Juízes 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Então todos os filhos de Israel saíram, e a congregação se reuniu como um só homem, desde Dã até Berseba, juntamente com a terra de Gileade, perante o SENHOR em Mispá.
1ชาวอิสราเอลทั้งหมดออกมา ชุมนุมชนมารวมตัวเป็นหนึ่งเดียว ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา รวมทั้งแผ่นดินกิเลอาด มาชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์
2Os chefes de todo o povo, de todas as tribos de Israel, apresentaram-se na assembleia do povo de Deus, quatrocentos mil homens de infantaria que empunhavam a espada.
2บรรดาหัวหน้าของประชาชนทุกเผ่าในอิสราเอลมาร่วมชุมนุมกับประชาชนของพระเจ้า มีทหารราบถือดาบสี่แสนคน
3(Ora, os filhos de Benjamim ouviram que os filhos de Israel haviam subido a Mispá.) E os filhos de Israel disseram: “Contem-nos, como aconteceu essa maldade?”
3(ชาวเบนยามินได้ยินว่าชาวอิสราเอลขึ้นไปมิสปาห์แล้ว) ชาวอิสราเอลกล่าวว่า “จงบอกเราว่าเรื่องชั่วร้ายนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?”
4O levita, marido da mulher assassinada, respondeu: “Eu cheguei a Gibeá, que pertence a Benjamim, eu e a minha concubina, para passar a noite.
4คนเลวีซึ่งเป็นสามีของหญิงที่ถูกฆ่าตอบว่า “ข้าพเจ้ากับภรรยาน้อยเข้าไปพักค้างคืนที่กิเบอาห์ของเบนยามิน
5Os homens de Gibeá se levantaram contra mim e cercaram a casa de noite. Tinham a intenção de me matar e estupraram a minha concubina, e ela morreu.
5ชายชาวกิเบอาห์ลุกขึ้นต่อสู้ข้าพเจ้า ล้อมบ้านในเวลากลางคืน พวกเขาตั้งใจจะฆ่าข้าพเจ้า และข่มขืนภรรยาน้อยของข้าพเจ้า แล้วนางก็ตาย
6Eu peguei a minha concubina, cortei-a em pedaços e a enviei por toda a terra da herança de Israel; porque cometeram lascívia e loucura em Israel.
6ข้าพเจ้าจึงนำภรรยาน้อยมาตัดเป็นชิ้นๆ แล้วส่งไปทั่วดินแดนมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาทำสิ่งลามกและเรื่องเลวทรามในอิสราเอล
7Eis aqui todos vocês, filhos de Israel; deem a sua palavra e o seu conselho.”
7ชาวอิสราเอลทั้งหลาย ขอทุกคนเสนอความเห็นและปรึกษากันที่นี่”
8Todo o povo se levantou como um só homem, dizendo: “Nenhum de nós irá para a sua tenda, nem nenhum de nós voltará para a sua casa.
8ประชาชนทั้งหมดลุกขึ้นเป็นหนึ่งเดียวและกล่าวว่า “พวกเราจะไม่มีใครกลับเต็นท์หรือบ้านของตน
9Mas agora é isto que faremos a Gibeá: subiremos contra ela por sorteio;
9บัดนี้เราจะทำกับกิเบอาห์ดังนี้ เราจะจับฉลากกันขึ้นไปโจมตีเมืองนั้น
10tomaremos dez homens de cada cem em todas as tribos de Israel, cem de cada mil, e mil de cada dez mil, para buscar provisões para o exército, para que estes, ao chegarem a Gibeá de Benjamim, possam tratá-la conforme toda a loucura que os homens de Gibeá cometeram em Israel.”
