တရားသူကြီးမှတ်စာ 20
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ထိုအခါ ဣသရေလ အမျိုးသားအပေါင်း တို့သည်၊ ဂိလဒ် ပြည် သားတို့နှင့်တကွ ထ လျက် ၊ ဒန် မြို့မှစ၍ ဗေရရှေဘ မြို့တိုင်အောင် ပရိသတ် အပေါင်းတို့သည် တယောက် သောသူ ကဲ့သို့ မိဇပါ မြို့၊ ထာဝရဘုရား ထံ တော်၌ စည်းဝေး ကြ၏။
1ชาวอิสราเอลทั้งหมดออกมา ชุมนุมชนมารวมตัวเป็นหนึ่งเดียว ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา รวมทั้งแผ่นดินกิเลอาด มาชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์
2ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်အပေါင်း ၊ ပြည်သား အပေါင်း တို့၏ အကြီးအကဲတို့သည် စည်းဝေး ကြသော်၊ ဘုရား သခင်၏လူ ၊ ထား လက်နက်စွဲကိုင် သော ခြေသည် သူရဲ လေးသိန်း နှင့်တကွချဉ်းကပ် ကြ၏။
2บรรดาหัวหน้าของประชาชนทุกเผ่าในอิสราเอลมาร่วมชุมนุมกับประชาชนของพระเจ้า มีทหารราบถือดาบสี่แสนคน
3ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် မိဇပါ မြို့သို့ သွား ကြောင်း ကို ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည် ကြား သိကြ၏။ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့က၊ ထို အဓမ္မ အမှုကားအဘယ်သို့ နည်းဟု မေးမြန်း လျှင်၊
3(ชาวเบนยามินได้ยินว่าชาวอิสราเอลขึ้นไปมิสปาห์แล้ว) ชาวอิสราเอลกล่าวว่า “จงบอกเราว่าเรื่องชั่วร้ายนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?”
4အသေ ခံရသောမိန်းမ ၏လင် လေဝိ လူ က၊ အကျွန်ုပ် သည် မယားငယ် နှင့်အတူ လာ ၍ ဗင်္ယာမိန် ခရိုင်၊ ဂိဗာ မြို့မှာ ညဉ့် ကို လွန်စေပါ၏။
4คนเลวีซึ่งเป็นสามีของหญิงที่ถูกฆ่าตอบว่า “ข้าพเจ้ากับภรรยาน้อยเข้าไปพักค้างคืนที่กิเบอาห์ของเบนยามิน
5ညဉ့် အခါ ဂိဗာ မြို့သား တို့သည် ထ ၍ အကျွန်ုပ် တည်းခိုသောအိမ် ကို ဝိုင်း လျက်၊ အကျွန်ုပ် ကို တိုက်သတ် မည် အားထုတ် ကြပါ၏။ မယားငယ် သေ သည်တိုင်အောင်ရှုတ်ချ ကြပါ၏။
5ชายชาวกิเบอาห์ลุกขึ้นต่อสู้ข้าพเจ้า ล้อมบ้านในเวลากลางคืน พวกเขาตั้งใจจะฆ่าข้าพเจ้า และข่มขืนภรรยาน้อยของข้าพเจ้า แล้วนางก็ตาย
6အကျွန်ုပ် သည်လည်း မယားငယ် အကောင်ကိုယူ ၍ အပိုင်းပိုင်းဖြတ် ပြီးမှ ၊ ဣသရေလ အမျိုး အမွေခံ ရာ ပြည် တရှောက်လုံး သို့ ပေး လိုက်ပါ၏။ အကြောင်း မူကား၊ သူတို့သည် ဣသရေလ အမျိုး၌ ဆိုးညစ် သောအမှု၊ အဓမ္မ အမှုကို ပြု ကြပါပြီ။
