Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1No ano cento e cinquenta e um, Demétrio, filho de Seleuco, saiu de Roma, desembarcou com poucos homens numa cidade à beira-mar e começou a reinar ali.
1Anno centesimo quinquagesimo primo, exiit Demetrius Seleuci filius ab urbe Roma, et ascendit cum paucis viris in civitatem maritimam, et regnavit illic.
2Quando estava para entrar no palácio real de seus antepassados, o exército prendeu Antíoco e Lísias para levá-los até ele.
2Et factum est, ut ingressus est domum regni patrum suorum, comprehendit exercitus Antiochum et Lysiam, ut adducerent eos ad eum.
3Demétrio soube disso e disse: “Não me mostrem o rosto deles!”
3Et res ei innotuit, et ait: Nolite mihi ostendere faciem eorum.
4Então o exército os matou, e Demétrio se assentou no trono de seu reino.
4Et occidit eos exercitus. Et sedit Demetrius super sedem regni sui.
5Todos os homens sem Lei e ímpios de Israel foram até ele. Álcimo, que desejava ser sumo sacerdote, era seu líder.
5Et venerunt ad eum viri iniqui et impii ex Israël: et Alcimus dux eorum, qui volebat fieri sacerdos.
6Eles acusaram o povo diante do rei, dizendo: “Judas e seus irmãos destruíram todos os seus amigos e nos expulsaram de nossa própria terra.
6Et accusaverunt populum apud regem, dicentes: Perdidit Judas et fratres ejus omnes amicos tuos, et nos dispersit de terra nostra.
7Portanto, envie agora um homem em quem confie, para que vá e veja toda a destruição que ele trouxe sobre nós e sobre o território do rei, e como castigou a eles e a todos os que os ajudaram.”
7Nunc ergo mitte virum, cui credis, ut eat, et videat exterminium omne quod fecit nobis, et regionibus regis: et puniat omnes amicos ejus, et adjutores eorum.
8O rei escolheu Báquides, um dos amigos do rei, que governava a região além do rio, homem importante no reino e fiel ao rei.
8Et elegit rex ex amicis suis Bacchidem, qui dominabatur trans flumen magnum in regno, et fidelem regi: et misit eum,
9Enviou-o juntamente com o ímpio Álcimo, a quem nomeou sumo sacerdote, e ordenou-lhe que se vingasse dos filhos de Israel.
9ut videret exterminium quod fecit Judas: sed et Alcimum impium constituit in sacerdotium, et mandavit ei facere ultionem in filios Israël.
10Eles partiram e chegaram com um grande exército à terra de Judá. Báquides enviou mensageiros a Judas e seus irmãos com palavras enganosas de paz.
10Et surrexerunt, et venerunt cum exercitu magno in terram Juda: et miserunt nuntios, et locuti sunt ad Judam et ad fratres ejus verbis pacificis in dolo.
11Eles não deram atenção às palavras, pois viram que tinham vindo com um grande exército.
11Et non intenderunt sermonibus eorum: viderunt enim quia venerunt cum exercitu magno.
12Um grupo de escribas reuniu-se com Álcimo e Báquides para procurar condições justas.
12Et convenerunt ad Alcimum et Bacchidem congregatio scribarum requirere quæ justa sunt:
13Os assideus foram os primeiros entre os filhos de Israel a procurar paz com eles,
13et primi, Assidæi qui erant in filiis Israël: et exquirebant ab eis pacem.
14pois diziam: “Um sacerdote da descendência de Arão veio com o exército; ele não nos fará mal.”
14Dixerunt enim: Homo sacerdos de semine Aaron venit; non decipiet nos:
15Álcimo lhes falou palavras de paz e jurou: “Não procuraremos fazer mal a vocês nem a seus amigos.”
15et locutus est cum eis verba pacifica, et juravit illis, dicens: Non inferemus vobis malum, neque amicis vestris.
16Eles confiaram nele. Então ele prendeu sessenta deles e os matou num só dia, conforme a palavra que está escrita:
16Et crediderunt ei: et comprehendit ex eis sexaginta viros, et occidit eos in una die, secundum verbum quod scriptum est:
17A carne de teus santos e seu sangue foram derramados ao redor de Jerusalém, e não havia quem os sepultasse.
17Carnes sanctorum tuorum, et sanguinem ipsorum effuderunt in circuitu Jerusalem, et non erat qui sepeliret.
18O temor e o pavor deles caíram sobre todo o povo, pois diziam: “Não há verdade nem justiça neles, pois quebraram a aliança e o juramento que fizeram.”
