Juízes 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Estas são as nações que o SENHOR deixou, para provar Israel por meio delas, a saber, todos os que não haviam conhecido todas as guerras de Canaã;
1Pea ko e ngaahi puleʻanga eni naʻe tuku ʻe Sihova ke ʻahiʻahi ʻaki ʻa ʻIsileli, ʻio, ʻakinautolu ʻi ʻIsileli, naʻe ʻikai tenau ʻilo ʻae ngaahi tau kotoa pē ʻoe kau Kēnani:
2somente para que as gerações dos filhos de Israel pudessem conhecê-la, para lhes ensinar a guerra, pelo menos àqueles que nada sabiam disso antes:
2Koeʻuhi ke hoko ʻo ʻilo ai ʻe he ngaahi toʻutangata kotoa pē ʻo ʻIsileli, ke ako tau kiate kinautolu, koeʻuhi pē ko kinautolu naʻe ʻikai tenau tomuʻa ʻilo siʻi ia:
3os cinco governantes dos filisteus, todos os cananeus, os sidônios e os heveus que habitavam no monte Líbano, desde o monte Baal-Hermom até a entrada de Hamate.
3Ko e ʻeiki ʻe toko nima ʻoe kau Filisitia, mo e kau Kēnani kotoa pē, mo e kau Saitoni, mo e kau Hevi naʻe nofo ʻi he moʻunga ko Lepanoni, mei he moʻunga ko Peali-Heamoni ki he hūʻanga ki Hemati.
4Eles foram deixados para provar Israel, para saber se dariam ouvidos aos mandamentos do SENHOR, que ele ordenou a seus pais por intermédio de Moisés.
4Pea naʻe tuku ke ʻahiʻahiʻi ʻaki ʻa ʻIsileli ʻekinautolu, ke ʻilo pē tenau fanongo ki he ngaahi fekau ʻa Sihova, ʻaia naʻa ne fekau ki heʻenau ngaahi tamai ʻi he nima ʻo Mōsese.
5Os filhos de Israel viveram entre os cananeus, os hititas, os amorreus, os ferezeus, os heveus e os jebuseus.
5¶ Pea naʻe nofo ʻae fānau ʻa ʻIsileli fakataha mo e kau Kēnani, mo e kau Heti, mo e kau ʻAmoli, mo e kau Pelesi, mo e kau Hevi, mo e kau Sepusi:
6Eles tomaram as filhas deles para serem suas mulheres, deram as suas próprias filhas aos filhos deles, e serviram aos seus deuses.
6Pea naʻa nau ʻomi honau ngaahi ʻofefine ke hoko ko honau ngaahi uaifi, pea naʻa nau ʻatu honau ngaahi ʻofefine ki honau ngaahi foha, ʻonau tauhi honau ngaahi ʻotua.
7Os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do SENHOR, esqueceram-se do SENHOR seu Deus, e serviram aos baalins e aos postes ídolos.
7Pea naʻe fai kovi ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻo fakangaloʻi ʻa Sihova ko honau ʻOtua, ʻonau tauhi ʻa Peali mo e ngaahi vao tapu.
8Portanto, a ira do SENHOR se acendeu contra Israel, e ele os vendeu para a mão de Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia; e os filhos de Israel serviram a Cusã-Risataim por oito anos.
8Ko ia naʻe vela ai ʻae houhau ʻa Sihova ki ʻIsileli, ʻo ne fakatau ʻakinautolu ki he nima ʻo Kusani-Lisateimi ko e tuʻi ʻo Mesepotemia: pea naʻe tauhi ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻa Kusani-Lisateimi ʻi he taʻu ʻe valu.
9Quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR, o SENHOR levantou um libertador para os filhos de Israel, que os salvou: Otniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe.
9Pea ʻi he tangi ʻae fānau ʻa ʻIsileli kia Sihova, naʻe fokotuʻu hake ʻe Sihova ʻae fakamoʻui ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻaia naʻa ne fakamoʻui ʻakinautolu, ʻio, ko Otinili ko e foha ʻo Kenasi, ko e tehina ʻo Kelepi.
10O Espírito do SENHOR veio sobre ele, e ele julgou a Israel; saiu à guerra, e o SENHOR entregou Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia, em sua mão. A sua mão prevaleceu contra Cusã-Risataim.
10Pea naʻe ʻiate ia ʻae Laumālie ʻo Sihova, pea ne fakamaauʻi ʻe ia ʻa ʻIsileli, ʻo ne fai ʻae tau: pea naʻe tukuange ʻe Sihova ʻa Kusani-Lisateimi ko e tuʻi ʻo Mesepotemia ki hono nima; pea naʻe mālohi hono nima kia Kusani-Lisateimi.