6ข้าพเจ้าจึงนำภรรยาน้อยมาตัดเป็นชิ้นๆ แล้วส่งไปทั่วดินแดนมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาทำสิ่งลามกและเรื่องเลวทรามในอิสราเอล
7သင် တို့ရှိသမျှ သည် ဣသရေလ အမျိုး ဖြစ်ကြပါ၏။ ဤ အရပ်၌ တိုင်ပင် စီရင် ကြပါလော့ဟု ပြောဆို လေ၏။
7ชาวอิสราเอลทั้งหลาย ขอทุกคนเสนอความเห็นและปรึกษากันที่นี่”
8လူ အပေါင်း တို့သည် တယောက် သောသူ ကဲ့သို့ ထ ၍ ငါတို့သည် တယောက်မျှ မိမိ တဲ သို့ မ သွား ၊ မိမိ အိမ် သို့ မ ပြန်။
8ประชาชนทั้งหมดลุกขึ้นเป็นหนึ่งเดียวและกล่าวว่า “พวกเราจะไม่มีใครกลับเต็นท์หรือบ้านของตน
9ဂိဗာ မြို့၌ အဘယ်သို့ပြု မည်နည်း ဟူမူကား ၊ စာရေးတံ ချ၍ အတိုက်သွားမည်။
9บัดนี้เราจะทำกับกิเบอาห์ดังนี้ เราจะจับฉลากกันขึ้นไปโจมตีเมืองนั้น
10ဗင်္ယာမိန် ခရိုင် ဂိဗာ မြို့သားတို့သည်၊ ဣသရေလ အမျိုးတို့၌ ပြု သမျှသော အဓမ္မ အမှုနှင့် ညီလျော်စွာ လူများတို့သည် ထိုမြို့သို့ရောက် ၍ အပြစ်ဒဏ်ပေးမည်အကြောင်း၊ သူ တို့စားစရိတ် ကို ပို့ စေခြင်းငှါ ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်အပေါင်း တို့၌ လူ တရာ တွင် တဆယ် ၊ တထောင် တွင် တရာ ၊ တသောင်း တွင် တထောင် တို့ကို ရွေးကောက် ကြကုန်အံ့ဟု ဆို လျက်၊
10เราจะเลือกชายสิบคนจากทุกหนึ่งร้อยคนทั่วทุกเผ่าอิสราเอล หนึ่งร้อยคนจากทุกหนึ่งพันคน และหนึ่งพันคนจากทุกหนึ่งหมื่นคน เพื่อจัดหาเสบียงให้ประชาชน เมื่อประชาชนไปถึงกิเบอาห์ของเบนยามิน จะได้จัดการกับกิเบอาห์ตามที่ควรแก่เรื่องเลวทรามทั้งหมดที่ชาวเมืองทำในอิสราเอล”
11ဣသရေလ အမျိုးသား အပေါင်း တို့သည် ဂိဗာမြို့ တဘက်၌ စည်းဝေး ၍ တယောက် သောသူ ကဲ့သို့ သင်း ဖွဲ့လျက်နေကြ၏။
11ชายอิสราเอลทั้งหมดจึงรวมตัวต่อต้านเมืองนั้น เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
12ဣသရေလ အမျိုးသား တို့သည်၊ ဗင်္ယာမိန် ခရိုင်တရှောက်လုံး သို့ စေလွှတ် ၍၊ သင် တို့တွင် ပြု သော ဤ အဓမ္မ အမှုကား အဘယ်သို့ နည်း။
12เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลส่งคนไปทั่วเผ่าเบนยามิน บอกว่า “เรื่องชั่วร้ายที่เกิดขึ้นท่ามกลางพวกท่านคืออะไร?
