دوم قرنتیان 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس چون همکاران او هستیم، التماس می نماییم که فیض خدا را بی‌فایده نیافته باشید.
1As God’s fellow workers, then, we urge you not to receive God’s grace in vain.
2زیرا می‌گوید: «در وقت مقبول تو را مستجاب فرمودم و در روز نجات تو را اعانت کردم.» اینک الحال زمان مقبول است؛ اینک الان روز نجات است.
2For He says: “In the time of favor I heard you, and in the day of salvation I helped you.” Behold, now is the time of favor; now is the day of salvation!
3در هیچ‌چیز لغزش نمی دهیم که مباداخدمت ما ملامت کرده شود،
3We put no obstacle in anyone’s way, so that no one can discredit our ministry.
4بلکه در هر امری خود را ثابت می‌کنیم که خدام خدا هستیم: درصبر بسیار، در زحمات، در حاجات در تنگیها،
4Rather, as servants of God we commend ourselves in every way: in great endurance; in troubles, hardships, and calamities;
5در تازیانه‌ها، در زندانها، در فتنه‌ها، در محنتها، در بی‌خوابیها، در گرسنگیها،
5in beatings, imprisonments, and riots; in labor, sleepless nights, and hunger;
6در طهارت، درمعرفت، در حلم، در مهربانی، در روح‌القدس، درمحبت بی‌ریا،
6in purity, knowledge, patience, and kindness; in the Holy Spirit and in sincere love;
7در کلام حق، در قوت خدا بااسلحه عدالت بر طرف راست و چپ،
7in truthful speech and in the power of God; with the weapons of righteousness in the right hand and in the left;
8به عزت وذلت و بدنامی و نیکنامی. چون گمراه کنندگان واینک راستگو هستیم؛
8through glory and dishonor, slander and praise; viewed as imposters, yet genuine;
9چون مجهول و اینک معروف؛ چون در حالت موت و اینک زنده هستیم؛ چون سیاست کرده شده، اما مقتول نی؛
9as unknown, yet well-known; dying, and yet we live on; punished, yet not killed;
10چون محزون، ولی دائم شادمان؛ چون فقیر واینک بسیاری را دولتمند می‌سازیم؛ چون بی‌چیز، اما مالک همه‌چیز.
10sorrowful, yet always rejoicing; poor, yet making many rich; having nothing, and yet possessing everything.
11ای قرنتیان، دهان ما به سوی شما گشاده ودل ما وسیع شده است.
11We have spoken freely to you, Corinthians. Our hearts are open wide.
12در ما تنگ نیستید لیکن در احشای خود تنگ هستید.
12It is not our affection, but yours, that is restrained.
13پس در جزای این، زیرا که به فرزندان خود سخن می‌گویم، شمانیز گشاده شوید.
13As a fair exchange, I ask you as my children: Open wide your hearts also.
14زیر یوغ ناموافق با بی‌ایمانان مشوید، زیرا عدالت را با گناه چه رفاقت و نور را باظلمت چه شراکت است؟
14Do not be unequally yoked with unbelievers. For what partnership can righteousness have with wickedness? Or what fellowship does light have with darkness?
15و مسیح را با بلیعال چه مناسبت و مومن را با کافر چه نصیب است؟
15What harmony is there between Christ and Belial? Or what does a believer have in common with an unbeliever?
16و هیکل خدا را با بتها چه موافقت؟ زیرا شماهیکل خدای حی می‌باشید، چنانکه خدا گفت که «در ایشان ساکن خواهم بود و در ایشان راه خواهم رفت و خدای ایشان خواهم بود، و ایشان قوم من خواهند بود.»
16What agreement can exist between the temple of God and idols? For we are the temple of the living God. As God has said: “I will dwell with them and walk among them, and I will be their God, and they will be My people.”
17پس خداوند می‌گوید: «از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید و چیزناپاک را لمس مکنید تا من شما را مقبول بدارم،
17“Therefore come out from among them and be separate, says the Lord. Touch no unclean thing, and I will receive you.”
18و شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران ودختران خواهید بود؛ خداوند قادر مطلق می‌گوید.»
18And: “I will be a Father to you, and you will be My sons and daughters, says the Lord Almighty.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.