I Regum
Chapter 22
Clementine Vulgate, 1598
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

I Regum 22

Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Transierunt igitur tres anni absque bello inter Syriam et Israël.
1Ficaram três anos sem guerra entre a Síria e Israel.
2In anno autem tertio, descendit Josaphat rex Juda ad regem Israël.
2No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, desceu ao rei de Israel.
3(Dixitque rex Israël ad servos suos: Ignoratis quod nostra sit Ramoth Galaad, et negligimus tollere eam de manu regis Syriæ?)
3O rei de Israel disse aos seus servos: “Vocês sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós não fazemos nada, e não a tiramos da mão do rei da Síria?”
4Et ait ad Josaphat: Veniesne mecum ad præliandum in Ramoth Galaad?
4Ele disse a Josafá: “Você irá comigo à batalha em Ramote-Gileade?” Josafá disse ao rei de Israel: “Sou como você é, meu povo como o seu povo, meus cavalos como os seus cavalos.”
5Dixitque Josaphat ad regem Israël: Sicut ego sum, ita et tu: populus meus et populus tuus unum sunt: et equites mei, equites tui. Dixitque Josaphat ad regem Israël: Quære, oro te, hodie sermonem Domini.
5Josafá disse ao rei de Israel: “Por favor, consulte primeiro a palavra do SENHOR.”
6Congregavit ergo rex Israël prophetas, quadringentos circiter viros, et ait ad eos: Ire debeo in Ramoth Galaad ad bellandum, an quiescere? Qui responderunt: Ascende, et dabit eam Dominus in manu regis.
6Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes disse: “Devo ir à batalha contra Ramote-Gileade, ou devo deixar de ir?” Eles disseram: “Suba; pois o Senhor a entregará na mão do rei.”
7Dixit autem Josaphat: Non est hic propheta Domini quispiam, ut interrogemus per eum?
7Mas Josafá disse: “Não há aqui ainda um profeta do SENHOR, para que possamos consultá-lo?”
8Et ait rex Israël ad Josaphat: Remansit vir unus per quem possumus interrogare Dominum: sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum, sed malum: Michæas filius Jemla. Cui Josaphat ait: Ne loquaris ita, rex.
8O rei de Israel disse a Josafá: “Ainda há um homem por meio de quem podemos consultar o SENHOR, Micaías, filho de Inlá; mas eu o odeio, pois ele não profetiza o bem a meu respeito, mas o mal.” Josafá disse: “Que o rei não diga isso.”
9Vocavit ergo rex Israël eunuchum quemdam, et dixit ei: Festina adducere Michæam filium Jemla.
9Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: “Traga depressa Micaías, filho de Inlá.”
10Rex autem Israël, et Josaphat rex Juda, sedebant unusquisque in solio suo, vestiti cultu regio, in area juxta ostium portæ Samariæ: et universi prophetæ prophetabant in conspectu eorum.
10Ora, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam sentados cada um em seu trono, vestidos com seus trajes reais, em uma praça à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando diante deles.
11Fecit quoque sibi Sedecias filius Chanaana cornua ferrea, et ait: Hæc dicit Dominus: His ventilabis Syriam, donec deleas eam.
11Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro e disse: “Assim diz o SENHOR: 'Com estes você empurrará os sírios, até que sejam consumidos.'”
12Omnesque prophetæ similiter prophetabant, dicentes: Ascende in Ramoth Galaad, et vade prospere, et tradet Dominus in manus regis.
12Todos os profetas profetizavam assim, dizendo: “Suba a Ramote-Gileade e prospere; pois o SENHOR a entregará na mão do rei.”
13Nuntius vero qui ierat ut vocaret Michæam, locutus est ad eum, dicens: Ecce sermones prophetarum ore uno regi bona prædicant: sit ergo sermo tuus similis eorum, et loquere bona.
13O mensageiro que foi chamar Micaías falou com ele, dizendo: “Veja agora, os profetas declaram o bem ao rei a uma só voz. Por favor, que a sua palavra seja como a palavra de um deles, e fale o bem.”
14Cui Michæas ait: Vivit Dominus, quia quodcumque dixerit mihi Dominus, hoc loquar.
14Micaías disse: “Tão certo como vive o SENHOR, o que o SENHOR me disser, isso eu falarei.”
15Venit itaque ad regem, et ait illi rex: Michæa, ire debemus in Ramoth Galaad ad præliandum, an cessare? Cui ille respondit: Ascende, et vade prospere, et tradet eam Dominus in manus regis.
15Quando ele chegou ao rei, o rei lhe disse: “Micaías, devemos ir à batalha em Ramote-Gileade, ou devemos deixar de ir?” Ele lhe respondeu: “Suba e prospere; e o SENHOR a entregará na mão do rei.”
16Dixit autem rex ad eum: Iterum atque iterum adjuro te, ut non loquaris mihi nisi quod verum est, in nomine Domini.
16O rei lhe disse: “Quantas vezes terei que fazê-lo jurar que não me fale nada além da verdade em nome do SENHOR?”
