1 Reis 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora, o rei Salomão amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha do faraó: mulheres moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e hititas,
1Ымпэратул Соломон а юбит мулте фемей стрэине, афарэ де фата луй Фараон: моабите, амоните, едомите, сидониене, хетите,
2das nações sobre as quais o SENHOR havia dito aos filhos de Israel: “Vocês não irão para o meio delas, nem elas virão para o meio de vocês, pois certamente desviarão o coração de vocês para os seus deuses.” A estas Salomão se apegou com amor.
2каре фэчяу парте дин нямуриле деспре каре Домнул зисесе копиилор луй Исраел: „Сэ ну интраць ла еле ши нич еле сэ ну интре ла вой, кэч в-ар ынтоарче негрешит инимиле ынспре думнезеий лор.” Де ачесте нямурь с-а алипит Соломон тырыт де юбире.
3Ele teve setecentas esposas, princesas, e trezentas concubinas. E suas esposas desviaram o seu coração.
3А авут де невесте шапте суте де крэесе ымпэрэтешть ши трей суте де циитоаре, ши невестеле й-ау абэтут инима.
4Quando Salomão ficou velho, suas esposas desviaram o seu coração para outros deuses; e o seu coração não era totalmente fiel ao SENHOR, seu Deus, como era o coração de Davi, seu pai.
4Кынд а ымбэтрынит Соломон, невестеле й-ау плекат инима спре алць думнезей ши инима ну й-а фост ын тотул а Домнулуй Думнезеулуй сэу, кум фусесе инима татэлуй сэу Давид.
5Pois Salomão seguiu a Astarote, deusa dos sidônios, e a Milcom, a abominação dos amonitas.
5Соломон с-а дус дупэ Астартея, зеица сидониенилор, ши дупэ Милком, урычуня амоницилор.
6Salomão fez o que era mau aos olhos do SENHOR, e não seguiu totalmente ao SENHOR, como fez Davi, seu pai.
6Ши Соломон а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй ши н-а урмат ын тотул пе Домнул, ка татэл сэу Давид.
7Então Salomão construiu um alto para Camos, a abominação de Moabe, no monte que está em frente a Jerusalém, e para Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
7Атунч, Соломон а зидит пе мунтеле дин фаца Иерусалимулуй ун лок ыналт пентру Кемош, урычуня Моабулуй, пентру Молох, урычуня фиилор луй Амон.
8Assim ele fez para todas as suas esposas estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam aos seus deuses.
8Аша а фэкут пентру тоате невестеле луй стрэине, каре адучяу тэмые ши жертфе думнезеилор лор.
9O SENHOR indignou-se contra Salomão, porque o seu coração havia se desviado do SENHOR, o Deus de Israel, que lhe havia aparecido duas vezes,
9Домнул С-а мыният пе Соломон пентру кэ ышь абэтусе инима де ла Домнул Думнезеул луй Исраел, каре и Се арэтасе де доуэ орь.
10e lhe havia ordenado acerca disso, que não seguisse a outros deuses; mas ele não guardou o que o SENHOR lhe ordenou.
10Ын привинца ачаста ый спусесе сэ ну мяргэ дупэ алць думнезей, дар Соломон н-а пэзит порунчиле Домнулуй.
11Portanto, o SENHOR disse a Salomão: “Visto que você fez isso, e não guardou a minha aliança e os meus estatutos, que lhe ordenei, certamente arrancarei o reino de você, e o darei ao seu servo.
11Ши Домнул а зис луй Соломон: „Фииндкэ ай фэкут аша ши н-ай пэзит легэмынтул Меу ши леӂиле Меле пе каре ци ле-ам дат, вой рупе ымпэрэция де ла тине ши о вой да служиторулуй тэу.
12Contudo, não farei isso nos seus dias, por amor a Davi, seu pai; mas o arrancarei da mão do seu filho.