11A terra teve descanso por quarenta anos, e então Otniel, filho de Quenaz, morreu.
11Pea naʻe nofo fiemālie pe ʻae fonua ʻi he taʻu ʻe fāngofulu. Pea naʻe pekia ʻa Otinili ko e foha ʻo Kenasi.
12Os filhos de Israel voltaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR, e o SENHOR fortaleceu Eglom, rei de Moabe, contra Israel, porque haviam feito o que era mau aos olhos do SENHOR.
12¶ Pea naʻe toe fai angakovi ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻi he ʻao ʻo Sihova: pea naʻe fakamālohi ʻe Sihova ʻa Ekeloni ko e tuʻi ʻo Moape kia ʻIsileli, ko e meʻa ʻi heʻenau fai kovi ʻi he ʻao ʻo Sihova.
13Ele reuniu os filhos de Amom e de Amaleque; marchou, feriu Israel e tomou posse da cidade das palmeiras.
13Pea ne ne fakataha kiate ia ʻae fānau ʻa ʻAmoni mo ʻAmaleki, ʻo ne ʻalu ʻo teʻia ʻa ʻIsileli, pea ne maʻu ʻe ia ʻae kolo ʻoe ʻakau ko e ponga.
14Os filhos de Israel serviram a Eglom, rei de Moabe, por dezoito anos.
14Pea pehē, naʻe tauhi ʻe he fānau ʻa ʻIsileli, ʻa Ekeloni, ko e tuʻi ʻo Moape ʻi he taʻu ʻe hongofulu ma valu.
15Mas quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR, o SENHOR lhes levantou um libertador: Eúde, filho de Gera, o benjamita, homem canhoto. Os filhos de Israel enviaram por meio dele o tributo a Eglom, rei de Moabe.
15Ka ʻi he tangi ʻae fānau ʻa ʻIsileli kia Sihova, naʻe fokotuʻu hake ʻe Sihova ha fakamoʻui kiate kinautolu, ko ʻEhuti ko e foha ʻo Kela, ʻoe kakai Penisimani, ko e tangata hema: pea naʻe ʻave ʻiate ia ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻae meʻaʻofa kia Ekeloni ko e tuʻi ʻo Moape.
16Eúde fez para si uma espada de dois gumes, de um côvado de comprimento; e a cingiu debaixo de sua roupa, sobre a coxa direita.
16Pea naʻe ngaohi ʻe ʻEhuti haʻane hele fakatoumata, ko e hanga ʻe ua hono lōloa; pea naʻa ne nonoʻo ia ʻi hono lalo kofu ki hono tenga toʻomataʻu.
17Ele ofereceu o tributo a Eglom, rei de Moabe. Ora, Eglom era um homem muito gordo.
17Pea ne ʻomi ʻe ia ʻae meʻaʻofa kia Ekeloni ko e tuʻi ʻo Moape: pea ko e tangata sino lahi ʻa Ekeloni.
18Quando Eúde terminou de entregar o tributo, despediu o povo que o havia carregado.
18Pea hili ʻene ʻatu ʻae meʻaʻofa, naʻa ne fekau ke ʻalu ʻae kakai naʻe fua ʻae meʻaʻofa.
19Mas ele mesmo voltou dos ídolos de pedra que estavam perto de Gilgal, e disse: “Tenho uma mensagem secreta para o senhor, ó rei.” O rei disse: “Silêncio!” Todos os que estavam ao redor dele saíram.
19Ka naʻe foki mai ia mei he ngaahi maka kuo tā naʻe ofi ki Kilikali, ʻo ne pehē, “ʻE tuʻi, ʻoku ai ʻeku fekau fufū kiate koe:” pea naʻa ne pehē, “Ke longo pe.” Pea ko kinautolu kotoa pē naʻe tutuʻu ʻi ai naʻe ʻalu kituʻa.
20Eúde se aproximou dele; e o rei estava sentado sozinho em seu aposento fresco na sala superior. Eúde disse: “Tenho uma mensagem de Deus para o senhor.” E o rei se levantou da cadeira.
20Pea naʻe haʻu ʻa ʻEhuti kiate ia: naʻe nofo ia ʻi he fale fakahavilivili naʻa ne ngaohi moʻona pe. Pea pehē ʻe ʻEhuti, “Kuo u maʻu ʻae fekau mei he ʻOtua kiate koe.” Pea naʻe tuʻu hake ia mei hono nofoʻa.
21Eúde estendeu a mão esquerda, puxou a espada da coxa direita e a cravou no ventre dele.
21Pea naʻe mafao atu hono nima toʻohema ʻe ʻEhuti, ʻo toʻo mai ʻae heletā mei hono tuʻatenga toʻomataʻu, pea ne hokaʻi ʻaki ia ʻi hono kete.
