Mattheum 24
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
1Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi.
1Evel ma'z ae Jezuz kuit eus an templ, e ziskibien a dostaas outañ, evit diskouez dezhañ savadurioù bras an templ.
2Ipse autem respondens dixit illis: Videtis hæc omnia? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.
2Met eñ a lavaras dezho: Ha gwelout a rit an holl draoù-se? Me en lavar deoc'h e gwirionez, ne chomo ket anezho amañ maen war vaen na vo diskaret.
3Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes: Dic nobis, quando hæc erunt? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi?
3Hag evel ma oa azezet war Venez an Olived, an diskibien a dostaas outañ, a-du, o lavarout: Lavar deomp pegoulz e c'hoarvezo kement-se, ha pehini e vo ar sin eus da zonedigezh hag eus fin ar bed?
4Et respondens Jesus, dixit eis: Videte ne quis vos seducat:
4Jezuz a respontas dezho: Diwallit na dromplfe den ac'hanoc'h.
5multi enim venient in nomine meo, dicentes: Ego sum Christus: et multos seducent.
5Rak meur a hini a zeuio dindan va anv, o lavarout: Me eo ar C'hrist; hag e tromplint kalz a dud.
6Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini: oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis:
6Klevout a reot komz eus brezelioù, ha brud eus brezelioù, lakait evezh na vefec'h spontet; rak ret eo e teufe an traoù-se, met kement-se ne vo ket c'hoazh ar fin.
7consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca:
7Rak ur bobl a savo a-enep ur bobl all, hag ur rouantelezh a-enep ur rouantelezh all; hag e vo e meur a lec'h, naonegezhioù, [bosennoù] ha krenoù-douar;
8hæc autem omnia initia sunt dolorum.
8an traoù-mañ ne vo nemet ar penn-kentañ eus ar gloazioù.
9Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos: et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum.
9Neuze e roint ac'hanoc'h evit bezañ poaniet, hag e lazhint ac'hanoc'h, hag e viot kasaet gant an holl bobloù, abalamour da'm anv.
10Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem.
10Neuze ivez, meur a hini a gouezho, en em drubardo, hag en em gasaio an eil egile.
11Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos.
11Kalz a fals-profeded a savo, hag a dromplo kalz a dud.
12Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum:
12Dre ma vo kresket an direizhder, karantez meur a hini a yenaio.
13qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.
13Met an hini a gendalc'ho betek ar fin, a vo salvet.
14Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus: et tunc veniet consummatio.
14An Aviel-mañ eus ar rouantelezh a vo prezeget er bed a-bezh, evit reiñ testeni d'an holl bobloù; neuze e teuio ar fin.
15Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat:
15Dre-se, pa welot an euzhusted eus ar glac'har, m'en deus komzet ar profed Daniel anezhi, deuet el lec'h santel (ra gompreno an neb a lenn),
16tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes:
16neuze ar re a vo e Judea, ra dec'hint war ar menezioù,
17et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua:
17an hini a vo war an doenn, ra ne ziskenno ket da gemer ar pezh a zo en e di,
18et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam.
18hag an hini a vo er parkeier, ra ne zistroio ket a-dreñv da gemer e vantell.
19Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus !
19Gwalleur d'ar gwragez brazez, ha d'ar magerezed en deizioù-se!
20Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato:
20Pedit evit na erruo ket ho tec'h er goañv, nag e deiz ar sabad.
21erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet.
21Rak bez' e vo neuze ur glac'har ken bras, evel n'eus ket bet adalek penn-kentañ ar bed betek vremañ, ha ne vo biken.
22Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi.
22Ha ma ne vije ket bet berraet an deizioù-se, den ebet ne vije salvet; met abalamour d'ar re zibabet, an deizioù-se a vo berraet.
23Tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut illic: nolite credere.
23Neuze, mar lavar unan bennak deoc'h: Setu, ar C'hrist a zo amañ, pe aze, na gredit ket.
24Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi.
24Rak fals-kristed ha fals-profeded a savo; hag e raint sinoù ha burzhudoù da dromplañ, ma vije gallet, zoken ar re zibabet.
25Ecce prædixi vobis.
25Setu, em eus e lavaret deoc'h a-raok.
26Si ergo dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire; Ecce in penetralibus, nolite credere.
26Mar lavarer eta deoc'h: Setu, emañ el lec'h distro, n'it ket; setu, emañ er c'hambroù, na gredit ket.
27Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem: ita erit et adventus Filii hominis.
27Rak, evel ma teu al luc'hedenn eus ar sav-heol ha ma he gweler betek ar c'huzh-heol, evel-se e vo donedigezh Mab an den.
28Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.
28E pep lec'h bennak ma vo ar c'horf marv, eno en em zastumo an erered.
29Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur:
29Raktal goude an deizioù a c'hlac'har-mañ, an heol a vo teñvalaet, al loar ne roio ket he sklêrijenn, ar stered a gouezho eus an oabl, ha galloudoù an neñv a vo brañsellet.
30et tunc parebit signum Filii hominis in cælo: et tunc plangent omnes tribus terræ: et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate.
30Neuze sin Mab an den en em ziskouezo en neñv, holl bobloù an douar a glemmo en ur skeiñ war boull o c'halon, hag e welint Mab an den o tont war goabr an neñv, gant ur galloud hag ur gloar bras;
31Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna: et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.
31Eñ a gaso e aeled gant an trompilh tregernus, da zastum e re zibabet eus ar pevar avel, adalek ur penn eus an neñv betek ur penn all.
32Ab arbore autem fici discite parabolam: cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas:
32Deskit dre barabolenn ar wezenn-fiez: pa zeu he brankoù da vezañ tener hag he delioù da vountañ, ec'h anavezit eo tost an hañv;
33ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis.
33evel-se ivez, pa welot kement-se oc'h erruout, gouezit Mab an den a zo tost, hag ouzh an nor.
34Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant.
34Me a lavar deoc'h e gwirionez, penaos ar rummad-mañ ne dremeno ket, ken na vo c'hoarvezet an holl draoù-se.
35Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.
35An neñv hag an douar a dremeno, met va gerioù ne dremenint ket.
36De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater.
36Evit ar pezh a sell ouzh an deiz hag an eur, den n'o anavez, nag aeled an neñv, nag ar Mab, met an Tad hepken.
37Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis:
37Ar pezh a c'hoarvezas en amzer Noe, evel-se a c'hoarvezo ivez da zonedigezh Mab an den;
38sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam,
38rak en deizioù a-raok an dour-beuz, an dud a zebre hag a eve, en em zimeze hag a zimeze o bugale, betek an deiz ma'z eas Noe en arc'h,
39et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes: ita erit et adventus Filii hominis.
39hag ne ouezjont netra ken a zeuas an dour-beuz d'o c'has holl gantañ; evel-se e vo ivez da zonedigezh Mab an den.
40Tunc duo erunt in agro: unus assumetur, et unus relinquetur.
40Neuze, e vo daou zen en ur park, unan a vo kemeret hag egile lezet,
41Duæ molentes in mola: una assumetur, et una relinquetur.
41e vo div wreg o valañ en ur vilin, unan a vo kemeret hag eben lezet.
42Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit.
42Chomit dihun eta, rak n'ouzoc'h ket da bet eur e teuio hoc'h Aotrou.
43Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam.
43Gouezit mat, ma anavezfe mestr an ti da bet beilhadenn eus an noz e tlefe ar laer dont, e chomfe dihun ha ne lezfe ket toullañ e di.
44Ideo et vos estote parati: quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est.
44Dre-se, c'hwi ivez, en em zalc'hit prest, rak Mab an den a zeuio d'an eur na soñjit ket.
45Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore?
45Piv eo eta ar mevel feal ha poellek a zo bet lakaet gant e aotrou war e dud, evit reiñ dezho boued en amzer dereat?
46Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem.
46Eürus ar mevel-se, pa zeuio en-dro e aotrou, mar bez kavet gantañ oc'h ober evel-se!
47Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum.
47Me a lavar deoc'h e gwirionez, e lakaat a raio war e holl vadoù.
48Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram fecit dominus meus venire:
48Met, mar deo drouk ar mevel-se, ha ma lavar en e galon: Va aotrou a zale da zont en-dro,
49et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis:
49ha ma teu da skeiñ gant e genseurted, ha da zebriñ ha da evañ gant ar vezvierien,
50veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat:
50aotrou ar mevel-se a zeuio d'an deiz na c'hortozo ket ha d'an eur ne ouezo ket,
51et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis: illic erit fletus et stridor dentium.
51hag e tispenno anezhañ, hag e roio dezhañ e lod gant ar bilpouzed; eno eo, e vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.