Marku 6
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1Te lamloh thoo tih amah tolrhum la a caeh vaengah a hnukbang rhoek loh a vai uh.
1耶稣离开那里，来到自己的家乡；门徒也跟从他。
2Sabbath a pha neh tunim ah thuituen ham te a tong. Te vaengah aka ya rhoek boeih loh let uh tih, “Anih loh hebang he mekah lae a hmuh? Mekah cueihnah nim anih a paek tih a kut neh hebang thaomnah he a tueng sak?
2到了安息日，他在会堂里教训人。众人听见，就甚希奇，说：「这人从哪里有这些事呢？所赐给他的是什么智慧？他手所做的是何等的异能呢？
3Anih he Mary capa, James, Joses, Judah neh Simon kah a manuca, lettamala a om moenih a? A ngannu rhoek khaw mamih taengah a om uh moenih a he?” a ti uh. Te dongah anih kongah te amih te a khah uh.
3这不是那木匠吗？不是 马利亚 的儿子 雅各 、 约西 、 犹大 、 西门 的长兄吗？他妹妹们不也是在我们这里吗？」他们就厌弃他。
4Te dongah Jesuh loh amih te, “ Tonghma he a tolrhum ah, a hui rhoek lakli neh a im khuikah pawt atah sawtsit ti om pawh,” a ti nah.
4耶稣对他们说：「大凡先知，除了本地、亲属、本家之外，没有不被人尊敬的。」
5Tedae hlang tlo a yool kut a tloeng tih hoeih sak pawt koinih te ah te a thaomnah pakhat khaw tueng thai mahpawh.
5耶稣就在那里不得行什么异能，不过按手在几个病人身上，治好他们。
6Amih kah hnalvalnah kongah a ngaihmang. Tedae kho kah a taengvai te a hil tih a thuituen.
6他也诧异他们不信，就往周围乡村教训人去了。
7Hlainit te a khue phoeiah rhalawt mueihla soah saithainah te amih taengah a paek tih amih te panit panit ah a tueih.
7耶稣叫了十二个门徒来，差遣他们两个两个地出去，也赐给他们权柄，制伏污鬼；
8Te phoeiah amih te longpueng ah conghol bueng pawt atah buhcun, sungsa, cihin khuiah rhohum khaw khuen pawt ham a uen.
8并且嘱咐他们：「行路的时候不要带食物和口袋，腰袋里也不要带钱，除了拐杖以外，什么都不要带；
9Tedae khokhom a khom tih angki yung nit puei sak pawh.
9只要穿鞋，也不要穿两件褂子」；
10Te phoeiah amih te, “ Im na kun thil uh coeng te tah te lamkah loh na voei hlan khuiah pahoi naeh thil .
10又对他们说：「你们无论到何处，进了人的家，就住在那里，直到离开那地方。
11Nangmih aka doe pawt tih nangmih kah ol aka hnatun pawt hmuen te tah, te lamkah loh na nong uh vaengah na kho hmuikah tangdik te khoek uh lamtah amih taengah laipai la om saeh,” a ti nah.
11何处的人不接待你们，不听你们，你们离开那里的时候，就把脚上的尘土跺下去，对他们作见证。」
12Te daengah cet uh tih tholh yut ham a hoe uh.
12门徒就出去传道，叫人悔改，
13Rhaithae khaw Gmuep a haek uh. Aka tlo khaw situi neh a hluk uh tih muep hoeih uh.
13又赶出许多的鬼，用油抹了许多病人，治好他们。
14Jesuh ming tah mingpha coeng tih Herod manghai loh a yaak vaengah, “Tui aka nuem Johan tah duek lamkah thoo coeng. Te dongah a khuikah thaomnah loh a tueng pah,” a ti uh.
14耶稣的名声传扬出来。 希律 王听见了，就说：「施洗的 约翰 从死里复活了，所以这些异能由他里面发出来。」
15Tedae a tloe rhoek loh, “Elijah ni,” a ti uh. A tloe rhoek bal loh, “Tonghma rhoek khuikah tonghma pakhat van coini,” a ti uh.
15但别人说：「是 以利亚 。」又有人说：「是先知， 正 像先知中的一位。」
16Herod loh a yaak vaengah, “Kai loh ka rhaih Johan te ni aka thoo coeng,” a ti
16希律 听见却说：「是我所斩的 约翰 ，他复活了。」
17Herod amah rhoe loh a tah tih Johan te a tuuk. Te vaengah anih te a manuca Philip yuu, Herodias kawng neh thongim ah a khoh.
17先是 希律 为他兄弟 腓力 的妻子 希罗底 的缘故，差人去拿住 约翰 ，锁在监里，因为 希律 已经娶了那妇人。
18Anih te a yunah dongah Johan loh Herod te, “Na maya yuu te na loh tueng moenih,” a ti nah.
18约翰 曾对 希律 说：「你娶你兄弟的妻子是不合理的。」
19Te dongah Herodias loh Johan te a hmuhuet tih ngawn ham a ngaih dae ngawn thai pawh.
