae ngaahi fekau kotoa pē ʻo Sihova ko honau ʻOtua, pea naʻa nau ngaohi maʻanautolu ʻae ngaahi meʻa fakatātā naʻe haka, ʻio, ʻae ʻuhiki pulu ʻe ua, mo nau ngaohi ha vao tapu, mo nau lotu ki he nāunau kotoa pē ʻoe langi, mo nau tauhi kia Peali.
17Eles fizeram seus filhos e suas filhas passarem pelo fogo, usaram de adivinhação e feitiçarias, e venderam-se para fazer o que era mau aos olhos do SENHOR, para provocá-lo à ira.
17Pea naʻa nau pule ki honau ngaahi foha mo honau ngaahi ʻofefine ke nau ʻalu atu ʻi he lotolotonga ʻoe afi, pea naʻa nau fai fakatēvolo mo nau fai ʻae sausau, pea naʻa nau fakatau atu ʻakinautolu ke fai ʻae kovi ʻi he ʻao ʻo Sihova, ke fakatupu ai ʻa hono houhau.
18Portanto, o SENHOR irou-se muito contra Israel e os removeu da sua presença. Não restou nenhum, senão apenas a tribo de Judá.
18Ko ia naʻe houhau lahi ai ʻa Sihova ki ʻIsileli, mo ne fetuku atu ʻakinautolu mei hono ʻao: naʻe ʻikai tuku ha taha ka ko e faʻahinga pe taha ʻo Siuta.
19Também Judá não guardou os mandamentos do SENHOR, seu Deus, mas andou nos estatutos de Israel que eles fizeram.
19Pea naʻa mo Siuta naʻe ʻikai tauhi ʻe ia ʻae ngaahi fekau ʻa Sihova ko honau ʻOtua, ka naʻa nau ʻalu ʻi he ngaahi tuʻutuʻuni ʻo ʻIsileli ʻaia naʻa nau fokotuʻu ʻekinautolu.
20O SENHOR rejeitou toda a descendência de Israel, os afligiu e os entregou nas mãos de saqueadores, até que os expulsou da sua presença.
20Pea naʻe siʻaki ʻe Sihova ʻae hako kotoa pē ʻo ʻIsileli, mo ne fakamamahi ʻakinautolu, mo ne tukuange ʻakinautolu ki he nima ʻoe kau maumau, kaeʻoua ke ʻosi ʻa ʻene liʻaki ʻakinautolu mei hono ʻao.
21Pois ele rasgou Israel da casa de Davi; e eles fizeram rei a Jeroboão, filho de Nebate; e Jeroboão afastou Israel de seguir ao SENHOR, e os fez cometer um grande pecado.
21He naʻa ne haea mai ʻa ʻIsileli mei he fale ʻo Tevita; pea naʻa nau fakanofo ke tuʻi ʻa Selopoami ko e foha ʻo Nipati: pea naʻe teketekeʻi ʻa ʻIsileli ʻe Selopoami mei he muimui kia Sihova, pea naʻa ne fakaangahalaʻi ʻakinautolu ʻi he angahala lahi.
22Os filhos de Israel andaram em todos os pecados de Jeroboão que ele cometeu; não se desviaram deles,
22He naʻe ʻaʻeva ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻi he ngaahi angahala kotoa pē ʻa Selopoami ʻaia naʻa ne fai; naʻe ʻikai mahuʻi ʻakinautolu mei ai;
23até que o SENHOR removeu Israel da sua presença, como ele havia dito por meio de todos os seus servos, os profetas. Assim, Israel foi levado cativo da sua própria terra para a Assíria, até o dia de hoje.
23Pea naʻe hiki atu ʻa ʻIsileli ʻe Sihova mei hono ʻao, ʻo hangē ko e folofola naʻa ne fai ʻi heʻene kau tamaioʻeiki ko e kau palōfita kotoa pē. Ko ia naʻe fetuku atu ai ʻa ʻIsileli mei honau fonua ʻonautolu ki ʻAsilia ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni.
24O rei da Assíria trouxe pessoas da Babilônia, de Cuta, de Ava, de Hamate e de Sefarvaim, e as colocou nas cidades de Samaria em lugar dos filhos de Israel; e eles tomaram posse de Samaria e habitaram nas suas cidades.
24¶ Pea naʻe ʻomi ʻe he tuʻi ʻo ʻAsilia ʻae kakai mei Papilone, pea mei Kuta, pea mei ʻAva, pea mei Hemati, pea mei Sifaveimi, mo ne tuku ʻakinautolu ʻi he ngaahi kolo ʻo Samēlia, ko e fetongi ʻoe fānau ʻa ʻIsileli: pea naʻa nau maʻu ʻa Samēlia, mo nofo ʻi hono ngaahi kolo ʻo ia.