13ယခု မှာ ဂီဗာ မြို့၌ ရှိသော ထိုအဓမ္မ လူ တို့ကို ငါတို့ယူ၍ သတ် သဖြင့် ဣသရေလ အမျိုးထဲက ဒုစရိုက် အပြစ်ကို ပယ်ရှား မည်အကြောင်းထိုလူတို့ကိုအပ် ကြပါဟု မှာ လိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည်၊ ညီအစ်ကို ဣသရေလ အမျိုးသားတို့စကား ကို နား မ ထောင်ဘဲ၊
13บัดนี้จงส่งตัวชายชั่วเหล่านั้นในกิเบอาห์มาให้เรา เพื่อจะประหารและกำจัดความชั่วออกจากอิสราเอล” แต่เบนยามินไม่ยอมฟังเสียงของชาวอิสราเอลพี่น้องของตน
14ထိုအမျိုးသားတို့ကို စစ်တိုက် ခြင်းငှါ ၊ အမြို့ မြို့အရွာရွာက ထွက် ၍ ဂိဗာ မြို့၌ စည်းဝေး ကြ၏။
14ชาวเบนยามินออกจากเมืองต่างๆ มารวมตัวกันที่กิเบอาห์ เพื่อออกไปสู้รบกับชาวอิสราเอล
15ထိုအခါ ဂိဗာ မြို့သား ယောက်ျား ကောင်း ခုနစ် ရာ မှတပါး အမြို့ မြို့အရွာရွာက လာ သော ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသား အရေအတွက်ကား၊ ထား လက်နက်စွဲကိုင် သောသူ နှစ်သောင်း ခြောက်ထောင်တည်း။
15วันนั้นนับชายชาวเบนยามินที่ออกจากเมืองต่างๆ และถือดาบได้สองหมื่นหกพันคน นอกเหนือจากชาวกิเบอาห์ซึ่งมีทหารคัดเลือกเจ็ดร้อยคน
16ထို လူ အပေါင်း တို့တွင် လက်ဝဲလက်ကို သုံးတတ်သဖြင့်၊ ဆံခြည် တပင်ကို လောက်လွှဲနှင့်မှန်အောင် ပစ် နိုင်သော ယောက်ျား ကောင်း ခုနှစ် ရာ ပါသတည်း။
16ในกองทัพทั้งหมดนี้มีชายถนัดมือซ้ายที่คัดเลือกไว้เจ็ดร้อยคน ทุกคนใช้สายเหวี่ยงหินได้แม่นยำ แม้เล็งที่เส้นผมก็ไม่พลาด
17ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားမှတပါး ထား လက်နက်စွဲကိုင် ၍ စစ်သူရဲ ဖြစ်သော ဣသရေလ အမျိုးသား အရေအတွက်ကား လေးသိန်း တည်း။
17นับชายอิสราเอลที่ถือดาบโดยไม่นับเบนยามินได้สี่แสนคน ทุกคนเป็นนักรบ
18ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ဘုရား သခင်၏ အိမ်တော်သို့ ထ ၍ သွား ပြီးလျှင် ၊ အကျွန်ုပ် တို့တွင် အဘယ်သူ သည် ဗင်္ယာမိန် အမျိုးကို အဦး ချီ သွားရပါမည်နည်းဟု ဘုရား သခင်ထံတော်၌ မေး လျှောက်ကြသော် ၊ ထာဝရဘုရား က၊ ယုဒ သည် အဦး ချီသွားရမည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
18ชาวอิสราเอลลุกขึ้นไปเบธเอลและทูลถามพระเจ้า พวกเขาถามว่า “ใครควรขึ้นไปสู้กับชาวเบนยามินก่อน?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ยูดาห์ก่อน”
19နံနက် စောစောဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ထ ၍ ဂိဗာ မြို့အနား ၌ တပ်ချ ပြီးမှ၊
19ชาวอิสราเอลตื่นแต่เช้าและตั้งค่ายสู้กับกิเบอาห์
20ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့ကို တိုက် ခြင်းငှါ ချီ သွား၍ ဂိဗာ မြို့ရှေ့ မှာ စစ် ခင်းကျင်း လျက် နေကြ၏။
