I Paralipomenon 21
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Consurrexit autem Satan contra Israël, et concitavit David ut numeraret Israël.
1ซาตานลุกขึ้นต่อต้านอิสราเอล และยุยงดาวิดให้สำรวจนับจำนวนชาวอิสราเอล
2Dixitque David ad Joab et ad principes populi: Ite, et numerate Israël a Bersabee usque Dan: et afferte mihi numerum ut sciam.
2ดาวิดสั่งโยอาบกับบรรดาผู้นำประชาชนว่า “ไปนับชาวอิสราเอลตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงดาน แล้วมารายงานเรา เราจะได้รู้จำนวนคน”
3Responditque Joab: Augeat Dominus populum suum centuplum quam sunt: nonne, domine mi rex, omnes servi tui sunt? quare hoc quærit dominus meus, quod in peccatum reputetur Israëli?
3โยอาบทูลว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงเพิ่มประชาชนของพระองค์ให้มากขึ้นร้อยเท่าเถิด แต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า คนเหล่านี้ล้วนเป็นข้ารับใช้ของท่านอยู่แล้ว ทำไมท่านต้องการให้ทำเรื่องนี้? ทำไมท่านจึงจะนำความผิดมาสู่อิสราเอล?”
4Sed sermo regis magis prævaluit: egressusque est Joab, et circuivit universum Israël: et reversus est Jerusalem,
4แต่กษัตริย์ยืนกรานให้ทำตามคำสั่ง โยอาบจึงออกเดินทางไปทั่วอิสราเอลแล้วกลับเยรูซาเล็ม
5deditque David numerum eorum quos circuierat: et inventus est omnis numerus Israël, mille millia et centum millia virorum educentium gladium: de Juda autem quadringenta septuaginta millia bellatorum.
5โยอาบรายงานจำนวนที่นับได้แก่ดาวิด ทั่วอิสราเอลมีชายที่ใช้ดาบได้ 1,100,000 คน และในยูดาห์มี 470,000 คน
6Nam Levi et Benjamin non numeravit: eo quod Joab invitus exsequeretur regis imperium.
6แต่โยอาบไม่ได้นับเผ่าเลวีกับเบนยามินรวมไว้ด้วย เพราะเขาชิงชังคำสั่งของกษัตริย์
7Displicuit autem Deo quod jussum erat: et percussit Israël.
7พระเจ้าไม่พอพระทัยเรื่องนี้ จึงทรงลงโทษอิสราเอล
8Dixitque David ad Deum: Peccavi nimis ut hoc facerem: obsecro, aufer iniquitatem servi tui, quia insipienter egi.
8ดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าทำบาปหนักที่ทำเรื่องนี้ บัดนี้ขอทรงยกโทษความผิดของผู้รับใช้ด้วย เพราะข้าพเจ้าทำเรื่องโง่เขลายิ่งนัก”
9Et locutus est Dominus ad Gad videntem David, dicens:
9พระยาห์เวห์ตรัสกับกาดผู้หยั่งรู้ของดาวิดว่า
10Vade, et loquere ad David, et dic ei: Hæc dicit Dominus: Trium tibi optionem do: unum, quod volueris, elige, et faciam tibi.
10“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เรามีทางเลือกให้เจ้าสามอย่าง เลือกอย่างหนึ่ง แล้วเราจะทำสิ่งนั้นแก่เจ้า”’”
11Cumque venisset Gad ad David, dixit ei: Hæc dicit Doinus: Elige, quod volueris:
11กาดจึงมาหาดาวิดและบอกว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เลือกเอา
12aut tribus annis famem; aut tribus mensibus te fugere hostes tuos, et gladium eorum non posse evadere; aut tribus diebus gladium Domini, et pestilentiam versari in terra, et angelum Domini interficere in universis finibus Israël: nunc igitur vide quid respondeam ei qui misit me.