25E aconteceu que, no princípio da sua habitação ali, eles não temeram ao SENHOR. Portanto, o SENHOR enviou leões entre eles, que mataram alguns deles.
25Pea ʻi he kamataʻanga ʻo ʻenau nofo ʻi ai, naʻe ʻikai te nau manavahē kia Sihova: pea ko ia naʻe tuku atu ai ʻe Sihova ʻae fanga laione kiate kinautolu, pea naʻe mate ai ʻa honau niʻihi.
26Por isso falaram ao rei da Assíria, dizendo: “As nações que o senhor levou cativas e colocou nas cidades de Samaria não conhecem a lei do deus da terra. Portanto, ele enviou leões entre eles; e eis que os matam, porque não conhecem a lei do deus da terra.”
26Ko ia naʻa nau lea ai ki he tuʻi ʻo ʻAsilia, ʻo pehē, ʻOku ʻikai ʻilo ʻae anga ʻoe ʻOtua ʻoe fonua ʻe he ngaahi puleʻanga kuo ke hiki mo tuku ki he ngaahi kolo ʻo Samēlia: ko ia kuo ne fekau atu ʻae fanga laione kiate kinautolu, pea vakai, ʻoku nau tāmateʻi ʻakinautolu, koeʻuhi ʻoku ʻikai ke ʻilo ʻekinautolu ʻae anga ʻoe ʻOtua ʻoe fonua.
27Então o rei da Assíria ordenou, dizendo: “Levem para lá um dos sacerdotes que vocês trouxeram de lá; e que ele vá e habite lá, e que ele lhes ensine a lei do deus da terra.”
27Pea naʻe toki fekau ai ʻe he tuʻi ʻo ʻAsilia, ʻo pehē, “ʻAve ki ai ha tokotaha ʻi he kau taulaʻeiki ʻaia naʻa mou ʻomi mei ai; pea tuku ke nau ʻalu ʻo nofo ʻi ai, pea tuku ke ne akoʻi ʻakinautolu ʻi he anga ʻoe ʻOtua ʻoe fonua.”
28Assim, um dos sacerdotes que eles haviam levado cativo de Samaria veio e habitou em Betel, e lhes ensinou como deviam temer ao SENHOR.
28Pea naʻe toki haʻu ai ha tokotaha ʻi he kau taulaʻeiki ʻaia naʻa nau ʻave mei Samēlia ʻo ne nofo ʻi Peteli, pea naʻa ne akonakiʻi ʻakinautolu ke nau manavahē kia Sihova.
29Contudo, cada nação fez os seus próprios deuses, e os colocou nas casas dos altos que os samaritanos haviam feito, cada nação nas suas cidades em que habitavam.
29Ka naʻe fokotuʻu ʻe he ngaahi puleʻanga taki taha ʻa hono ngaahi ʻotua ʻonautolu, mo nau ʻai ʻakinautolu ki he ngaahi fale ʻoe ngaahi potu māʻolunga ʻaia naʻe ngaohi ʻe he kakai Samēlia, ko e taki taha ʻae puleʻanga ʻi he ngaahi kolo naʻa nau nofo ki ai.
30Os homens da Babilônia fizeram Sucote-Benote, os homens de Cuta fizeram Nergal, e os homens de Hamate fizeram Asima,
30Pea naʻe fokotuʻu ʻe he kakai ʻo Papilone ʻa Sukote-Pinoti, pea ʻe he kakai ʻo Kuta naʻe fokotuʻu ʻa Nelikali, pea ʻe he kakai ʻo Hemati naʻe fokotuʻu ʻa ʻAsima,
31e os aveus fizeram Nibaz e Tartaque; e os sefarvitas queimavam seus filhos no fogo a Adrameleque e a Anameleque, os deuses de Sefarvaim.
31Pea ʻe he kakai ʻAvi naʻe fokotuʻu ʻa Nipasi mo Talitaki, pea ʻe he kakai Sifaveimi naʻe tutu ʻenau fānau ʻi he afi kia ʻAtilameleki mo ʻAnameleki, ko e ngaahi ʻotua ʻo Sifaveimi.
32Assim, eles temiam ao SENHOR, e também constituíram dentre si sacerdotes dos altos para si mesmos, os quais sacrificavam por eles nas casas dos altos.