20ชายอิสราเอลออกไปสู้รบกับเบนยามิน และจัดแนวรบเผชิญหน้ากับพวกเขาที่กิเบอาห์
21ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည် ဂိဗာ မြို့ထဲက ထွက် ပြီးလျှင် ၊ ထို နေ့ တွင် ဣသရေလ လူ တသောင်း နှစ်ထောင်တို့ကို မြေ ပေါ် မှာ လှဲ ၍ သတ်ကြ၏။
21ชาวเบนยามินออกจากกิเบอาห์ และวันนั้นสังหารชายอิสราเอลไปสองหมื่นสองพันคน
22သို့ရာတွင် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ရဲရင့် သောစိတ်ကိုယူ၍ ပဌမ နေ့ တွင် စစ်ခင်းကျင်း သော အရပ် ၌ တဖန် ခင်းကျင်း ကြ၏။
22แต่ประชาชนคือชายอิสราเอลเสริมกำลังใจ และจัดแนวรบอีกครั้ง ณ ที่เดียวกับที่จัดในวันแรก
23ထာဝရဘုရား ထံ တော်သို့ သွား ၍ ညဦး ယံတိုင်အောင် ငိုကြွေး လျက် ၊ အကျွန်ုပ် တို့ညီ ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့ကို တဖန် စစ်တိုက် ရပါမည်လောဟု ထာဝရဘုရား အား မေး လျှောက်သော် ၊ ထာဝရဘုရား က ချီ သွားကြလော့ဟု မိန့် တော်မူ၏။
23ชาวอิสราเอลขึ้นไปร้องไห้ต่อหน้าพระยาห์เวห์จนถึงเย็น และทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรเข้าไปสู้รบกับชาวเบนยามินพี่น้องของข้าพเจ้าอีกหรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “จงขึ้นไปสู้กับเขา”
24ဒုတိယ နေ့ တွင် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ဗင်္ယာမိန် အမျိုးတို့အနီးသို့ ချဉ်း ကြသောအခါ၊
24วันที่สอง ชาวอิสราเอลเข้าไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน
25ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည် ဂိဗာ မြို့ထဲက ထွက် ပြီးလျှင် ၊ ထား လက်နက်စွဲကိုင် သော ဣသရေလ လူတသောင်း ရှစ်ထောင်တို့ကို မြေ ပေါ် ၌ လှဲ ၍ သတ်ကြ၏။
25วันที่สอง เบนยามินออกจากกิเบอาห์มาสู้กับพวกเขา และสังหารชาวอิสราเอลไปอีกหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นผู้ถือดาบ
26ထိုအခါ ဣသရေလ အမျိုးသားအပေါင်း တို့သည် ဘုရား သခင်အိမ်တော်သို့သွား ၍ ငိုကြွေး လျက် ၊ ထာဝရဘုရား ထံ တော်၌ ဝပ် လျက် ၊ တနေ့ လုံး ညဦး ယံတိုင်အောင် အစာ ကို ရှောင်၍ ထာဝရဘုရား အား မီးရှို့ ရာယဇ်၊ မိဿဟာယ ယဇ်တို့ကို ပူဇော် ကြ၏။
26แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดกับประชาชนทั้งหมดขึ้นไปเบธเอล พวกเขาร้องไห้ นั่งอยู่ที่นั่นต่อหน้าพระยาห์เวห์ และอดอาหารในวันนั้นจนถึงเย็น แล้วถวายเครื่องเผาบูชากับเครื่องสันติบูชาต่อหน้าพระยาห์เวห์
27ထို ကာလ ၌ ဘုရား သခင်၏ ပဋိညာဉ် သေတ္တာ တော်ပါလျက်၊ အာရုန် ၏သား ဖြစ်သော ဧလာဇာ ၏ သား ဖိနဟတ် သည်၊ သေတ္တာ တော်ရှေ့ မှာ အမှု စောင့်သည် ဖြစ်၍၊
