Juízes
Chapter 14
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Sansão desceu a Timna, e viu em Timna uma mulher das filhas dos filisteus.
1Pea naʻe ʻalu hifo ʻa Samisoni ki Timinate, ʻo ne mamata ʻi Timinate ki ha fefine ʻi he ngaahi ʻofefine ʻoe kau Filisitia.
2Ele subiu e contou a seu pai e a sua mãe, dizendo: “Vi uma mulher em Timna, das filhas dos filisteus. Agora, portanto, consigam-na para ser minha mulher.”
2Pea naʻe haʻu ia, ʻo tala ki heʻene tamai mo ʻene faʻē, ʻo ne pehē, “Kuo u mamata ʻi Timinate ki he fefine ʻi he ngaahi ʻofefine ʻoe kau Filisitia pea ko eni, ke mo maʻu ia moʻoku ke ma mali.”
3Então seu pai e sua mãe lhe disseram: “Por acaso não há mulher entre as filhas dos seus irmãos, ou entre todo o meu povo, para que você vá buscar mulher entre os filisteus incircuncisos?” Sansão disse a seu pai: “Consiga-a para mim, pois ela me agrada muito.”
3Pea naʻe pehē ai ʻe heʻene tamai mo ʻene faʻē kiate ia, “ʻOku ʻikai koā ha fefine ʻi he ngaahi ʻofefine ʻo ho kāinga, pe ʻi hoku kakai kotoa pē, kuo ke ʻalu ai ke fili ha uaifi mei he kakai Filisitia taʻekamu?” Pea naʻe pehē ʻe Samisoni ki heʻene tamai, “Ke ke maʻu ia moʻoku he ʻoku lelei ia kiate au.”
4Mas seu pai e sua mãe não sabiam que isso vinha do SENHOR; pois ele buscava uma ocasião contra os filisteus. Ora, naquele tempo os filisteus dominavam sobre Israel.
4Ka naʻe ʻikai ʻilo ʻe heʻene tamai mo ʻene faʻē naʻe ueʻi ia ʻe Sihova, koeʻuhi ke ne ʻilo ai ha meʻa ke tauheleʻi ʻae kau Filisitia: he naʻe pule ʻae kau Filisitia ʻi he kuonga ko ia ki ʻIsileli.
5Então Sansão desceu a Timna com seu pai e sua mãe, e chegaram às vinhas de Timna; e eis que um leão novo veio rugindo na direção dele.
5¶ Pea naʻe ʻalu hifo ʻa Samisoni, mo ʻene tamai mo ʻene faʻē, ki Timinate, pea nau hoko ki he ngaahi ngoue vaine ʻi Timinate: pea vakai, naʻa ne fetaulaki mo e laione mui ʻaia naʻe ʻoho ngungulu ange kiate ia.
6O Espírito do SENHOR veio poderosamente sobre ele, e ele o rasgou ao meio como quem rasga um cabrito, com as próprias mãos, mas não contou a seu pai nem a sua mãe o que havia feito.
6Pea naʻe hoko mālohi lahi ʻae Laumālie ʻo Sihova kiate ia, pea ne haehae ʻae laione ʻo hangē ko ʻene haehae ʻae ʻuhikiʻi kosi, pea naʻe ʻikai ha meʻa ʻi hono nima: ka naʻe ʻikai te ne fakahā ki heʻene tamai pē ko ʻene faʻē, ʻaia kuo ne fai.
7Ele desceu e falou com a mulher, e ela agradou muito a Sansão.
7Pea naʻe ʻalu hifo ia, pea alea ia mo e fefine: pea naʻe fiemālie lahi ʻa Samisoni ʻiate ia.
8Depois de algum tempo, ele voltou para tomá-la, e desviou-se do caminho para ver o cadáver do leão; e eis que havia um enxame de abelhas no corpo do leão, e mel.
8¶ Pea hili ʻae ngaahi ʻaho niʻihi, naʻe toe liu mai ia ke ne maʻu ia, pea afe ia mei he hala ke mamata ki he ʻangaʻanga ʻoe laione: pea vakai, naʻe ʻi ai ʻae fuifui pi mo e hone ʻi he ʻangaʻanga ʻoe laione.
9Ele o tirou com as mãos e seguiu o seu caminho, comendo enquanto andava. Chegou a seu pai e a sua mãe, deu-lhes do mel, e eles comeram, mas não lhes contou que havia tirado o mel do corpo do leão.
9Pea naʻe toʻo ʻe ia mei ai ki hono nima, pea ʻalu pe mo kai, pe haʻu ia ki heʻene tamai mo ʻene faʻē, pea ne ʻatu kiate kinaua, pea ne na kai: ka naʻe ʻikai te ne tala kiate kinaua kuo ne toʻo ʻae hone mei he ʻangaʻanga ʻoe laione.
10Seu pai desceu à casa da mulher; e Sansão deu um banquete ali, pois os jovens costumavam fazer assim.
10¶ Pea naʻe ʻalu hifo ʻene tamai ki he fefine: pea naʻe fai ʻi ai ʻe Samisoni ʻae kātoanga: he naʻe pehē pe ʻae anga ʻoe kau talavou.
11Quando eles o viram, trouxeram trinta companheiros para estarem com ele.
11Pea ʻi heʻenau mamata kiate ia, pea pehē, naʻa nau ʻomi ʻae kau tangata ʻe toko tolungofulu ko ʻene kaumeʻa.