32Ko ia naʻa nau manavahē kia Sihova, pea naʻa nau ngaohi kiate kinautolu mei he kakai meʻavale ʻaupito ʻiate kinautolu ʻae kau taulaʻeiki ki he ngaahi potu māʻolunga, pea naʻa nau fai feilaulau ʻekinautolu ʻi he ngaahi fale ʻoe ngaahi potu māʻolunga maʻanautolu.
33Eles temiam ao SENHOR, e também serviam aos seus próprios deuses, segundo os costumes das nações dentre as quais haviam sido levados cativos.
33Naʻa nau manavahē kia Sihova, kae tauhi pe ki honau ngaahi ʻotua ʻonautolu, ʻo hangē ko e anga ʻoe ngaahi puleʻanga naʻa nau ʻave pōpula mei ai.
34Até o dia de hoje eles fazem o que faziam antes. Eles não temem ao SENHOR, e não seguem os estatutos, nem as ordenanças, nem a lei, nem o mandamento que o SENHOR ordenou aos filhos de Jacó, a quem ele deu o nome de Israel;
34‌ʻOku nau fai ki heʻenau anga ʻi muʻa ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni: ʻoku ʻikai te nau manavahē kia Sihova, pea ʻoku ʻikai fai ʻekinautolu ke tatau mo ʻenau ngaahi tuʻutuʻuni, pe ko ʻenau ngaahi fekau, pe hangē ko e fono mo e fekau ʻaia naʻe fekau ʻe Sihova ki he fānau ʻa Sēkope, ʻaia naʻa ne fakahingoa ko ʻIsileli;
35com os quais o SENHOR havia feito uma aliança e lhes ordenado, dizendo: “Vocês não temerão outros deuses, nem se prostrarão diante deles, nem os servirão, nem lhes oferecerão sacrifícios;
35‌ʻAia naʻe fai ʻe Sihova mo ia ha fuakava, pea naʻa ne valoki ʻakinautolu, ʻo pehē, “ʻE ʻikai te mou manavahē ki he ngaahi ʻotua kehe, pe fakatōmapeʻe ʻakimoutolu kiate kinautolu, pe tauhi ki ai, pe feilaulau kiate kinautolu:
36mas vocês temerão ao SENHOR, que os tirou da terra do Egito com grande poder e com braço estendido, e a ele vocês se prostrarão, e a ele oferecerão sacrifícios.
36Ka ko Sihova ʻaia naʻe ʻomi ʻakimoutolu mei he fonua ko ʻIsipite ʻi he mālohi lahi, mo e nima naʻe mafao atu, ko ia ia te mou manavahē ki ai, pea ko ia ia te mou lotu ki ai, pea ko ia ia te mou fai ki ai ʻae feilaulau.
37Os estatutos e as ordenanças, e a lei e o mandamento que ele escreveu para vocês, vocês cuidarão de cumprir para todo o sempre. Vocês não temerão outros deuses.
37Pea ko e ngaahi tuʻutuʻuni, mo e ngaahi fakamaau, pea mo e fono, mo e fekau, ʻaia naʻa ne tohi maʻamoutolu, te mou tokanga ke fai ia ʻo lauikuonga; pea ʻe ʻikai te mou manavahē ki ha ngaahi ʻotua kehe.
38Vocês não se esquecerão da aliança que fiz com vocês. Vocês não temerão outros deuses.
38Pea ko e fuakava ʻaia kuo u fai mo kimoutolu, ʻe ʻikai te mou fakangaloʻi; pea ʻe ʻikai foki te mou manavahē ki he ngaahi ʻotua kehe.
39Mas vocês temerão ao SENHOR, seu Deus, e ele os livrará das mãos de todos os seus inimigos.”
39Ka te mou manavahē kia Sihova ko homou ʻOtua; pea te ne fakamoʻui ʻakimoutolu mei he nima ʻo homou ngaahi fili kotoa pē.”
40Contudo, eles não ouviram, mas fizeram o que faziam antes.
40Ka naʻe ʻikai te nau fanongo, pea naʻa nau fai pe ʻo hangē ko ʻenau muʻaki anga.
41Assim, essas nações temiam ao SENHOR, e também serviam às suas imagens esculpidas. Seus filhos fizeram o mesmo, e também os filhos de seus filhos. Eles fazem como seus pais fizeram, até o dia de hoje.
41Ko ia, naʻe manavahē ʻae ngaahi puleʻanga ko ia kia Sihova, ka naʻa nau tauhi ki he ngaahi meʻa fakatātā naʻe tongi, ʻa ʻenau fānau mo e fānau ʻo ʻenau fānau: ʻo hangē ko ia naʻe fai ʻe heʻenau ngaahi tamai, kuo pehē pe ʻenau fai ʻekinautolu ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.