27ชาวอิสราเอลทูลถามพระยาห์เวห์ (ในสมัยนั้นหีบพันธสัญญาของพระเจ้าตั้งอยู่ที่นั่น
28ဣသရေလ အမျိုးသားတို့က၊ အကျွန်ုပ် တို့ ညီ ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသား တို့ကို တဖန် သွား ၍ တိုက်ရပါမည်လော၊ မ သွားဘဲနေရပါမည်လောဟု ထာဝရဘုရား အား မေး လျှောက်သော် ၊ ထာဝရဘုရား က သွား ကြလော့။ နက်ဖြန် နေ့တွင် သူ တို့ကို သင် တို့လက် ၌ ငါအပ် မည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
28และฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ บุตรอาโรน ยืนอยู่ต่อหน้าหีบ) ว่า “ข้าพเจ้าควรออกไปสู้กับชาวเบนยามินพี่น้องของข้าพเจ้าอีก หรือควรหยุด?” พระยาห์เวห์ตรัสว่า “จงขึ้นไป เพราะพรุ่งนี้เราจะทำให้เขาพ่ายแพ้แก่เจ้า”
29ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ဂိဗာ မြို့ပတ်လည် ၌ ကင်းစောင့် လူတို့ကို ထား ပြီးမှ၊
29อิสราเอลวางคนซุ่มไว้รอบกิเบอาห์
30တတိယ နေ့ တွင် ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့ရှိရာသို့ ချီ သွား၍ ၊ ယမန် ကဲ့သို့ ဂိဗာ မြို့အနား၌ စစ် ခင်းကျင်းလျက် နေကြ၏။
30วันที่สาม ชาวอิสราเอลขึ้นไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน และจัดแนวรบเผชิญกิเบอาห์เหมือนครั้งก่อนๆ
31ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည် အတိုက်ထွက် ၍ မြို့ နှင့် ကွာ သွားကြ၏။ ဗေသလ မြို့သို့ သွား သောလမ်း ၊ ဂိဗာ တောရွာသို့ သွားသောလမ်းတွင် ယမန် ကဲ့သို့ ဣသရေလ အမျိုးသူရဲတို့ကို လုပ်ကြံ စ ပြု၍ လူ သုံးဆယ် ခန့် မျှ သေ ကြ၏။
31ชาวเบนยามินออกมาต่อสู้และถูกล่อให้ออกห่างจากเมือง พวกเขาเริ่มโจมตีและฆ่าประชาชนตามถนนหลวงเหมือนครั้งก่อน ถนนสายหนึ่งขึ้นไปเบธเอล อีกสายหนึ่งไปกิเบอาห์ พวกเขาฆ่าชายอิสราเอลในทุ่งประมาณสามสิบคน
32ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့က၊ သူ တို့သည် ယမန် ကဲ့သို့ ငါ တို့ရှေ့ မှာ ရှုံး ကြပြီဟု ဆို သော်လည်း ၊ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့က ပြေး ကြကုန်အံ့၊ သူ တို့ကို မြို့ နှင့် ဝေးသော လမ်း တို့သို့ သွေးဆောင်ကြကုန်အံ့ဟု ဆို လျက်၊
32ชาวเบนยามินพูดว่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้ต่อเราเหมือนครั้งแรก” แต่ชาวอิสราเอลพูดว่า “ให้เราหนีและล่อพวกเขาออกจากเมืองไปตามถนนหลวง”
33ဣသရေလ လူအပေါင်း တို့သည် မိမိ တို့ နေရာ အရပ်မှ ထ ၍ ဗာလတာမာ မြို့၌ စစ်ခင်း ကြ၏။ ကင်းစောင့် လျက်နေသော ဣသရေလ လူတို့သည်လည်း မိမိ တို့နေရာ ဂိဗာ လွင်ပြင် မှ ထ ကြသဖြင့်၊
33ชายอิสราเอลทั้งหมดลุกจากที่ของตนและจัดแนวรบที่บาอัลทามาร์ แล้วคนซุ่มของอิสราเอลก็พุ่งออกจากที่ซุ่มที่มาอาเรห์เกบา