12จะให้เกิดความอดอยาก 3 ปี หรือจะให้ศัตรูไล่ล่าและใช้ดาบสังหารเจ้า 3 เดือน หรือจะให้ดาบของพระยาห์เวห์ฟาดฟัน 3 วัน คือเกิดโรคระบาดในแผ่นดินและทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ทำลายไปทั่วเขตแดนอิสราเอล จงคิดดูว่าข้าพเจ้าควรนำคำตอบใดกลับไปบอกพระองค์ผู้ส่งข้าพเจ้ามา’”
13Et dixit David ad Gad: Ex omni parte me angustiæ premunt: sed melius mihi est ut incidam in manus Domini, quia multæ sunt miserationes ejus, quam in manus hominum.
13ดาวิดตอบกาดว่า “เราทุกข์ใจมาก ขอให้เราตกอยู่ในพระหัตถ์พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงเมตตาอย่างยิ่ง แต่อย่าให้เราตกอยู่ในมือมนุษย์เลย”
14Misit ergo Dominus pestilentiam in Israël: et ceciderunt de Israël septuaginta millia virorum.
14พระยาห์เวห์จึงส่งโรคระบาดมายังอิสราเอล ชาวอิสราเอลล้มตาย 70,000 คน
15Misit quoque angelum in Jerusalem ut percuteret eam: cumque percuteretur, vidit Dominus, et misertus est super magnitudine mali: et imperavit angelo qui percutiebat: Sufficit, jam cesset manus tua. Porro angelus Domini stabat juxta aream Ornan Jebusæi.
15พระเจ้าส่งทูตสวรรค์ไปทำลายเยรูซาเล็ม แต่ขณะทูตสวรรค์กำลังจะทำลายเมือง พระยาห์เวห์ทอดพระเนตรและทรงเปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้น จึงตรัสกับทูตสวรรค์ผู้ทำลายว่า “พอแล้ว ยั้งมือเดี๋ยวนี้” ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ขณะนั้นยืนอยู่ข้างลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส
16Levansque David oculos suos, vidit angelum Domini stantem inter cælum et terram, et evaginatum gladium in manu ejus, et versum contra Jerusalem: et ceciderunt tam ipse quam majores natu, vestiti ciliciis, proni in terram.
16ดาวิดเงยหน้าขึ้นเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ยืนระหว่างแผ่นดินกับท้องฟ้า ถือดาบที่ชักออกแล้วชี้ไปทางเยรูซาเล็ม ดาวิดกับผู้อาวุโสซึ่งสวมเสื้อผ้ากระสอบจึงหมอบคว่ำหน้าลง
17Dixitque David ad Deum: Nonne ego sum, qui jussi ut numeraretur populus? ego, qui peccavi? ego, qui malum feci? iste grex, quid commeruit? Domine Deus meus, vertatur, obsecro, manus tua in me, et in domum patris mei: populus autem tuus non percutiatur.
17ดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าเองไม่ใช่หรือที่สั่งให้สำรวจนับประชาชน? ข้าพเจ้าเองที่ทำบาปและทำชั่วอย่างยิ่ง แต่คนเหล่านี้เป็นเหมือนแกะ พวกเขาทำผิดอะไร? ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอให้พระหัตถ์ของพระองค์ลงโทษข้าพเจ้าและตระกูลของบิดาข้าพเจ้าเถิด แต่อย่าให้ประชาชนของพระองค์ต้องรับโรคระบาดเลย”
18Angelus autem Domini præcepit Gad ut diceret Davidi ut ascenderet, exstrueretque altare Domino Deo in area Ornan Jebusæi.
18ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์สั่งกาดให้บอกดาวิดไปสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์บนลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส
19Ascendit ergo David juxta sermonem Gad, quem locutus ei fuerat ex nomine Domini.
19ดาวิดจึงขึ้นไปตามคำที่กาดบอกในพระนามพระยาห์เวห์
20Porro Ornan cum suspexisset et vidisset angelum, quatuorque filii ejus cum eo, absconderunt se: nam eo tempore terebat in area triticum.
