Juízes 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Então todos os filhos de Israel saíram, e a congregação se reuniu como um só homem, desde Dã até Berseba, juntamente com a terra de Gileade, perante o SENHOR em Mispá.
1Pea naʻe toki ʻalu ai kituʻa ʻae fānau ʻa ʻIsileli, pea kātoa fakataha ʻae kakai ʻo loto taha, mei Tani ʻo aʻu ki Peasipa, mo e fonua ko Kiliati, kia Sihova ʻi Misipa.
2Os chefes de todo o povo, de todas as tribos de Israel, apresentaram-se na assembleia do povo de Deus, quatrocentos mil homens de infantaria que empunhavam a espada.
2Pea naʻe haʻu foki ʻae kakai mālohi kotoa pē, ʻi he ngaahi faʻahinga kotoa pē ʻo ʻIsileli ki he fakataha ʻoe kakai ʻoe ʻOtua, ko e kau tangata tau ʻe toko fā kilu naʻe toʻo heletā.
3(Ora, os filhos de Benjamim ouviram que os filhos de Israel haviam subido a Mispá.) E os filhos de Israel disseram: “Contem-nos, como aconteceu essa maldade?”
3(Pea naʻe fanongo ʻae fānau ʻa Penisimani kuo ʻalu hake ki Misipa ʻae fānau ʻa ʻIsileli.) Pea naʻe pehē ʻe he fānau ʻa ʻIsileli, “Tala kiate kimautolu, naʻe fēfeeʻi ʻae angakovi ni?’
4O levita, marido da mulher assassinada, respondeu: “Eu cheguei a Gibeá, que pertence a Benjamim, eu e a minha concubina, para passar a noite.
4Pea naʻe lea ʻae tangata Livai, ʻaia ko e husepāniti ʻoe fefine naʻe fakapoongi, ʻo ne pehē, “Naʻaku hoko ki Kipea ʻaia ʻoku kau mo Penisimani, ko au mo hoku uaifi, ke mau mohe.
5Os homens de Gibeá se levantaram contra mim e cercaram a casa de noite. Tinham a intenção de me matar e estupraram a minha concubina, e ela morreu.
5Pea naʻe tuʻu hake ʻae kau tangata Kipea kiate au, ʻonau ʻohofi mo kāpui ʻae fale ʻi he poʻuli, ʻonau tokanga ke tāmateʻi au: pea naʻa nau tohotoho ʻa hoku uaifi, pea ne mate ia.
6Eu peguei a minha concubina, cortei-a em pedaços e a enviei por toda a terra da herança de Israel; porque cometeram lascívia e loucura em Israel.
6Pea naʻaku toʻo hoku uaifi ʻo tafatafaʻi, pea ʻave ia ki he fonua kotoa pē ʻoe tofiʻa ʻo ʻIsileli: he kuo nau fai ʻae angahala mo e meʻa kovi lahi ʻi ʻIsileli.
7Eis aqui todos vocês, filhos de Israel; deem a sua palavra e o seu conselho.”
7Vakai, ko e fānau ʻa ʻIsileli ʻakimoutolu kotoa pē; mou fakahā ʻi heni homou loto, mo hoʻomou fakakaukau.”
8Todo o povo se levantou como um só homem, dizendo: “Nenhum de nós irá para a sua tenda, nem nenhum de nós voltará para a sua casa.
8¶ Pea naʻe tuʻu hake loto taha pe ʻae kakai kotoa pē, ʻo pehē, “ʻE ʻikai ʻalu ha tau niʻihi ki fale, pea ʻe ʻikai ha tau taha ʻe afe ki hono fale.
9Mas agora é isto que faremos a Gibeá: subiremos contra ela por sorteio;
9Ka ko eni ʻae meʻa te tau fai ki Kipea; te tau fai ʻae talotalo ʻo ʻalu hake ki ai;
10tomaremos dez homens de cada cem em todas as tribos de Israel, cem de cada mil, e mil de cada dez mil, para buscar provisões para o exército, para que estes, ao chegarem a Gibeá de Benjamim, possam tratá-la conforme toda a loucura que os homens de Gibeá cometeram em Israel.”