12Нумай ну вой фаче лукрул ачеста ын тимпул веций тале, пентру татэл тэу Давид. Чи дин мына фиулуй тэу о вой рупе.
13No entanto, não arrancarei todo o reino; mas darei uma tribo ao seu filho, por amor a Davi, meu servo, e por amor a Jerusalém, a qual escolhi.”
13Ну вой рупе ынсэ тоатэ ымпэрэция; вой лэса о семинцие фиулуй тэу, дин причина робулуй Меу Давид ши дин причина Иерусалимулуй, пе каре л-ам алес.”
14O SENHOR levantou um adversário contra Salomão: Hadade, o edomita. Ele era da descendência do rei em Edom.
14Домнул а ридикат ун врэжмаш луй Соломон: пе Хадад, Едомитул, дин нямул ымпэрэтеск ал Едомулуй.
15Pois quando Davi estava em Edom, e Joabe, o comandante do exército, subiu para sepultar os mortos, e feriu a todos os homens em Edom
15Пе время кынд а бэтут Давид Едомул, Иоаб, кэпетения оштирий, суинду-се сэ ынгроапе морций, а учис тоатэ партя бэрбэтяскэ дин Едом;
16(pois Joabe e todo o Israel permaneceram ali seis meses, até que ele eliminou a todos os homens em Edom),
16а рэмас аколо шасе лунь ку тот Исраелул, пынэ че а нимичит тоатэ партя бэрбэтяскэ.
17Hadade fugiu, ele e alguns edomitas dos servos de seu pai com ele, para ir ao Egito, quando Hadade ainda era um menino pequeno.
17Атунч, Хадад а фуӂит ку ниште едомиць, служиторь ай татэлуй сэу, ши с-а дус ын Еӂипт. Хадад ера ынкэ ун бэят пе атунч.
18Eles partiram de Midiã e chegaram a Parã; levaram homens consigo de Parã e chegaram ao Egito, ao faraó, rei do Egito, que lhe deu uma casa, providenciou-lhe alimento e lhe deu terras.
18Плекынд дин Мадиан, с-ау дус ла Паран, ау луат ку ей ниште оамень дин Паран ши ау ажунс ын Еӂипт, ла Фараон, ымпэратул Еӂиптулуй. Фараон а дат о касэ луй Хадад, й-а пуртат грижэ де мынкаре ши й-а дат моший.
19Hadade encontrou grande favor aos olhos do faraó, de modo que este lhe deu por esposa a irmã de sua própria esposa, a irmã da rainha Tafnes.
19Хадад а кэпэтат тречере ынаинтя луй Фараон пынэ аколо ынкыт Фараон й-а дат де невастэ пе сора невестей луй, сора ымпэрэтесей Тахпенес.
20A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, a quem Tafnes desmamou na casa do faraó; e Genubate vivia na casa do faraó, entre os filhos do faraó.
20Сора Тахпенесей й-а нэскут пе фиул сэу Генубат. Тахпенес л-а ынцэркат ын каса луй Фараон; ши Генубат а фост ын каса луй Фараон, ын мижлокул копиилор луй Фараон.
21Quando Hadade ouviu no Egito que Davi dormiu com seus pais, e que Joabe, o comandante do exército, estava morto, Hadade disse ao faraó: “Deixe-me partir, para que eu possa ir para o meu próprio país.”
21Кынд а аузит Хадад, ын Еӂипт, кэ Давид а адормит ку пэринций луй ши кэ Иоаб, кэпетения оштирий, мурисе, а зис луй Фараон: „Ласэ-мэ сэ мэ дук ын цара мя.”
22Então o faraó lhe disse: “Mas o que lhe tem faltado comigo, para que agora procure ir para o seu próprio país?” Ele respondeu: “Nada, no entanto, apenas deixe-me partir.”
22Ши Фараон й-а зис: „Че-ць липсеште ла мине, де дорешть сэ те дучь ын цара та?” Ел а рэспунс: „Нимик, дар ласэ-мэ сэ плек.”
