Juízes 16
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Sansão foi a Gaza, viu ali uma prostituta e deitou-se com ela.
1Pea naʻe ʻalu ʻa Samisoni ki Kesa, ʻo ne mamata ʻi ai ki he fefine angahala, pea ʻalu ia kiate ia.
2Foi dito aos gazitas: “Sansão está aqui!” Eles o cercaram e ficaram de emboscada durante toda a noite na porta da cidade, e ficaram quietos a noite toda, dizendo: “Esperemos até a luz da manhã; então o mataremos.”
2Pea naʻe tala ki he kakai Kesa, ʻo pehē, Kuo haʻu ʻa Samisoni ki heni. Pea naʻa nau ʻāʻi ʻa Samisoni ʻi ai, pea naʻe toka ʻae malumu kiate ia ʻi he pō kotoa ko ia ʻi he matapā ʻoe kolo, ʻonau longo pe ʻi he pō kotoa, ko ʻenau pehē, “ʻI he ʻapongipongi ʻoka ʻaho, te tau tāmateʻi ia.”
3Sansão ficou deitado até a meia-noite; então levantou-se à meia-noite, agarrou as portas da entrada da cidade, com as duas colunas, e as arrancou, com tranca e tudo. Ele as colocou sobre os ombros e as levou até o topo da montanha que fica em frente a Hebrom.
3Pea naʻe mohe ʻa Samisoni ʻo aʻu ki he tuʻuapō, pea ʻi heʻene tuʻuapō, naʻe tuʻu ʻa Samisoni, ʻo ne ʻave ʻae matapā lōua ʻoe kolo, mo hono ongo pou, pea ʻalu mo ia, mo hono fakamaʻu kotoa pē, pea naʻa ne hili ia ki hono uma, pea fua hake kotoa pē ki he tumutumu ʻoe moʻunga ʻoku ʻi he ʻao ʻo Hepeloni.
4Depois disso, aconteceu que ele se apaixonou por uma mulher no vale de Soreque, cujo nome era Dalila.
4¶ Pea hili ia, pea pehē, naʻe ʻofa ia ki he fefine ʻi he teleʻa ʻo Soleki, ʻaia naʻe hingoa ko Tilila.
5Os governantes dos filisteus foram até ela e lhe disseram: “Persuada-o e descubra onde reside a sua grande força, e como poderemos dominá-lo, para que possamos amarrá-lo e subjugá-lo; e cada um de nós lhe dará mil e cem peças de prata.”
5Pea naʻe haʻu ʻae houʻeiki ʻoe kau Filisitia kiate ia, ʻonau pehē kiate ia, “Ke ke fakakolekole kiate ia, pea vakai pe ʻoku tuʻu ʻi he hā ʻene mālohi lahi, pea ko e hā ʻae meʻa ko ia te mau lavaʻi ai ia, koeʻuhi ke mau haʻi ia pea fakavaivaiʻi ia: pea te mau taki taha ʻatu kiate koe ha konga siliva ʻe taha afe ma teau.”
6Dalila disse a Sansão: “Por favor, diga-me onde reside a sua grande força e com o que você poderia ser amarrado para ser subjugado.”
6¶ Pea naʻe pehē ʻe Tilila kia Samisoni, “ʻOku ou kole kiate koe, tala mai kiate au, ʻOku ʻi he hā ʻa ho mālohi lahi, pea ʻe faʻa haʻi koe ʻaki ʻae ha ke fakavaivai koe.”
7Sansão lhe respondeu: “Se me amarrarem com sete cordas de vime verde que nunca foram secas, então ficarei fraco e serei como qualquer outro homem.”
7Pea naʻe pehē ʻe Samisoni kiate ia, “Kapau tenau haʻi ʻaki au ʻae afo mata ʻe fitu ʻaia naʻe ʻikai tauaki te u vaivai ai ʻo hangē ko ha tangata kehe.”
8Então os governantes dos filisteus trouxeram a ela sete cordas de vime verde que não haviam sido secas, e ela o amarrou com elas.
8Pea naʻe toki ʻomi kiate ia ʻe he houʻeiki ʻoe kau Filisitia ʻae afo mata ʻe fitu ʻaia naʻe ʻikai tauaki, pea naʻa ne haʻi ʻaki ia.
9Ora, ela tinha homens de emboscada aguardando no quarto de dentro. Ela lhe disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” Ele rompeu as cordas como um fio de estopa se rompe quando toca o fogo. Assim, a origem da sua força não foi descoberta.
