Laitloek 20
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Israel ca rhoek boeih capit uh tih Dan lamloh Beersheba neh Gilead kho duela rhaengpuei loh Mizpah kah BOEIPA taengah pakhat la tingtun uh.
1ชาวอิสราเอลทั้งหมดออกมา ชุมนุมชนมารวมตัวเป็นหนึ่งเดียว ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา รวมทั้งแผ่นดินกิเลอาด มาชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์
2Pathen kah pilnam hlangping lakli ah pilnam boeih te a cong cong ah, Israel koca rhoek khaw boeih a pai uh vaengah rhalkap hlang thawng ya li loh cunghang a pom.
2บรรดาหัวหน้าของประชาชนทุกเผ่าในอิสราเอลมาร่วมชุมนุมกับประชาชนของพระเจ้า มีทหารราบถือดาบสี่แสนคน
3Israel ca rhoek Mizpah la a caeh uh te Benjamin ca rhoek loh a yaak uh. Te vaengah Israel ca rhoek loh, “Hekah boethae he metlam a om thui uh lah,” a ti uh.
3(ชาวเบนยามินได้ยินว่าชาวอิสราเอลขึ้นไปมิสปาห์แล้ว) ชาวอิสราเอลกล่าวว่า “จงบอกเราว่าเรื่องชั่วร้ายนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?”
4Te dongah a ngawn uh huta kah a va Levi hlang loh a doo tih, “Benjamin kah Gibeah la kamah ka cet tih ka yula taengah ka rhaeh.
4คนเลวีซึ่งเป็นสามีของหญิงที่ถูกฆ่าตอบว่า “ข้าพเจ้ากับภรรยาน้อยเข้าไปพักค้างคืนที่กิเบอาห์ของเบนยามิน
5Te vaengah Gibeah boei rhoek loh kai n'thoh thil uh tih kai te khoyin ah im neh rhen m'vael uh. Kai te ngawn ham cai uh coeng dae ka yula te a phaep uh tih duek.
5ชายชาวกิเบอาห์ลุกขึ้นต่อสู้ข้าพเจ้า ล้อมบ้านในเวลากลางคืน พวกเขาตั้งใจจะฆ่าข้าพเจ้า และข่มขืนภรรยาน้อยของข้าพเจ้า แล้วนางก็ตาย
6Israel khuiah boethae halang neh khonuen rhamtat la a saii uh dongah ka yula te ka loh tih ka sah phoeiah Israel kah rho, khohmuen tom la ka pat.
6ข้าพเจ้าจึงนำภรรยาน้อยมาตัดเป็นชิ้นๆ แล้วส่งไปทั่วดินแดนมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาทำสิ่งลามกและเรื่องเลวทรามในอิสราเอล
7Nangmih Israel ca boeih loh namamih kah olka neh cilsuep khaw pahoi pae uh laeh,” a ti nah.
7ชาวอิสราเอลทั้งหลาย ขอทุกคนเสนอความเห็นและปรึกษากันที่นี่”
8Te vaengah pilnam pum loh pumkhat la pai tih, “Hlang pakhat long khaw a dap la cet boel saeh lamtah pakhat khaw a im la phael boel saeh.
8ประชาชนทั้งหมดลุกขึ้นเป็นหนึ่งเดียวและกล่าวว่า “พวกเราจะไม่มีใครกลับเต็นท์หรือบ้านของตน
9Tedae tekah olka vanbangla Gibeah te hmulung neh saii sih.
9บัดนี้เราจะทำกับกิเบอาห์ดังนี้ เราจะจับฉลากกันขึ้นไปโจมตีเมืองนั้น
10Israel khuiah boethae halang boeih a saii vanbangla Geba kah Benjamin te aka paan tih aka saii pilnam ham lampu aka lo la Israel koca boeih te yakhat ah hlang rha, thawngkhat ah yakhat, thawngrha dongah thawngkhat lo sih,” a ti uh.
10เราจะเลือกชายสิบคนจากทุกหนึ่งร้อยคนทั่วทุกเผ่าอิสราเอล หนึ่งร้อยคนจากทุกหนึ่งพันคน และหนึ่งพันคนจากทุกหนึ่งหมื่นคน เพื่อจัดหาเสบียงให้ประชาชน เมื่อประชาชนไปถึงกิเบอาห์ของเบนยามิน จะได้จัดการกับกิเบอาห์ตามที่ควรแก่เรื่องเลวทรามทั้งหมดที่ชาวเมืองทำในอิสราเอล”
11Te dongah Israel hlang boeih loh khopuei te a capit thil uh tih pumkhat hui uh.
