1 Chronicles 21
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Then Satan rose up against Israel and incited David to take a census of Israel.
1ซาตานลุกขึ้นต่อต้านอิสราเอล และยุยงดาวิดให้สำรวจนับจำนวนชาวอิสราเอล
2So David said to Joab and the commanders of the troops, “Go and count the Israelites from Beersheba to Dan and bring me a report, so that I may know their number.”
2ดาวิดสั่งโยอาบกับบรรดาผู้นำประชาชนว่า “ไปนับชาวอิสราเอลตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงดาน แล้วมารายงานเรา เราจะได้รู้จำนวนคน”
3But Joab replied, “May the LORD multiply His troops a hundred times over. My lord the king, are they not all servants of my lord? Why does my lord want to do this? Why should he bring guilt on Israel?”
3โยอาบทูลว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงเพิ่มประชาชนของพระองค์ให้มากขึ้นร้อยเท่าเถิด แต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า คนเหล่านี้ล้วนเป็นข้ารับใช้ของท่านอยู่แล้ว ทำไมท่านต้องการให้ทำเรื่องนี้? ทำไมท่านจึงจะนำความผิดมาสู่อิสราเอล?”
4Nevertheless, the king’s word prevailed against Joab. So Joab departed and traveled throughout Israel, and then he returned to Jerusalem.
4แต่กษัตริย์ยืนกรานให้ทำตามคำสั่ง โยอาบจึงออกเดินทางไปทั่วอิสราเอลแล้วกลับเยรูซาเล็ม
5And Joab reported to David the total number of the troops. In all Israel there were 1,100,000 men who drew the sword, including 470,000 in Judah.
5โยอาบรายงานจำนวนที่นับได้แก่ดาวิด ทั่วอิสราเอลมีชายที่ใช้ดาบได้ 1,100,000 คน และในยูดาห์มี 470,000 คน
6But Joab did not include Levi and Benjamin in the count, because the king’s command was detestable to him.
6แต่โยอาบไม่ได้นับเผ่าเลวีกับเบนยามินรวมไว้ด้วย เพราะเขาชิงชังคำสั่งของกษัตริย์
7This command was also evil in the sight of God; so He struck Israel.
7พระเจ้าไม่พอพระทัยเรื่องนี้ จึงทรงลงโทษอิสราเอล
8Then David said to God, “I have sinned greatly because I have done this thing. Now I beg You to take away the iniquity of Your servant, for I have acted very foolishly.”
8ดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าทำบาปหนักที่ทำเรื่องนี้ บัดนี้ขอทรงยกโทษความผิดของผู้รับใช้ด้วย เพราะข้าพเจ้าทำเรื่องโง่เขลายิ่งนัก”
9And the LORD instructed Gad, David’s seer,
9พระยาห์เวห์ตรัสกับกาดผู้หยั่งรู้ของดาวิดว่า
10“Go and tell David that this is what the LORD says: ‘I am offering you three options. Choose one of them, and I will carry it out against you.’”
10“ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เรามีทางเลือกให้เจ้าสามอย่าง เลือกอย่างหนึ่ง แล้วเราจะทำสิ่งนั้นแก่เจ้า”’”
11So Gad went and said to David, “This is what the LORD says: ‘You must choose
11กาดจึงมาหาดาวิดและบอกว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เลือกเอา
12between three years of famine, three months of being swept away before your enemies and overtaken by their swords, or three days of the sword of the LORD—days of plague upon the land, with the angel of the LORD ravaging every part of Israel.’ Now then, decide how I should reply to Him who sent me.”
12จะให้เกิดความอดอยาก 3 ปี หรือจะให้ศัตรูไล่ล่าและใช้ดาบสังหารเจ้า 3 เดือน หรือจะให้ดาบของพระยาห์เวห์ฟาดฟัน 3 วัน คือเกิดโรคระบาดในแผ่นดินและทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ทำลายไปทั่วเขตแดนอิสราเอล จงคิดดูว่าข้าพเจ้าควรนำคำตอบใดกลับไปบอกพระองค์ผู้ส่งข้าพเจ้ามา’”
13David answered Gad, “I am deeply distressed. Please, let me fall into the hand of the LORD, for His mercies are very great; but do not let me fall into the hands of men.”
13ดาวิดตอบกาดว่า “เราทุกข์ใจมาก ขอให้เราตกอยู่ในพระหัตถ์พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงเมตตาอย่างยิ่ง แต่อย่าให้เราตกอยู่ในมือมนุษย์เลย”
14So the LORD sent a plague upon Israel, and seventy thousand men of Israel fell dead.
14พระยาห์เวห์จึงส่งโรคระบาดมายังอิสราเอล ชาวอิสราเอลล้มตาย 70,000 คน
15Then God sent an angel to destroy Jerusalem, but as the angel was doing so, the LORD saw it and relented from the calamity, and He said to the angel who was destroying the people, “Enough! Withdraw your hand now!” At that time the angel of the LORD was standing by the threshing floor of Ornan the Jebusite.
15พระเจ้าส่งทูตสวรรค์ไปทำลายเยรูซาเล็ม แต่ขณะทูตสวรรค์กำลังจะทำลายเมือง พระยาห์เวห์ทอดพระเนตรและทรงเปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้น จึงตรัสกับทูตสวรรค์ผู้ทำลายว่า “พอแล้ว ยั้งมือเดี๋ยวนี้” ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ขณะนั้นยืนอยู่ข้างลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส
16When David lifted up his eyes and saw the angel of the LORD standing between heaven and earth, with a drawn sword in his hand stretched out over Jerusalem, David and the elders, clothed in sackcloth, fell facedown.