19于是 希罗底 怀恨他，想要杀他，只是不能；
20Herod loh Johan te aka dueng neh aka cim hlang ni tila a ming dongah a rhih tih a tuem. Johan ol a yaak vaengah muep ingang dae liplip a hnatun.
20因为 希律 知道 约翰 是义人，是圣人，所以敬畏他，保护他，听他讲论，就多照着行，并且乐意听他。
21Herod loh cunnah khohnin tapkhoeh a pha vaengah a hlanglen rhoek, rhalboeipa rhoek, Galilee kah a congkhang rhoek ham te hlaembuh a saii pah.
21有一天，恰巧是 希律 的生日， 希律 摆设筵席，请了大臣和千夫长，并 加利利 作首领的。
22Te vaengah Herodias canu te kun tih a lam hatah Herod neh aka ngol rhoek te a ko a hoe sak. Manghai loh hula te, “Na ngaih te tah kai taengah ham bih lamtah nang kan pae eh?,” a ti nah.
22希罗底 的女儿进来跳舞，使 希律 和同席的人都欢喜。王就对女子说：「你随意向我求什么，我必给你。」
23Te phoeiah anih taengah rhep a toemngam tih, “Kai taengah na bih te tah ka ram rhakthuem hil khaw nang kan paek ni,” a ti nah.
23又对她起誓说：「随你向我求什么，就是我国的一半，我也必给你。」
24Tedae cet tih a manu taengah, “Balae ka bih eh?” a ti nah hatah a manu loh, “Tuinuem Johan kah a lu te,” a ti nah.
24她就出去对她母亲说：「我可以求什么呢？」她母亲说：「施洗 约翰 的头。」
25Te dongah manghai taengah thahluenah neh thaeng kun tih, “Baelpuei dongah tuinuem Johan kah a lu te kai nan paek pahoi hamla ka ngaih,” a ti nah tih a bih.
25她就急忙进去见王，求他说：「我愿王立时把施洗 约翰 的头放在盘子里给我。」
26Manghai loh ngang a yaak dae a olhlo neh aka ngol rhoek kongah te aal hamla ngaih pawh.
26王就甚忧愁；但因他所起的誓，又因同席的人，就不肯推辞，
27Tedae manghai loh rhalkap koe a tueih tih a lu te hang khuen ham ol a paek. Te dongah cet tih Johan te thongim khuiah a rhaih.
27随即差一个护卫兵，吩咐拿 约翰 的头来。护卫兵就去，在监里斩了 约翰 ，
28Te phoeiah Johan kah lu te baelpuei dongah han khuen tih hula te a paek. Hula long khaw a manu te a paek.
28把头放在盘子里，拿来给女子，女子就给她母亲。
29A yaak uh vaengah Johan kah hnukbang rhoek tah ha pawk uh tih a rhok te a khuen uh tih phuel ah a khueh uh.
29约翰 的门徒听见了，就来把他的尸首领去，葬在坟墓里。
30Te vaengah caeltueih rhoek te Jesuh taengah tingtun uh tih a saii neh a thuituen uh boeih te a taengah puen uh.
30使徒聚集到耶稣那里，将一切所做的事、所传的道全告诉他。
31Te vaengah amih te, “ Nangmih tah namamih bueng mah khosoek hmuen la halo uh lamtah rhaih duem uh dae,” a ti nah. Aka voei rhoek neh aka bal rhoek te muep a om vaengah buh caak ham pataeng hoeng uh pawh.
31他就说：「你们来，同我暗暗地到旷野地方去歇一歇。」这是因为来往的人多，他们连吃饭也没有工夫。
32Te dongah amamih bueng khosoek hmuen la lawng neh cet uh.
32他们就坐船，暗暗地往旷野地方去。
33Amih a caeh uh te a hmuh uh tih muep a ming uh vaengah kho tom lamloh kho neh capit uh tih ana lamhma uh coeng.
33众人 看见他们去，有许多认识他们的，就从各城步行，一同跑到那里，比他们先赶到了。
34Tedae a caeh vaengah hlangping te muep a hmuh. Te vaengah tudawn aka om pawh tu rhoek bangla a om uh dongah amih soah a thinphat tih amih rhoek te muep pahoi a thuituen.
34耶稣出来，见有许多的人，就怜悯他们，因为他们如同羊没有牧人一般，于是开口教训他们许多道理。
35Kholaeh tue a pha coeng atah a hnukbang rhoek loh amah te a paan tih, “Khosoek hmuen la om tih a tue khaw kholaeh coeng.
35天已经晚了，门徒进前来，说：「这是野地，天已经晚了，
36Amih he n'tueih daengah ni a taengvai kah lohma neh vangca la cet uh vetih amamih caak te khaw a lai uh eh,” a ti nauh.