11ชายอิสราเอลทั้งหมดจึงรวมตัวต่อต้านเมืองนั้น เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
12Te dongah Israel ca rhoek loh Benjamin koca rhoek boeih taengah hlang a tueih uh tih, “Balae tih hebang boethae loh na khuiah a om?.
12เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลส่งคนไปทั่วเผ่าเบนยามิน บอกว่า “เรื่องชั่วร้ายที่เกิดขึ้นท่ามกลางพวกท่านคืออะไร?
13Gibeah kah hlang muen ca rhoek te han tloeng laeh. Amih te ka duek sak uh daengah ni Israel khui lamkah boethae te ka khoe pueng eh,” a ti nah. Tedae a pacaboeina Israel ca rhoek kah ol te Benjamin ca rhoek loh hnatun ham huem uh pawh.
13บัดนี้จงส่งตัวชายชั่วเหล่านั้นในกิเบอาห์มาให้เรา เพื่อจะประหารและกำจัดความชั่วออกจากอิสราเอล” แต่เบนยามินไม่ยอมฟังเสียงของชาวอิสราเอลพี่น้องของตน
14Tedae khopuei rhoek lamkah Benjamin ca rhoek loh Israel ca rhoek taengah caemtloek la caeh ham Gibeah ah tingtun uh.
14ชาวเบนยามินออกจากเมืองต่างๆ มารวมตัวกันที่กิเบอาห์ เพื่อออกไปสู้รบกับชาวอิสราเอล
15Te vaeng khohnin ah khopuei takuem lamkah Benjamin ca rhoek te soep uh thae tih cunghang aka pom hlang thawng kul thawng rhuk neh Gibeah kah aka om hlang ya rhih te a soep uh tih a coelh thil uh.
15วันนั้นนับชายชาวเบนยามินที่ออกจากเมืองต่างๆ และถือดาบได้สองหมื่นหกพันคน นอกเหนือจากชาวกิเบอาห์ซึ่งมีทหารคัดเลือกเจ็ดร้อยคน
16Te vaengah pilnam boeih khuikah tongpa ya rhih te a coelh uh. Amih te bantang kut aka poem la boeih om dae lungto a dong uh vaengah sam pataeng pit tlaih pawh.
16ในกองทัพทั้งหมดนี้มีชายถนัดมือซ้ายที่คัดเลือกไว้เจ็ดร้อยคน ทุกคนใช้สายเหวี่ยงหินได้แม่นยำ แม้เล็งที่เส้นผมก็ไม่พลาด
17Benjamin kah a voel ah Israel ca loh buel uh cunghang aka pom caemtloek hlang he a pum boeih la hlang thawng ya li lo uh.
17นับชายอิสราเอลที่ถือดาบโดยไม่นับเบนยามินได้สี่แสนคน ทุกคนเป็นนักรบ
18Tedae thoo uh tih Bethel la a yoeng vaengah Pathen te a dawt uh hatah Israel ca rhoek loh, “Benjamin ca rhoek te caemtloek thil ham kaimih ah ulae lamhma la aka cet eh?,” a ti na uh. Te vaengah BOEIPA loh, “Judah te lamhma saeh,” a ti nah.
18ชาวอิสราเอลลุกขึ้นไปเบธเอลและทูลถามพระเจ้า พวกเขาถามว่า “ใครควรขึ้นไปสู้กับชาวเบนยามินก่อน?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ยูดาห์ก่อน”
19Te dongah Israel ca rhoek loh mincang ah thoo uh tih Gibeah ah rhaeh uh.
19ชาวอิสราเอลตื่นแต่เช้าและตั้งค่ายสู้กับกิเบอาห์
20Benjamin te caemtloek thil ham Israel hlang te cet tih Israel caemtloek hlang he Gibeah ah yaal uh.
