1 Reis 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Ora, o rei Salomão amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha do faraó: mulheres moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e hititas,
1Toe Solomon siangpahrang loe Faro canu pacoengah, kalah nongpata Moab kami, Ammon kami, Edom kami, Sidon kami hoi Hit kaminawk to a koeh.
2das nações sobre as quais o SENHOR havia dito aos filhos de Israel: “Vocês não irão para o meio delas, nem elas virão para o meio de vocês, pois certamente desviarão o coração de vocês para os seus deuses.” A estas Salomão se apegou com amor.
2To nongpatanawk loe prae kalah kami ah oh o pongah, nihcae to zu haih hmah; na zu haih nahaeloe, nihcae mah angmacae ih sithawnawk khaeah na palungthin ang paqoi o ving tih, tiah Israel kaminawk khaeah thuih pae ih kami ah oh o. Toe Solomon loe to nongpatanawk to koeh khruek.
3Ele teve setecentas esposas, princesas, e trezentas concubinas. E suas esposas desviaram o seu coração.
3Anih loe siangpahrang imthungah kaom zu cumvai sarihto hoi zula cumvai thumto tawnh; a zunawk mah anih ih poekhaih palungthin to amkhraeng o sak ving.
4Quando Salomão ficou velho, suas esposas desviaram o seu coração para outros deuses; e o seu coração não era totalmente fiel ao SENHOR, seu Deus, como era o coração de Davi, seu pai.
4Solomon mitong na bangah loe a zunawk mah, kalah sithawnawk khaeah palungthin paqoi pae o ving; ampa David poekhaih palungthin baktiah, a poekhaih palungthin kakoep ah Angraeng khaeah caeh boih ai boeh.
5Pois Salomão seguiu a Astarote, deusa dos sidônios, e a Milcom, a abominação dos amonitas.
5Solomon loe Sidon kaminawk ih sithaw nongpata Ashtoreth hoi panuet thok Ammon kaminawk ih sithaw Milkom khaeah caeh.
6Salomão fez o que era mau aos olhos do SENHOR, e não seguiu totalmente ao SENHOR, como fez Davi, seu pai.
6Solomon loe Angraeng mikhnuk ah kasae hmuen to sak; ampa David mah sak ih baktiah, Angraeng khaeah palungthin boih hoi caeh ai boeh.
7Então Salomão construiu um alto para Camos, a abominação de Moabe, no monte que está em frente a Jerusalém, e para Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
7Solomon loe Jerusalem hmaa ah kaom mae nuiah, panuet thok Moab sithaw Khemosh hoi panuet thok Ammon kaminawk ih Molek sithaw hanah, hmuensang to sak pae.
8Assim ele fez para todas as suas esposas estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam aos seus deuses.
8To tiah prae kalah zunawk boih hanah a sak pae; nihcae loe hmuihoih thlaek o moe, angmacae ih sithawnawk khaeah angbawnhaih to sak o.
9O SENHOR indignou-se contra Salomão, porque o seu coração havia se desviado do SENHOR, o Deus de Israel, que lhe havia aparecido duas vezes,
9Anih khaeah vai hnetto angphong, Israel Angraeng Sithaw khae hoi palungthin angqoi taak ving boeh pongah, Angraeng loe Solomon nuiah palungphui.
10e lhe havia ordenado acerca disso, que não seguisse a outros deuses; mas ele não guardou o que o SENHOR lhe ordenou.
10Kalah sithawnawk hnukah caeh han ai ah Solomon khaeah lokthuih pae, toe anih mah Angraeng mah paek ih lok to pakuem ai.
11Portanto, o SENHOR disse a Salomão: “Visto que você fez isso, e não guardou a minha aliança e os meus estatutos, que lhe ordenei, certamente arrancarei o reino de você, e o darei ao seu servo.
11Angraeng mah Solomon khaeah, Hae tiah na sak moe, kang paek ih lokkamhaih hoi kang paek ih daannawk to na pazui ai boeh pongah, na prae to ka phraek moe, na tamnanawk khaeah ka paek han boeh.