16ดาวิดเงยหน้าขึ้นเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ยืนระหว่างแผ่นดินกับท้องฟ้า ถือดาบที่ชักออกแล้วชี้ไปทางเยรูซาเล็ม ดาวิดกับผู้อาวุโสซึ่งสวมเสื้อผ้ากระสอบจึงหมอบคว่ำหน้าลง
17And David said to God, “Was it not I who gave the order to count the people? I am the one who has sinned and acted wickedly. But these sheep, what have they done? O LORD my God, please let Your hand fall upon me and my father’s house, but do not let this plague remain upon Your people.”
17ดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าเองไม่ใช่หรือที่สั่งให้สำรวจนับประชาชน? ข้าพเจ้าเองที่ทำบาปและทำชั่วอย่างยิ่ง แต่คนเหล่านี้เป็นเหมือนแกะ พวกเขาทำผิดอะไร? ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอให้พระหัตถ์ของพระองค์ลงโทษข้าพเจ้าและตระกูลของบิดาข้าพเจ้าเถิด แต่อย่าให้ประชาชนของพระองค์ต้องรับโรคระบาดเลย”
18Then the angel of the LORD ordered Gad to tell David to go up and build an altar to the LORD on the threshing floor of Ornan the Jebusite.
18ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์สั่งกาดให้บอกดาวิดไปสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์บนลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส
19So David went up at the word that Gad had spoken in the name of the LORD.
19ดาวิดจึงขึ้นไปตามคำที่กาดบอกในพระนามพระยาห์เวห์
20Now Ornan was threshing wheat when he turned and saw the angel; and his four sons who were with him hid themselves.
20โอรนันหันกลับมาเห็นทูตสวรรค์ บุตรชาย 4 คนที่อยู่กับเขาต่างหลบซ่อน ขณะนั้นโอรนันกำลังนวดข้าวสาลี
21David came to Ornan, and when Ornan looked out and saw David, he left the threshing floor and bowed facedown before David.
21เมื่อดาวิดมาถึง โอรนันเห็นเขา จึงออกจากลานนวดข้าวและหมอบกราบดาวิดจนหน้าจดพื้น
22Then David said to Ornan, “Grant me the site of this threshing floor, that I may build an altar to the LORD. Sell it to me for the full price, so that the plague upon the people may be halted.”
22ดาวิดบอกโอรนันว่า “ขายที่ลานนวดข้าวนี้ให้เราเถิด เราจะสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นี่ เราจะจ่ายเต็มราคา เพื่อโรคระบาดจะได้หยุดทำร้ายประชาชน”
23Ornan said to David, “My lord the king may take whatever seems good. Look, I will give the oxen for the burnt offerings, the threshing sledges for the wood, and the wheat for the grain offering—I will give it all.”
23โอรนันตอบดาวิดว่า “เชิญรับไปเถิด ขอให้กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าทำตามที่เห็นควร ข้าพเจ้าขอมอบโคสำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องมือนวดข้าวสำหรับทำฟืน และข้าวสาลีสำหรับเครื่องบูชาจากธัญพืช ข้าพเจ้ามอบให้ทั้งหมด”
24“No,” replied King David, “I insist on paying the full price, for I will not take for the LORD what belongs to you, nor will I offer burnt offerings that cost me nothing.”
24แต่กษัตริย์ดาวิดตอบโอรนันว่า “ไม่ได้ เราจะซื้อในราคาเต็ม เราจะไม่นำทรัพย์สินของท่านไปถวายพระยาห์เวห์ และจะไม่ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่เราได้มาโดยไม่ต้องจ่ายอะไร”
25So David paid Ornan six hundred shekels of gold for the site.
25ดาวิดจึงชั่งทองคำหนัก 600 เชเขล จ่ายให้โอรนันเป็นค่าที่ดิน
26And there he built an altar to the LORD and offered burnt offerings and peace offerings. He called upon the LORD, who answered him with fire from heaven on the altar of burnt offering.
26ดาวิดสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาเพื่อสันติ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงตอบเขาด้วยไฟจากฟ้าซึ่งลงมาบนแท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว
27Then the LORD spoke to the angel, who put his sword back into its sheath.
27จากนั้นพระยาห์เวห์ตรัสสั่งทูตสวรรค์ ทูตสวรรค์จึงเก็บดาบเข้าฝัก
28At that time, when David saw that the LORD had answered him at the threshing floor of Ornan the Jebusite, he offered sacrifices there.
28เมื่อดาวิดเห็นว่าพระยาห์เวห์ทรงตอบเขาที่ลานนวดข้าวของโอรนันชาวเยบุส เขาจึงถวายเครื่องบูชาที่นั่น
29For the tabernacle of the LORD that Moses had made in the wilderness and the altar of burnt offering were presently at the high place in Gibeon,
29ส่วนพลับพลาของพระยาห์เวห์ที่โมเสสสร้างในถิ่นทุรกันดาร และแท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ขณะนั้นตั้งอยู่บนสถานบูชาบนที่สูงที่กิเบโอน
30but David could not go before it to inquire of God, because he was afraid of the sword of the angel of the LORD.
30แต่ดาวิดไม่กล้าไปที่นั่นเพื่อทูลถามพระเจ้า เพราะเขากลัวดาบของทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.