10เราจะเลือกชายสิบคนจากทุกหนึ่งร้อยคนทั่วทุกเผ่าอิสราเอล หนึ่งร้อยคนจากทุกหนึ่งพันคน และหนึ่งพันคนจากทุกหนึ่งหมื่นคน เพื่อจัดหาเสบียงให้ประชาชน เมื่อประชาชนไปถึงกิเบอาห์ของเบนยามิน จะได้จัดการกับกิเบอาห์ตามที่ควรแก่เรื่องเลวทรามทั้งหมดที่ชาวเมืองทำในอิสราเอล”
11Assim todos os homens de Israel se reuniram contra a cidade, unidos como um só homem.
11ชายอิสราเอลทั้งหมดจึงรวมตัวต่อต้านเมืองนั้น เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
12As tribos de Israel enviaram homens por toda a tribo de Benjamim, dizendo: “Que maldade é esta que aconteceu no meio de vocês?
12เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลส่งคนไปทั่วเผ่าเบนยามิน บอกว่า “เรื่องชั่วร้ายที่เกิดขึ้นท่ามกลางพวกท่านคืออะไร?
13Agora, pois, entreguem os homens, aqueles homens perversos que estão em Gibeá, para que os matemos e extirpemos o mal de Israel.” Mas Benjamim não quis dar ouvidos à voz de seus irmãos, os filhos de Israel.
13บัดนี้จงส่งตัวชายชั่วเหล่านั้นในกิเบอาห์มาให้เรา เพื่อจะประหารและกำจัดความชั่วออกจากอิสราเอล” แต่เบนยามินไม่ยอมฟังเสียงของชาวอิสราเอลพี่น้องของตน
14Os filhos de Benjamim saíram das suas cidades e se reuniram em Gibeá, para saírem à batalha contra os filhos de Israel.
14ชาวเบนยามินออกจากเมืองต่างๆ มารวมตัวกันที่กิเบอาห์ เพื่อออกไปสู้รบกับชาวอิสราเอล
15Os filhos de Benjamim foram contados naquele dia das várias cidades: vinte e seis mil homens que empunhavam a espada, além dos habitantes de Gibeá, dentre os quais foram contados setecentos homens escolhidos.
15วันนั้นนับชายชาวเบนยามินที่ออกจากเมืองต่างๆ และถือดาบได้สองหมื่นหกพันคน นอกเหนือจากชาวกิเบอาห์ซึ่งมีทหารคัดเลือกเจ็ดร้อยคน
16Entre todos esses soldados havia setecentos homens escolhidos que eram canhotos. Cada um deles podia atirar com a funda uma pedra em um fio de cabelo sem errar.
16ในกองทัพทั้งหมดนี้มีชายถนัดมือซ้ายที่คัดเลือกไว้เจ็ดร้อยคน ทุกคนใช้สายเหวี่ยงหินได้แม่นยำ แม้เล็งที่เส้นผมก็ไม่พลาด
17Os homens de Israel, sem contar os de Benjamim, foram contados em quatrocentos mil homens que empunhavam a espada. Todos estes eram homens de guerra.
17นับชายอิสราเอลที่ถือดาบโดยไม่นับเบนยามินได้สี่แสนคน ทุกคนเป็นนักรบ
18Os filhos de Israel se levantaram, subiram a Betel e consultaram a Deus. Eles perguntaram: “Quem de nós subirá primeiro para batalhar contra os filhos de Benjamim?” E o SENHOR disse: “Judá subirá primeiro.”
18ชาวอิสราเอลลุกขึ้นไปเบธเอลและทูลถามพระเจ้า พวกเขาถามว่า “ใครควรขึ้นไปสู้กับชาวเบนยามินก่อน?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ยูดาห์ก่อน”
19Os filhos de Israel levantaram-se pela manhã e acamparam contra Gibeá.
19ชาวอิสราเอลตื่นแต่เช้าและตั้งค่ายสู้กับกิเบอาห์
20Os homens de Israel saíram para lutar contra Benjamim; e os homens de Israel se colocaram em ordem de batalha contra eles junto a Gibeá.