36请叫众人散开，他们好往四面乡村里去，自己买什么吃。」
37Tedae Jesuh loh amih te a doo tih, “ Amih te caak koi nangmih loh pae uh,” a ti nah. Te vaengah amah taengah, “Ka cet uh vetih denari yahnih phu vaidam ka lai uh mako, te phoeiah amih caak te ka paek uh mako,” a ti uh.
37耶稣回答说：「你们给他们吃吧。」门徒说：「我们可以去买二十两银子的饼给他们吃吗？」
38Te vaengah Jesuh loh amih te, “ Vaidam meyet na khueh uh? Cet uh lamtah so uh lah,” a ti nah. Te daengah a ming uh tih, “Vaidam hluem nga neh nga lung nit om,” a ti na uh.
38耶稣说：「你们有多少饼，可以去看看。」他们知道了，就说：「五个饼，两条鱼。」
39Te phoeiah amih te, khopol hing soah a boel boel la boeih ngolhlung sak ham a tueih.
39耶稣吩咐他们，叫众人一帮一帮地坐在青草地上。
40Te dongah sawmnga ah yakhat ah hloep hloep ngol uh.
40众人就一排一排地坐下，有一百一排的，有五十一排的。
41Te vaengah vaidam hluem nga neh nga lung nit te a doe. Vaan la oeloe tih a uem phoeiah vaidam te a aeh tih hlangping paek ham a hnukbang rhoek te a paek. Nga rhoi te khaw boeih a rhek.
41耶稣拿着这五个饼，两条鱼，望着天祝福，擘开饼，递给门徒，摆在众人面前，也把那两条鱼分给众人。
42Te vaengah boeih a caak uh tih hah uh.
42他们都吃，并且吃饱了。
43Te phoeiah nga neh vaidam kah a nueipil te voh hlainit dongah a bae la a phueih uh.
43门徒就把碎饼碎鱼收拾起来，装满了十二个篮子。
44Te vaengah vaidam aka ca rhoek te tongpa thawngnga lo uh.
44吃饼的男人共有五千。
45Te Phoeiah hlangping te a tueih hlan ah a hnukbang rhoek te lawng khuiah a kun sak tih rhalvangan kah Bethsaida la lamhma phai ham tlek a tanolh.
45耶稣随即催门徒上船，先渡到那边 伯赛大 去，等他叫众人散开。
46Amih te a phih phoeiah thangthui ham tlang la cet.
46他既辞别了他们，就往山上去祷告。
47Hlaem a pha vaengah lawng te tuili kah laklung ah om tih amah bueng lan ah om.
47到了晚上，船在海中，耶稣独自在岸上；
48Hnukbang rhoek tah khohli loh a kingkalhla a mang dongah lawng a kaih loh a ngawn uh tea hmuh. Khoyin khonoek pali vaengah tuili soah cet tih amih taengla pawk. Tedae amih khum tak hamla a ngaih.
48看见门徒因风不顺，摇橹甚苦。夜里约有四更天，就在海面上走，往他们那里去，意思要走过他们去。
49Tedae tuili soah a caeh te a hmuh uh vaengah mueihla ni tila a poek uh tih pang uh.
49但门徒看见他在海面上走，以为是鬼怪，就喊叫起来；
50Amah te boeih a hmuh uh vaengah thuen uh. Tedae amih te tlek a voek tih, “ Ngaimong sak uh, Kai ni, rhih uh boeh,” a ti nah.
50因为他们都看见了他，且甚惊慌。耶稣连忙对他们说：「你们放心！是我，不要怕！」
51Te phoeiah amih taengah lawng dongla luei tih khohli khaw paa. Te dongah amamih khuiah a nah la mat limlum uh.
51于是到他们那里，上了船，风就住了；他们心里十分惊奇。
52Vaidam kawng pataeng hmuhming uh pawt dae a thin te a ning sak uh.
52这是因为他们不明白那分饼的事，心里还是愚顽。
53Lan la hlaikan uh tih Gennesaret a pha uh vaengah duem uh.
53既渡过去，来到 革尼撒勒 地方，就靠了岸，
54Lawng dong lamkah loh a suntlak uh vaengah Jesuh te kawl a hmat uh.
54一下船，众人认得是耶稣，
55Kho tom a hil uh dongah tloh aka khueh rhoek te, Jesuh om tila a yaak nah la phakdoeng dongah koe a koh uh.
55就跑遍那一带地方，听见他在何处，便将有病的人用褥子抬到那里。
56Amah a kun nah te tah vangca ah khaw, khopuei ah khaw, lohma ah khaw, hnoyoih hmuen ah khaw tattloel rhoek te a tloeng pa uh. Te vaengah a himbai dongkah salaw te taek ham pataeng anih te a hloep uh. Te dongah anih aka taek rhoek boeih tah daem uh.
56凡耶稣所到的地方，或村中，或城里，或乡间，他们都将病人放在街市上，求耶稣只容他们摸他的衣裳 子；凡摸着的人就都好了。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.