20ชายอิสราเอลออกไปสู้รบกับเบนยามิน และจัดแนวรบเผชิญหน้ากับพวกเขาที่กิเบอาห์
21Te vaengah Gibeah lamkah Benjamin ca rhoek ha pawk uh tih lohma sa ah Israel hlang thawng kul thawng hnih te hnin at dongah a phop.
21ชาวเบนยามินออกจากกิเบอาห์ และวันนั้นสังหารชายอิสราเอลไปสองหมื่นสองพันคน
22Tedae Israel hlang pilnam loh a thaa a huel tih lamhma khohnin kah rhongpai hmuen ah caemtloek ham te rhong koep a pai uh.
22แต่ประชาชนคือชายอิสราเอลเสริมกำลังใจ และจัดแนวรบอีกครั้ง ณ ที่เดียวกับที่จัดในวันแรก
23Te daengah Israel ca rhoek loh cet uh tih kholaeh duela BOEIPA mikhmuh ah rhap uh. BOEIPA te a dawt uh tih, “Ka manuca Benjamin ca rhoek te caemtloek la thoeih ham ka khoep aya?,” a ti na uh. Te vaengah BOEIPA loh, “Anih te caeh thil uh,” a ti nah.
23ชาวอิสราเอลขึ้นไปร้องไห้ต่อหน้าพระยาห์เวห์จนถึงเย็น และทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรเข้าไปสู้รบกับชาวเบนยามินพี่น้องของข้าพเจ้าอีกหรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “จงขึ้นไปสู้กับเขา”
24Te dongah a hnin bae dongah Israel ca rhoek loh Benjamin ca rhoek taengla mop uh.
24วันที่สอง ชาวอิสราเอลเข้าไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน
25A hnin bae dongah tah amih aka doe ham te Benjamin khaw Gibeah lamkah ha pawk tih Israel ca khui lamkah cunghang aka pom hlang thawng hlai rhet te lohma sa ah boeih a thup uh bal.
25วันที่สอง เบนยามินออกจากกิเบอาห์มาสู้กับพวกเขา และสังหารชาวอิสราเอลไปอีกหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นผู้ถือดาบ
26Te dongah Israel ca rhoek boeih neh pilnam pum loh cet uh tih Bethel a paan uh. Te vaengah a rhah doela BOEIPA mikhmuh ah ngol uh. Hnin at neh kholaeh duela a yaeh tih BOEIPA mikhmuh ah hmueihhlutnah neh rhoepnah te a nawn uh.
26แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดกับประชาชนทั้งหมดขึ้นไปเบธเอล พวกเขาร้องไห้ นั่งอยู่ที่นั่นต่อหน้าพระยาห์เวห์ และอดอาหารในวันนั้นจนถึงเย็น แล้วถวายเครื่องเผาบูชากับเครื่องสันติบูชาต่อหน้าพระยาห์เวห์
27Te phoeiah BOEIPA te Israel ca rhoek loh a dawt uh. Te vaeng tue ah tah Pathen kah paipi thingkawng khaw te ah te om.
27ชาวอิสราเอลทูลถามพระยาห์เวห์ (ในสมัยนั้นหีบพันธสัญญาของพระเจ้าตั้งอยู่ที่นั่น
28Te vaeng tue ah Aaron koca Eleazar ca Phinekha tah paipi thingkawng hmai ah pai tih, “Ka manuca Benjamin ca rhoek taengah caemtloek la caeh ham te koep ka rhaep aya, ka toeng pawn aya?,” a ti nah. Tedae BOEIPA loh, “Anih te thangvuen ah tah nang kut dongla kan tloeng ham coeng dongah cet ngawn,” a ti nah.
28และฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ บุตรอาโรน ยืนอยู่ต่อหน้าหีบ) ว่า “ข้าพเจ้าควรออกไปสู้กับชาวเบนยามินพี่น้องของข้าพเจ้าอีก หรือควรหยุด?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “จงขึ้นไป เพราะพรุ่งนี้เราจะทำให้เขาพ่ายแพ้แก่เจ้า”
29Te dongah Israel loh Gibeah kaepvai ah rhongngol a khueh.
29อิสราเอลวางคนซุ่มไว้รอบกิเบอาห์
30A hnin thum dongah tah Benjamin ca rhoek te Israel ca rhoek loh a paan uh tih a noek noek kah bangla Gibeah te rhong a pai thil uh.