20ชายอิสราเอลออกไปสู้รบกับเบนยามิน และจัดแนวรบเผชิญหน้ากับพวกเขาที่กิเบอาห์
21Os filhos de Benjamim saíram de Gibeá e, naquele dia, derrubaram por terra vinte e duas mil pessoas de Israel.
21ชาวเบนยามินออกจากกิเบอาห์ และวันนั้นสังหารชายอิสราเอลไปสองหมื่นสองพันคน
22Mas o povo, os homens de Israel, se encorajaram e tornaram a formar a linha de batalha no mesmo lugar onde a haviam formado no primeiro dia.
22แต่ประชาชนคือชายอิสราเอลเสริมกำลังใจ และจัดแนวรบอีกครั้ง ณ ที่เดียวกับที่จัดในวันแรก
23Os filhos de Israel subiram e choraram perante o SENHOR até a tarde; e consultaram o SENHOR, dizendo: “Devo aproximar-me novamente para lutar contra os filhos de Benjamim, meu irmão?” E o SENHOR disse: “Subam contra ele.”
23ชาวอิสราเอลขึ้นไปร้องไห้ต่อหน้าพระยาห์เวห์จนถึงเย็น และทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรเข้าไปสู้รบกับชาวเบนยามินพี่น้องของข้าพเจ้าอีกหรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “จงขึ้นไปสู้กับเขา”
24Os filhos de Israel se aproximaram dos filhos de Benjamim no segundo dia.
24วันที่สอง ชาวอิสราเอลเข้าไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน
25Benjamim saiu de Gibeá ao encontro deles no segundo dia, e derrubou por terra mais dezoito mil homens dos filhos de Israel. Todos estes empunhavam a espada.
25วันที่สอง เบนยามินออกจากกิเบอาห์มาสู้กับพวกเขา และสังหารชาวอิสราเอลไปอีกหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นผู้ถือดาบ
26Então todos os filhos de Israel e todo o povo subiram, vieram a Betel, choraram e sentaram-se ali perante o SENHOR, e jejuaram naquele dia até a tarde; em seguida, ofereceram holocaustos e ofertas pacíficas perante o SENHOR.
26แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดกับประชาชนทั้งหมดขึ้นไปเบธเอล พวกเขาร้องไห้ นั่งอยู่ที่นั่นต่อหน้าพระยาห์เวห์ และอดอาหารในวันนั้นจนถึงเย็น แล้วถวายเครื่องเผาบูชากับเครื่องสันติบูชาต่อหน้าพระยาห์เวห์
27Os filhos de Israel consultaram o SENHOR (pois a arca da aliança de Deus estava ali naqueles dias,
27ชาวอิสราเอลทูลถามพระยาห์เวห์ (ในสมัยนั้นหีบพันธสัญญาของพระเจ้าตั้งอยู่ที่นั่น
28e Fineias, filho de Eleazar, filho de Arão, ministrava perante ela naqueles dias), dizendo: “Devo ainda sair novamente para lutar contra os filhos de Benjamim, meu irmão, ou devo parar?” O SENHOR disse: “Subam, pois amanhã eu os entregarei em suas mãos.”
28และฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ บุตรอาโรน ยืนอยู่ต่อหน้าหีบ) ว่า “ข้าพเจ้าควรออกไปสู้กับชาวเบนยามินพี่น้องของข้าพเจ้าอีก หรือควรหยุด?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “จงขึ้นไป เพราะพรุ่งนี้เราจะทำให้เขาพ่ายแพ้แก่เจ้า”
29Israel preparou emboscadas ao redor de Gibeá.
29อิสราเอลวางคนซุ่มไว้รอบกิเบอาห์
30Os filhos de Israel subiram contra os filhos de Benjamim no terceiro dia e se colocaram em ordem de batalha contra Gibeá, como nas outras vezes.
