Marcum 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1In diebus illis iterum cum turba multa esset, nec haberent quod manducarent, convocatis discipulis, ait illis:
1Te khohnin ah hlangping te hut koep om tih caak koi ba khaw khueh uh pawh.
2Misereor super turbam: quia ecce jam triduo sustinent me, nec habent quod manducent:
2Hnukbang rhoek te a khue tih, “ Kai taengah hnin thum rhaeh uh coeng tih caak bakhaw a khueh uh voel pawt dongah he hlangping ham ka thinphat .
3et si dimisero eos jejunos in domum suam, deficient in via: quidam enim ex eis de longe venerunt.
3Te dongah a im ah buhmueh rhathih la amih ka tueih koinih longpueng ah tawnba uh ni. Amih khuikah hlangvang tah khohla lamkah ha pawk uh,” a ti nah.
4Et responderunt ei discipuli sui: Unde illos quis poterit saturare panibus in solitudine?
4A hnukbang rhoek long khaw, “He rhoek he kohong ah me lamkah buh nim hlang loh a cah thai eh he?” a ti uh.
5Et interrogavit eos: Quot panes habetis? Qui dixerunt: Septem.
5Te dongah amih te, “ Vaidam meyet na khueh uh?,” a ti nah hatah, “Parhih,” a ti uh.
6Et præcepit turbæ discumbere super terram. Et accipiens septem panes, gratias agens fregit, et dabat discipulis suis ut apponerent, et apposuerunt turbæ.
6Te dongah hlangping te diklai ah ngol ham a uen. Te phoeiah vaidam parhih te a loh tih a uem tih a aeh. Te daengah hlangping taengah tael hamla a hnukbang rhoek te a paek tih a tael uh.
7Et habebant pisciculos paucos: et ipsos benedixit, et jussit apponi.
7Te phoeiah ngadik a yool a khueh uh te khaw a uem tih amih te, “ He khaw tael uh,” a ti nah.
8Et manducaverunt, et saturati sunt, et sustulerunt quod superaverat de fragmentis, septem sportas.
8A caak uh tih a hah uh phoeiah a nueipil aka coih te voh rhih la a phueih uh.
9Erant autem qui manducaverunt, quasi quatuor millia: et dimisit eos.
9Te vaengah thawngli tluk om uh.
10Et statim ascendens navim cum discipulis suis, venit in partes Dalmanutha.
10Amih a hlah phoeiah tah lawng khuila tlek kun tih a hnukbang rhoek neh Dalmanutha paengpang la pawk.
11Et exierunt pharisæi, et cœperunt conquirere cum eo, quærentes ab illo signum de cælo, tentantes eum.
11Te vaengah Pharisee rhoek te cet uh tih Jesuh te koe a oelh uh. Vaan lamkah miknoek te anih taengah a toem uh tih a noemcai uh.
12Et ingemiscens spiritu, ait: Quid generatio ista signum quærit? Amen dico vobis, si dabitur generationi isti signum.
12Tedae a lungbuei ah huei tih, “ Balae hekah cadil loh miknoek a toem. Nangmih taengah rhep ka thui, Hekah cadil he miknoek tueng ham moenih,” a ti.
13Et dimittens eos, ascendit iterum navim et abiit trans fretum.
13Te dongah amih te a toeng phoeiah koep kun tih rhalvangan la kat.
14Et obliti sunt panes sumere: et nisi unum panem non habebant secum in navi.
14Te vaengah buh khuen ham a hmaai uh dongah lawng khuikah amih taengah vaidam pakhat bueng pawt atah atloe khueh uh pawh.
15Et præcipiebat eis, dicens: Videte, et cavete a fermento pharisæorum, et fermento Herodis.
15Te vaengah amih te ol a paek tih, “ Ngaithuen uh, Pharisee rhoek kah tolrhu neh Herod kah tolrhu te hmat uh,” a ti nah.
16Et cogitabant ad alterutrum, dicentes: quia panes non habemus.
16Te vaengah vaidam a khueh uh pawt te amamih khuiah dawtlet uh thae.
17Quo cognito, ait illis Jesus: Quid cogitatis, quia panes non habetis? nondum cognoscetis nec intelligitis? adhuc cæcatum habetis cor vestrum?
17Tedae a ming dongah amih te, “ Balae tih vaidam na khueh uh pawt te na thui uh. Na yakming uh pawt tih, na hmuhming uh thlan a? Na thinko te mangkhak la vawk khueh uh ne .
18oculos habentes non videtis? et aures habentes non auditis? nec recordamini,
18Mik aka khueh rhoek loh na hmuh uh voel pawt tih hna aka khueh rhoek loh na yaak uh pawt dongah na poek uh moenih .
19quando quinque panes fregi in quinque millia: quot cophinos fragmentorum plenos sustulistis? Dicunt ei: Duodecim.
19Thawngnga ham vaidam panga ka aeh vaengah a nueipil na phueih uh te voh meyet a bae? ” a ti nah hatah Jesuh taengah, “Hlainit,” a ti na uh.
20Quando et septem panes in quatuor millia: quot sportas fragmentorum tulistis? Et dicunt ei: Septem.
20“Thawngli ham parhih vaengah a nueipil na phueih uh te voh meyet a bae? ” a ti nah hatah Jesuh taengah, “Parhih,” a ti na uh.