30วันที่สาม ชาวอิสราเอลขึ้นไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน และจัดแนวรบเผชิญกิเบอาห์เหมือนครั้งก่อนๆ
31Te vaengah pilnam aka doe ham te Benjamin ca rhoek ha hlah uh tih khopuei lamloh baat cing uh. A noek noek kah bangla pilnam soah a rhok la tloek banlak ham te Bethel neh Gibeah la aka pawk longpuei ah a tong uh tih Israel hlang sawmthum tluk te lohma sa ah a ngawn uh.
31ชาวเบนยามินออกมาต่อสู้และถูกล่อให้ออกห่างจากเมือง พวกเขาเริ่มโจมตีและฆ่าประชาชนตามถนนหลวงเหมือนครั้งก่อน ถนนสายหนึ่งขึ้นไปเบธเอล อีกสายหนึ่งไปกิเบอาห์ พวกเขาฆ่าชายอิสราเอลในทุ่งประมาณสามสิบคน
32Te vaengah Benjamin ca rhoek loh, “Lamhma kah bangla mamih mikhmuh ah yawk uh coeng,” a ti uh. Tedae Israel ca rhoek loh, “Rhaelrham uh sih lamtah khopuei lamloh longpuei la cing tak sih,” a ti uh.
32ชาวเบนยามินพูดว่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้ต่อเราเหมือนครั้งแรก” แต่ชาวอิสราเอลพูดว่า “ให้เราหนีและล่อพวกเขาออกจากเมืองไปตามถนนหลวง”
33Te dongah Israel hlang boeih tah a hmuen lamloh thoo uh tih Baaltamar la rhong a pai uh. Te vaengah Israel khuikah aka rhongngol te Gibeah pool lamloh amah hmuen la a poh.
33ชายอิสราเอลทั้งหมดลุกจากที่ของตนและจัดแนวรบที่บาอัลทามาร์ แล้วคนซุ่มของอิสราเอลก็พุ่งออกจากที่ซุ่มที่มาอาเรห์เกบา
34Te phoeiah Israel boeih khui lamkah hlang thawng rha a coelh loh Gibeah imdan te a paan uh hatah caemtloek khaw a lalh na uh. Tedae yoethae loh amih taengla a paan te Benjamin ca rhoek ming uh pawh.
34ทหารคัดเลือกหนึ่งหมื่นคนจากทั่วอิสราเอลเข้าประชิดกิเบอาห์ การต่อสู้รุนแรง แต่ชาวเบนยามินไม่รู้ว่าภัยพิบัติใกล้เข้ามาแล้ว
35Benjamin te Israel mikhmuh ah BOEIPA loh a yawk sak coeng dongah Benjamin khui lamkah cunghang aka pom hlang thawng kul thawng nga yakhat te hnin at nen ni Israel ca rhoek loh a thup.
35พระยาห์เวห์ทรงตีเบนยามินให้พ่ายแพ้ต่อหน้าอิสราเอล วันนั้นชาวอิสราเอลสังหารชายเบนยามินสองหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยคน ทุกคนเป็นผู้ถือดาบ
36Amamih a yawk uh te Benjamin ca rhoek loh a hmuh uh. Te vaengah Israel hlang tah Gibeah kah a khueh rhongngol dongla a pangtung coeng dongah Benjamin ca rhoek loh a hmuen vik a paek.
36ชาวเบนยามินจึงรู้ว่าตนพ่ายแพ้ ชายอิสราเอลถอยร่นต่อหน้าเบนยามิน เพราะพวกเขาวางใจในกองซุ่มที่ตั้งไว้รอบกิเบอาห์
37Rhongngol rhoek long khaw Gibeah la tawn uh tih capit uh tih rhongngol patoeng te a sol dongah khopuei pum te cunghang ha dongla a kaeh.
37คนซุ่มรีบพุ่งเข้าโจมตีกิเบอาห์ แล้วกระจายกำลังสังหารคนทั้งเมืองด้วยดาบ
38Israel hlang neh rhongngol te tingtunnah a om vaengah khopuei lamkah hmaikhu loh cangpaiso bangla muep luei.