10Pea te tau fili ʻae kau tangata ʻe toko hongofulu mei he toko teau ʻi he ngaahi faʻahinga kotoa pē ʻo ʻIsileli, mo e toko teau ʻi he toko afe, mo e toko afe mei he toko mano kotoa pē, koeʻuhi kenau tokonaki meʻakai ki he kakai, koeʻuhi ka nau ka hoko ki Kipea ʻo Penisimani, kenau fai ʻo fakatatau ki he angakovi kuo nau fai ʻi ʻIsileli.”
11Assim todos os homens de Israel se reuniram contra a cidade, unidos como um só homem.
11Ko ia naʻe kātoa ʻae kau tangata kotoa pē ʻo ʻIsileli ʻo tuʻu hake ki he kolo, ʻonau kau loto taha ʻo hangē ko e tangata pē taha.
12As tribos de Israel enviaram homens por toda a tribo de Benjamim, dizendo: “Que maldade é esta que aconteceu no meio de vocês?
12¶ Pea naʻe fekau ʻe he ngaahi faʻahinga ʻo ʻIsileli ʻae kau tangata ki he faʻahinga kātoa ʻo Penisimani, ʻo pehē, “Ko e hā ʻae angakovi ni ʻaia kuo fai ʻiate kimoutolu?
13Agora, pois, entreguem os homens, aqueles homens perversos que estão em Gibeá, para que os matemos e extirpemos o mal de Israel.” Mas Benjamim não quis dar ouvidos à voz de seus irmãos, os filhos de Israel.
13Pea ko eni, tuku mai kiate kimautolu ʻae kau tangata, ʻae fānau ʻoe kovi, ʻaia ʻoku ʻi Kipea, koeʻuhi ke mau tāmateʻi ʻakinautolu, kae fakangata ʻae kovi mei ʻIsileli.” Ka naʻe ʻikai tokanga ʻe he fānau ʻa Penisimani ki he lea ʻa honau kāinga ko e fānau ʻa ʻIsileli.
14Os filhos de Benjamim saíram das suas cidades e se reuniram em Gibeá, para saírem à batalha contra os filhos de Israel.
14Ka naʻe fakakātoa fakataha ʻakinautolu ʻe he fānau ʻa Penisimani mei he ngaahi kolo ki Kipea, kenau ʻalu ʻo tauʻi ʻae fānau ʻa ʻIsileli.
15Os filhos de Benjamim foram contados naquele dia das várias cidades: vinte e seis mil homens que empunhavam a espada, além dos habitantes de Gibeá, dentre os quais foram contados setecentos homens escolhidos.
15Pea naʻe lau ʻae fānau ʻa Penisimani ʻi he kuonga ko ia mei he ngaahi kolo, ko e toko ua mano mo e toko ono afe, ko e kau tangata naʻe toʻo heletā, ka naʻe kehe ʻae kakai ʻo Kipea, ʻaia ko honau tokolahi ko e kau tangata ʻe toko fitungeau kuo fili.
16Entre todos esses soldados havia setecentos homens escolhidos que eram canhotos. Cada um deles podia atirar com a funda uma pedra em um fio de cabelo sem errar.
16Pea ʻi he kakai ni kotoa pē naʻe ʻi ai ʻae kau tangata ongoongo ʻe toko fitungeau naʻe nima hema; naʻe poto kotoa pē ʻakinautolu ʻi he makatā, pea naʻa mo e laulahi ʻo ha foʻi louʻulu ʻe taha, naʻe ʻikai ke hala ai.
17Os homens de Israel, sem contar os de Benjamim, foram contados em quatrocentos mil homens que empunhavam a espada. Todos estes eram homens de guerra.
17Pea naʻe lau hono toe ʻoe kakai ʻIsileli, kae tuku kehe ʻa Penisimani, ko e kau tangata ʻe toko fā kilu naʻe faʻa toʻo ʻae heletā; ko kinautolu ni kotoa pē ko e kau tangata tau.