21Et dicebat eis: Quomodo nondum intelligitis?
21Te phoeiah amih te, “ Na hmuhming uh hlan a?,” a ti nah.
22Et veniunt Bethsaidam, et adducunt ei cæcum, et rogabant eum ut illum tangeret.
22Bethsaida la a caeh uh vaengah mikdael te Jesuh taengla a khuen uh tih anih te taek sak ham a bih uh.
23Et apprehensa manu cæci, eduxit eum extra vicum: et exspuens in oculos ejus impositis manibus suis, interrogavit eum si quid videret.
23Te dongah mikdael kah kut te a tuuk tih kho voella a khuen tih a mik ah a timthoeih. A kut te a tloeng thil phoeiah, “ Khat khat khaw na hmuh maia? ” tila a dawt.
24Et aspiciens, ait: Video homines velut arbores ambulantes.
24Te dongah oeloe tih, “Hlang rhoek te ka sawt dae thingkung aka cet bangla ka hmuh,” a ti nah.
25Deinde iterum imposuit manus super oculos ejus: et cœpit videre: et restitutus est ita ut clare videret omnia.
25Tedae a mik te a kut koep a tloeng pah thil daengah a cil pah tih a hoeih pah tih phaeng boeih a hmuh.
26Et misit illum in domum suam, dicens: Vade in domum tuam: et si in vicum introieris, nemini dixeris.
26Tedae anih a im la a tueih vaengah tah, “ Vangca la kun boeh,” a ti nah.
27Et egressus est Jesus, et discipuli ejus in castella Cæsareæ Philippi: et in via interrogabat discipulos suos, dicens eis: Quem me dicunt esse homines?
27Jesuh neh a hnukbang rhoek tah Kaisarea Philip kah kho la a caeh uh vaengah longpueng ah a hnukbang rhoek te a dawt tih, “ Kai he hlang loh ulae a ti uh,” a ti nah.
28Qui responderunt illi, dicentes: Joannem Baptistam, alii Eliam, alii vero quasi unum de prophetis.
28Te dongah amah te, “Pakhat loh tuinuem Johan, pakhat loh Elijah, tedae pakhat loh tonghma rhoek khuikah pakhat khat a ti uh,” a ti na uh.
29Tunc dicit illis: Vos vero quem me esse dicitis? Respondens Petrus, ait ei: Tu es Christus.
29Jesuh loh amih te, “ Nangmih ta kai he ulae na ti uh? ” tila a dawt. Peter loh a doo tih, “Nang tah Khrih ni,” a ti nah.
30Et comminatus est eis, ne cui dicerent de illo.
30Te vaengah amah kawng te thui pawt ham amih te a uen.
31Et cœpit docere eos quoniam oportet Filium hominis pati multa, et reprobari a senioribus, et a summis sacerdotibus et scribis, et occidi: et post tres dies resurgere.
31Te phoeiah amih taengah hlang capa te muep a patang ham neh patong rhoek loh a hnawt ham khaw, khosoihham rhoek neh cadaek rhoek loh a ngawn phoeikah hnin thum ah a thoh ham khaw a kuek te koe a thuituen.
32Et palam verbum loquebatur. Et apprehendens eum Petrus, cœpit increpare eum.
32Te vaengah ol te sayalh la a thui dongah Peter loh Jesuh te a khue tih koe a toel.
33Qui conversus, et videns discipulos suos, comminatus est Petro, dicens: Vade retro me Satana, quoniam non sapis quæ Dei sunt, sed quæ sunt hominum.
33Tedae Jesuh loh mael tih a hnukbang rhoek te a sawt doeah Peter te a tluung tih, “ Satan, Pathen te na poek pawt tih hlang te na poek dongah ka hnuk la nong,” a ti nah.
34Et convocata turba cum discipulis suis, dixit eis: Si quis vult me sequi, deneget semetipsum: et tollat crucem suam, et sequatur me.
34Te phoeiah a hnukbang rhoek neh hlangping te a khue tih, “ Khat khat loh kai hnukah vai ham a ngaih atah amah a huek uh phoeiah a thinglam te kawt saeh lamtah kai m'vai saeh .
35Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, et Evangelium, salvam faciet eam.
35Amah khaw a hinglu te khang ham aka ngaih tah a hlong ni. Tedae amah khaw kai neh olthangthen ham a hinglu aka hlong tah daem ni .
36Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum et detrimentum animæ suæ faciat?
36Hlang pakhat te Diklai pum a dang dae a hinglu te a hlong atah balae a hoeikhang?
37Aut quid dabit homo commutationis pro anima sua?
37Hlang loh a hinglu ham balae tlansum la a phai eh?
38Qui enim me confusus fuerit, et verba mea in generatione ista adultera et peccatrice, et Filius hominis confundetur eum, cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis.
38He suentae lakliah kamah neh ka ol aka yah puei te tah samphaih neh hlangtholh la om coeng. Hlang capa loh a napa kah thangpomnah dongah hlangcim rhoek kah puencawn rhoek neh ha pawk vaengah anih te a yah puei van ni,” a ti nah.
39Et dicebat illis: Amen dico vobis, quia sunt quidam de hic stantibus, qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute.
no verse 39 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.