38สัญญาณที่ชายอิสราเอลนัดหมายกับคนซุ่มไว้คือ ให้ก่อควันกลุ่มใหญ่ลอยขึ้นจากเมือง
39Tedae caemtloek vaengah Israel hlang loh ki a buung hatah Israel hlang la hlang sawmthum tluk te Benjamin loh a rhok la pahoi a tloek tih, “Lamhma kah caemtloek bangla mamih mikhmuh ah yawk rhoela yawk ngawn coeng,” a ti uh.
39เมื่อชายอิสราเอลหันกลับในการรบ เบนยามินเริ่มโจมตีและฆ่าชายอิสราเอลประมาณสามสิบคน เพราะพวกเขาพูดว่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้ต่อเราเหมือนการรบครั้งแรกแน่นอน”
40Tedae hmaikhu tung te khopuei lamloh cangpaiso neh koe luei. Benjamin khaw a hnuk la a mael hatah khopuei pum te vaan la tarha ana khuu pah.
40แต่เมื่อกลุ่มควันเริ่มลอยขึ้นจากเมืองเป็นเสาควัน ชาวเบนยามินหันกลับไปมอง ควันไฟจากเมืองทั้งเมืองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
41Te vaengah Israel hlang te ha mael van hatah yoethae loh n'rhul thil coeng tila Benjamin hlang loh a hmuh dongah hlawt let.
41ชายอิสราเอลหันกลับมา ชายเบนยามินก็ขวัญเสีย เพราะเห็นว่าภัยพิบัติมาถึงตนแล้ว
42Te dongah Israel hlang kah mikhmuh ah khosoek longpuei la hooi uh. Tedae amih te caem loh han cuuk thil tih khopuei lamkah rhoek long khaw amih te a laklo ah a thup.
42พวกเขาจึงหันหลังหนีชายอิสราเอลไปตามทางสู่ถิ่นทุรกันดาร แต่การรบไล่ติดตามอย่างกระชั้นชิด และคนที่ออกมาจากเมืองต่างๆ ก็เข้ามาสังหารพวกเขาท่ามกลางการรบ
43Benjamin te a hloem uh tih a dum uh coeng dongah Gibeah khocuk due a yoeikoek la a cuuk uh.
43ชาวอิสราเอลล้อมและไล่ตามชาวเบนยามิน บดขยี้พวกเขาตรงบริเวณที่พัก ไปจนถึงใกล้กิเบอาห์ทางตะวันออก
44Te vaengah Benjamin khui lamkah tatthai hlang kak hlang thawng hlai rhet cungku.
44ชายเบนยามินล้มตายหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
45Te dongah hooi uh tih khosoek kah Rimmon thaelpang la rhaelrham uh. Tedae longpueng ah hlang thawng nga a paco uh. Te vaengah Gidom duela a cuuk uh tih hlang a thawng thawng la a ngawn uh.
45พวกเขาหันหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร มุ่งหน้าศิลาริมโมน ชาวอิสราเอลไล่ตามสังหารผู้ที่แตกกระจัดกระจายตามถนนอีกห้าพันคน และไล่ตามอย่างกระชั้นชิดไปถึงกิโดม ฆ่าอีกสองพันคน
46Te vaengah Benjamin khui lamkah aka cungku rhoek boeih he hnin at dongah mah cunghang aka pom tatthai hlang kak te hlang thawng kul thawng nga om.
46ดังนั้นวันนั้นชายเบนยามินผู้ถือดาบล้มตายทั้งหมดสองหมื่นห้าพันคน ทุกคนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
47Tedae hlang ya rhuk tah hooi uh tih khosoek kah Rimmon thaelpang la a rhaelrham uh dongah Rimmon thaelpang ah hla li om uh.
47แต่ชายหกร้อยคนหันหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร มุ่งหน้าศิลาริมโมน และพักอยู่ที่นั่นสี่เดือน
48Te phoeiah Israel hlang loh Benjamin ca rhoek te a mael thil uh tih cunghang ha neh a ngawn uh. Khopuei lamkah hlang boeih neh a hmuh sarhui rhamsa khaw, kho tom kah a hmuh sarhui te khaw hmai neh a hla thil uh.
48ชายอิสราเอลหันกลับไปโจมตีชาวเบนยามิน สังหารด้วยดาบ ทั้งคนในเมืองทั้งหมด ฝูงสัตว์ และทุกสิ่งที่พบ แล้วจุดไฟเผาทุกเมืองที่พบด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.