20โอรนันหันกลับมาเห็นทูตสวรรค์ บุตรชาย 4 คนที่อยู่กับเขาต่างหลบซ่อน ขณะนั้นโอรนันกำลังนวดข้าวสาลี
21Igitur cum veniret David ad Ornan, conspexit eum Ornan, et processit ei obviam de area, et adoravit eum pronus in terram.
21เมื่อดาวิดมาถึง โอรนันเห็นเขา จึงออกจากลานนวดข้าวและหมอบกราบดาวิดจนหน้าจดพื้น
22Dixitque ei David: Da mihi locum areæ tuæ, ut ædificem in ea altare Domino: ita ut quantum valet argenti accipias, et cesset plaga a populo.
22ดาวิดบอกโอรนันว่า “ขายที่ลานนวดข้าวนี้ให้เราเถิด เราจะสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นี่ เราจะจ่ายเต็มราคา เพื่อโรคระบาดจะได้หยุดทำร้ายประชาชน”
23Dixit autem Ornan ad David: Tolle, et faciat dominus meus rex quodcumque ei placet: sed et boves do in holocaustum, et tribulas in ligna, et triticum in sacrificium: omnia libens præbebo.
23โอรนันตอบดาวิดว่า “เชิญรับไปเถิด ขอให้กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าทำตามที่เห็นควร ข้าพเจ้าขอมอบโคสำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องมือนวดข้าวสำหรับทำฟืน และข้าวสาลีสำหรับเครื่องบูชาจากธัญพืช ข้าพเจ้ามอบให้ทั้งหมด”
24Dixitque ei rex David: Nequaquam ita fiet, sed argentum dabo quantum valet: neque enim tibi auferre debeo, et sic offerre Domino holocausta gratuita.
24แต่กษัตริย์ดาวิดตอบโอรนันว่า “ไม่ได้ เราจะซื้อในราคาเต็ม เราจะไม่นำทรัพย์สินของท่านไปถวายพระยาห์เวห์ และจะไม่ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่เราได้มาโดยไม่ต้องจ่ายอะไร”
25Dedit ergo David Ornan pro loco siclos auri justissimi ponderis sexcentos.
25ดาวิดจึงชั่งทองคำหนัก 600 เชเขล จ่ายให้โอรนันเป็นค่าที่ดิน
26Et ædificavit ibi altare Domino, obtulitque holocausta et pacifica, et invocavit Dominum; et exaudivit eum in igne de cælo super altare holocausti.
26ดาวิดสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาเพื่อสันติ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงตอบเขาด้วยไฟจากฟ้าซึ่งลงมาบนแท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว
27Præcepitque Dominus angelo, et convertit gladium suum in vaginam.
27จากนั้นพระยาห์เวห์ตรัสสั่งทูตสวรรค์ ทูตสวรรค์จึงเก็บดาบเข้าฝัก
28Protinus ergo David, videns quod exaudisset eum Dominus in area Ornan Jebusæi, immolavit ibi victimas.
28เมื่อดาวิดเห็นว่าพระยาห์เวห์ทรงตอบเขาที่ลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส เขาจึงถวายเครื่องบูชาที่นั่น
29Tabernaculum autem Domini, quod fecerat Moyses in deserto, et altare holocaustorum, ea tempestate erat in excelso Gabaon.
29ส่วนพลับพลาของพระยาห์เวห์ที่โมเสสสร้างในถิ่นทุรกันดาร และแท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ขณะนั้นตั้งอยู่บนสถานบูชาบนที่สูงที่กิเบโอน
30Et non prævaluit David ire ad altare ut ibi obsecraret Deum: nimio enim fuerat in timore perterritus, videns gladium angeli Domini.
30แต่ดาวิดไม่กล้าไปที่นั่นเพื่อทูลถามพระเจ้า เพราะเขากลัวดาบของทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.