12Contudo, não farei isso nos seus dias, por amor a Davi, seu pai; mas o arrancarei da mão do seu filho.
12Toe nampa David pongah to hmuen to na hing thung ka sah mak ai; na capa ban thungah ka phraek han.
13No entanto, não arrancarei todo o reino; mas darei uma tribo ao seu filho, por amor a Davi, meu servo, e por amor a Jerusalém, a qual escolhi.”
13Toe prae to ka phrae boih mak ai; ka tamna David hoi ka qoih ih Jerusalem pongah, acaeng maeto loe na capa khaeah ka paek han, tiah a naa.
14O SENHOR levantou um adversário contra Salomão: Hadade, o edomita. Ele era da descendência do rei em Edom.
14To naah Angraeng mah Edom siangpahrang imthung takoh kami ah kaom, Edom kami Hadad to Solomon han misa angthawksak.
15Pois quando Davi estava em Edom, e Joabe, o comandante do exército, subiu para sepultar os mortos, e feriu a todos os homens em Edom
15David loe Edom prae ah oh naah, misatuh angraeng Joab mah Edom kami nongpa to hum boih moe, kadueh kaminawk aphum hanah caeh tahang;
16(pois Joabe e todo o Israel permaneceram ali seis meses, até que ele eliminou a todos os homens em Edom),
16Joab hoi Israel kaminawk boih to ah khrah tarukto thung oh o; Edom kami nongpanawk hum boih ai karoek to to ahmuen ah oh o.
17Hadade fugiu, ele e alguns edomitas dos servos de seu pai com ele, para ir ao Egito, quando Hadade ainda era um menino pequeno.
17To nathuem ah Hadah loe nawkta ah ni oh vop, anih loe ampa ih tamna Edom angraeng thoemto kaminawk hoi Izip prae ah cawnh.
18Eles partiram de Midiã e chegaram a Parã; levaram homens consigo de Parã e chegaram ao Egito, ao faraó, rei do Egito, que lhe deu uma casa, providenciou-lhe alimento e lhe deu terras.
18Midian prae hoiah angthawk moe, Paran prae ah a caeh o; to ahmuen hoiah Paran kaminawk to kawk o moe, Izip prae ah, Izip siangpahrang Faro khaeah phak o, siangpahrang mah Hadad to im maeto hoi long ahmuen to paek moe, caaknaek doeh a paek.
19Hadade encontrou grande favor aos olhos do faraó, de modo que este lhe deu por esposa a irmã de sua própria esposa, a irmã da rainha Tafnes.
19Faro loe Hadad to palung parai pongah, a zu siangpahrang nongpata Tahpenes ih amnawk to zu ah a paek.
20A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, a quem Tafnes desmamou na casa do faraó; e Genubate vivia na casa do faraó, entre os filhos do faraó.
20Tahpenes ih amnawk loe caa nongpa maeto sak moe, Genubath, tiah ahmin sak; anih loe Tahpenes mah siangpahrang im ah tahnu amphisak; Genubath loe Faro imthung takoh ah Faro ih caanawk hoi nawnto oh.
21Quando Hadade ouviu no Egito que Davi dormiu com seus pais, e que Joabe, o comandante do exército, estava morto, Hadade disse ao faraó: “Deixe-me partir, para que eu possa ir para o meu próprio país.”
21Izip prae ah oh naah, David loe ampanawk khaeah anghak boeh moe, misatuh angraeng Joab doeh duek boeh, tiah Hadad mah thaih naah, Hadad mah Faro khaeah, Kaimah prae ah amlaemsak let lai ah, tiah a naa.
22Então o faraó lhe disse: “Mas o que lhe tem faltado comigo, para que agora procure ir para o seu próprio país?” Ele respondeu: “Nada, no entanto, apenas deixe-me partir.”
