1 Reis 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Salomão fez uma aliança de casamento com o Faraó, rei do Egito. Ele casou-se com a filha do Faraó e a trouxe para a cidade de Davi, até que terminasse de construir a sua própria casa, a casa do SENHOR e a muralha ao redor de Jerusalém.
1Соломон с-а ынкускрит ку Фараон, ымпэратул Еӂиптулуй. А луат де невастэ пе фата луй Фараон ши а адус-о ын четатя луй Давид пынэ шь-а испрэвит де зидит каса луй, Каса Домнулуй ши зидул димпрежурул Иерусалимулуй.
2No entanto, o povo sacrificava nos lugares altos, porque ainda não havia uma casa construída para o nome do SENHOR.
2Попорул ну адучя жертфе декыт пе ынэлцимь, кэч пынэ пе время ачаста ну се зидисе ынкэ о касэ ын Нумеле Домнулуй.
3Salomão amava o SENHOR, andando nos estatutos de Davi, seu pai, apenas que ele sacrificava e queimava incenso nos lugares altos.
3Соломон юбя пе Домнул ши се циня де обичеюриле татэлуй сэу Давид. Нумай кэ адучя жертфе ши тэмые пе ынэлцимь.
4O rei foi a Gibeão para sacrificar lá, pois aquele era o principal lugar alto. Salomão ofereceu mil holocaustos naquele altar.
4Ымпэратул с-а дус ла Габаон сэ адукэ жертфе аколо, кэч ера чя май ынсемнатэ ынэлциме. Соломон а адус о мие де ардерь-де-тот пе алтар.
5Em Gibeão, o SENHOR apareceu a Salomão em um sonho durante a noite; e Deus disse: “Peça o que eu devo lhe dar.”
5Ла Габаон, Домнул С-а арэтат ын вис луй Соломон ноаптя ши Думнезеу й-а зис: „Чере че врей сэ-ць дау.”
6Salomão disse: “O Senhor mostrou ao seu servo Davi, meu pai, grande bondade, porque ele andou diante do Senhor em verdade, em justiça e em retidão de coração. O Senhor manteve para ele esta grande bondade, e lhe deu um filho para se assentar no seu trono, como se vê hoje.
6Соломон а рэспунс: „Ту ай арэтат о маре бунэвоинцэ фацэ де робул Тэу Давид, татэл меу, пентру кэ умбла ынаинтя Та ын крединчошие, ын дрептате ши ын курэцие де инимэ фацэ де Тине; й-ай пэстрат ачастэ маре бунэвоинцэ ши й-ай дат ун фиу каре шаде пе скаунул луй де домние, кум се веде астэзь.
7Agora, SENHOR meu Deus, o Senhor fez do seu servo rei em lugar de Davi, meu pai. Eu sou apenas uma criança pequena. Não sei como sair nem entrar.
7Акум, Доамне, Думнезеул меу, Ту ай пус пе робул Тэу сэ ымпэрэцяскэ ын локул татэлуй меу Давид, ши еу ну сунт декыт ун тынэр, ну сунт ынчеркат.
8O seu servo está no meio do seu povo que o Senhor escolheu, um grande povo, que não pode ser numerado nem contado de tão numeroso.
8Робул Тэу есте ын мижлокул попорулуй пе каре л-ай алес, попор фоарте маре, каре ну поате фи нич сокотит, нич нумэрат, дин причина мулцимий луй.
9Dê, portanto, ao seu servo um coração com entendimento para julgar o seu povo, para que eu possa discernir entre o bem e o mal; pois quem é capaz de julgar este seu grande povo?”
9Дэ дар робулуй Тэу о инимэ причепутэ, ка сэ жудече пе попорул Тэу, сэ деосебяскэ бинеле де рэу! Кэч чине ар путя сэ жудече пе попорул Тэу, пе попорул ачеста аша де маре ла нумэр!”
10Este pedido agradou ao Senhor, por Salomão ter pedido tal coisa.
10Череря ачаста а луй Соломон а плэкут Домнулуй.
11Deus lhe disse: “Já que você pediu isso, e não pediu para si mesmo vida longa, nem pediu riquezas para si mesmo, nem pediu a vida dos seus inimigos, mas pediu para si mesmo entendimento para discernir a justiça,
11Ши Думнезеу а зис: „Фииндкэ лукрул ачеста ыл черь, фииндкэ ну черь пентру тине нич вяцэ лунгэ, нич богэций, нич моартя врэжмашилор тэй, чи черь причепере, ка сэ фачь дрептате,
12eis que fiz segundo a sua palavra. Eis que lhe dei um coração sábio e com entendimento, de modo que não houve ninguém como você antes, e depois de você não se levantará ninguém igual a você.
12вой фаче дупэ кувынтул тэу. Ыць вой да о инимэ ынцеляптэ ши причепутэ, аша кум н-а фост нимень ынаинтя та ши ну се ва скула нимень ничодатэ ка тине.
13Também lhe dei o que você não pediu, tanto riquezas quanto honra, de modo que não haverá nenhum entre os reis como você por todos os seus dias.
13Май мулт, ыць вой да ши че н-ай черут: богэций ши славэ, аша ынкыт ын тот тимпул веций тале ну ва фи ничун ымпэрат ка тине.
14Se você andar nos meus caminhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, seu pai, então prolongarei os seus dias.”
14Ши, дакэ вей умбла ын кэиле Меле, пэзинд леӂиле ши порунчиле Меле, кум а фэкут Давид, татэл тэу, ыць вой лунӂи зилеле.”