9Pea naʻe tuʻu teuteu ʻi ai ʻae kau tangata, ʻo nofo mo ia ʻi he potu fale. Pea naʻe pehē ʻe ia kiate ia, “Samisoni kuo hoko ʻae kau Filisitia kiate koe.” Pea naʻe motumotuhi ʻe ia ʻae ngaahi afo, ʻo hangē ko e motu ha foʻi filo vaivai ʻoka lave ki ai ʻae afi. Pea ko ia naʻe ʻikai ʻilo ai ʻene mālohi.
10Dalila disse a Sansão: “Eis que você zombou de mim e me contou mentiras. Agora, por favor, diga-me com o que você pode ser amarrado.”
10Pea naʻe pehē ʻe Tilila kia Samisoni, “Vakai, kuo ke manuki kiate au, ʻo lea loi kiate au: ko eni, ʻoku ou kole kiate koe, ke ke tala mai kiate au ʻaia ʻe faʻa haʻi ʻaki koe.”
11Ele lhe disse: “Se simplesmente me amarrarem com cordas novas com as quais nenhum trabalho tenha sido feito, então ficarei fraco e serei como qualquer outro homem.”
11Pea pehē ʻe ia kiate ia, “Kapau tenau haʻi au ʻaki ʻae ngaahi maea foʻou ʻaia naʻe ʻikai ngāueʻaki, te u vaivai ai, ʻo hoko ʻo hangē ko e tangata kehe.”
12Então Dalila pegou cordas novas e o amarrou com elas, e lhe disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” A emboscada estava aguardando no quarto de dentro. Ele as rompeu de seus braços como se fossem uma linha.
12Ko ia naʻe toe ʻai ʻe Tilila ʻae ngaahi maea foʻou, pea haʻi ʻaki ia, ʻo ne pehē kiate ia, “Samisoni kuo ʻiate koe ʻae kau Filisitia.” Pea naʻe ʻi ai ʻae kau toitoi naʻe nofo mo ia ʻi he potu fale. Pea naʻa ne motuhi ia mei hono nima ʻo hangē ha foʻi filo tuitui.
13Dalila disse a Sansão: “Até agora você tem zombado de mim e me contado mentiras. Diga-me com o que você pode ser amarrado.” Ele lhe respondeu: “Se você tecer as sete tranças da minha cabeça com o tecido no tear.”
13Pea pehē ʻe Tilila kia Samisoni, “Kuo ke fai manuki pē kiate au pea lea loi mai: tala mai kiate au, ʻe haʻi koe ʻaki ʻae hā?” Pea naʻe pehē ʻe ia kiate ia, “Kapau te ke fī ha vāhenga louʻulu ʻe fitu ʻo hoku ʻulu fakataha mo e lalanga.”
14Ela as fixou com o pino do tear e lhe disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” Ele despertou do sono e arrancou o pino do tear e o tecido.
14Pea naʻa ne fakamaʻu ʻaki ia ʻae faʻo ʻo ne pehē kiate ia, “Samisoni kuo ʻiate koe ʻae kau Filisitia.” Pea naʻe ʻā hake ia mei heʻene mohe, pea ne ʻalu ia mo e faʻo ʻoe fuʻu ʻakau, pea mo e lalanga.
15Ela lhe disse: “Como você pode dizer: ‘Eu a amo’, quando o seu coração não está comigo? Você zombou de mim estas três vezes e não me contou onde reside a sua grande força.”
15¶ Pea pehē ʻe ia kiate ia, “ʻOku fēfē hoʻo pehē, ʻOku ou ʻofa kiate koe, ka ʻoku ʻikai ʻiate au hoʻo ʻofa? Kuo ke kākaaʻi au ʻo liunga tolu, pea ʻoku teʻeki siʻi tala kiate au pē ʻoku tuʻu ʻi he hā ʻa hoʻo mālohi lahi.”
16Como ela o pressionava diariamente com as suas palavras e o importunava, a sua alma se angustiou até a morte.
16Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene taukave ʻene lea kiate ia ʻi he ʻaho kotoa pē ʻo fakafiuʻi ia, naʻe mamahi ai hono laumālie ʻo tei mate;
17Ele abriu todo o seu coração para ela e lhe disse: “Nenhuma navalha jamais passou pela minha cabeça; pois sou um nazireu para Deus desde o ventre da minha mãe. Se eu for rapado, a minha força se retirará de mim, ficarei fraco e serei como qualquer outro homem.”