22Hae ah timaw angaihaih oh moe, nangmah prae ah amlaem let han na thuih, tiah Faro mah a naa. Hadah mah, Ka ngaihaih tidoeh om ai, toe amlaemsak rae ah, tiah a naa.
23Deus levantou outro adversário contra ele, Rezom, filho de Eliada, que havia fugido de seu senhor, Hadadezer, rei de Zobá.
23Sithaw mah Eliada capa Rezon to kalah Solomon ih misa ah angthawksak; anih loe angmah ih angraeng, Zobah siangpahrang Hadadezar khae hoi kaproeng ving kami ah oh;
24Ele reuniu homens em torno de si e tornou-se capitão de um bando, quando Davi matou os de Zobá. Eles foram para Damasco, viveram lá e reinaram em Damasco.
24anih mah ataeng ih kaminawk to kok moe, David mah Zobah ih misatuh kaminawk hum naah, anih loe misa angthawk abu zaehoikung ah oh; nihcae loe Damaska vangpui ah caeh o moe, vangpui to lak o pacoengah, to ah khosak o.
25Ele foi um adversário de Israel todos os dias de Salomão, além do mal que Hadade causou. Ele abominava Israel, e reinou sobre a Síria.
25Hadad loe raihaih paekkung ah oh khue ai ah, Solomon hing thung Rezon loe Israelnawk ih misa ah oh; Rezon mah Syria to uk moe, Israel kaminawk to hnukma.
26Jeroboão, filho de Nebate, um efraimita de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe se chamava Zerua, uma viúva, também levantou a mão contra o rei.
26Solomon ih tamna, Ephraim acaeng, Zereda avang ih kami, Neba capa Jeroboam mah doeh, siangpahrang to tuk; anih ih amno loe lamhmaih ah oh moe, Zeruah, tiah ahmin kawk o.
27Esta foi a razão pela qual ele levantou a mão contra o rei: Salomão construiu Milo e reparou a brecha da cidade de Davi, seu pai.
27Solomon mah Millo vangpui to sak moe, ampa David ih kamro sipae to sak patomh let pongah, anih mah siangpahrang to tuk.
28O homem Jeroboão era um homem valente e capaz; e Salomão viu que o jovem era diligente, e o encarregou de todo o trabalho da casa de José.
28Jeroboam loe thacak parai misatuh kami ah oh; to thendoeng loe toksakhaih bangah tha pathok thaih kami ni, tiah Solomon mah hnuk naah, Joseph imthung takoh toksah zaehoikung ah a suek.
29Naquele tempo, quando Jeroboão saiu de Jerusalém, o profeta Aías, o silonita, o encontrou no caminho. Ora, Aías estava vestido com uma veste nova; e os dois estavam sozinhos no campo.
29To nathuem ah Jeroboam loe Jerusalem ah caeh, Shiloh ih tahmaaa Ahijah mah anih to loklam ah hnuk; anih loe khukbuen kangtha to angkhuk moe, Jeroboam to dawt, to naah angmah hnik bueng ni taw ah oh hoi;
30Aías pegou a veste nova que usava e a rasgou em doze pedaços.
30Ahijah loe angmah abuen ih khukbuen kangtha to hatlaihnetto ah a sih moe,
31Ele disse a Jeroboão: “Tome dez pedaços; pois o SENHOR, o Deus de Israel, diz: 'Eis que arrancarei o reino da mão de Salomão e darei dez tribos a você
31Jeroboam khaeah, Nangmah hanah hato la ah, Israel Angraeng Sithaw mah hae tiah thuih; Khenah, Solomon ban ah prae to ka phraek han, acaeng hato loe nang kang paek han.
32(mas ele terá uma tribo, por amor a meu servo Davi e por amor a Jerusalém, a cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel),
32Toe ka tamna David hoi Israel acaengnawk boih thungah ka qoih ih, Jerusalem vangpui pongah, anih doeh acaeng maeto tawn toeng tih.
