1 Manghai 12
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Rehoboam te manghai sak hamla Israel pum loh Shekhem la a pawk dongah anih khaw Shekhem la cet.
1เรโหโบอัมไปเชเคม เพราะชาวอิสราเอลทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์
2Te tla a om neh Nebat capa Jeroboam loh a yaak dae amah te Egypt ah om pueng. Manghai Solomon mikhmuh lamloh a yong phoeiah Jeroboam he Egypt ah kho a sak.
2เมื่อเยโรโบอัมบุตรเนบัทได้ยินเรื่องนี้ ขณะนั้นเขายังอยู่ในอียิปต์ซึ่งเขาหนีกษัตริย์โซโลมอนไปอาศัยอยู่
3Te vaengah a tah uh vanbangla a taengla a khue uh. Te dongah Jeroboam neh Israel hlangping boeih te cet tih a pha uh vaengah Rehoboam te a voek uh.
3ประชาชนก็ส่งคนไปเรียกเขากลับมา เยโรโบอัมกับที่ประชุมชาวอิสราเอลทั้งหมดจึงเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า
4“Na pa loh kaimih kah hnamkun he a siing coeng. Tedae namah loh na pa kah thohtatnah mangkhak lamloh, kaimih soah a hnamkun khak a khueh lamloh yanghoep sak laeh. Te daengah ni nang taengah ka thohtat uh eh,” a ti uh.
4“บิดาของพระองค์บังคับให้พวกข้าพเจ้ารับภาระหนัก บัดนี้ขอทรงผ่อนงานหนักและแอกที่บิดาของพระองค์วางไว้บนพวกข้าพเจ้า แล้วพวกข้าพเจ้าจะรับใช้พระองค์”
5Tedae amih te, “Cet uh lamtah a thum hnin phoeiah ka taengla ha mael uh,” a ti nah tih pilnam khaw cet.
5เรโหโบอัมตรัสว่า “กลับไปก่อน อีกสามวันค่อยมาหาเรา” ประชาชนจึงกลับไป
6Te dongah manghai Rehoboam loh a ham rhoek te a dawt. Te rhoek te a napa Solomon amah a hingnah a om vaengkah a mikhmuh ah aka pai la om uh. Amih te, “Nangmih ta, he ol pilnam taengah metla metla mael ham khaw thui uh lah,” a ti nah.
6กษัตริย์เรโหโบอัมทรงปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอนบิดาของพระองค์เมื่อยังมีชีวิต ตรัสว่า “พวกท่านแนะนำให้เราตอบประชาชนอย่างไร?”
7A thui uh phoeiah amah te a voek uh tih, “Tahe khohnin ah pilnam taengah he sal la om mai lamtah amih taengah thotat mai. Amih te na doo vaengah a taengah ol then thui lamtah hnin takuem nang taengah sal la om bitni,” a ti na uh.
7พวกเขาทูลว่า “ถ้าวันนี้พระองค์ยอมเป็นผู้รับใช้ของประชาชน ดูแลพวกเขา และตอบด้วยถ้อยคำที่ดี พวกเขาจะเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ตลอดไป”
8Tedae a ham rhoek kah cilsuep a paek te a voeih. Amah neh aka pantai hang tih a mikhmuh ah aka pai camoe rhoek te a dawt.
8แต่พระองค์ละทิ้งคำแนะนำของผู้อาวุโส แล้วไปปรึกษาคนหนุ่มที่เติบโตมาพร้อมกับพระองค์และรับใช้พระองค์
9Te vaengah amih te, “Kai taengah, 'Na pa loh kaimih soah a tloeng hnamkun lamloh n'yanghoep sak ,’ a ti tih aka thui pilnam he ol mael ham metlam na thui eh?,” a ti nah.
9พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบคนที่ขอให้ผ่อนแอกซึ่งบิดาของเราวางไว้บนพวกเขาอย่างไร?”
10Te dongah anih te amah neh aka pantai hmaih camoe rhoek loh a doo uh tih, “Nang taengah cal uh tih, 'Na pa loh kaimih kah hnamkun a siing coeng dae nang loh kaimih dong lamkah hang hawl sak,’ aka ti pilnam taengah he he thui pah. Amih te, 'Ka kutca he a pa kah cinghen lakah putsut.
10คนหนุ่มเหล่านั้นทูลว่า “จงตอบคนที่พูดว่า ‘บิดาของพระองค์วางแอกหนักบนเรา ขอทรงผ่อนให้เบาลง’ ดังนี้ ‘นิ้วก้อยของเรายังหนากว่าเอวของบิดาเรา
11A pa loh nangmih soah hnamkun a rhih a tloeng coeng. Tedae kai loh nangmih kah hnamkun te ka koei pueng ni. A pa loh nangmih te rhuihet neh n'toel dae kai loh nangmih te saelkhui ta-ai neh kan toel ni, 'ti tah,” a ti uh.