17Et ille ait: Vidi cunctum Israël dispersum in montibus, quasi oves non habentes pastorem. Et ait Dominus: Non habent isti dominum: revertatur unusquisque in domum suam in pace.
17Ele disse: “Eu vi todo o Israel espalhado pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. O SENHOR disse: 'Estes não têm senhor. Que cada um volte para sua casa em paz.'”
18(Dixit ergo rex Israël ad Josaphat: Numquid non dixi tibi, quia non prophetat mihi bonum, sed semper malum?)
18O rei de Israel disse a Josafá: “Eu não lhe disse que ele não profetizaria o bem a meu respeito, mas o mal?”
19Ille vero addens, ait: Propterea audi sermonem Domini: vidi Dominum sedentem super solium suum, et omnem exercitum cæli assistentem ei a dextris et a sinistris:
19Micaías disse: “Portanto, ouça a palavra do SENHOR. Eu vi o SENHOR assentado em seu trono, e todo o exército dos céus em pé junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.
20et ait Dominus: Quis decipiet Achab regem Israël, ut ascendat, et cadat in Ramoth Galaad? Et dixit unus verba hujuscemodi, et alius aliter.
20O SENHOR disse: 'Quem enganará Acabe, para que ele suba e caia em Ramote-Gileade?' Um dizia uma coisa, e outro dizia outra.
21Egressus est autem spiritus, et stetit coram Domino, et ait: Ego decipiam illum. Cui locutus est Dominus: In quo?
21Um espírito saiu e se pôs diante do SENHOR, e disse: 'Eu o enganarei.'
22Et ille ait: Egrediar, et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum ejus. Et dixit Dominus: Decipies, et prævalebis: egredere, et fac ita.
22O SENHOR lhe disse: 'Como?' Ele disse: 'Eu sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas.' Ele disse: 'Você o enganará, e também prevalecerá. Saia e faça isso.'
23Nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum, qui hic sunt, et Dominus locutus est contra te malum.
23Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas; e o SENHOR falou o mal a seu respeito.”
24Accessit autem Sedecias filius Chanaana, et percussit Michæam in maxillam, et dixit: Mene ergo dimisit spiritus Domini, et locutus est tibi?
24Então Zedequias, filho de Quenaaná, aproximou-se e bateu no rosto de Micaías, e disse: “Por qual caminho o Espírito do SENHOR saiu de mim para falar a você?”
25Et ait Michæas: Visurus es in die illa quando ingredieris cubiculum intra cubiculum ut abscondaris.
25Micaías disse: “Eis que você verá naquele dia, quando entrar em um quarto interior para se esconder.”
26Et ait rex Israël: Tollite Michæam, et maneat apud Amon principem civitatis, et apud Joas filium Amelech,
26O rei de Israel disse: “Peguem Micaías, e levem-no de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei.
27et dicite eis: Hæc dicit rex: Mittite virum istum in carcerem, et sustentate eum pane tribulationis, et aqua angustiæ, donec revertar in pace.
27Digam: 'Assim diz o rei: “Coloquem este sujeito na prisão, e alimentem-no com pão de aflição e com água de aflição, até que eu volte em paz.”'”
28Dixitque Michæas: Si reversus fueris in pace, non est locutus in me Dominus. Et ait: Audite, populi omnes.
28Micaías disse: “Se você realmente voltar em paz, o SENHOR não falou por mim.” Ele disse: “Ouçam, todos vocês, povos!”
29Ascendit itaque rex Israël, et Josaphat rex Juda, in Ramoth Galaad.
29Assim, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
30Dixit itaque rex Israël ad Josaphat: Sume arma, et ingredere prælium, et induere vestibus tuis. Porro rex Israël mutavit habitum suum, et ingressus est bellum.
30O rei de Israel disse a Josafá: “Eu me disfarçarei e entrarei na batalha, mas você vista os seus trajes reais.” O rei de Israel se disfarçou e entrou na batalha.
31Rex autem Syriæ præceperat principibus curruum triginta duobus, dicens: Non pugnabitis contra minorem et majorem quempiam, nisi contra regem Israël solum.
31Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros, dizendo: “Não lutem nem contra pequeno nem contra grande, exceto somente contra o rei de Israel.”
32Cum ergo vidissent principes curruum Josaphat, suspicati sunt quod ipse esset rex Israël, et impetu facto pugnabant contra eum: et exclamavit Josaphat.
32Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: “Certamente esse é o rei de Israel!” e se voltaram para lutar contra ele. Josafá gritou.
33Intellexeruntque principes curruum quod non esset rex Israël, et cessaverunt ab eo.
33Quando os capitães dos carros viram que não era o rei de Israel, pararam de persegui-lo.
34Vir autem quidam tetendit arcum, in incertum sagittam dirigens, et casu percussit regem Israël inter pulmonem et stomachum. At ille dixit aurigæ suo: Verte manum tuam, et ejice me de exercitu, quia graviter vulneratus sum.