33porque eles me abandonaram, e adoraram a Astarote, deusa dos sidônios, a Camos, deus de Moabe, e a Milcom, deus dos filhos de Amom. Eles não andaram nos meus caminhos, para fazer o que é reto aos meus olhos, e para guardar os meus estatutos e as minhas ordenanças, como fez Davi, seu pai.
33Kai ang pahnawt o moe, Sidon kaminawk ih sithaw nongpata Ashtoreth, Moab kaminawk ih sithaw Khemosh hoi Ammon kaminawk ih sithaw Milkom to bok o pongah, ka loklam ah caeh o ai; ka mikhnuk ah katoeng hmuen doeh sah o ai; Solomon ampa David baktiah, Ka paek ih daan hoi ka lok takroekhaihnawk doeh pazui o ai.
34“'No entanto, não tirarei todo o reino da sua mão, mas o farei príncipe todos os dias da sua vida, por amor a Davi, meu servo, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos;
34Toe Solomon ih ban thung hoiah prae to ka la pae boih mak ai; ka lokpaekhaih hoi ka thuih ih lok pazui moe, ka qoih ih ka tamna David pongah, a hing thung ukkung ah ka sak han.
35mas tirarei o reino da mão do seu filho e o darei a você, ou seja, as dez tribos.
35Toe a capa ban thung hoiah prae to ka lak moe, nang khaeah acaeng hato kang paek han.
36Darei uma tribo ao seu filho, para que Davi, meu servo, tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para mim, para ali colocar o meu nome.
36Ka hmin suek hanah ka qoih ih Jerusalem vangpui thungah, ka tamna David mah ka hmaa ah hmai paang poe thai hanah, a capa khaeah acaeng maeto ka paek han.
37Eu o tomarei, e você reinará sobre tudo o que a sua alma desejar, e será rei sobre Israel.
37Toe nang to kang qoih han, Israel nuiah siangpahrang ah na om ueloe, na koeh baktiah na uk tih.
38E acontecerá que, se você ouvir tudo o que eu lhe ordenar, e andar nos meus caminhos, e fizer o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, então eu estarei com você, e lhe edificarei uma casa firme, como edifiquei para Davi, e darei Israel a você.
38Kang paek ih loknawk boih na tahngaih moe, ka tamna David mah sak ih baktih toengah, ka caehhaih loklam ah na caeh; ka hmaa ah katoeng hmuen to na sak moe, ka mikhnuk ah katoeng hmuen to na sak nahaeloe, nang hoi nawnto ka oh moe, David hanah kacak im ka sak pae baktih toengah, nang hanah doeh kang sak pae moe, nang khaeah Israel to kang paek han.
39Afligirei a descendência de Davi por causa disso, mas não para sempre.'”
39Hae pongah David ih caanawk to patang ka khangsak; toe dungzan ah patang ka khangsak ai, tiah a thuih, tiah a naa.
40Por isso Salomão procurou matar Jeroboão, mas Jeroboão se levantou e fugiu para o Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até a morte de Salomão.
40Solomon mah Jeroboam hum hanah pakrong pongah, Jeroboam loe angthawk moe, Izip prae ah Shishak siangpahrang khaeah cawnh, Solomon duek khoek to to ah oh.
41Ora, o restante dos atos de Salomão, e tudo o que ele fez, e a sua sabedoria, não estão escritos no livro dos atos de Salomão?
41Solomon siangpahrang ah oh nathung kaom hmuennawk, a sak ih hmuennawk hoi anih palunghahaihnawk boih loe, Solomon toksak pakuemhaih cabu thungah tarik o na ai maw?
42O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foi de quarenta anos.
42Solomon siangpahrang loe Israel kaminawk boih nuiah, Jerusalem ah saning quipalito thung siangpahrang ah oh.
43Salomão dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
43To pacoengah ampanawk khaeah anghak moe, ampa David vangpui ah aphum o; anih zuengah a capa Rehoboam to siangpahrang ah oh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.