17Ko ia naʻa ne fakahā kiate ia hono loto kotoa pē, ʻo ne pehē kiate ia, “Naʻe ʻikai hoko ha tele ki hoku ʻulu; he ko e Fakamavahe au ki he ʻOtua mei he manāva ʻo ʻeku faʻē: kapau ʻe tekefua au, pea ʻe mole ai ʻeku mālohi ʻiate au, pea te u hoko ʻo vaivai, pea te u hangē ko e tangata kehe.”
18Quando Dalila percebeu que ele lhe havia aberto todo o seu coração, mandou chamar os governantes dos filisteus, dizendo: “Subam só mais esta vez, pois ele me abriu todo o seu coração.” Então os governantes dos filisteus subiram até ela e trouxeram o dinheiro em suas mãos.
18Pea ʻi he mamata ʻe Tilila kuo ne fakahā kiate ia hono loto kotoa, naʻe fekau ia ʻo ui ke haʻu ʻae houʻeiki ʻoe kau Filisitia, ʻo ne pehē, “Mou haʻu ke toe tā tuʻo taha, he kuo ne fakahā kiate au ʻa hono loto kotoa.” Pea naʻe haʻu ai ʻae ngaahi ʻeiki ʻoe kau Filisitia kiate ia, pea naʻe ʻomi ʻae ngaahi paʻanga ʻi honau nima.
19Ela o fez dormir sobre os seus joelhos; chamou um homem e mandou rapar as sete tranças da cabeça dele. Ela começou a subjugá-lo, e a força dele se retirou.
19Pea naʻa ne fakamohe ia ki hono tui; pea naʻa ne ui ke haʻu ha tangata, ke ne tele ke ʻosi hono tope louʻulu ʻe fitu; pea naʻa ne kamata fakavaivai ia, pea naʻe mole ʻene mālohi ʻiate ia.
20Ela disse: “Os filisteus estão sobre você, Sansão!” Ele despertou do sono e pensou: “Sairei como das outras vezes e me sacudirei para me livrar.” Mas ele não sabia que o SENHOR havia se retirado dele.
20Pea pehē ʻe ia, “Samisoni, ʻoku ʻiate koe ʻae kau Filisitia.” Pea naʻe ʻā hake ia mei heʻene mohe, pea ne pehē, “Te u ʻalu atu ʻo hangē ko ʻeku faʻa ʻalu, ʻo tupetupeʻi au.” Pea naʻe ʻikai mahalo ʻe ia kuo ʻalu ʻa Sihova ʻiate ia.
21Os filisteus o agarraram, furaram-lhe os olhos, levaram-no para Gaza e o prenderam com algemas de bronze; e ele virava o moinho na prisão.
21¶ Ka naʻe puke ia ʻe he kau Filisitia, ʻonau kapeʻi hono mata, pea naʻe ʻohifo ia ki Kesa, pea haʻi ʻaki ia ʻae meʻa haʻi palasa; pea naʻe fai ʻe ia ʻae momosi meʻa ʻi he fale fakapōpula.
22Contudo, o cabelo da sua cabeça começou a crescer novamente depois de ter sido rapado.
22Ka naʻe toe kamata tupu hono louʻulu ʻi he hili ʻene tekefua.
23Os governantes dos filisteus se reuniram para oferecer um grande sacrifício a Dagom, seu deus, e para se alegrar; pois diziam: “O nosso deus entregou Sansão, nosso inimigo, em nossas mãos.”
23Pea naʻe fakataha ʻae ngaahi ʻeiki ʻoe kau Filisitia koeʻuhi kenau ʻatu ha feilaulau lahi kia Takoni ko honau ʻotua, pea kenau fiefia: he naʻa nau pehē, “Kuo tuku ʻe hotau ʻotua ʻa Samisoni, ko hotau fili ki hotau nima.”
24Quando o povo o viu, louvaram ao seu deus; pois diziam: “O nosso deus entregou em nossas mãos o nosso inimigo e o destruidor da nossa terra, aquele que matou a muitos de nós.”
24Pea ʻi he mamata kiate ia ʻae kakai, naʻa nau fakamālō ki honau ʻotua: he naʻa nau pehē, “Kuo tuku ʻe hotau ʻotua ki hotau nima ʻa hotau fili, mo e fakaʻauha ʻo hotau fonua, ʻaia naʻa ne tāmateʻi hotau toko lahi.”
