Jozua
Chapter 9
Petrus Canisius Bible, 1…
vs Cornilescu Bible (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Toen alle koningen aan de overzijde van de Jordaan, in het bergland, in de Sjefela en langs heel de kust van de Grote Zee tot de Libanon toe, dit vernamen, verbonden de Chittieten en Amorieten, de Kanaänieten en Perizzieten, de Chiwwieten en Jeboesieten
1Ла аузул ачестор лукрурь, тоць ымпэраций каре ерау динкоаче де Йордан, ын мунте ши ын вале ши пе тоатэ коаста Мэрий челей Марь, пынэ лынгэ Либан, хетиций, амориций, канааниций, ферезиций, хевиций ши иебусиций
2zich met elkander, om met vereende krachten Josuë en Israël te bestrijden.
2с-ау унит ымпреунэ ынтр-о ынцелеӂере ка сэ лупте ымпотрива луй Иосуа ши ымпотрива луй Исраел.
3Maar zodra de inwoners van Gibon hoorden, wat Josuë met Jericho en Ai had gedaan,
3Локуиторий дин Габаон, де партя лор, кынд ау аузит че фэкусе Иосуа Иерихонулуй ши четэций Ай,
4gingen ook zij listig te werk. Ze begaven zich vermomd op weg, namen versleten zakken voor hun ezels, versleten wijnzakken, gescheurd en genaaid,
4ау ынтребуинцат ун виклешуг ши ау порнит ла друм ку меринде пентру кэлэторие. Ау луат ниште сачь векь пе мэгарий лор ши ниште бурдуфурь векь пентру вин, рупте ши кырпите,
5trokken afgedragen en gelapte sandalen aan hun voeten en versleten kleren aan het lijf, terwijl al het brood voor onderweg al uitgedroogd en verkruimeld was.
5яр ын пичоаре пуртау ынкэлцэминте веке ши кырпитэ ши ерау ымбрэкаць ку ниште хайне векь пе ей, яр тоатэ пыня пе каре о авяу пентру хранэ ера ускатэ ши мучегэитэ.
6Zo trokken ze naar Josuë in het kamp te Gilgal, en zeiden tot hem en de Israëlieten: Wij zijn uit een ver land gekomen; sluit dus met ons een verbond.
6С-ау дус ла Иосуа, ын табэрэ ла Гилгал, ши ле-ау зис луй ши тутурор челор дин Исраел: „Ной веним динтр-о царэ депэртатэ, акум деч фачець легэмынт ку ной.”
7Maar de Israëlieten zeiden tot de Chiwwieten: Misschien woont ge wel vlak bij ons; hoe kunnen we dan met u een verbond sluiten?
7Бэрбаций луй Исраел ау рэспунс хевицилор ачестора: „Поате кэ вой локуиць ын мижлокул ностру, кум сэ фачем ной легэмынт ку вой?”
8Toen zeiden ze tot Josuë: We zijn uw dienstknechten. Maar Josuë vroeg hun: Wie zijt ge, en waar komt ge vandaan?
8Ей ау зис луй Иосуа: „Ной сунтем робий тэй.” Ши Иосуа ле-а зис: „Чине сунтець вой ши де унде вениць?”
9Ze antwoordden hem: Uit een zeer ver land zijn uw dienaren gekomen, om de faam van Jahweh, uw God. Want we hebben van Hem gehoord, en van al wat Hij heeft gedaan in Egypte,
9Ей й-ау рэспунс: „Робий тэй вин динтр-о царэ фоарте депэртатэ, пентру файма Домнулуй Думнезеулуй тэу, кэч ам аузит ворбинду-се де Ел, де тот че а фэкут ын Еӂипт
10en aan de beide amorietische koningen over de Jordaan, Sichon, den koning van Chesjbon, en Og, den koning van Basjan, te Asjtarot.
10ши де че а фэкут челор дой ымпэраць ай аморицилор динколо де Йордан, луй Сихон, ымпэратул Хесбонулуй, ши луй Ог, ымпэратул Басанулуй, каре ера ла Аштарот.
11Daarom zeiden onze oudsten en al onze landgenoten tot ons: Neemt levensmiddelen voor onderweg met u mee, gaat hun tegemoet en zegt hun: “We zijn uw dienaars; sluit dus een verbond met ons.”
11Ши бэтрыний ноштри ши тоць локуиторий дин цара ноастрэ не-ау зис: ‘Луаць ку вой меринде пентру кэлэторие, дучеци-вэ ынаинтя лор ши спунеци-ле: «Ной сунтем робий воштри; акум деч фачець легэмынт ку ной.»’
12Dit is ons brood; vers namen we het als proviand uit onze huizen mee, toen we naar u op reis gingen; nu is het uitgedroogd en verkruimeld.
12Ятэ пыня ноастрэ: ера калдэ кынд ам луат-о ка меринде де акасэ, ын зиуа кынд ам плекат сэ веним ла вой, ши акум с-а ускат ши с-а мучегэит.
13Hier zijn de wijnzakken, die we vulden, toen ze nog nieuw waren; nu zijn ze gescheurd. En hier zijn onze kleren en schoenen; ze zijn versleten van de zeer lange reis.
13Бурдуфуриле ачестя де вин, кынд ле-ам умплут, ерау ной де тот ши ятэ-ле, с-ау рупт; хайнеле ши ынкэлцэминтя ноастрэ с-ау ынвекит де лунӂимя пря маре а друмулуй.”