30วันที่สาม ชาวอิสราเอลขึ้นไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน และจัดแนวรบเผชิญกิเบอาห์เหมือนครั้งก่อนๆ
31Os filhos de Benjamim saíram ao encontro do exército, e foram afastados da cidade; e começaram a ferir e a matar alguns do povo como nas outras vezes, nas estradas, uma das quais sobe para Betel e a outra para Gibeá, através do campo, cerca de trinta homens de Israel.
31ชาวเบนยามินออกมาต่อสู้และถูกล่อให้ออกห่างจากเมือง พวกเขาเริ่มโจมตีและฆ่าประชาชนตามถนนหลวงเหมือนครั้งก่อน ถนนสายหนึ่งขึ้นไปเบธเอล อีกสายหนึ่งไปกิเบอาห์ พวกเขาฆ่าชายอิสราเอลในทุ่งประมาณสามสิบคน
32Os filhos de Benjamim disseram: “Eles estão sendo derrotados diante de nós, como da primeira vez.” Mas os filhos de Israel haviam dito: “Fujamos e vamos atraí-los da cidade para as estradas.”
32ชาวเบนยามินพูดว่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้ต่อเราเหมือนครั้งแรก” แต่ชาวอิสราเอลพูดว่า “ให้เราหนีและล่อพวกเขาออกจากเมืองไปตามถนนหลวง”
33Todos os homens de Israel se levantaram de seus lugares e formaram a linha de batalha em Baal-Tamar. E os homens de Israel que estavam na emboscada saíram dos seus esconderijos em Maaré-Geba.
33ชายอิสราเอลทั้งหมดลุกจากที่ของตนและจัดแนวรบที่บาอัลทามาร์ แล้วคนซุ่มของอิสราเอลก็พุ่งออกจากที่ซุ่มที่มาอาเรห์เกบา
34Dez mil homens escolhidos de todo o Israel vieram contra Gibeá, e a batalha foi feroz; mas os benjamitas não sabiam que a desgraça estava perto deles.
34ทหารคัดเลือกหนึ่งหมื่นคนจากทั่วอิสราเอลเข้าประชิดกิเบอาห์ การต่อสู้รุนแรง แต่ชาวเบนยามินไม่รู้ว่าภัยพิบัติใกล้เข้ามาแล้ว
35O SENHOR feriu Benjamim diante de Israel; e os filhos de Israel destruíram de Benjamim naquele dia vinte e cinco mil e cem homens. Todos estes empunhavam a espada.
35พระยาห์เวห์ทรงตีเบนยามินให้พ่ายแพ้ต่อหน้าอิสราเอล วันนั้นชาวอิสราเอลสังหารชายเบนยามินสองหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยคน ทุกคนเป็นผู้ถือดาบ
36Então os filhos de Benjamim viram que estavam sendo derrotados, pois os homens de Israel recuaram diante de Benjamim porque confiavam na emboscada que haviam preparado contra Gibeá.
36ชาวเบนยามินจึงรู้ว่าตนพ่ายแพ้ ชายอิสราเอลถอยร่นต่อหน้าเบนยามิน เพราะพวกเขาวางใจในกองซุ่มที่ตั้งไว้รอบกิเบอาห์
37Os homens da emboscada se apressaram e arremeteram contra Gibeá; depois a emboscada se espalhou e feriu toda a cidade ao fio da espada.
37คนซุ่มรีบพุ่งเข้าโจมตีกิเบอาห์ แล้วกระจายกำลังสังหารคนทั้งเมืองด้วยดาบ
38Ora, o sinal combinado entre os homens de Israel e a emboscada era que estes fizessem subir da cidade uma grande nuvem de fumaça.
38สัญญาณที่ชายอิสราเอลนัดหมายกับคนซุ่มไว้คือ ให้ก่อควันกลุ่มใหญ่ลอยขึ้นจากเมือง
39Os homens de Israel viraram-se na batalha, e Benjamim começou a ferir e a matar dos homens de Israel cerca de trinta pessoas; pois diziam: “Certamente eles estão sendo derrotados diante de nós, como na primeira batalha.”
