Jozua 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Daarna zond Josuë, de zoon van Noen, van Sjittim uit heimelijk twee verkenners met de opdracht: Gaat het land en vooral Jericho verkennen. Dezen trokken er dus op uit, en namen hun intrek in het huis van een deerne, die Rachab heette, om er te overnachten.
1Иосуа, фиул луй Нун, а тримис ын аскунс дин Ситим дой оамень, ка искоаде, зикынду-ле: „Дучеци-вэ де черчетаць цара ши май алес Иерихонул.” Чей дой оамень ау плекат ши ау ажунс ын каса уней курве, каре се кема Рахав, ши с-ау кулкат аколо.
2Men berichtte aan den koning van Jericho: Er zijn vannacht Israëlieten hier gekomen, om het land te verspieden.
2С-а дат де штире ымпэратулуй дин Иерихон ши й-ау спус: „Ятэ кэ ниште оамень динтре копиий луй Исраел ау венит аич астэ-ноапте ка сэ искодяскэ цара.”
3Nu liet de koning van Jericho Rachab aanzeggen: Lever de mannen uit, die naar u toe kwamen, en uw huis zijn binnengegaan; want ze zijn gekomen, om heel het land te verspieden.
3Ымпэратул Иерихонулуй а тримис ла Рахав сэ-й спунэ: „Скоате афарэ пе бэрбаций каре ау венит ла тине ши каре ау интрат ын каса та, кэч ау венит сэ искодяскэ цара.”
4Doch de vrouw nam de beide mannen mee, verborg ze, en zeide: Die mannen zijn wel bij me geweest, maar ik heb niet geweten, waar ze vandaan kwamen.
4Фемея а луат пе чей дой бэрбаць ши й-а аскунс ши а зис: „Есте адевэрат кэ бэрбаций ачештя ау венит ла мине, дар ну штиям де унде сунт;
5En juist, toen men tegen het donker de poort wilde sluiten, zijn die mannen vertrokken; ik weet niet, waar ze gebleven zijn. Zet ze vlug achterna, dan kunt ge ze nog inhalen.
5ши, фииндкэ поарта а требуит сэ се ынкидэ ноаптя, бэрбаций ачештя ау ешит афарэ; ну штиу унде с-ау дус: грэбици-вэ де-й урмэриць ши-й вець ажунӂе.”
6Maar zij had de mannen naar het dak gebracht, en ze verborgen onder vlasstengels, die zij op het dak had uitgespreid.
6Еа ый суисе пе акопериш ши-й аскунсесе суб ниште мэнункюрь де ин пе каре ле ынтинсесе пе акопериш.
7De mannen achtervolgden hen dan naar de Jordaan, in de richting van de doorwaadbare plaatsen, en men sloot de poort, zodra hun vervolgers eruit waren gegaan.
7Оамений ачея й-ау урмэрит пе друмул каре дуче ла вадул Йорданулуй ши, дупэ че ау ешит ей, с-а ынкис поарта.
8Maar eer de mannen gingen slapen, klom ze bij hen op het dak,
8Ынаинте де а се кулка искоаделе, Рахав с-а суит ла ей пе акопериш
9en zeide tot hen: Ik weet, dat Jahweh dit land voor u bestemd heeft, en dat wij angst voor u hebben, en alle bewoners van het land voor u beven.
9ши ле-а зис: „Штиу кэ Домнул в-а дат цара ачаста, кэч не-а апукат гроаза де вой ши тоць локуиторий цэрий тремурэ ынаинтя воастрэ.
10Want we hebben vernomen, hoe bij uw uittocht uit Egypte Jahweh het water van de Rode Zee voor u heeft doen opdrogen, en hoe gij de twee amorietische koningen aan de overzijde van de Jordaan hebt behandeld, Sichon en Og, die ge met de ban hebt geslagen.
10Фииндкэ ам аузит кум, ла еширя воастрэ дин Еӂипт, Домнул а секат ынаинтя воастрэ апеле Мэрий Роший ши ам аузит че аць фэкут челор дой ымпэраць ай аморицилор динколо де Йордан, луй Сихон ши Ог, пе каре й-аць нимичит ку десэвыршире.
11Toen we dat hoorden, is ons de schrik om het hart geslagen, en is iedereen de moed ontzonken uit angst voor u. Want Jahweh, uw God, is God in de hemel daarboven en op de aarde beneden.
11Де кынд ам аузит лукрул ачеста, ни с-а тэят инима ши тоць не-ам пердут нэдеждя ынаинтя воастрэ, кэч Домнул Думнезеул востру есте Думнезеу сус ын черурь ши жос пе пэмынт.
12Zweert me nu bij Jahweh dat gij u over mijn familie zult ontfermen, zoals ik mij over u heb ontfermd. Geeft me ook een vertrouwbaar teken,
12Ши акум, вэ рог, жураци-мь пе Домнул кэ вець авя фацэ де каса татэлуй меу ачеяшь бунэвоинцэ пе каре ам авут-о еу фацэ де вой. Даци-мь ун семн де ынкрединцаре
13dat ge mijn vader en moeder, mijn broers en zusters, en al de hunnen zult sparen, en ons van de dood zult redden.