34ဣသရေလ အမျိုးသားယောက်ျား ကောင်း တသောင်း တို့သည် ဂိဗာ မြို့သို့ ချီ လာ၍ ၊ ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည် ဘေး ရောက် လုနီးသည်ကို မ ရိပ်မိ သောကြောင့်၊ ကျပ်တည်း စွာ ဆီး၍ တိုက် ကြ၏။
34ทหารคัดเลือกหนึ่งหมื่นคนจากทั่วอิสราเอลเข้าประชิดกิเบอาห์ การต่อสู้รุนแรง แต่ชาวเบนยามินไม่รู้ว่าภัยพิบัติใกล้เข้ามาแล้ว
35ထိုအခါ ထာဝရဘုရား သည် ဗင်္ယာမိန် လူတို့ကို ဣသရေလ လူတို့ရှေ့ မှာ ရှုံး စေတော်မူသဖြင့် ၊ ထို နေ့ တွင် ဣသရေလ လူတို့သည် ထား လက်နက်စွဲကိုင် သော ဗင်္ယာမိန် လူ နှစ်သောင်း ငါးထောင်တရာ တို့ကို ပယ်ရှင်း ကြ၏။
35พระยาห์เวห์ทรงตีเบนยามินให้พ่ายแพ้ต่อหน้าอิสราเอล วันนั้นชาวอิสราเอลสังหารชายเบนยามินสองหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยคน ทุกคนเป็นผู้ถือดาบ
36ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့ ရှုံး သည်ကို သိမြင် ကြ၏။ ဣသရေ လူ တို့သည်၊ ဂိဗာ မြို့အနား၌ ထား သော ကင်း တပ်ကို ကိုးစား သောကြောင့် ၊ အစက ဗင်္ယာမိန် လူတို့ရှေ့ မှာ ဆုတ် ကြ၏။
36ชาวเบนยามินจึงรู้ว่าตนพ่ายแพ้ ชายอิสราเอลถอยร่นต่อหน้าเบนยามิน เพราะพวกเขาวางใจในกองซุ่มที่ตั้งไว้รอบกิเบอาห์
37ကင်း တပ်သားတို့သည် ဂိဗာ မြို့သို့ တဟုန်တည်း ပြေး ဝင်၍ အနှံ့အပြားတိုက် သဖြင့် တမြို့ လုံး ကို ထား နှင့် လုပ်ကြံ ကြ၏။
37คนซุ่มรีบพุ่งเข้าโจมตีกิเบอาห์ แล้วกระจายกำลังสังหารคนทั้งเมืองด้วยดาบ
38မြို့ ထဲမှာ ကြီးစွာ သော မီးခိုး တက် စေရမည်အကြောင်း ဣသရေလ လူ တို့သည် ကင်း စောင့်လူတို့အား အကြံ ပေးနှင့်ကြပြီဖြစ်၍၊
38สัญญาณที่ชายอิสราเอลนัดหมายกับคนซุ่มไว้คือ ให้ก่อควันกลุ่มใหญ่ลอยขึ้นจากเมือง
39ဣသရေလ လူ တို့သည် စစ်တိုက် ရာတွင် ဆုတ် သောအခါ၊ ဗင်္ယာမိန် လူတို့က၊ အကယ်၍သူတို့သည် ယမန် စစ် ရှုံး သကဲ့သို့ ငါ တို့ရှေ့ မှာ ရှုံး ကြပြီဟု ဆို လျက် သူရဲတို့ကို လုပ်ကြံ စ ပြု၍ လူ သုံးဆယ် ခန့် မျှ သေ ကြ၏။
39เมื่อชายอิสราเอลหันกลับในการรบ เบนยามินเริ่มโจมตีและฆ่าชายอิสราเอลประมาณสามสิบคน เพราะพวกเขาพูดว่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้ต่อเราเหมือนการรบครั้งแรกแน่นอน”
40တဖန် မီးလောင်၍ ထူထပ် သော မီးခိုး သည် မြို့ ထဲမှာ တက် စ ရှိသောအခါ ၊ ဗင်္ယာမိန် လူတို့သည် ပြန် ကြည့်၍ မြို့ ကိုလောင်သော မီးလျှံသည် မိုဃ်းကောင်းကင် သို့ တက် သည်ကို မြင် ကြ၍၊
40แต่เมื่อกลุ่มควันเริ่มลอยขึ้นจากเมืองเป็นเสาควัน ชาวเบนยามินหันกลับไปมอง ควันไฟจากเมืองทั้งเมืองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