18Os filhos de Israel se levantaram, subiram a Betel e consultaram a Deus. Eles perguntaram: “Quem de nós subirá primeiro para batalhar contra os filhos de Benjamim?” E o SENHOR disse: “Judá subirá primeiro.”
18¶ Pea naʻe tuʻu hake ʻae fānau ʻa ʻIsileli, pea ʻalu hake ki he fale ʻoe ʻOtua, ʻonau kole ʻae poto ʻi he ʻOtua, ʻo pehē, “Ko hai ʻiate kimautolu ʻe ʻalu ʻo muʻomuʻa hake ki he tau ʻo tuʻu hake ki he fānau ʻa Penisimani?” Pea pehē ʻe Sihova, “Ke ʻalu muʻomuʻa ʻa Siuta.”
19Os filhos de Israel levantaram-se pela manhã e acamparam contra Gibeá.
19Pea naʻe tuʻu hake ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻi he ʻapongipongi, pea teu tau ki Kipea.
20Os homens de Israel saíram para lutar contra Benjamim; e os homens de Israel se colocaram em ordem de batalha contra eles junto a Gibeá.
20Pea ʻalu kituʻa ʻae kau tangata ʻo ʻIsileli ke tauʻi ʻa Penisimani; pea naʻe fakanofo ʻae tau ʻae fānau ʻa ʻIsileli ke tauʻi ʻakinautolu ʻi Kipea.
21Os filhos de Benjamim saíram de Gibeá e, naquele dia, derrubaram por terra vinte e duas mil pessoas de Israel.
21Pea naʻe haʻu kituaʻā ʻae fānau ʻa Penisimani mei Kipea, ʻonau tā hifo ki he kelekele ʻi he kau ʻIsileli ʻi he ʻaho ko ia ʻae toko ua mano mo e toko ua afe.
22Mas o povo, os homens de Israel, se encorajaram e tornaram a formar a linha de batalha no mesmo lugar onde a haviam formado no primeiro dia.
22Pea naʻe fakaʻaiʻai ʻakinautolu ʻe he kau tangata ʻIsileli, ʻo toe fakalanga ʻae tau ʻi he potu ko ia naʻa nau tali teuteu ai ʻi he ʻuluaki ʻaho.
23Os filhos de Israel subiram e choraram perante o SENHOR até a tarde; e consultaram o SENHOR, dizendo: “Devo aproximar-me novamente para lutar contra os filhos de Benjamim, meu irmão?” E o SENHOR disse: “Subam contra ele.”
23(Pea naʻe ʻalu hake ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻo tangi ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻo aʻu ki he efiafi, pea kole ʻae fakakaukau ʻia Sihova, ʻo pehē, “Te u toe ʻalu ke tauʻi ʻa Penisimani ko hoku tokoua?” Pea pehē ʻe Sihova, “ʻAlu hake ʻo tauʻi ia.”)
24Os filhos de Israel se aproximaram dos filhos de Benjamim no segundo dia.
24Pea naʻe ʻunuʻunu atu ʻae fānau ʻa ʻIsileli ke tauʻi ʻae fānau ʻa Penisimani ʻi hono ua ʻoe ʻaho.
25Benjamim saiu de Gibeá ao encontro deles no segundo dia, e derrubou por terra mais dezoito mil homens dos filhos de Israel. Todos estes empunhavam a espada.
25Pea naʻe ʻalu kituʻa ʻa Penisimani mei Kipea ke tauʻi ʻakinautolu ʻi hono ua ʻoe ʻaho, pea toe tā hifo ki he kelekele ʻi he fānau ʻa ʻIsileli ʻae tokotaha mano mo e toko ua afe; ko e kau toʻo heletā ʻakinautolu kotoa pē.
