Hiezechielis Prophetæ 37
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Facta est super me manus Domini, et eduxit me in spiritu Domini, et dimisit me in medio campi qui erat plenus ossibus.
1A mão do SENHOR estava sobre mim, e ele me levou para fora no Espírito do SENHOR, e me colocou no meio do vale; e este estava cheio de ossos.
2Et circumduxit me per ea in gyro: erant autem multa valde super faciem campi, siccaque vehementer.
2Ele me fez passar por eles ao redor; e eis que havia muitíssimos no vale aberto, e eis que estavam muito secos.
3Et dixit ad me: Fili hominis, putasne vivent ossa ista? Et dixi: Domine Deus, tu nosti.
3Ele me disse: “Filho do homem, acaso estes ossos podem viver?” Eu respondi: “Senhor DEUS, tu o sabes.”
4Et dixit ad me: Vaticinare de ossibus istis, et dices eis: Ossa arida, audite verbum Domini.
4Novamente ele me disse: “Profetize sobre estes ossos, e diga-lhes: 'Ossos secos, ouçam a palavra do SENHOR.
5Hæc dicit Dominus Deus ossibus his: Ecce ego intromittam in vos spiritum, et vivetis.
5Assim diz o Senhor DEUS a estes ossos: “Eis que farei entrar fôlego em vocês, e vocês viverão.
6Et dabo super vos nervos, et succrescere faciam super vos carnes, et superextendam in vobis cutem, et dabo vobis spiritum, et vivetis: et scietis quia ego Dominus.
6Porei tendões sobre vocês, e farei crescer carne sobre vocês, e os cobrirei de pele, e porei fôlego em vocês, e vocês viverão. Então vocês saberão que eu sou o SENHOR.”’”
7Et prophetavi sicut præceperat mihi: factus est autem sonitus, prophetante me, et ecce commotio: et accesserunt ossa ad ossa, unumquodque ad juncturam suam.
7Então profetizei conforme me foi ordenado. Enquanto eu profetizava, houve um barulho, e eis que houve um terremoto. Então os ossos se juntaram, osso com osso.
8Et vidi, et ecce super ea nervi et carnes ascenderunt, et extenta est in eis cutis desuper: et spiritum non habebant.
8Eu olhei, e eis que havia tendões sobre eles, e a carne cresceu, e a pele os cobriu por cima; mas não havia fôlego neles.
9Et dixit ad me: Vaticinare ad spiritum: vaticinare, fili hominis, et dices ad spiritum: Hæc dicit Dominus Deus: A quatuor ventis veni, spiritus, et insuffla super interfectos istos, et reviviscant.
9Então ele me disse: “Profetize ao vento, profetize, filho do homem, e diga ao vento: 'Assim diz o Senhor DEUS: “Venha dos quatro ventos, ó fôlego, e sopre sobre estes mortos, para que vivam.”’”
10Et prophetavi sicut præceperat mihi: et ingressus est in ea spiritus, et vixerunt: steteruntque super pedes suos, exercitus grandis nimis valde.
10Então profetizei conforme ele me ordenou, e o fôlego entrou neles, e eles viveram, e se colocaram em pé, um exército extremamente grande.
11Et dixit ad me: Fili hominis, ossa hæc universa, domus Israël est. Ipsi dicunt: Aruerunt ossa nostra, et periit spes nostra, et abscissi sumus.
11Então ele me disse: “Filho do homem, estes ossos são toda a casa de Israel. Eis que eles dizem: 'Nossos ossos secaram, e nossa esperança pereceu. Estamos completamente exterminados.'
12Propterea vaticinare, et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego aperiam tumulos vestros, et educam vos de sepulchris vestris, populus meus, et inducam vos in terram Israël.
12Portanto, profetize, e diga-lhes: 'Assim diz o Senhor DEUS: “Eis que abrirei as suas sepulturas, e farei com que vocês subam das suas sepulturas, meu povo; e os trarei para a terra de Israel.
13Et scietis quia ego Dominus, cum aperuero sepulchra vestra, et eduxero vos de tumulis vestris, popule meus,
13Vocês saberão que eu sou o SENHOR, quando eu tiver aberto as suas sepulturas e feito com que vocês subam das suas sepulturas, meu povo.
14et dedero spiritum meum in vobis, et vixeritis: et requiescere vos faciam super humum vestram, et scietis quia ego Dominus locutus sum, et feci, ait Dominus Deus.
14Porei o meu Espírito em vocês, e vocês viverão. Então os estabelecerei na sua própria terra; e vocês saberão que eu, o SENHOR, falei e fiz isso”, diz o SENHOR.’”
15Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
15A palavra do SENHOR veio a mim novamente, dizendo:
16Et tu, fili hominis, sume tibi lignum unum, et scribe super illud: Judæ, et filiorum Israël sociorum ejus: et tolle lignum alterum, et scribe super illud: Joseph, ligno Ephraim, et cunctæ domui Israël sociorumque ejus.
16“Você, filho do homem, pegue um pedaço de madeira e escreva nele: 'Para Judá, e para os filhos de Israel, seus companheiros.' Depois pegue outro pedaço de madeira, e escreva nele: 'Para José, o pedaço de madeira de Efraim, e para toda a casa de Israel, seus companheiros.'
17Et adjunge illa unum ad alterum tibi in lignum unum: et erunt in unionem in manu tua.
17Então junte-os um ao outro para formar um só pedaço de madeira, para que se tornem um só na sua mão.
18Cum autem dixerint ad te filii populi tui, loquentes: Nonne indicas nobis quid in his tibi velis?
18“Quando os filhos do seu povo falarem com você, dizendo: 'Você não vai nos mostrar o que quer dizer com isso?'
19loqueris ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego assumam lignum Joseph, quod est in manu Ephraim, et tribus Israël, quæ sunt ei adjunctæ, et dabo eas pariter cum ligno Juda, et faciam eas in lignum unum: et erunt unum in manu ejus.
19diga-lhes: 'Assim diz o Senhor DEUS: “Eis que pegarei o pedaço de madeira de José, que está na mão de Efraim, e as tribos de Israel, seus companheiros; e os juntarei a ele, com o pedaço de madeira de Judá, e farei deles um só pedaço de madeira, e eles serão um só na minha mão.
20Erunt autem ligna super quæ scripseris in manu tua in oculis eorum.
20Os pedaços de madeira nos quais você escrever estarão na sua mão diante dos olhos deles.”’
21Et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego assumam filios Israël de medio nationum ad quas abierunt: et congregabo eos undique, et adducam eos ad humum suam.
21Diga-lhes: 'Assim diz o Senhor DEUS: “Eis que tirarei os filhos de Israel dentre as nações para onde foram, e os ajuntarei de todos os lados, e os trarei para a sua própria terra.
22Et faciam eos in gentem unam in terra in montibus Israël, et rex unus erit omnibus imperans: et non erunt ultra duæ gentes, nec dividentur amplius in duo regna,
22Farei deles uma única nação na terra, nos montes de Israel. Um único rei será rei sobre todos eles. Eles não serão mais duas nações. Eles não serão mais divididos em dois reinos de forma alguma.
23neque polluentur ultra in idolis suis, et abominationibus suis, et cunctis iniquitatibus suis: et salvos eos faciam de universis sedibus in quibus peccaverunt, et emundabo eos: et erunt mihi populus, et ego ero eis Deus.
23Eles não se contaminarão mais com os seus ídolos, nem com as suas coisas detestáveis, nem com qualquer de suas transgressões; mas eu os salvarei de todos os seus lugares de habitação nos quais pecaram, e os purificarei. Assim eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.
24Et servus meus David rex super eos, et pastor unus erit omnium eorum. In judiciis meis ambulabunt, et mandata mea custodient, et facient ea:
24“‘“Meu servo Davi será rei sobre eles. Todos eles terão um único pastor. Eles também andarão nas minhas ordenanças e observarão os meus estatutos, e os praticarão.
25et habitabunt super terram quam dedi servo meo Jacob, in qua habitaverunt patres vestri: et habitabunt super eam ipsi, et filii eorum, et filii filiorum eorum, usque in sempiternum: et David servus meus princeps eorum in perpetuum.
25Eles habitarão na terra que dei ao meu servo Jacó, na qual os pais de vocês viveram. Eles habitarão nela, eles, e seus filhos, e os filhos de seus filhos, para sempre. Meu servo Davi será o seu príncipe para sempre.
26Et percutiam illis fœdus pacis: pactum sempiternum erit eis. Et fundabo eos, et multiplicabo, et dabo sanctificationem meam in medio eorum in perpetuum.
26Além disso, farei uma aliança de paz com eles. Será uma aliança eterna com eles. Eu os estabelecerei, os multiplicarei, e colocarei o meu santuário entre eles para todo o sempre.
27Et erit tabernaculum meum in eis: et ero eis Deus, et ipsi erunt mihi populus.
27Minha tenda também estará com eles. Eu serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
28Et scient gentes quia ego Dominus sanctificator Israël, cum fuerit sanctificatio mea in medio eorum in perpetuum.
28As nações saberão que eu sou o SENHOR que santifica Israel, quando o meu santuário estiver entre eles para todo o sempre.”’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.