1 Reis
Chapter 3
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Salomão fez uma aliança de casamento com o Faraó, rei do Egito. Ele casou-se com a filha do Faraó e a trouxe para a cidade de Davi, até que terminasse de construir a sua própria casa, a casa do SENHOR e a muralha ao redor de Jerusalém.
1HOOHUI ae la o Solomona me Parao ke alii o Aigupita, a lawe ae la oia i ke kaikamahine a Parao, a lawe mai ia ia i ke kulanakauhale o Davida, a paa ia ia kona hale iho, a me ka hale o Iehova, a me ka pa o Ierusalema a puni.
2No entanto, o povo sacrificava nos lugares altos, porque ainda não havia uma casa construída para o nome do SENHOR.
2Mohai aku la nae na kanaka ma na wahi kiekie, no ka mea, aole i kukuluia ka hale no ka inoa o Iehova a hiki ia mau la.
3Salomão amava o SENHOR, andando nos estatutos de Davi, seu pai, apenas que ele sacrificava e queimava incenso nos lugares altos.
3Ua aloha aku no hoi o Solomona ia Iehova, e hele ana ma na kauoha a Davida kona makuakane, mohai aku la nae oia a kuni aku la hoi i ka mea ala ma na wahi kiekie.
4O rei foi a Gibeão para sacrificar lá, pois aquele era o principal lugar alto. Salomão ofereceu mil holocaustos naquele altar.
4Hele aku la ke alii i Gibeona e kaumaha aku malaila, no ka mea, he wahi kiekie nui no hoi ia; hookahi tausani mohaikuni ka Solomona i mohai ai ma kela kuahu.
5Em Gibeão, o SENHOR apareceu a Salomão em um sonho durante a noite; e Deus disse: “Peça o que eu devo lhe dar.”
5A ma Gibeona i ikeia'ku ai o Iehova e Solomona, ma ka moe uhane i ka po, a olelo mai la ke Akua, E noi mai oe i ka'u mea e haawi aku ai ia oe.
6Salomão disse: “O Senhor mostrou ao seu servo Davi, meu pai, grande bondade, porque ele andou diante do Senhor em verdade, em justiça e em retidão de coração. O Senhor manteve para ele esta grande bondade, e lhe deu um filho para se assentar no seu trono, como se vê hoje.
6I aku la o Solomona, Nui mai la kou lokomaikai i kau kauwa ia Davida ko'u makuakane, e like me kona hele ana imua ou ma ka oiaio, a me ka pololei, a me ke kupono o ka naau ia oe; a ua malama hoi oe i keia lokomaikai nui nona, i kou haawi ana mai i keiki nana e noho maluna o kona nohoalii, me neia i keia la.
7Agora, SENHOR meu Deus, o Senhor fez do seu servo rei em lugar de Davi, meu pai. Eu sou apenas uma criança pequena. Não sei como sair nem entrar.
7Ano hoi e Iehova ko'u Akua, ua hoolilo mai oe i kau kauwa nei i alii ma kahi o Davida ko'u makuakane: he keiki uuku wale no au: aole ike au i ka hele aku, aole hoi i ka hoi mai.
8O seu servo está no meio do seu povo que o Senhor escolheu, um grande povo, que não pode ser numerado nem contado de tão numeroso.
8A iwaeua konu kau kauwa nei o kou poe kanaka, au i koho mai ai, he lahuikanaka nui aole hiki ke helu, aole e pau i ka heluia no ka lehulehu loa.
9Dê, portanto, ao seu servo um coração com entendimento para julgar o seu povo, para que eu possa discernir entre o bem e o mal; pois quem é capaz de julgar este seu grande povo?”
9Nolaila, e haawi mai oe i naauao i kau kauwa nei e hoomalu i kou poe kanaka, i hiki ia'u ke hookaawale mawaena o ka pono a me ka hewa; no ka mea, owai la ka mea e hiki ia ia ke hooponopono i kou lahuikanaka he nui loa me neia.
10Este pedido agradou ao Senhor, por Salomão ter pedido tal coisa.
10Pono iho la ka olelo imua o ka Haku, o ko Solomona noi ana i keia mea.
11Deus lhe disse: “Já que você pediu isso, e não pediu para si mesmo vida longa, nem pediu riquezas para si mesmo, nem pediu a vida dos seus inimigos, mas pediu para si mesmo entendimento para discernir a justiça,
11Olelo mai la ke Akua ia ia, No kou noi ana mai i keia mea, aole i noi mai i na la he nui nou, aole hoi i noi mai i waiwai nui nou, aole hoi i noi mai e make kou poe enemi; aka, ua noi mai oe i naauao nou i ike i ka hooponopono;
12eis que fiz segundo a sua palavra. Eis que lhe dei um coração sábio e com entendimento, de modo que não houve ninguém como você antes, e depois de você não se levantará ninguém igual a você.
12Eia hoi, ua hana no au e like me kau olelo; eia no hoi, ua haawi aku au i ka naau akamai a me ka ike nou, i ole mea i like ai me oe mamua ou, aole hoi mahope aku ou e ku mai ai kekahi e like me oe.
13Também lhe dei o que você não pediu, tanto riquezas quanto honra, de modo que não haverá nenhum entre os reis como você por todos os seus dias.
13A ua haawi hou aku au ia oe i ka mea au i noi ole mai ai, i ka waiwai nui, a me ka hanohano, i ole mea like me oe iwaeua o na lii i kou mau la a pau.
14Se você andar nos meus caminhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, seu pai, então prolongarei os seus dias.”