23Deus levantou outro adversário contra ele, Rezom, filho de Eliada, que havia fugido de seu senhor, Hadadezer, rei de Zobá.
23Думнезеу а ридикат ун алт врэжмаш луй Соломон: пе Резон, фиул луй Елиада, каре фуӂисе де ла стэпынул сэу Хададезер, ымпэратул дин Цоба.
24Ele reuniu homens em torno de si e tornou-se capitão de um bando, quando Davi matou os de Zobá. Eles foram para Damasco, viveram lá e reinaram em Damasco.
24Ел стрынсесе ниште оамень ла ел ши се фэкусе капул четей кынд а мэчелэрит Давид оштиле стэпынулуй сэу. С-ау дус ла Дамаск ши с-ау ашезат аколо ши ау домнит ла Дамаск.
25Ele foi um adversário de Israel todos os dias de Salomão, além do mal que Hadade causou. Ele abominava Israel, e reinou sobre a Síria.
25Ел а фост ун врэжмаш ал луй Исраел ын тот тимпул веций луй Соломон, ын ачелашь тимп кынд ый фэчя рэу Хадад ши ура пе Исраел. Ел а ымпэрэцит песте Сирия.
26Jeroboão, filho de Nebate, um efraimita de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe se chamava Zerua, uma viúva, também levantou a mão contra o rei.
26Ши Иеробоам, служиторул луй Соломон, а ридикат мына ымпотрива ымпэратулуй. Ел ера фиул луй Небат, ефратит дин Цереда, ши авя ка мамэ пе о вэдувэ нумитэ Церуа.
27Esta foi a razão pela qual ele levantou a mão contra o rei: Salomão construiu Milo e reparou a brecha da cidade de Davi, seu pai.
27Ятэ ку че прилеж а ридикат ел мына ымпотрива ымпэратулуй. Соломон зидя Мило ши ынкидя спэртуриле четэций татэлуй сэу, Давид.
28O homem Jeroboão era um homem valente e capaz; e Salomão viu que o jovem era diligente, e o encarregou de todo o trabalho da casa de José.
28Иеробоам ера таре ши витяз; ши Соломон, вэзынд пе тынэрул ачеста ла лукру, й-а дат привегеря песте тоць оамений де корвоадэ дин каса луй Иосиф.
29Naquele tempo, quando Jeroboão saiu de Jerusalém, o profeta Aías, o silonita, o encontrou no caminho. Ora, Aías estava vestido com uma veste nova; e os dois estavam sozinhos no campo.
29Ын время ачея, Иеробоам, ешинд дин Иерусалим, а фост ынтылнит пе друм де пророкул Ахия дин Сило, ымбрэкат ку о хайнэ ноуэ. Ерау амындой сингурь пе кымп.
30Aías pegou a veste nova que usava e a rasgou em doze pedaços.
30Ахия а апукат хайна ноуэ пе каре о авя пе ел, а рупт-о ын доуэспрезече букэць
31Ele disse a Jeroboão: “Tome dez pedaços; pois o SENHOR, o Deus de Israel, diz: 'Eis que arrancarei o reino da mão de Salomão e darei dez tribos a você
31ши а зис луй Иеробоам: „Иа-ць зече букэць! Кэч аша ворбеште Домнул Думнезеул луй Исраел: ‘Ятэ, вой рупе ымпэрэция дин мына луй Соломон ши-ць вой да зече семинций.
32(mas ele terá uma tribo, por amor a meu servo Davi e por amor a Jerusalém, a cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel),
32Дар ел ва авя о семинцие, дин причина робулуй Меу Давид ши дин причина Иерусалимулуй, четатя пе каре ам алес-о дин тоате семинцииле луй Исраел.