26Então todos os filhos de Israel e todo o povo subiram, vieram a Betel, choraram e sentaram-se ali perante o SENHOR, e jejuaram naquele dia até a tarde; em seguida, ofereceram holocaustos e ofertas pacíficas perante o SENHOR.
26¶ Pea naʻe toki ʻalu hake ʻae fānau kotoa pē ʻa ʻIsileli, mo e kakai kotoa pē, ʻo hoko ki he fale ʻoe ʻOtua, ʻo tangi, ʻonau nofo ʻi ai ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻo ʻaukai ʻi he ʻaho ko ia ʻo aʻu ki he efiafi, pea naʻe ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu mo e ngaahi feilaulau fakalelei ʻi he ʻao ʻo Sihova.
27Os filhos de Israel consultaram o SENHOR (pois a arca da aliança de Deus estava ali naqueles dias,
27Pea naʻe fehuʻi ʻae fānau ʻa ʻIsileli kia Sihova, (he naʻe ʻi ai ʻae puha ʻoe fuakava ʻoe ʻOtua ʻi he ngaahi ʻaho ko ia.
28e Fineias, filho de Eleazar, filho de Arão, ministrava perante ela naqueles dias), dizendo: “Devo ainda sair novamente para lutar contra os filhos de Benjamim, meu irmão, ou devo parar?” O SENHOR disse: “Subam, pois amanhã eu os entregarei em suas mãos.”
28Pea naʻe tuʻu ʻi hono haʻohaʻonga ʻo ia ʻa Finiasi, ko e foha ʻo ʻEliesa, ko e foha ʻo ʻElone, ʻi he ngaahi ʻaho ko ia,) ʻo pehē, “Te u toe ʻalu kituʻa ke tauʻi ʻae fānau ʻa Penisimani ko hoku tokoua, pe te u tukuā?” Pea pehē ʻe Sihova, “ʻAlu hake; he te u tukuange ʻakinautolu ki ho nima ʻapongipongi.”
29Israel preparou emboscadas ao redor de Gibeá.
29Pea naʻe fakatoka ʻae malumu ʻe ʻIsileli ke takatakai ʻa Kipea.
30Os filhos de Israel subiram contra os filhos de Benjamim no terceiro dia e se colocaram em ordem de batalha contra Gibeá, como nas outras vezes.
30Pea naʻe ʻalu hake ʻae fānau ʻa ʻIsileli ke tauʻi ʻae fānau ʻa Penisimani ʻi hono tolu ʻoe ʻaho, ʻonau fokotuʻu teuteu pē ʻakinautolu ki Kipea, ʻo hangē ko ia naʻa nau fai.
31Os filhos de Benjamim saíram ao encontro do exército, e foram afastados da cidade; e começaram a ferir e a matar alguns do povo como nas outras vezes, nas estradas, uma das quais sobe para Betel e a outra para Gibeá, através do campo, cerca de trinta homens de Israel.
31Pea naʻe ʻalu kituʻa ʻae fānau ʻa Penisimani ke tauʻi ʻae kakai, pea kuo matoho ʻakinautolu mei he kolo: pea naʻa nau kamata teʻia ʻae kakai, ʻo tāmateʻi, ʻo hangē ko ʻenau fuofua fai, ʻi he ngaahi hala lahi, (ʻa ia ko e hala ʻe taha ki he fale ʻoe ʻOtua, mo e taha ki Kipea ʻi he ngoue,) ko e kau tangata ʻIsileli ʻe toko tolungofulu nai.
32Os filhos de Benjamim disseram: “Eles estão sendo derrotados diante de nós, como da primeira vez.” Mas os filhos de Israel haviam dito: “Fujamos e vamos atraí-los da cidade para as estradas.”
32Pea pehē ʻe he fānau ʻa Penisimani, “Kuo tā hifo ʻakinautolu ʻi hotau ʻao, ʻo hangē ko hono fuofua fai.” Ka naʻe pehē ʻe he fānau ʻa ʻIsileli, “Tau hola, pea tohoaki ʻakinautolu mei he kolo ki he ngaahi hala lahi.”