22O cabo também entrou após a lâmina; e a gordura se fechou sobre a lâmina, pois ele não tirou a espada do ventre dele; e as fezes saíram.
22Pea naʻe mole ai ki loto hono fakavaka mo e mata ʻoe hele; pea ʻoposi ʻae matalavea ki he hele, ko ia naʻe ʻikai te ne mafai ke toe toho mai ʻae hele mei hono kete: pea naʻe haʻu kituʻa hono kovi.
23Então Eúde saiu para a varanda, fechou as portas da sala superior e as trancou.
23Pea ʻalu ai ʻa ʻEhuti ki fale, pea ne tāpuni ʻae matapā ʻoe potu fale kiate ia, ke maʻu.
24Depois que ele saiu, os servos do rei vieram e viram que as portas da sala superior estavam trancadas. Eles disseram: “Certamente ele está cobrindo os seus pés no aposento fresco.”
24Pea hili ʻene ʻalu kituaʻā, naʻe haʻu ai ʻene kau tamaioʻeiki: pea ʻi heʻenau mamata, pea vakai, kuo maʻu ʻae ngaahi matapā ʻoe potu fale, naʻa nau pehē, naʻa ʻoku fai ʻene meʻa ʻi hono potu fale.
25Esperaram até ficarem constrangidos; e eis que ele não abria as portas da sala superior. Portanto, pegaram a chave e as abriram, e eis que o seu senhor estava caído morto no chão.
25Pea naʻa nau mā ʻi he tatali: pea, vakai, naʻe ʻikai toʻo ʻe ia ʻae ngaahi matapā ʻoe potu fale ko ia naʻa nau toʻo ai ʻae kī, pea vete ʻaki: pea vakai, kuo tō ʻo mate honau ʻeiki ki lalo ki he kelekele.
26Eúde escapou enquanto eles esperavam, passou pelos ídolos de pedra e fugiu para Seirá.
26Pea naʻe hao ʻa ʻEhuti ʻi heʻenau fakatuai, pea mole atu ia ʻo mamaʻo ʻi he ngaahi potu ʻoe taʻanga maka, pea hao atu ia ki Seilati.
27Quando chegou, tocou a trombeta na região montanhosa de Efraim; e os filhos de Israel desceram com ele das montanhas, e ele os liderou.
27Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene hoko atu, naʻe ifi leva ʻae meʻalea ʻi he moʻunga ʻo ʻIfalemi, pea ʻalu hifo mo ia ʻae fānau ʻa ʻIsileli mei he moʻunga, pea muʻomuʻa ʻiate kinautolu.
28Ele lhes disse: “Sigam-me; porque o SENHOR entregou os seus inimigos, os moabitas, em suas mãos.” Eles o seguiram, tomaram os vaus do Jordão que levavam a Moabe, e não deixaram nenhum homem passar.
28Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Mou muimui mai ʻiate au: he kuo tukuange ʻe Sihova homou ngaahi fili ko e kakai Moape ki homou nima.” Pea naʻa nau ʻalu hifo ʻo muimui ʻiate ia, ʻonau maʻu ʻae ngaahi aʻaʻanga ʻo Sioatani ʻo hanga ki Moape, pea naʻe ʻikai tenau tuku ha tangata ʻe tokotaha ke aʻa ai.
29Feriram naquele tempo cerca de dez mil homens de Moabe, todos homens fortes e valentes. Nenhum homem escapou.
29Pea naʻa nau taaʻi ʻae kau tangata Moape ʻi he kuonga ko ia, ko e tokotaha mano nai, ko e kau tangata sino kotoa pē pea toʻa; pea naʻe ʻikai hao ha tangata ʻe tokotaha.
30Assim, Moabe foi subjugado naquele dia sob a mão de Israel. E a terra teve descanso por oitenta anos.
30Pea naʻe fakamoʻulaloa ʻa Moape ʻi he ʻaho ko ia ki he nima ʻo ʻIsileli. Pea naʻe nofo fiemālie ʻae fonua ʻi he taʻu ʻe valungofulu.
31Depois dele foi Sangar, filho de Anate, que feriu seiscentos homens dos filisteus com uma aguilhada de bois. Ele também salvou Israel.
31¶ Pea naʻe hoko mo ia ʻa Samikaʻa ko e foha ʻo ʻAnati, ʻaia naʻe teʻia ʻae kau Filisitia ʻe toko onongeau ʻaki ʻae tao ʻoku hoka ʻaki ʻae pulu: pea naʻa ne fakamoʻui foki ʻe ia ʻa ʻIsileli.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.