マルコ 6
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Freedom Bible (Thai)
1イエスはそこを去り、ご自分の郷里に来られた。弟子たちも従った。
1พระองค์ออกจากที่นั่น แล้วกลับไปยังถิ่นบ้านเกิดของพระองค์ สาวกของพระองค์ก็ตามไป
2安息日になると、イエスは会堂で教え始められた。多くの人々はそれを聞いて驚き、言った。「この人は、どこからこのようなことを得たのだろう。この人に与えられた知恵は何だろう。その手によって、このような力あるわざが行われるとは。
2เมื่อถึงวันสะบาโต พระองค์เริ่มสอนในธรรมศาลา หลายคนที่ได้ยินก็ประหลาดใจ และพูดว่า “คนนี้ได้สิ่งเหล่านี้มาจากไหน? ปัญญาอะไรที่เขาได้รับ จึงทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่เช่นนี้ด้วยมือของเขา?
3この人は大工ではないか。マリアの子で、ヤコブ、ヨセ、ユダ、シモンの兄ではないか。その姉妹たちも、ここでわれわれと一緒にいるではないか。」こうして彼らはイエスにつまずいた。
3คนนี้ไม่ใช่ช่างไม้ ลูกของมารีย์ และพี่น้องของยากอบ โยเสส ยูดาส และซีโมนหรือ? พี่น้องหญิงของเขาก็อยู่ที่นี่กับพวกเราไม่ใช่หรือ?” พวกเขาจึงไม่ยอมรับพระองค์
4イエスは彼らに言われた。 「預言者が敬われないのは、自分の郷里、親族、家の中だけである。」
4พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “ผู้เผยพระวจนะย่อมได้รับเกียรติ เว้นแต่ในถิ่นของตน ท่ามกลางญาติของตน และในบ้านของตน”
5イエスはそこでは、わずかな病人に手を置いて癒す以外、力あるわざを一つも行うことができなかった。
5พระองค์ไม่สามารถทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่นั่นได้ นอกจากวางมือบนคนป่วยไม่กี่คนและรักษาพวกเขา
6そして、彼らの不信仰に驚かれた。 イエスは村々を巡って教えられた。
6พระองค์ประหลาดใจเพราะความไม่เชื่อของพวกเขา พระองค์เดินไปตามหมู่บ้านโดยรอบและสั่งสอน
7また、十二人を呼び寄せ、二人ずつ遣わし始め、汚れた霊を制する権威をお与えになった。
7พระองค์เรียกสิบสองคนมา และเริ่มส่งพวกเขาออกไปเป็นคู่ ๆ พร้อมทั้งให้อำนาจเหนือวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์
8そして旅のためには、杖一本のほか何も持たず、パンも袋も帯の中の金も持たないよう命じられた。
8พระองค์สั่งพวกเขาว่า สำหรับการเดินทางให้เอาไปได้เพียงไม้เท้าเท่านั้น ไม่ให้เอาขนมปัง ย่าม หรือเงินในกระเป๋าไป
9ただ履物は履いてもよいが、二枚の上着を着てはならないと言われた。
9ให้สวมรองเท้าแตะ และอย่าสวมเสื้อสองตัว
10また彼らに言われた。 「どこであれ家に入ったなら、その土地を去るまで、そこにとどまりなさい。
10พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เมื่อพวกคุณเข้าไปพักในบ้านใด ก็จงอยู่ที่นั่นจนกว่าจะออกจากที่นั้น
11あなたがたを受け入れず、あなたがたの言葉を聞かない者がいるなら、そこを去るとき、彼らへのあかしとして足の裏のちりを払い落としなさい。まことに、あなたがたに言う。裁きの日には、その町よりもソドムとゴモラのほうが耐えやすい。」
11ถ้าที่ใดไม่ต้อนรับหรือไม่ฟังพวกคุณ เมื่อออกจากที่นั่น จงสลัดฝุ่นใต้เท้าของพวกคุณออก เพื่อเป็นพยานกล่าวโทษพวกเขา เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ในวันพิพากษา โสโดมและโกโมราห์จะรับโทษเบากว่าเมืองนั้น!”