33Todos os homens de Israel se levantaram de seus lugares e formaram a linha de batalha em Baal-Tamar. E os homens de Israel que estavam na emboscada saíram dos seus esconderijos em Maaré-Geba.
33Pea naʻe tuʻu hake ʻae kau tangata kotoa pē mei honau potu, pea tali tau pe ʻakinautolu ʻi Peali tama: pea naʻe hiki ʻae malumu mei honau ngaahi potu, ʻio, mei he ngaahi ngoue mohuku ʻo Kipea,
34Dez mil homens escolhidos de todo o Israel vieram contra Gibeá, e a batalha foi feroz; mas os benjamitas não sabiam que a desgraça estava perto deles.
34Pea naʻa nau haʻu ke tauʻi ʻa Kipea ʻae kau tangata fili ʻe tokotaha mano mei ʻIsileli kotoa pē, pea naʻe fakamanavahē ʻae tau: ka naʻe ʻikai tenau ʻilo kuo ofi ʻae kovi kiate kinautolu.
35O SENHOR feriu Benjamim diante de Israel; e os filhos de Israel destruíram de Benjamim naquele dia vinte e cinco mil e cem homens. Todos estes empunhavam a espada.
35Pea naʻe teʻia ʻa Penisimani ʻe Sihova ʻi he ʻao ʻo ʻIsileli: pea tāmateʻi ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻi he ʻaho ko ia ʻae toko ua mano mo e toko nima afe mo e toko teau ʻi he kakai Penisimani: naʻe toʻo heletā ʻakinautolu kotoa pē.
36Então os filhos de Benjamim viram que estavam sendo derrotados, pois os homens de Israel recuaram diante de Benjamim porque confiavam na emboscada que haviam preparado contra Gibeá.
36Pea kuo mamata ʻae fānau ʻa Penisimani kuo teʻia ʻakinautolu: he naʻe matamata hola ʻae kau tangata ʻIsileli ʻi he ʻao ʻoe kau Penisimani, koeʻuhi naʻa nau falala ki he malumu naʻe toka ʻaia naʻa nau tuku ʻo ofi ki Kipea.
37Os homens da emboscada se apressaram e arremeteram contra Gibeá; depois a emboscada se espalhou e feriu toda a cidade ao fio da espada.
37Pea naʻe fai fakatoʻotoʻo ʻe he malumu, ʻo ʻoho atu ki Kipea; pea ʻalu atu pē ʻae malumu, ʻo teʻia ʻae kolo kotoa pē ʻaki ʻae mata ʻoe heletā.
38Ora, o sinal combinado entre os homens de Israel e a emboscada era que estes fizessem subir da cidade uma grande nuvem de fumaça.
38Pea ko eni, naʻe ai ʻae fakaʻilonga naʻe fokotuʻu ʻe he kau tangata ʻIsileli mo e malumu, koeʻuhi ke nau tutu ʻae afi ke ulo lahi mo e ʻohuafi ke ʻalu hake mei he kolo.
39Os homens de Israel viraram-se na batalha, e Benjamim começou a ferir e a matar dos homens de Israel cerca de trinta pessoas; pois diziam: “Certamente eles estão sendo derrotados diante de nós, como na primeira batalha.”
39Pea ʻi he kamata hola ʻa ʻIsileli ʻi he tau, pea kamata taaʻi ʻakinautolu ʻe Penisimani, pea tāmateʻi ʻi he kau tangata ʻIsileli ʻae kau tangata ʻe toko tolungofulu nai: he naʻa nau pehē, “Ko e moʻoni kuo tā hifo ʻakinautolu ʻi hotau ʻao, ʻo hangē ko e ʻuluaki tau.”
40Mas quando a nuvem começou a subir da cidade numa coluna de fumaça, os benjamitas olharam para trás, e eis que a cidade inteira subia em fumaça para o céu.
40Pea ʻi he kamata ʻalu hake ʻae ulo afi mei he kolo mo e ngaahi pou ʻohuafi, pea tangaki kimui ʻae kau Penisimani ʻo sio kimui ʻiate kinautolu, pea vakai, kuo ʻalu hake ki langi ʻae ulo ʻoe kolo.