18Et incubuit timor et tremor in omnem populum: quia dixerunt: Non est veritas, et judicium in eis: transgressi sunt enim constitutum, et jusjurandum quod juraverunt.
19Báquides retirou-se de Jerusalém e acampou em Bezete. Mandou prender muitos dos desertores que estavam com ele e alguns do povo, matou-os e lançou-os numa grande cisterna.
19Et movit Bacchides castra ab Jerusalem, et applicuit in Bethzecha: et misit, et comprehendit multos ex eis qui a se effugerant: et quosdam de populo mactavit, et in puteum magnum projecit.
20Colocou Álcimo encarregado da região e deixou com ele uma força para ajudá-lo. Depois Báquides voltou para o rei.
20Et commisit regionem Alcimo, et reliquit cum eo auxilium in adjutorium ipsi. Et abiit Bacchides ad regem:
21Álcimo lutava para manter seu sumo sacerdócio.
21et satis agebat Alcimus pro principatu sacerdotii sui:
22Todos os que perturbavam seu povo juntaram-se a ele, tomaram o controle da terra de Judá e causaram grande dano em Israel.
22et convenerunt ad eum omnes, qui perturbabant populum suum, et obtinuerunt terram Juda, et fecerunt plagam magnam in Israël.
23Judas viu todo o mal que Álcimo e seus companheiros haviam feito entre os filhos de Israel, ainda mais do que os gentios.
23Et vidit Judas omnia mala quæ fecit Alcimus et qui cum eo erant filiis Israël, multo plus quam gentes:
24Percorreu todas as fronteiras da Judeia e se vingou dos homens que haviam desertado dele, impedindo-os de circular pela região.
24et exiit in omnes fines Judææ in circuitu, et fecit vindictam in viros desertores, et cessaverunt ultra exire in regionem.
25Quando Álcimo viu que Judas e seus companheiros haviam se fortalecido e percebeu que não podia resistir a eles, voltou ao rei e apresentou contra eles acusações perversas.
25Vidit autem Alcimus quod prævaluit Judas et qui cum eo erant, et cognovit quia non potest sustinere eos: et regressus est ad regem, et accusavit eos multis criminibus.
26Então o rei enviou Nicanor, um de seus príncipes honrados, homem que odiava Israel e era seu inimigo, e ordenou-lhe que destruísse o povo.
26Et misit rex Nicanorem, unum ex principibus suis nobilioribus, qui erat inimicitias exercens contra Israël: et mandavit ei evertere populum.
27Nicanor chegou a Jerusalém com um grande exército. Enviou a Judas e seus irmãos palavras enganosas de paz, dizendo:
27Et venit Nicanor in Jerusalem cum exercitu magno, et misit ad Judam et ad fratres ejus verbis pacificis cum dolo,
28“Não haja batalha entre mim e vocês. Irei com poucos homens para encontrá-los em paz.”
28dicens: Non sit pugna inter me et vos: veniam cum viris paucis, ut videam facies vestras cum pace.
29Ele foi até Judas, e eles se saudaram pacificamente. Os inimigos, porém, estavam preparados para prender Judas à força.
29Et venit ad Judam, et salutaverunt se invicem pacifice: et hostes parati erant rapere Judam.
30Judas descobriu que Nicanor havia vindo até ele com engano. Ficou com muito medo dele e não quis mais encontrar-se com ele.
30Et innotuit sermo Judæ quoniam cum dolo venerat ad eum: et conterritus est ab eo, et amplius noluit videre faciem ejus.
31Nicanor percebeu que seu plano havia sido descoberto e saiu para enfrentar Judas em batalha perto de Cafarsalama.
31Et cognovit Nicanor quoniam denudatum est consilium ejus: et exivit obviam Judæ in pugnam juxta Capharsalama.
32Cerca de quinhentos homens do exército de Nicanor caíram, e os restantes fugiram para a Cidade de Davi.
32Et ceciderunt de Nicanoris exercitu fere quinque millia viri, et fugerunt in civitatem David.
33Depois dessas coisas, Nicanor subiu ao monte Sião. Alguns dos sacerdotes saíram do santuário, juntamente com alguns dos anciãos do povo, para saudá-lo pacificamente e mostrar-lhe o holocausto que estava sendo oferecido pelo rei.
33Et post hæc verba ascendit Nicanor in montem Sion: et exierunt de sacerdotibus populi salutare eum in pace, et demonstrare ei holocautomata, quæ offerebantur pro rege.