41ဣသရေလ လူ တို့သည် လှည့် ၍ ပြန်သောအခါ ၊ ဗင်္ယာမိန် လူ တို့သည် ဘေး ရောက် ကြောင်း ကို သိမြင် လျှင်၊
41ชายอิสราเอลหันกลับมา ชายเบนยามินก็ขวัญเสีย เพราะเห็นว่าภัยพิบัติมาถึงตนแล้ว
42မိန်းမော တွေဝေ၍ ဣသရေလ လူ တို့ရှေ့ မှာ တော လမ်း သို့ ပြေး သော်လည်း ၊ စစ်တိုက် လိုက် လာသောသူတို့သည် မှီသဖြင့် ပြေးသောသူတို့ကို၎င်း၊ မြို့ ရွာများထဲက ထွက်လာသောသူတို့ကို၎င်း၊ တပြိုင်နက်ဖျက်ဆီး ကြ၏။
42พวกเขาจึงหันหลังหนีชายอิสราเอลไปตามทางสู่ถิ่นทุรกันดาร แต่การรบไล่ติดตามอย่างกระชั้นชิด และคนที่ออกมาจากเมืองต่างๆ ก็เข้ามาสังหารพวกเขาท่ามกลางการรบ
43ဗင်္ယာမိန် လူတို့ကို ဝိုင်း လျက်လိုက် လျက်၊ နုခါရွာမှစ၍နေ ထွက် ရာဘက် ၊ ဂိဗာ မြို့အနား တိုင်အောင် နှိပ် နင်းကြ၏။
43ชาวอิสราเอลล้อมและไล่ตามชาวเบนยามิน บดขยี้พวกเขาตรงบริเวณที่พัก ไปจนถึงใกล้กิเบอาห์ทางตะวันออก
44ထိုအခါ ဗင်္ယာမိန် သူရဲ တသောင်း ရှစ်ထောင်တို့သည် လဲ ၍ သေကြ၏။
44ชายเบนยามินล้มตายหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
45ကြွင်းသောသူတို့သည် လှည့် ၍ တော အရပ် ရိမ္မုန် ကျောက် သို့ ပြေး ကြစဉ်တွင်၊ လိုက်သောသူတို့သည် လူ ငါး ထောင် တို့ကို လမ်း မှာ ဖမ်း မိကြ၏။ ဂိဒုံ မြို့တိုင်အောင် အပြင်းလိုက် ၍ လူ နှစ်ထောင် တို့ကိုလည်း သတ် ကြ၏။
45พวกเขาหันหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร มุ่งหน้าศิลาริมโมน ชาวอิสราเอลไล่ตามสังหารผู้ที่แตกกระจัดกระจายตามถนนอีกห้าพันคน และไล่ตามอย่างกระชั้นชิดไปถึงกิโดม ฆ่าอีกสองพันคน
46ထို နေ့ တွင် လဲ ၍ သေသော ဗင်္ယာမိန် ထား စွဲ သူရဲ တို့အရေအတွက်ကား၊ နှစ်သောင်း ငါးထောင်တည်း။
46ดังนั้นวันนั้นชายเบนยามินผู้ถือดาบล้มตายทั้งหมดสองหมื่นห้าพันคน ทุกคนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
47လူ ခြောက် ရာ တို့သည် လှည့် ၍ တော အရပ်ရိမ္မုန် ကျောက် ကို မှီအောင်ပြေး သဖြင့် ၊ ထိုကျောက် အောက်မှာ လေး လ နေ ကြ၏။
47แต่ชายหกร้อยคนหันหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร มุ่งหน้าศิลาริมโมน และพักอยู่ที่นั่นสี่เดือน
48ဣသရေလ လူ တို့သည် တဖန် လှည့် ၍ ၊ ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသား တို့ကို တိုက်လျက် မြို့ ရွာ၌ ရှိသောလူ ၊ တိရစ္ဆာန် တွေ့ သမျှ တို့ကို ထား နှင့် လုပ်ကြံ ၍၊ တွေ့ သမျှ သောမြို့ ရွာတို့ကို မီး ရှို့ ကြ၏။
48ชายอิสราเอลหันกลับไปโจมตีชาวเบนยามิน สังหารด้วยดาบ ทั้งคนในเมืองทั้งหมด ฝูงสัตว์ และทุกสิ่งที่พบ แล้วจุดไฟเผาทุกเมืองที่พบด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.