12十二人は出て行き、人々に悔い改めるよう宣べ伝えた。
12พวกเขาจึงออกไปประกาศให้ผู้คนกลับใจ
13また、多くの悪霊を追い出し、多くの病人に油を塗って癒した。
13พวกเขาขับปีศาจออกหลายตน และเจิมคนป่วยจำนวนมากด้วยน้ำมันและรักษาพวกเขา
14イエスの名が知れ渡ったので、ヘロデ王もこのことを聞いた。そして言った。「バプテスマのヨハネが死者の中からよみがえったのだ。だから、あのような力が彼のうちに働いているのだ。」
14กษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ เพราะชื่อเสียงของพระเยซูเป็นที่รู้จักกันแล้ว เขากล่าวว่า “ยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมาฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว เพราะเหตุนี้พลังอัศจรรย์เหล่านี้จึงทำงานอยู่ในตัวเขา”
15しかし、ほかの者たちは、「彼はエリヤだ」と言い、またほかの者たちは、「昔の預言者たちのような預言者だ」と言っていた。
15แต่คนอื่นพูดว่า “เขาคือเอลียาห์” บางคนพูดว่า “เขาเป็นผู้เผยพระวจนะ หรือเป็นเหมือนผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”
16しかしヘロデはこれを聞いて言った。「私が首をはねたヨハネだ。彼が死者の中からよみがえったのだ。」
16แต่เมื่อเฮโรดได้ยิน เขากล่าวว่า “คนนี้คือยอห์นที่เราตัดศีรษะ เขาฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว”
17実はヘロデ自身が人を遣わしてヨハネを捕らえ、牢につないでいた。自分の兄弟フィリポの妻ヘロディアを妻にしていたためである。
17เพราะเฮโรดเองได้ส่งคนไปจับยอห์น มัดเขาไว้ในคุก เพราะเรื่องเฮโรเดียส ภรรยาของฟีลิป ผู้เป็นพี่น้องของตน ซึ่งเฮโรดได้แต่งงานกับนาง
18ヨハネがヘロデに、「兄弟の妻を自分のものにすることは、律法で許されていません」と言っていたからである。
18เพราะยอห์นเคยบอกเฮโรดว่า “ท่านไม่มีสิทธิ์เอาภรรยาของพี่น้องของท่านมาเป็นภรรยาของตน”
19そこでヘロディアはヨハネを恨み、殺したいと思っていたが、できなかった。
19เฮโรเดียสจึงผูกใจเจ็บยอห์น และอยากฆ่าเขา แต่ทำไม่ได้
20ヘロデがヨハネを恐れていたからである。ヨハネが正しく聖なる人であることを知って、彼を守っていた。ヨハネの話を聞くと、ヘロデは多くのことを行い、また喜んで耳を傾けていた。
20เพราะเฮโรดเกรงยอห์น โดยรู้ว่าเขาเป็นคนชอบธรรมและบริสุทธิ์ จึงคอยปกป้องเขา เมื่อได้ยินยอห์น เฮโรดก็ทำหลายอย่าง และชอบฟังเขา
21ところが、好都合な日が来た。ヘロデが自分の誕生日に、重臣、高官、ガリラヤの有力者たちのために宴会を開いたのである。
21แล้วโอกาสก็มาถึง ในวันเกิดของเฮโรด เขาจัดงานเลี้ยงให้ขุนนาง นายทหารชั้นสูง และคนสำคัญของแคว้นกาลิลี
22ヘロディア自身の娘が入って来て踊ると、ヘロデと同席していた客たちを喜ばせた。王は少女に言った。「欲しいものは何でも求めなさい。おまえに与えよう。」
22เมื่อลูกสาวของเฮโรเดียสเองเข้ามาเต้นรำ นางทำให้เฮโรดและแขกที่ร่วมโต๊ะพอใจ กษัตริย์จึงกล่าวกับหญิงสาวว่า “ขอสิ่งใดจากเราก็ได้ แล้วเราจะให้เจ้า”
23さらに彼女に誓って言った。「おまえが求めるものは、私の国の半分まででも与えよう。」
23เขาสาบานกับนางว่า “ไม่ว่าเจ้าจะขออะไร เราจะให้เจ้า แม้ถึงครึ่งอาณาจักรของเรา”
24彼女は出て行き、母親に尋ねた。「何を求めましょうか。」 母親は言った。「バプテスマのヨハネの首を。」
24นางจึงออกไปถามมารดาว่า “ฉันควรขออะไร?” มารดาตอบว่า “ศีรษะของยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา”
25少女はすぐに急いで王のところへ戻り、願い求めた。「今すぐ、バプテスマのヨハネの首を盆に載せて、私にいただきたいのです。」