13кэ вець лэса ку вяцэ пе татэл меу, пе мама мя, пе фраций мей, пе сурориле меле ши пе тоць ай лор ши кэ не вець скэпа де ла моарте.”
14De mannen antwoordden haar: Wij staan met ons leven voor u in. Als gij onze plannen niet aanbrengt, dan zullen wij, wanneer Jahweh ons het land heeft overgeleverd, ons zeker over u ontfermen.
14Бэрбаций ачея й-ау рэспунс: „Сунтем гата сэ мурим пентру вой, дакэ ну не даць пе фацэ; ши кынд Домнул не ва да цара ачаста, не вом пурта ку тине ку бунэвоинцэ ши крединчошие.”
15Toen liet ze hen langs een touw door het venster naar beneden zakken; want haar huis stond tegen de binnenkant van de stadsmuur, zodat ze eigenlijk in de muur woonde.
15Еа й-а коборыт ку о фуние пе ферястрэ, кэч каса ын каре локуя ера лынгэ зидул четэций.
16Ze sprak tot hen: Gaat het gebergte in, opdat de vervolgers u niet tegenkomen; houdt u daar drie dagen schuil, totdat ze zijn teruggekeerd, en gaat dan verder uws weegs.
16Ши ле-а зис: „Дучеци-вэ спре мунте, ка сэ ну вэ ынтылняскэ чей че вэ урмэреск, аскундеци-вэ аколо трей зиле, пынэ се вор ынтоарче, дупэ ачея сэ вэ ведець де друм.”
17De mannen zeiden tot haar:
17Бэрбаций ачея й-ау зис: „Ятэ кум вом фи дезлегаць де журэмынтул пе каре не-ай пус сэ-л фачем.
18Als we het land binnentrekken, moet ge dit rode koord aan het venster binden, waardoor ge ons omlaag hebt gelaten, en uw vader en moeder, uw broers en heel uw familie in dit huis bij elkaar brengen.
18Ла интраря ноастрэ ын царэ, лягэ фуния ачаста де фир кырмызиу ла ферястра прин каре не-ай коборыт ши стрынӂе ла тине ын касэ пе татэл тэу, пе мама та, пе фраций тэй ши пе тоатэ фамилия татэлуй тэу.
19Als dan iemand de deur van uw huis uitgaat, dan komt zijn bloed op zijn eigen hoofd neer, en zullen wij er geen schuld aan hebben; maar slaat men de hand aan iemand, die in uw huis is, dan komt zijn bloed op ons hoofd.
19Дакэ вреунул дин ей ва еши пе поарта касей тале, ка сэ мяргэ афарэ пе улицэ, сынӂеле луй ва кэдя асупра капулуй луй ши ной вом фи невиноваць, дар, дакэ ва пуне чинева мына пе вреунул дин чей че вор фи ку тине ын касэ, сынӂеле луй ва кэдя асупра капулуй ностру.
20Als ge echter onze plannen verraadt, zijn wij van de eed ontslagen, die ge ons hebt doen zweren.
20Ши, дакэ не вей да пе фацэ, вом фи дезлегаць де журэмынтул пе каре не-ай пус сэ-л фачем.”
21Zij antwoordde: Afgesproken, zoals ge gezegt hebt! Ze liet hen vertrekken, en bond het rode koord aan het venster.
21Еа а рэспунс: „Фие дупэ кувинтеле воастре.” Шь-а луат рэмас-бун де ла ей ши ей ау плекат. Еа а легат фуния кэрэмизие ла ферястрэ.
22Zij gingen heen, trokken het gebergte in, en bleven daar drie dagen, totdat de achtervolgers waren teruggekeerd; dezen hadden overal gezocht, maar niets gevonden.
22Ей ау плекат ши ау ажунс ла мунте, унде ау рэмас трей зиле, пынэ с-ау ынторс чей каре-й урмэряу. Чей каре-й урмэряу й-ау кэутат пе тот друмул, дар ну й-ау гэсит.
23Toen maakten de twee mannen rechtsomkeert, daalden het gebergte af, trokken de Jordaan over, en begaven zich naar Josuë, den zoon van Noen, wien ze alles vertelden, wat ze hadden beleefd.
23Чей дой оамень с-ау ынторс, с-ау коборыт дин мунте ши ау трекут Йорданул. Ау венит ла Иосуа, фиул луй Нун, ши й-ау историсит тот че ли се ынтымпласе.
24En ze zeiden tot Josuë: Jahweh heeft ons het hele land in handen geleverd; alle bewoners van het land zijn voor ons met schrik geslagen.
24Ей ау зис луй Иосуа: „Ку адевэрат, Домнул а дат тоатэ цара ын мыниле ноастре ши тоць локуиторий цэрий тремурэ ынаинтя ноастрэ.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.