14Toen namen de mannen van hun proviand, zonder Jahweh te raadplegen.
14Бэрбаций луй Исраел ау луат дин меринделе лор ши н-ау ынтребат пе Домнул.
15Ook Josuë wenste hun de vrede, en sloot met hen een verbond, dat hij hen zou sparen; en de overheden van het vergaderde volk beloofden het hun onder ede.
15Иосуа а фэкут паче ку ей ши а ынкеят ун легэмынт прин каре требуя сэ-й ласе ку вяцэ, ши кэпетенииле адунэрий ле-ау журат лукрул ачеста.
16Drie dagen, nadat ze met hen het verbond hadden gesloten, hoorden ze echter, dat ze hun naaste buren waren, en vlak bij hen woonden.
16Ла трей зиле дупэ ынкееря ачестуй легэмынт, копиий луй Исраел ау афлат кэ ерау вечинь ку ей ши кэ локуяу ын мижлокул лор.
17Toen braken de Israëlieten op, en kwamen de derde dag bij hun steden; het waren Gibon, Kefira, Beërot en Kirjat-Jearim.
17Кэч копиий луй Исраел ау плекат ши а трея зи ау ажунс ла четэциле лор; четэциле лор ерау Габаон, Кефира, Беерот ши Кириат-Иеарим.
18Toch sloegen de zonen Israëls hen niet neer, daar de overheden van het vergaderde volk het hun bij Jahweh, Israëls God, hadden gezworen. Wel begon het hele volk tegen de overheden te morren,
18Дар ну й-ау бэтут, пентру кэ фрунташий адунэрий ле журасерэ пе Домнул Думнезеул луй Исраел кэ-й вор лэса ку вяцэ. Ши тоатэ адунаря а кыртит ымпотрива кэпетениилор.
19maar al de overheden gaven heel de gemeenschap ten antwoord: We hebben het hun zelf bij Jahweh, Israëls God, onder ede beloofd, en kunnen hun dus geen kwaad doen.
19Тоате кэпетенииле ау зис ынтреӂий адунэрь: „Ле-ам журат пе Домнул Думнезеул луй Исраел, ши акум ну путем сэ не атинӂем де ей.
20Dit moeten we doen: We moeten ze sparen, opdat de toorn niet over ons losbreekt om de eed, die we hun hebben gezworen.
20Ятэ че ле вом фаче: ый вом лэса ку вяцэ, ка сэ н-адучем песте ной мыния Домнулуй дин причина журэмынтулуй пе каре ли л-ам фэкут.”
21Daarom bepaalden de overheden te hunnen opzichte, dat ze gespaard zouden blijven, maar dat ze volgens het voorschrift der overheden hout moesten hakken en water putten voor het hele volk.
21„Сэ трэяскэ”, ле-ау зис кэпетенииле. Дар ау фост ынтребуинцаць ла тэят лемне ши ла скос апэ пентру тоатэ адунаря, кум ле спусесерэ кэпетенииле.
22Josuë ontbood hen dus, en sprak tot hen: Waarom hebt ge ons bedrogen door te zeggen: “We wonen heel ver van u af,” terwijl ge toch vlak bij ons woont?
22Иосуа й-а кемат ши ле-а ворбит астфел: „Пентру че не-аць ыншелат зикынд: ‘Сунтем фоарте департе де вой’, кынд вой локуиць ын мижлокул ностру?
23Weest daarom vervloekt! Steeds zullen er van u als slaven hout moeten hakken en water putten voor het huis van mijn God.
23Акум сунтець блестемаць ши ну вець ынчета сэ фиць ын робие, сэ тэяць лемне ши сэ скоатець апэ пентру Каса Думнезеулуй меу.”
24Ze gaven Josuë ten antwoord: Het was aan uw dienaren heel goed bekend, dat Jahweh, uw God, aan zijn dienaar Moses gezegd had, dat Hij u het hele land geven zou, en al zijn bewoners voor u zou verdelgen. Daarom werden we zeer bevreesd, dat ge ons het leven zoudt nemen, en hebben we aldus gehandeld.
24Ей ау рэспунс луй Иосуа ши ау зис: „Робий тэй ау аузит де порунчиле дате де Домнул Думнезеул тэу робулуй Сэу Мойсе, ка сэ вэ дя ын мынэ тоатэ цара ши сэ нимичяскэ динаинтя воастрэ пе тоць локуиторий ей; ши вениря воастрэ а бэгат маре фрикэ ын ной ку привире ла вяца ноастрэ: ятэ де че ам лукрат аша.
25We staan nu te uwer beschikking; doe met ons wat u goed en recht lijkt.
25Ши акум, ятэ-не ын мыниле тале; фэ ку ной че вей креде кэ есте бине ши дрепт сэ фачь.”
26Zo deed Josuë. Hij redde hen uit de handen der Israëlieten, zodat ze hen niet doodden;
26Иосуа ле-а фэкут аша кум хотэрысе; й-а избэвит дин мына копиилор луй Исраел, каре ну й-ау оморыт,
27maar Josuë gaf hun die dag tot taak, hout te hakken en water te putten voor heel het volk en voor Jahweh’s altaar op de plaats, welke hij zou uitkiezen. En dat doen ze nu nog.
27дар дин зиуа ачея й-а пус сэ тае лемне ши сэ скоатэ апэ пентру адунаре ши пентру алтарул Домнулуй ын локул пе каре л-ар алеӂе Домнул: чея че фак пынэ ын зиуа де азь.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.