14A ina e hele oe ma ko'u mau aoao, a e malama mai i ko'u mau kanawai, a me ka'u mau kauoha, e like me ka hele ana o Davida kou makuakane, alaila e hooloihi aku au i kou mau la.
15Salomão acordou; e eis que era um sonho. Então ele foi a Jerusalém e se colocou diante da arca da aliança do SENHOR, e ofereceu holocaustos, ofereceu sacrifícios pacíficos e fez um banquete para todos os seus servos.
15Ala ae la o Solomona, aia hoi, he moe uhane. A hele mai la ia i Ierusalema, a ku iho la imua o ka pahuberita o ka Haku, a kaumaha aku la i na mohaikuni, a kaumaha aku la i na mohaihoomalu, a hana hoi ia i ka ahaaina na kana mau kauwa a pau.
16Então duas mulheres que eram prostitutas vieram ao rei e se apresentaram diante dele.
16Alaila hele mai la na wahine moe kolohe elua i ke alii, a ku mai la laua imua ona.
17Uma mulher disse: “Ah, meu senhor, eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um filho estando com ela na casa.
17A olelo aku la kekahi wahine, E kuu haku, e noho ana maua me keia wahine ma ka hale hookahi, a hanau keiki au me ia iloko o ka hale.
18No terceiro dia depois que eu dei à luz, esta mulher também deu à luz. Nós estávamos juntas. Não havia nenhum estranho conosco na casa, apenas nós duas na casa.
18Eia kekahi, i ke kolu o ka la mahope mai o ko'u hanau ana, hanau mai la keia wahine kekahi; aohe mea e me maua iloko o ka hale, o maua wale no ka iloko o ka hale.
19O filho desta mulher morreu durante a noite, porque ela se deitou sobre ele.
19Make iho la ke keiki a keia wahine i ka po, no ka mea, ua moe ae oia nei maluna ona.
20Ela se levantou à meia-noite, e tirou o meu filho do meu lado enquanto a sua serva dormia, e o deitou no seu colo, e deitou o seu filho morto no meu colo.
20A ala ae la ia i ka waena o ka po, a lawe aku la i ka'u keiki mai kuu aoao aku, i ka wa i hiamoe ai kau kauwawahine, a hoomoe iho ia ia ma kona poli, a hoomoe mai la hoi i kana keiki make ma ko'u poli.
21Quando me levantei de manhã para amamentar o meu filho, eis que ele estava morto; mas quando olhei para ele de manhã, eis que não era o meu filho, que eu havia dado à luz.”
21A i kuu ala ana i kakahiaka e hanai i kuu keiki i ka waiu, aia hoi, ua make; aka, i ko'u nana ana ia ia i ke ao, aia hoi, aole ia o ka'u keiki a'u i hanau ai.
22A outra mulher disse: “Não! O vivo é o meu filho, e o morto é o seu filho.” A primeira disse: “Não! O morto é o seu filho, e o vivo é o meu filho.” Elas discutiam assim diante do rei.
22A olelo ae la kekahi wahine, Aole, aka, na'u no ke keiki ola, a nau ke keiki make; a olelo ae keia, Aole, aka, nau ke keiki make, a na'u no hoi ke keiki ola. Pela no i olelo ai ua mau wahine la imua o ke alii.
23Então o rei disse: “Uma diz: 'Este é o meu filho que está vivo, e o seu filho é o morto'; e a outra diz: 'Não! O seu filho é o morto, e o meu filho é o vivo'.”
23I mai la ke alii, ke i mai nei kekahi, Na'u keia keiki ka mea ola, a nau ke keiki make; a ke i mai nei keia, Aole, aka, nau ke keiki make, a na'u no ke keiki ola.
24O rei disse: “Tragam-me uma espada.” Então trouxeram uma espada diante do rei.
24Olelo mai la hoi ke alii, E lawe mai i ka pahikaua ia'u. A lawe aku la lakou i ka pahikaua ma ke alo o ke alii.
25O rei disse: “Dividam o menino vivo em dois, e deem metade a uma, e metade à outra.”
25Kauoha mai la ke alii, E mahele i ke keiki ola i elua, a e haawi i kekahi hapalua i kekahi, a i kekahi hapalua i kekahi.
26Então a mulher de quem era o menino vivo falou ao rei, pois o seu coração ansiava pelo seu filho, e ela disse: “Ah, meu senhor, dê a ela o menino vivo, e de modo nenhum o mate!” Mas a outra disse: “Ele não será nem meu nem seu. Dividam-no.”
26Alaila olelo aku ka wahine nana ke keiki ola i ke alii, no ka mea, ua hu ke aloha o kona naau i kana keiki, i aku la hoi ia, E kuu haku, e haawi i ke keiki ola ia ia nei, aole loa e pepehi ia ia. Aka, olelo mai kela, Aole ia ia'u, aole hoi ia oe, e mahele ae ia ia.
27Então o rei respondeu: “Deem à primeira mulher o menino vivo, e definitivamente não o matem. Ela é a mãe dele.”
27Kauoha mai la ke alii, i mai la, E haawi aku i ke keiki ola ia ia la, aole loa e hoomake ia ia; oia kona makuwahine.
28Todo o Israel ouviu falar do julgamento que o rei havia proferido; e temeram o rei, pois viram que a sabedoria de Deus estava nele para fazer justiça.
28A lohe ae la ka Iseraela a pau i ka hooponopono ana a ke alii i hana'i, a weliweli lakou imua o ke alii; no ka mea, ua ike lakou, o ke akamai o ke Akua ka iloko ona e hooponopono ai.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.