25Quando os seus corações estavam alegres, disseram: “Chamem Sansão, para que nos entretenha.” Eles chamaram Sansão da prisão, e ele se apresentou perante eles. Eles o colocaram entre as colunas;
25Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi he fiefia ʻo honau loto, naʻa nau pehē, “Ui ke haʻu ʻa Samisoni, koeʻuhi ketau fakavele kata ai.” Pea naʻa nau ui ke haʻu ʻa Samisoni mei he fale fakapōpula; pea naʻa ne fai meʻa fakakata ʻi honau ʻao, pea naʻa nau tuku ia ʻi he vahaʻa ʻoe ongo pou.
26e Sansão disse ao jovem que o segurava pela mão: “Deixe-me apalpar as colunas sobre as quais o templo se apoia, para que eu possa me encostar nelas.”
26Pea naʻe pehē ʻe Samisoni ki he tamasiʻi naʻe puke hono nima, “Tuku au ke u ala ki he ongo pou ʻaia ʻoku faʻaki ki ai ʻae fale, koeʻuhi ke u faʻaki ki ai.”
27Ora, o templo estava cheio de homens e mulheres; todos os governantes dos filisteus estavam ali; e havia no terraço cerca de três mil homens e mulheres, que assistiam enquanto Sansão os entretinha.
27Pea ko eni, naʻe fonu ʻae fale ʻi he kau tangata mo e kau fefine; pea naʻe ʻi ai ʻae ngaahi houʻeiki kotoa pē ʻoe kakai Filisitia; pea naʻe nofo ʻi he tuʻafale ʻae kau tangata mo e kau fefine ʻe toko tolu afe nai, ke mamata ki he fai meʻa fakakata ʻa Samisoni.
28Sansão clamou ao SENHOR e disse: “Senhor DEUS, lembra-te de mim, por favor, e fortalece-me, por favor, só mais esta vez, ó Deus, para que eu me vingue de uma só vez dos filisteus por causa dos meus dois olhos.”
28Pea naʻe hū ʻa Samisoni kia Sihova, ʻo ne pehē, “ʻE Sihova ko e ʻOtua, ʻoku ou kole kiate koe, ke ke manatuʻi au; ʻoku ou kole kiate koe, ʻE ʻOtua, ke ke fakamālohi au, ke tuʻo taha ni, koeʻuhi ke u totongi leva ni ki he kakai Filisitia koeʻuhi ko hoku ongo mata.”
29Sansão abraçou as duas colunas centrais sobre as quais o templo se apoiava, e encostou-se nelas, a sua mão direita em uma e a sua mão esquerda na outra.
29Pea naʻe puke ʻe Samisoni ki he ongo pou ʻe ua ʻi loto ʻaia naʻe falala ai ʻae fale, ʻaia naʻa na poupou hake ia, ko e taha ʻi hono nima toʻomataʻu, mo e taha ʻi hono toʻohema.
30Sansão disse: “Que eu morra com os filisteus!” Ele se curvou com toda a sua força, e o templo desabou sobre os governantes e sobre todo o povo que nele estava. Assim, os mortos que ele matou na sua morte foram mais do que os que ele havia matado em sua vida.
30Pea naʻe pehē ʻe Samisoni, “Tuku au ke u mate mo e kakai Filisitia.” Pea naʻa ne tulolo ʻi hono mālohi kotoa; pea naʻe holo ʻae fale ki he ngaahi houʻeiki, pea ki he kakai kotoa pē naʻe ʻi ai. Ko ia ko e mate naʻa ne tāmateʻi ʻi heʻene pekia naʻe tokolahi hake ʻiate kinautolu naʻa ne tāmateʻi ʻi heʻene moʻui.
31Então os seus irmãos e toda a casa de seu pai desceram, pegaram-no, trouxeram-no para cima e o sepultaram entre Zorá e Estaol, no túmulo de Manoá, seu pai. Ele julgou a Israel por vinte anos.
31Pea naʻe ʻalu hifo ʻa hono ngaahi kāinga mo kinautolu kotoa pē ʻi he fale ʻo ʻene tamai, ke toʻo ia, ʻo ʻalu hake mo ia, pea naʻe fai hono putu ʻi he vahaʻa ʻo Sola mo Esitaoli ʻi he tanuʻanga ʻo ʻene tamai ko Manoa. Pea naʻa ne fakamaauʻi ʻe ia ʻa ʻIsileli ʻi he taʻu ʻe uofulu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.