12Sansão lhes disse: “Deixem-me propor-lhes agora um enigma. Se puderem me dar a resposta nos sete dias do banquete, e o descobrirem, então lhes darei trinta vestes de linho e trinta mudas de roupa;
12¶ Pea naʻe pehē ʻe Samisoni kiate kinautolu, “Ko eni, te u tuku atu ʻae lea ʻoku fufū hono ʻuhinga kiate kimoutolu: kapau te mou fakahā moʻoni ia kiate au ʻi hono ʻaho fitu ʻoe kātoanga, ʻo ʻilo ia, te u ʻatu kiate kimoutolu ʻae kofu loto ʻe tolungofulu mo e kofu ki he sino kotoa ʻe tolungofulu.
13mas se não puderem me dar a resposta, então vocês me darão trinta vestes de linho e trinta mudas de roupa.” Eles lhe disseram: “Proponha o seu enigma, para que possamos ouvi-lo.”
13Pea kapau ʻe ʻikai te mou faʻa fakahā ia kiate au, te mou tuku mai kiate au ʻae kofu loto ʻe tolungofulu, mo e kofu kotoa ʻe tolungofulu. Pea naʻa nau pehē kiate ia, “Tuku mai hoʻo lea ʻoku ʻuhinga fufū, koeʻuhi ke mau fanongo ki ai.”
14Ele lhes disse: “Do comedor saiu comida. Do forte saiu doçura.” Eles não conseguiram decifrar o enigma em três dias.
14Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Naʻe tupu ʻae meʻakai mei he ʻuakai, pea naʻe tupu mei he mālohi ʻae meʻa melie.” Pea naʻe ʻosi ʻae ʻaho ʻe tolu mo e ʻikai tenau faʻa fakaʻuhingaʻi ʻae lea.
15No sétimo dia, disseram à mulher de Sansão: “Persuada o seu marido a nos explicar o enigma, caso contrário, queimaremos você e a casa de seu pai com fogo. Vocês nos convidaram para nos empobrecer? Não é assim?”
15Pea ʻi hono fitu ʻoe ʻaho, naʻe pehē, naʻa nau tala ki he uaifi ʻo Samisoni, ʻo pehē, “Fakakolekole ki ho husepāniti, koeʻuhi ke ne fakahā kiate kimautolu ʻae lea, telia naʻa mau tutu koe mo e fale ʻo hoʻo tamai ʻaki ʻae afi: he kuo mou talia ʻakimautolu ke toe toʻo pe ʻemau meʻa? ʻIkai ʻoku pehē?”
16A mulher de Sansão chorou diante dele e disse: “Você apenas me odeia, e não me ama. Você propôs um enigma aos filhos do meu povo, e não o explicou para mim.” Ele lhe disse: “Eis que não o expliquei a meu pai nem a minha mãe; por que haveria de explicá-lo a você?”
16Pea naʻe tangi ʻae uaifi ʻo Samisoni ʻi hono ʻao, ʻo ne pehē, “ʻOku ke fehiʻa pe kiate au, pea ʻoku ʻikai te ke ʻofa kiate au: kuo ke tuku atu ʻae lea ki he fānau ʻa hoku kakai, pea ʻoku teʻeki ai te ke tala ia kiate au.” Pea pehē ʻe ia kiate ia, “Vakai, naʻe ʻikai te u tala ia ki heʻeku tamai mo ʻeku faʻē, pea ʻe lelei ʻeku tala ia kiate koe?”
17Ela chorou diante dele os sete dias enquanto durou o banquete deles; e no sétimo dia ele lhe explicou, porque ela o pressionava severamente; e ela contou o enigma aos filhos do seu povo.
17Pea naʻe tangi pe ia ʻi hono ʻao, ʻi hono toenga ʻaho ʻo ʻenau kātoanga: pea hoko ki hono fitu ʻoe ʻaho, pea pehē, naʻa ne tala ia kiate ia, he naʻe fakafiu fakamamahi ia kiate ia: pea naʻe fakahā ʻe ia ʻae lea mo hono ʻuhinga fufū ki he fānau ʻa hono kakai.
18Os homens da cidade lhe disseram no sétimo dia, antes de o sol se pôr: “O que é mais doce do que o mel? O que é mais forte do que um leão?” Ele lhes respondeu: “Se vocês não tivessem arado com a minha novilha, não teriam descoberto o meu enigma.”
18Pea lea kiate ia ʻe he kau tangata ʻoe kolo ʻi hono fitu ʻoe ʻaho, ʻi he teʻeki ai tō ʻae laʻā, ʻo pehē, “Ko e hā ʻoku melie lahi ʻi he honi? Pea ko e hā ʻoku mālohi hake ʻi he laione?” Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Ka ne taʻeʻoua hoʻomou keli mo ʻeku pulu fefine, pehē ne ʻikai te mou ʻilo ʻeku lea mo hono ʻuhinga fufū.”
19O Espírito do SENHOR veio poderosamente sobre ele, e ele desceu a Asquelom e matou trinta homens deles. Tomou os seus despojos, e deu as mudas de roupa àqueles que haviam explicado o enigma. A sua ira se acendeu, e ele subiu para a casa de seu pai.
19¶ Pea naʻe hoko mālohi ʻae Laumālie ʻo Sihova kiate ia, pea ʻalu hifo ia ki ʻAsikeloni, ʻo ne tāmateʻi ʻae kau tangata ʻiate kinautolu ʻe toko tolungofulu, pea naʻe toʻo ʻe ia honau ngaahi kofu, ʻo ʻatu ʻae ngaahi kofu kiate kinautolu naʻe fakahā ʻene lea fufū. Pea naʻe tupu ai ʻene ʻita, pea ʻalu hake ai ia ki he fale ʻo ʻene tamai.
20Mas a mulher de Sansão foi dada ao seu companheiro, que havia sido o seu amigo.
20Ka naʻe ʻatu ʻae uaifi ʻo Samisoni ki heʻene kaumeʻa, ʻaia naʻa ne faʻaki ki ai ko hono kāinga.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.