33porque eles me abandonaram, e adoraram a Astarote, deusa dos sidônios, a Camos, deus de Moabe, e a Milcom, deus dos filhos de Amom. Eles não andaram nos meus caminhos, para fazer o que é reto aos meus olhos, e para guardar os meus estatutos e as minhas ordenanças, como fez Davi, seu pai.
33Ши ачаста, пентру кэ М-ау пэрэсит ши с-ау ынкинат ынаинтя Астартеей, зеица сидониенилор, ынаинтя луй Кемош, думнезеул Моабулуй, ши ынаинтя луй Милком, думнезеул фиилор луй Амон, ши пентру кэ н-ау умблат ын кэиле Меле, ка сэ факэ че есте дрепт ынаинтя Мя ши сэ пэзяскэ леӂиле ши порунчиле Меле, кум а фэкут Давид, татэл луй Соломон.
34“'No entanto, não tirarei todo o reino da sua mão, mas o farei príncipe todos os dias da sua vida, por amor a Davi, meu servo, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos;
34Ну вой луа дин мына луй тоатэ ымпэрэция, кэч ыл вой цине домн ын тот тимпул веций луй, пентру робул Меу Давид, пе каре л-ам алес ши каре а пэзит порунчиле ши леӂиле Меле.
35mas tirarei o reino da mão do seu filho e o darei a você, ou seja, as dez tribos.
35Дар вой луа ымпэрэция дин мына фиулуй сэу ши-ць вой да зече семинций дин еа;
36Darei uma tribo ao seu filho, para que Davi, meu servo, tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para mim, para ali colocar o meu nome.
36вой лэса о семинцие фиулуй сэу, пентру ка робул Меу Давид сэ айбэ тотдяуна о луминэ ынаинтя Мя ла Иерусалим, четатя пе каре ам алес-о сэ пун ын еа Нумеле Меу.
37Eu o tomarei, e você reinará sobre tudo o que a sua alma desejar, e será rei sobre Israel.
37Пе тине те вой луа ши вей домни песте тот че-ць ва дори суфлетул, вей фи ымпэратул луй Исраел.
38E acontecerá que, se você ouvir tudo o que eu lhe ordenar, e andar nos meus caminhos, e fizer o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, então eu estarei com você, e lhe edificarei uma casa firme, como edifiquei para Davi, e darei Israel a você.
38Дакэ вей аскулта де тот че-ць вой порунчи, дакэ вей умбла ын кэиле Меле ши дакэ вей фаче че есте дрепт ынаинтя Мя, пэзинд леӂиле ши порунчиле Меле, кум а фэкут робул Меу Давид, вой фи ку тине, ыць вой зиди о касэ трайникэ, аша кум ам зидит луй Давид, ши-ць вой да цие пе Исраел.
39Afligirei a descendência de Davi por causa disso, mas não para sempre.'”
39Вой смери прин ачаста сэмынца луй Давид, дар ну пентру тотдяуна.’”
40Por isso Salomão procurou matar Jeroboão, mas Jeroboão se levantou e fugiu para o Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até a morte de Salomão.
40Соломон а кэутат сэ омоаре пе Иеробоам. Ши Иеробоам с-а скулат ши а фуӂит ын Еӂипт, ла Шишак, ымпэратул Еӂиптулуй; а локуит ын Еӂипт пынэ ла моартя луй Соломон.
41Ora, o restante dos atos de Salomão, e tudo o que ele fez, e a sua sabedoria, não estão escritos no livro dos atos de Salomão?
41Челелалте фапте але луй Соломон, тот че а фэкут ел ши ынцелепчуня луй ну сунт скрисе оаре ын картя фаптелор луй Соломон?
42O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foi de quarenta anos.
42Соломон а домнит патрузечь де ань ла Иерусалим песте тот Исраелул.
43Salomão dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
43Апой Соломон а адормит ку пэринций луй ши а фост ынгропат ын четатя татэлуй сэу Давид. Ын локул луй а домнит фиул сэу Робоам.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.