25นางรีบกลับเข้าไปหากษัตริย์ทันที และขอว่า “ฉันต้องการให้ท่านเอาศีรษะของยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมาใส่ถาดมาให้ฉันเดี๋ยวนี้”
26王は非常に心を痛めたが、誓ったことと客たちの手前、彼女の願いを退けようとはしなかった。
26กษัตริย์เสียใจอย่างยิ่ง แต่เพราะคำสาบานของตนและเพราะบรรดาแขกร่วมโต๊ะ เขาจึงไม่อยากปฏิเสธนาง
27王はすぐに衛兵を遣わし、ヨハネの首を持って来るよう命じた。衛兵は牢へ行き、ヨハネの首をはねた。
27กษัตริย์ส่งทหารองครักษ์ไปทันที และสั่งให้นำศีรษะของยอห์นมา ทหารนั้นจึงไปตัดศีรษะยอห์นในคุก
28そして、その首を盆に載せて持って来て少女に渡し、少女はそれを母親に渡した。
28แล้วนำศีรษะของเขามาบนถาด และมอบให้หญิงสาว หญิงสาวก็นำไปให้มารดา
29ヨハネの弟子たちはこのことを聞くと来て、その遺体を引き取り、墓に納めた。
29เมื่อสาวกของยอห์นได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาก็มารับศพของเขาไปวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพ
30使徒たちはイエスのもとに集まり、自分たちが行ったこと、教えたことをすべて報告した。
30เหล่าอัครทูตกลับมารวมกันอยู่กับพระเยซู และเล่าทุกสิ่งที่พวกเขาได้ทำและได้สอนให้พระองค์ฟัง
31イエスは彼らに言われた。 「さあ、あなたがただけで人里離れた所へ行き、しばらく休みなさい。」 出入りする人が多く、食事をする暇さえなかったからである。
31พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “มากับเรา ไปยังที่เปลี่ยวตามลำพัง และพักสักหน่อย” เพราะมีคนมาและไปจำนวนมาก จนพวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะกินอาหาร
32そこで彼らは舟に乗り、自分たちだけで人里離れた所へ向かった。
32พวกเขาจึงลงเรือไปยังที่เปลี่ยวตามลำพัง
33ところが、人々は 彼らが出て行くのを見て、イエスだと気づいた。多くの人がすべての町からそこへ徒歩で駆けつけ、彼らより先に着いて、イエスのもとに集まった。
33คนเหล่านั้น เห็นพวกเขาออกไป และหลายคนจำพระองค์ได้ จึงวิ่งไปที่นั่นทางบกจากทุกเมือง พวกเขาไปถึงก่อนและมารวมกันรอพระองค์
34イエスは舟から上がり、大勢の群衆をご覧になった。そして、彼らが羊飼いのいない羊のようであったので、深くあわれみ、多くのことを教え始められた。
34เมื่อพระเยซูขึ้นจากเรือ พระองค์เห็นฝูงชนจำนวนมาก และสงสารพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นเหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง พระองค์จึงเริ่มสอนพวกเขาหลายเรื่อง
35時も遅くなったので、弟子たちはイエスのもとに来て言った。「ここは人里離れた所で、もう時も遅くなりました。
35เมื่อเวลาล่วงไปมากแล้ว สาวกของพระองค์มาหาและกล่าวว่า “ที่นี่เป็นที่เปลี่ยว และเวลาก็ล่วงไปมากแล้ว
36人々を解散させてください。そうすれば、周りの農村や村々へ行き、自分たちでパンを買うことができます。食べる物が何もないのです。」
36ให้พวกเขาแยกย้ายกันไปตามชนบทและหมู่บ้านรอบ ๆ เพื่อซื้อขนมปังกิน เพราะพวกเขาไม่มีอะไรกิน”
37しかしイエスは彼らに答えられた。 「あなたがたが、あの人たちに食べ物を与えなさい。」 弟子たちは尋ねた。「私たちが行って、二百デナリ 分のパンを買い、彼らに食べさせるのですか。」
37แต่พระองค์ตอบพวกเขาว่า “พวกคุณจงหาอะไรให้พวกเขากิน” พวกเขาถามพระองค์ว่า “จะให้พวกเราไปซื้อขนมปังราคาสองร้อยเดนาริอุส แล้วเอามาให้พวกเขากินหรือ?”