39เมื่อชายอิสราเอลหันกลับในการรบ เบนยามินเริ่มโจมตีและฆ่าชายอิสราเอลประมาณสามสิบคน เพราะพวกเขาพูดว่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้ต่อเราเหมือนการรบครั้งแรกแน่นอน”
40Mas quando a nuvem começou a subir da cidade numa coluna de fumaça, os benjamitas olharam para trás, e eis que a cidade inteira subia em fumaça para o céu.
40แต่เมื่อกลุ่มควันเริ่มลอยขึ้นจากเมืองเป็นเสาควัน ชาวเบนยามินหันกลับไปมอง ควันไฟจากเมืองทั้งเมืองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
41Os homens de Israel se viraram, e os homens de Benjamim ficaram aterrorizados, pois viram que a desgraça havia caído sobre eles.
41ชายอิสราเอลหันกลับมา ชายเบนยามินก็ขวัญเสีย เพราะเห็นว่าภัยพิบัติมาถึงตนแล้ว
42Portanto, deram as costas diante dos homens de Israel e fugiram em direção ao deserto, mas a batalha os alcançou com força; e aqueles que saíram das cidades os destruíram no meio do caminho.
42พวกเขาจึงหันหลังหนีชายอิสราเอลไปตามทางสู่ถิ่นทุรกันดาร แต่การรบไล่ติดตามอย่างกระชั้นชิด และคนที่ออกมาจากเมืองต่างๆ ก็เข้ามาสังหารพวกเขาท่ามกลางการรบ
43Eles cercaram os benjamitas, os perseguiram e os pisotearam no seu local de descanso, até perto de Gibeá, em direção ao nascente.
43ชาวอิสราเอลล้อมและไล่ตามชาวเบนยามิน บดขยี้พวกเขาตรงบริเวณที่พัก ไปจนถึงใกล้กิเบอาห์ทางตะวันออก
44Caíram dezoito mil homens de Benjamim; todos eles eram homens de valor.
44ชายเบนยามินล้มตายหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
45Eles viraram-se e fugiram em direção ao deserto, para a rocha de Rimom. E os israelitas apanharam cinco mil homens deles nas estradas, os perseguiram de perto até Gidom, e mataram dois mil homens deles.
45พวกเขาหันหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร มุ่งหน้าศิลาริมโมน ชาวอิสราเอลไล่ตามสังหารผู้ที่แตกกระจัดกระจายตามถนนอีกห้าพันคน และไล่ตามอย่างกระชั้นชิดไปถึงกิโดม ฆ่าอีกสองพันคน
46Assim, todos os de Benjamim que caíram naquele dia foram vinte e cinco mil homens que empunhavam a espada. Todos estes eram homens de valor.
46ดังนั้นวันนั้นชายเบนยามินผู้ถือดาบล้มตายทั้งหมดสองหมื่นห้าพันคน ทุกคนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
47Mas seiscentos homens deram meia-volta e fugiram em direção ao deserto, para a rocha de Rimom, e ficaram na rocha de Rimom por quatro meses.
47แต่ชายหกร้อยคนหันหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร มุ่งหน้าศิลาริมโมน และพักอยู่ที่นั่นสี่เดือน
48Os homens de Israel voltaram-se contra os filhos de Benjamim, e os feriram ao fio da espada — incluindo a cidade inteira, os rebanhos e tudo o que encontraram. Além disso, incendiaram todas as cidades que encontraram.
48ชายอิสราเอลหันกลับไปโจมตีชาวเบนยามิน สังหารด้วยดาบ ทั้งคนในเมืองทั้งหมด ฝูงสัตว์ และทุกสิ่งที่พบ แล้วจุดไฟเผาทุกเมืองที่พบด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.