دوم قرنتیان 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1پس چون همکاران او هستیم، التماس می نماییم که فیض خدا را بی‌فایده نیافته باشید.
1Working together, we entreat also that you do not receive the grace of God in vain.
2زیرا می‌گوید: «در وقت مقبول تو را مستجاب فرمودم و در روز نجات تو را اعانت کردم.» اینک الحال زمان مقبول است؛ اینک الان روز نجات است.
2For he says, “At an acceptable time I listened to you. In a day of salvation I helped you.” Behold, now is the acceptable time. Behold, now is the day of salvation.
3در هیچ‌چیز لغزش نمی دهیم که مباداخدمت ما ملامت کرده شود،
3We give no occasion of stumbling in anything, that our service may not be blamed,
4بلکه در هر امری خود را ثابت می‌کنیم که خدام خدا هستیم: درصبر بسیار، در زحمات، در حاجات در تنگیها،
4but in everything commending ourselves as servants of God: in great endurance, in afflictions, in hardships, in distresses,
5در تازیانه‌ها، در زندانها، در فتنه‌ها، در محنتها، در بی‌خوابیها، در گرسنگیها،
5in beatings, in imprisonments, in riots, in labors, in watchings, in fastings,
6در طهارت، درمعرفت، در حلم، در مهربانی، در روح‌القدس، درمحبت بی‌ریا،
6in pureness, in knowledge, in perseverance, in kindness, in the Holy Spirit, in sincere love,
7در کلام حق، در قوت خدا بااسلحه عدالت بر طرف راست و چپ،
7in the word of truth, in the power of God, by the armor of righteousness on the right hand and on the left,
8به عزت وذلت و بدنامی و نیکنامی. چون گمراه کنندگان واینک راستگو هستیم؛
8by glory and dishonor, by evil report and good report, as deceivers and yet true,
9چون مجهول و اینک معروف؛ چون در حالت موت و اینک زنده هستیم؛ چون سیاست کرده شده، اما مقتول نی؛
9as unknown and yet well known, as dying and behold—we live, as punished and not killed,
10چون محزون، ولی دائم شادمان؛ چون فقیر واینک بسیاری را دولتمند می‌سازیم؛ چون بی‌چیز، اما مالک همه‌چیز.
10as sorrowful yet always rejoicing, as poor yet making many rich, as having nothing and yet possessing all things.
11ای قرنتیان، دهان ما به سوی شما گشاده ودل ما وسیع شده است.
11Our mouth is open to you, Corinthians. Our heart is enlarged.
12در ما تنگ نیستید لیکن در احشای خود تنگ هستید.
12You are not restricted by us, but you are restricted by your own affections.
13پس در جزای این، زیرا که به فرزندان خود سخن می‌گویم، شمانیز گشاده شوید.
13Now in return—I speak as to my children—you also open your hearts.
14زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مشوید، زیرا عدالت را با گناه چه رفاقت و نور را باظلمت چه شراکت است؟
14Don’t be unequally yoked with unbelievers, for what fellowship do righteousness and iniquity have? Or what fellowship does light have with darkness?
15و مسیح را با بلیعال چه مناسبت و مومن را با کافر چه نصیب است؟
15What agreement does Christ have with Belial? Or what portion does a believer have with an unbeliever?
16و هیکل خدا را با بتها چه موافقت؟ زیرا شماهیکل خدای حی می‌باشید، چنانکه خدا گفت که «در ایشان ساکن خواهم بود و در ایشان راه خواهم رفت و خدای ایشان خواهم بود، و ایشان قوم من خواهند بود.»
16What agreement does a temple of God have with idols? For you are a temple of the living God. Even as God said, “I will dwell in them and walk in them. I will be their God and they will be my people.”
17پس خداوند می‌گوید: «از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید و چیزناپاک را لمس مکنید تا من شما را مقبول بدارم،
17Therefore “‘Come out from among them, and be separate,’ says the Lord. ‘Touch no unclean thing. I will receive you.
18و شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران ودختران خواهید بود؛ خداوند قادر مطلق می‌گوید.»
18I will be to you a Father. You will be to me sons and daughters,’ says the Lord Almighty.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.