34Ele zombou deles, riu deles, tratou-os de maneira vergonhosa, falou arrogantemente
34Et irridens sprevit eos, et polluit: et locutus est superbe,
35e jurou furiosamente: “Se Judas e seu exército não forem entregues agora em minhas mãos, quando eu voltar em segurança queimarei esta casa!” E saiu tomado de grande ira.
35et juravit cum ira, dicens: Nisi traditus fuerit Judas et exercitus ejus in manus meas, continuo cum regressus fuero in pace, succendam domum istam. Et exiit cum ira magna.
36Os sacerdotes entraram, ficaram diante do altar e do templo, choraram e disseram:
36Et intraverunt sacerdotes, et steterunt ante faciem altaris et templi, et flentes dixerunt:
37“Tu escolheste esta casa para ser chamada pelo teu nome, como casa de oração e súplica para teu povo.
37Tu, Domine, elegisti domum istam ad invocandum nomen tuum in ea, ut esset domus orationis et obsecrationis populo tuo:
38Vinga-te deste homem e de seu exército e faze-os cair pela espada. Lembra-te de suas blasfêmias e não permitas que vivam por mais tempo.”
38fac vindictam in homine isto et exercitu ejus, et cadant in gladio: memento blasphemias eorum, et ne dederis eis ut permaneant.
39Nicanor saiu de Jerusalém e acampou em Bet-Horom, onde o exército sírio se encontrou com ele.
39Et exiit Nicanor ab Jerusalem, et castra applicuit ad Bethoron: et occurrit illi exercitus Syriæ.
40Judas acampou em Adasa com três mil homens. Judas orou:
40Et Judas applicuit in Adarsa cum tribus millibus viris: et oravit Judas, et dixit:
41“Quando os enviados do rei blasfemaram, teu anjo saiu e matou entre eles cento e oitenta e cinco mil.
41Qui missi erant a rege Sennacherib, Domine, quia blasphemaverunt te, exiit angelus, et percussit ex eis centum octoginta quinque millia:
42Assim também, esmaga hoje este exército diante de nós, para que todos os demais saibam que ele falou perversamente contra teu santuário. Julga-o conforme sua maldade.”
42sic contere exercitum istum in conspectu nostro hodie: et sciant ceteri quia male locutus est super sancta tua: et judica illum secundum malitiam illius.
43No décimo terceiro dia do mês de Adar, os exércitos se enfrentaram. O exército de Nicanor foi derrotado, e ele foi o primeiro a cair na batalha.
43Et commiserunt exercitus prælium tertiadecima die mensis Adar: et contrita sunt castra Nicanoris, et cecidit ipse primus in prælio.
44Quando seu exército viu que Nicanor havia caído, jogou fora as armas e fugiu.
44Ut autem vidit exercitus ejus quia cecidisset Nicanor, projecerunt arma sua, et fugerunt:
45Eles os perseguiram durante um dia inteiro desde Adasa até chegar a Gazara, e tocaram atrás deles o sinal de alarme com as trombetas.
45et persecuti sunt eos viam unius diei ab Adazer usquequo veniatur in Gazara, et tubis cecinerunt post eos cum significationibus:
46Homens saíram de todas as aldeias ao redor da Judeia e os cercaram. Os fugitivos foram empurrados de volta uns contra os outros, e todos caíram pela espada; não restou nenhum.
46et exierunt de omnibus castellis Judææ in circuitu, et ventilabant eos cornibus, et convertebantur iterum ad eos, et ceciderunt omnes gladio, et non est relictus ex eis nec unus.
47Os judeus tomaram os despojos e a pilhagem, cortaram a cabeça de Nicanor e sua mão direita, que ele havia estendido com tanta arrogância, e as levaram e penduraram perto de Jerusalém.
47Et acceperunt spolia eorum in prædam: et caput Nicanoris amputaverunt, et dexteram ejus, quam extenderat superbe, et attulerunt, et suspenderunt contra Jerusalem.
48O povo ficou extremamente alegre e celebrou aquele dia como dia de grande alegria.
48Et lætatus est populus valde, et egerunt diem illam in lætitia magna.
49Determinaram que esse dia fosse celebrado todos os anos, no décimo terceiro dia de Adar.
49Et constituit agi omnibus annis diem istam tertiadecima die mensis Adar.
50Assim a terra de Judá teve descanso por alguns dias.
50Et siluit terra Juda dies paucos.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.