Iohannem 15
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Ego sum vitis vera, et Pater meus agricola est.
1“เราคือเถาองุ่นแท้ และพระบิดาของเราเป็นผู้ทำสวน
2Omnem palmitem in me non ferentem fructum, tollet eum, et omnem qui fert fructum, purgabit eum, ut fructum plus afferat.
2กิ่งทุกกิ่งในเราที่ไม่ออกผล พระองค์จะเอาออก และกิ่งทุกกิ่งที่ออกผล พระองค์จะตัดแต่ง เพื่อให้ออกผลมากขึ้น
3Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis.
3พวกคุณได้รับการตัดแต่งจนสะอาดแล้ว เพราะถ้อยคำที่เราได้พูดกับพวกคุณ
4Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest fere fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis.
4จงคงอยู่ในเรา และเราจะคงอยู่ในพวกคุณ กิ่งไม่สามารถออกผลได้ด้วยตัวเอง ถ้าไม่คงอยู่ในเถาองุ่น พวกคุณก็เช่นเดียวกัน ถ้าไม่คงอยู่ในเรา
5Ego sum vitis, vos palmites: qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere.
5เราคือเถาองุ่น พวกคุณคือกิ่ง คนที่คงอยู่ในเรา และเราคงอยู่ในเขา จะออกผลมาก เพราะถ้าแยกจากเรา พวกคุณทำอะไรไม่ได้เลย
6Si quis in me non manserit, mittetur foras sicut palmes, et arescet, et colligent eum, et in ignem mittent, et ardet.
6ถ้าใครไม่คงอยู่ในเรา เขาก็ถูกโยนทิ้งไปเหมือนกิ่ง และเหี่ยวแห้ง คนจะเก็บกิ่งเหล่านั้นมา โยนเข้าในไฟ แล้วมันก็ถูกเผา
7Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis.
7ถ้าพวกคุณคงอยู่ในเรา และถ้อยคำของเราคงอยู่ในพวกคุณ พวกคุณจะขอสิ่งใดก็ตามที่ปรารถนา แล้วพวกคุณจะได้ตามที่ขอ
8In hoc clarificatus est Pater meus, ut fructum plurimum afferatis, et efficiamini mei discipuli.
8“พระบิดาของเราได้รับพระสิริเมื่อพวกคุณออกผลมาก และพวกคุณก็จะเป็นสาวกของเรา
9Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos. Manete in dilectione mea.
9พระบิดารักเราอย่างไร เราก็รักพวกคุณอย่างนั้น จงคงอยู่ในความรักของเรา
10Si præcepta mea servaveritis, manebitis in dilectione mea, sicut et ego Patris mei præcepta servavi, et maneo in ejus dilectione.
10ถ้าพวกคุณรักษาคำบัญชาของเรา พวกคุณจะคงอยู่ในความรักของเรา เช่นเดียวกับที่เรารักษาคำบัญชาของพระบิดาของเรา และคงอยู่ในความรักของพระองค์
11Hæc locutus sum vobis: ut gaudium meum in vobis sit, et gaudium vestrum impleatur.
11เราได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อความยินดีของเราจะคงอยู่ในพวกคุณ และความยินดีของพวกคุณจะเต็มเปี่ยม
12Hoc est præceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos.
12“นี่คือคำบัญชาของเรา ให้พวกคุณรักกันและกัน เช่นเดียวกับที่เรารักพวกคุณ
13Majorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam ponat qui pro amicis suis.
13ไม่มีความรักใดยิ่งใหญ่กว่านี้ คือการสละชีวิตเพื่อเพื่อนของตน
14Vos amici mei estis, si feceritis quæ ego præcipio vobis.
14พวกคุณเป็นเพื่อนของเรา ถ้าพวกคุณทำทุกสิ่งที่เราบัญชา
15Jam non dicam vos servos: quia servus nescit quid faciat dominus ejus. Vos autem dixi amicos: quia omnia quæcumque audivi a Patre meo, nota feci vobis.