38イエスは彼らに言われた。 「パンはいくつあるか。行って確かめなさい。」 彼らは確かめて言った。「五つです。それに魚が二匹あります。」
38พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณมีขนมปังกี่ก้อน? ไปดูสิ” เมื่อรู้แล้ว พวกเขาตอบว่า “ห้าก้อน กับปลาสองตัว”
39イエスは、皆を組に分けて青草の上に座らせるよう、弟子たちに命じられた。
39พระองค์สั่งให้ทุกคนนั่งเป็นกลุ่ม ๆ บนหญ้าเขียว
40人々は百人ずつ、五十人ずつまとまって座った。
40พวกเขาจึงนั่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง
41イエスは五つのパンと二匹の魚を取り、天を見上げて祝福し、パンを裂き、人々に配るよう弟子たちに渡された。また、二匹の魚も皆に分けられた。
41พระองค์หยิบขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว เงยหน้ามองขึ้นไปยังสวรรค์ กล่าวคำอวยพร แล้วหักขนมปัง และส่งให้สาวกเอาไปแจกแก่ฝูงชน ส่วนปลาสองตัวนั้น พระองค์ก็แบ่งให้ทุกคน
42人々はみな食べて満腹した。
42ทุกคนกินจนอิ่ม
43弟子たちがパン切れと魚の残りを集めると、十二のかごいっぱいになった。
43พวกเขาเก็บเศษขนมปังและปลาที่เหลือได้เต็มสิบสองตะกร้า
44パンを食べた男たちは、 五千人であった。
44คนที่กินขนมปังมี ห้าพันคน
45それからすぐ、イエスは弟子たちを舟に乗せ、ご自分が群衆を解散させている間に、先に向こう岸のベツサイダへ行かせられた。
45ทันทีนั้น พระองค์ให้สาวกลงเรือ และไปยังอีกฝั่งหนึ่งทางเบธไซดาก่อน ขณะที่พระองค์เองให้ฝูงชนแยกย้ายกลับไป
46人々に別れを告げた後、祈るために山へ登られた。
46หลังจากกล่าวลาพวกเขาแล้ว พระองค์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน
47夕方になったとき、舟は湖の真ん中にあり、イエスは一人、陸におられた。
47เมื่อถึงเวลาเย็น เรืออยู่กลางทะเล ส่วนพระองค์อยู่บนฝั่งเพียงลำพัง
48風が逆風だったため、弟子たちが漕ぎ悩んでいるのをご覧になると、夜の第四見張り時ごろ、湖の上を歩いて彼らのところへ来られた。 そして、そのそばを通り過ぎようとされた。
48พระองค์เห็นพวกเขาลำบากในการพาย เพราะลมพัดสวนทาง ประมาณยามที่สี่ของกลางคืน พระองค์เดินบนทะเลมาหาพวกเขา และตั้งใจจะเดินผ่านพวกเขาไป
49しかし弟子たちは、イエスが湖の上を歩いておられるのを見て幽霊だと思い、叫び声を上げた。
49แต่เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์เดินบนทะเล ก็คิดว่าเป็นผี และร้องเสียงดัง
50皆がイエスを見て、取り乱したからである。しかしイエスはすぐ彼らに語りかけて言われた。 「元気を出しなさい。私だ。 恐れてはならない。」
50เพราะทุกคนเห็นพระองค์และตกใจ แต่พระองค์พูดกับพวกเขาทันทีว่า “สบายใจได้! เราเอง! อย่ากลัว”
51イエスが舟に乗り込まれると、風はやんだ。弟子たちは心底驚いた。
51แล้วพระองค์ขึ้นเรือไปอยู่กับพวกเขา ลมก็สงบ พวกเขาประหลาดใจและตกตะลึงอย่างยิ่ง
52彼らはパンの出来事を理解しておらず、心が頑なになっていたからである。
52เพราะพวกเขายังไม่เข้าใจเรื่องขนมปัง เนื่องจากใจของพวกเขาแข็งกระด้าง
53彼らは湖を渡り、ゲネサレの地に着いて舟をつないだ。
53เมื่อข้ามไปถึงอีกฝั่งแล้ว พวกเขาขึ้นฝั่งที่เกนเนซาเรต และเอาเรือเทียบฝั่ง
54舟から上がると、人々はすぐにイエスだと気づいた。
54ทันทีที่พวกเขาขึ้นจากเรือ ผู้คนก็จำพระองค์ได้
55そして、その地方一帯を駆け巡り、イエスがおられると聞いた所へ、病人たちを寝床に載せて運び始めた。
55และวิ่งไปทั่วบริเวณนั้น เริ่มหามคนป่วยบนเสื่อไปยังที่ซึ่งพวกเขาได้ยินว่าพระองค์อยู่
56イエスが村でも町でも農村でも、どこへ入られても、人々は病人を広場に寝かせ、せめて衣の裾 にでも触れさせてほしいと願った。そして、触れた者はみな癒された。
56ไม่ว่าพระองค์จะเข้าไปในหมู่บ้าน เมือง หรือชนบท ผู้คนก็วางคนป่วยไว้ตามตลาด และวิงวอนขอให้พวกเขาได้แตะเพียงชายเสื้อ ของพระองค์ และทุกคนที่แตะพระองค์ก็หายดี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.