41Os homens de Israel se viraram, e os homens de Benjamim ficaram aterrorizados, pois viram que a desgraça havia caído sobre eles.
41Pea ʻi he tafoki ʻae kakai ʻIsileli, naʻe ofo ʻae kau Penisimani: he naʻa nau vakai kuo hoko ʻae kovi kiate kinautolu.
42Portanto, deram as costas diante dos homens de Israel e fugiram em direção ao deserto, mas a batalha os alcançou com força; e aqueles que saíram das cidades os destruíram no meio do caminho.
42Ko ia naʻa nau fulituʻa, ki he kau tangata ʻIsileli ʻi he hala ki he toafa; ka naʻe lavaʻi ʻakinautolu ʻe he tau; pea mo kinautolu naʻe hola kituʻa mei he ngaahi kolo naʻa nau tāmateʻi ʻi honau lotolotonga.
43Eles cercaram os benjamitas, os perseguiram e os pisotearam no seu local de descanso, até perto de Gibeá, em direção ao nascente.
43Naʻe pehē ʻenau ʻākilotoa ʻae kau Penisimani ʻo takatakai, pea tuli ʻakinautolu, ʻo malakaki faingofua hifo ʻakinautolu ʻo hangatonu ki Kipea ʻo hanga ki he hopoʻangalaʻā.
44Caíram dezoito mil homens de Benjamim; todos eles eram homens de valor.
44Pea naʻe tō ai ʻae kau tangata Penisimani ko e tokotaha mano mo e toko valu afe; ko e kau tangata toʻa ʻakinautolu kotoa pē.
45Eles viraram-se e fugiram em direção ao deserto, para a rocha de Rimom. E os israelitas apanharam cinco mil homens deles nas estradas, os perseguiram de perto até Gidom, e mataram dois mil homens deles.
45Pea naʻa nau tafoki ʻo hola atu ki he toafa ki he maka ko Limoni: pea naʻa nau tāmateʻi ʻi he ngaahi hala lahi ʻae kau tangata ʻe toko nima afe; pea naʻe tuli mālohi ʻakinautolu ʻo aʻu ki Kitomi, pea naʻe tāmateʻi ʻae toko ua afe ʻokinautolu.
46Assim, todos os de Benjamim que caíram naquele dia foram vinte e cinco mil homens que empunhavam a espada. Todos estes eram homens de valor.
46Ko ia ko kinautolu kotoa pē naʻe tō ʻi he kakai Penisimani ʻi he ʻaho ko ia ko e kau tangata ʻe toko ua mano, mo e toko nima afe ʻaia naʻe toʻo heletā: ko e kau tangata toʻa ʻakinautolu kotoa pē.
47Mas seiscentos homens deram meia-volta e fugiram em direção ao deserto, para a rocha de Rimom, e ficaram na rocha de Rimom por quatro meses.
47Ka naʻe tafoki ʻae kau tangata ʻe toko onongeau ʻo hola ki he toafa ʻo aʻu ki he maka ko Limoni, pea ne nau nofo ʻi he maka ko Limoni ʻi he māhina ʻe fā.
48Os homens de Israel voltaram-se contra os filhos de Benjamim, e os feriram ao fio da espada — incluindo a cidade inteira, os rebanhos e tudo o que encontraram. Além disso, incendiaram todas as cidades que encontraram.
48Pea naʻe toe tafoki kimui ʻae kau tangata ʻo ʻIsileli ki he fānau ʻa Penisimani, ʻo teʻia ʻakinautolu ʻaki ʻae mata ʻoe heletā, ʻae kau tangata ʻoe kolo kotoa pē, mo e fanga manu, mo e meʻa kotoa pē naʻa nau ʻilo: pea naʻa nau tutu foki ʻae kolo kotoa pē naʻa nau hoko ki ai ʻaki ʻae afi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.