15เราไม่เรียกพวกคุณว่าคนรับใช้อีกต่อไป เพราะคนรับใช้ไม่รู้ว่านายของตนทำอะไร แต่เราเรียกพวกคุณว่าเพื่อน เพราะทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรา เราได้บอกให้พวกคุณรู้แล้ว
16Non vos me elegistis, sed ego elegi vos, et posui vos ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat: ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis.
16พวกคุณไม่ได้เลือกเรา แต่เราเลือกพวกคุณ และแต่งตั้งพวกคุณให้ออกไปและออกผล และให้ผลของพวกคุณคงอยู่ เพื่อว่าสิ่งใดก็ตามที่พวกคุณขอจากพระบิดาในนามของเรา พระองค์จะให้สิ่งนั้นแก่พวกคุณ
17Hæc mando vobis: ut diligatis invicem.
17“เราบัญชาสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ เพื่อให้พวกคุณรักกันและกัน
18Si mundus vos odit, scitote quia me priorem vobis odio habuit.
18ถ้าโลกเกลียดพวกคุณ พวกคุณก็รู้ว่า โลกเกลียดเราก่อนที่จะเกลียดพวกคุณ
19Si de mundo fuissetis, mundus quod suum erat diligeret: quia vero de mundo non estis, sed ego elegi vos de mundo, propterea odit vos mundus.
19ถ้าพวกคุณเป็นของโลก โลกก็จะรักคนของตน แต่พวกคุณไม่ได้เป็นของโลก เพราะเราเลือกพวกคุณออกจากโลก โลกจึงเกลียดพวกคุณ
20Mementote sermonis mei, quem ego dixi vobis: non est servus major domino suo. Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt.
20จงจำถ้อยคำที่เราบอกพวกคุณว่า ‘คนรับใช้ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่านายของตน’ ถ้าพวกเขาข่มเหงเรา พวกเขาก็จะข่มเหงพวกคุณด้วย ถ้าพวกเขารักษาถ้อยคำของเรา พวกเขาก็จะรักษาถ้อยคำของพวกคุณด้วย
21Sed hæc omnia facient vobis propter nomen meum: quia nesciunt eum qui misit me.
21แต่พวกเขาจะทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแก่พวกคุณ เพราะนามของเรา เพราะพวกเขาไม่รู้จักพระองค์ผู้ส่งเรามา
22Si non venissem, et locutus fuissem eis, peccatum non haberent: nunc autem excusationem non habent de peccato suo.
22ถ้าเราไม่ได้มาและพูดกับพวกเขา พวกเขาก็คงไม่มีบาป แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีข้อแก้ตัวสำหรับบาปของตน
23Qui me odit, et Patrem meum odit.
23คนที่เกลียดเรา ก็เกลียดพระบิดาของเราด้วย
24Si opera non fecissem in eis quæ nemo alius fecit, peccatum non haberent: nunc autem et viderunt, et oderunt et me, et Patrem meum.
24ถ้าเราไม่ได้ทำงานท่ามกลางพวกเขาที่ไม่มีใครอื่นเคยทำ พวกเขาก็คงไม่มีบาป แต่ตอนนี้พวกเขาได้เห็น และยังเกลียดทั้งเราและพระบิดาของเรา
25Sed ut adimpleatur sermo, qui in lege eorum scriptus est: Quia odio habuerunt me gratis.
25แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้ถ้อยคำที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของพวกเขาเป็นจริงว่า ‘พวกเขาเกลียดเราโดยไม่มีเหตุ’
26Cum autem venerit Paraclitus, quem ego mittam vobis a Patre, Spiritum veritatis, qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit de me;
26“เมื่อผู้ช่วยเหลือ ที่เราจะส่งมาหาพวกคุณจากพระบิดา มาถึง คือพระวิญญาณแห่งความจริงที่ออกมาจากพระบิดา พระวิญญาณนั้นจะเป็นพยานยืนยันเกี่ยวกับเรา
27et vos testimonium perhibebitis, quia ab initio mecum estis.
27พวกคุณก็จะเป็นพยานยืนยันด้วย เพราะพวกคุณอยู่กับเรามาตั้งแต่เริ่มแรก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.