15Salomão acordou; e eis que era um sonho. Então ele foi a Jerusalém e se colocou diante da arca da aliança do SENHOR, e ofereceu holocaustos, ofereceu sacrifícios pacíficos e fez um banquete para todos os seus servos.
15Соломон с-а дештептат. Ачеста а фост висул. Соломон с-а ынторс ла Иерусалим ши с-а ынфэцишат ынаинтя кивотулуй легэмынтулуй Домнулуй. А адус ардерь-де-тот ши жертфе де мулцумире ши а дат ун оспэц тутурор служиторилор луй.
16Então duas mulheres que eram prostitutas vieram ao rei e se apresentaram diante dele.
16Атунч ау венит доуэ фемей курве ла ымпэрат ши с-ау ынфэцишат ынаинтя луй.
17Uma mulher disse: “Ah, meu senhor, eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um filho estando com ela na casa.
17Уна дин фемей а зис: „Рогу-мэ, домнул меу, еу ши фемея ачаста локуям ын ачеяшь касэ ши ам нэскут лынгэ еа ын касэ.
18No terceiro dia depois que eu dei à luz, esta mulher também deu à luz. Nós estávamos juntas. Não havia nenhum estranho conosco na casa, apenas nós duas na casa.
18Дупэ трей зиле, фемея ачаста а нэскут ши еа. Локуям ымпреунэ, ничун стрэин ну ера ку ной ын касэ, ну ерам декыт ной амындоуэ.
19O filho desta mulher morreu durante a noite, porque ela se deitou sobre ele.
19Песте ноапте, фиул ачестей фемей а мурит, пентру кэ се кулкасе песте ел.
20Ela se levantou à meia-noite, e tirou o meu filho do meu lado enquanto a sua serva dormia, e o deitou no seu colo, e deitou o seu filho morto no meu colo.
20Еа с-а скулат пе ла мижлокул нопций, а луат пе фиул меу де лынгэ мине, пе кынд дормя роаба та, ши л-а кулкат ла сынул ей, яр пе фиул ей, каре мурисе, л-а кулкат ла сынул меу.
21Quando me levantei de manhã para amamentar o meu filho, eis que ele estava morto; mas quando olhei para ele de manhã, eis que não era o meu filho, que eu havia dado à luz.”
21Диминяца, м-ам скулат сэ дау цыцэ копилулуй, ши ятэ кэ ера морт. М-ам уйтат ку луаре аминте ла ел диминяца, ши ятэ кэ ну ера фиул меу пе каре-л нэскусем.”
22A outra mulher disse: “Não! O vivo é o meu filho, e o morto é o seu filho.” A primeira disse: “Não! O morto é o seu filho, e o vivo é o meu filho.” Elas discutiam assim diante do rei.
22Чялалтэ фемее а зис: „Ба ну; фиул меу есте чел виу, яр фиул тэу е чел морт.” Дар чя динтый а рэспунс: „Ба ничдекум! Фиул тэу есте чел морт, яр фиул меу есте чел виу.” Аша ау ворбит еле ынаинтя ымпэратулуй.
23Então o rei disse: “Uma diz: 'Este é o meu filho que está vivo, e o seu filho é o morto'; e a outra diz: 'Não! O seu filho é o morto, e o meu filho é o vivo'.”
23Ымпэратул а зис: „Уна зиче: ‘Фиул меу есте чел виу, яр фиул тэу есте чел морт.’ Ши чялалтэ зиче: ‘Ба ничдекум! Фиул тэу есте чел морт, яр фиул меу есте чел виу.’”
24O rei disse: “Tragam-me uma espada.” Então trouxeram uma espada diante do rei.
24Апой а адэугат: „Адучеци-мь о сабие.” Ау адус о сабие ынаинтя ымпэратулуй.
25O rei disse: “Dividam o menino vivo em dois, e deem metade a uma, e metade à outra.”
25Ши ымпэратул а зис: „Тэяць ын доуэ копилул чел виу ши даць о жумэтате унея ши о жумэтате челейлалте.”
26Então a mulher de quem era o menino vivo falou ao rei, pois o seu coração ansiava pelo seu filho, e ela disse: “Ah, meu senhor, dê a ela o menino vivo, e de modo nenhum o mate!” Mas a outra disse: “Ele não será nem meu nem seu. Dividam-no.”
26Атунч, фемея ал кэрей копил ера виу а симцит кэ и се рупе инима пентру копил ши а зис ымпэратулуй: „Ах, домнул меу, дэ-й май бине ей копилул чел виу ши ну-л оморы!” Дар чялалтэ а зис: „Сэ ну фие нич ал меу, нич ал тэу; тэяци-л!”
27Então o rei respondeu: “Deem à primeira mulher o menino vivo, e definitivamente não o matem. Ela é a mãe dele.”
27Ши ымпэратул, луынд кувынтул, а зис: „Даць челей динтый копилул чел виу ши ну-л оморыць. Еа есте мама луй.”
28Todo o Israel ouviu falar do julgamento que o rei havia proferido; e temeram o rei, pois viram que a sabedoria de Deus estava nele para fazer justiça.
28Тот Исраелул а аузит де хотэрыря пе каре о ростисе ымпэратул. Ши с-ау темут де ымпэрат, кэч ау вэзут кэ ынцелепчуня луй Думнезеу ера ын ел, повэцуинду-л ын жудекэциле луй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.