34Um certo homem puxou o seu arco ao acaso, e atingiu o rei de Israel entre as juntas da armadura. Portanto, ele disse ao condutor do seu carro: “Dê a volta, e tire-me da batalha, pois estou gravemente ferido.”
35Commissum est ergo prælium in die illa, et rex Israël stabat in curru suo contra Syros, et mortuus est vespere: fluebat autem sanguis plagæ in sinum currus,
35A batalha se intensificou naquele dia. O rei foi escorado em seu carro de frente para os sírios, e morreu à tarde. O sangue escorreu da ferida para o fundo do carro.
36et præco insonuit in universo exercitu antequam sol occumberet, dicens: Unusquisque revertatur in civitatem, et in terram suam.
36Um grito percorreu o exército por volta do pôr do sol, dizendo: “Cada homem para a sua cidade, e cada homem para a sua terra!”
37Mortuus est autem rex, et perlatus est in Samariam: sepelieruntque regem in Samaria,
37Assim o rei morreu, e foi levado para Samaria; e sepultaram o rei em Samaria.
38et laverunt currum ejus in piscina Samariæ: et linxerunt canes sanguinem ejus, et habenas laverunt, juxta verbum Domini quod locutus fuerat.
38Lavaram o carro junto ao tanque de Samaria; e os cães lamberam o seu sangue onde as prostitutas se banhavam, de acordo com a palavra do SENHOR que ele havia falado.
39Reliqua autem sermonum Achab, et universa quæ fecit, et domus eburnea quam ædificavit, cunctarumque urbium quas exstruxit, nonne hæc scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israël?
39Ora, o restante dos atos de Acabe, e tudo o que ele fez, e a casa de marfim que ele construiu, e todas as cidades que ele construiu, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?
40Dormivit ergo Achab cum patribus suis, et regnavit Ochozias filius ejus pro eo.
40Assim Acabe descansou com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41Josaphat vero filius Asa regnare cœperat super Judam anno quarto Achab regis Israël.
41Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42Triginta quinque annorum erat cum regnare cœpisset, et viginti quinque annis regnavit in Jerusalem: nomen matris ejus Azuba filia Salai.
42Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e ele reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. O nome da sua mãe era Azuba, filha de Sili.
43Et ambulavit in omni via Asa patris sui, et non declinavit ex ea: fecitque quod rectum erat in conspectu Domini.
43Ele andou em todo o caminho de Asa, seu pai. Ele não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do SENHOR. Contudo, os altos não foram removidos. O povo ainda sacrificava e queimava incenso nos altos.
44Verumtamen excelsa non abstulit: adhuc enim populus sacrificabat, et adolebat incensum in excelsis.
44Josafá fez paz com o rei de Israel.
45Pacemque habuit Josaphat cum rege Israël.
45Ora, o restante dos atos de Josafá, e o seu poder que ele demonstrou, e como ele lutou, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
46Reliqua autem verborum Josaphat, et opera ejus quæ gessit, et prælia, nonne hæc scripta sunt in libro verborum dierum regum Juda?
46O restante dos prostitutos cultuais, que permaneceram nos dias de seu pai Asa, ele expulsou da terra.
47Sed et reliquias effeminatorum qui remanserant in diebus Asa patris ejus, abstulit de terra.
47Não havia rei em Edom. Um representante governava.
48Nec erat tunc rex constitutus in Edom.
48Josafá construiu navios de Társis para irem a Ofir em busca de ouro, mas eles não foram, pois os navios naufragaram em Eziom-Geber.
49Rex vero Josaphat fecerat classes in mari, quæ navigarent in Ophir propter aurum: et ire non potuerunt, quia confractæ sunt in Asiongaber.
49Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: “Deixe que os meus servos vão com os seus servos nos navios.” Mas Josafá não quis.
50Tunc ait Ochozias filius Achab ad Josaphat: Vadant servi mei cum servis tuis in navibus. Et noluit Josaphat.
50Josafá descansou com seus pais, e foi sepultado com seus pais na cidade de seu pai Davi. Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
51Dormivitque Josaphat cum patribus suis, et sepultus est cum eis in civitate David patris sui: regnavitque Joram filius ejus pro eo.
51Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, e ele reinou dois anos sobre Israel.
52Ochozias autem filius Achab regnare cœperat super Israël in Samaria, anno septimodecimo Josaphat regis Juda: regnavitque super Israël duobus annis.
52Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, e andou no caminho de seu pai, e no caminho de sua mãe, e no caminho de Jeroboão, filho de Nebate, com o qual ele fez Israel pecar.
53Et fecit malum in conspectu Domini, et ambulavit in via patris sui et matris suæ, et in via Jeroboam filii Nabat, qui peccare fecit Israël.
53Ele serviu a Baal e o adorou, e provocou à ira o SENHOR, o Deus de Israel, de todas as maneiras que seu pai havia feito.
54Servivit quoque Baal, et adoravit eum, et irritavit Dominum Deum Israël, juxta omnia quæ fecerat pater ejus.
no verse 54 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.