11บิดาของเราให้พวกเจ้ารับแอกหนัก แต่เราจะเพิ่มน้ำหนักของแอกนั้น บิดาของเราตีพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะตีด้วยแมงป่อง’”
12A caeh vaengah tah manghai loh a uen tih, “A thum hnin ah kai taengla ha mael uh,” a ti nah van bangla Jeroboam neh pilnam boeih te a thum hnin ah Rehoboam taengla pawk.
12ในวันที่สาม เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์ตรัสว่า “กลับมาหาเราในวันที่สาม”
13Te vaengah manghai loh pilnam te mat a voek tih a ham rhoek kah cilsuep a paek te khaw a voeih.
13กษัตริย์ตอบประชาชนอย่างแข็งกร้าว พระองค์ละทิ้งคำแนะนำของผู้อาวุโส
14Te dongah camoe kah cilsuep bangla amih te a voek tih, “A pa loh nangmih kah hnamkun te a siing coeng. Tedae kai loh nangmih kah hnamkun te ka koei ni. A pa loh nangmih te rhuihet neh n'toel dae kai loh nangmih te saelkhui ta-ai neh kan toel ni,” a ti nah.
14และตรัสตามคำแนะนำของคนหนุ่มว่า “บิดาของเราให้พวกเจ้ารับแอกหนัก แต่เราจะเพิ่มน้ำหนักของแอกนั้น บิดาของเราตีพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะตีด้วยแมงป่อง”
15BOEIPA loh Nebat capa Jeroboam ham Shiloh Ahijah kut lamloh a thui bangla, a ol te thoeng sak ham BOEIPA taeng lamloh sainah a om dongah ni, manghai loh pilnam taengkah a hnatun pawh.
15กษัตริย์จึงไม่ฟังประชาชน เพราะเหตุการณ์นี้มาจากพระยาห์เวห์ เพื่อให้พระดำรัสที่พระองค์ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัทสำเร็จ
16Manghai loh amih taengkah hnatun pawt te Israel pum loh a hmuh. Te dongah pilnam loh manghai te ol a mael tih, “David khuiah kaimih kah khoyo te menim? Israel nang kah dap te Jesse koca khuikah rho moenih. David, na im hmu laeh he,” a ti uh. Te phoeiah Israel rhoek te a dap la cet uh.
16เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์ไม่ฟัง พวกเขาตอบว่า “พวกเรามีส่วนอะไรกับราชวงศ์ดาวิด? พวกเราไม่มีมรดกในบุตรเจสซี! ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงกลับเต็นท์ของพวกเจ้าเถิด! ดาวิดเอ๋ย จงดูแลราชวงศ์ของเจ้าเอง!” ชาวอิสราเอลจึงกลับเต็นท์
17Te dongah Israel ca rhoek tah Judah khopuei rhoek ah kho a sak uh tih amih soah Rehoboam te manghai.
17แต่เรโหโบอัมยังทรงปกครองชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
18Te vaengah manghai Rehoboam loh saldong aka pai thil Adoram te a tueih hatah Israel pum loh anih te lungto neh a dae tih duek. Tedae manghai Rehoboam tah leng dongah luei ham huel uh tih Jerusalem la rhaelrham.
18กษัตริย์เรโหโบอัมส่งอาโดรัมผู้ดูแลคนที่ถูกเกณฑ์ให้ทำงานไป ชาวอิสราเอลทั้งหมดขว้างก้อนหินใส่เขาจนตาย กษัตริย์เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม
19Te dong tahae khohnin duela Israel loh David imkhui boe a koek thil.
19อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิด และยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้
20Jeroboam a mael te Israel pum loh a yaak vaengah tah anih te a tah uh tih rhaengpuei taengla a khue uh. Te phoeiah anih te Israel boeih soah a manghai sak uh. Tedae Judah koca bueng phoeiah tah David imkhui hnukah a om moenih.
20เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดได้ยินว่าเยโรโบอัมกลับมา พวกเขาส่งคนไปเชิญเขาเข้าที่ประชุม แล้วแต่งตั้งเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด ไม่มีใครติดตามราชวงศ์ดาวิดนอกจากเผ่ายูดาห์เท่านั้น
21Rehoboam te cet tih Jerusalem a pha neh Judah imkhui pum te a coi. Israel imkhui vathoh thil ham neh ram te Solomon capa Rehoboam taengla mael sak ham caemtloek la aka tlun thai te a coelh. Te vaengah Benjamin koca he thawng yakhat neh thawng sawmrhet lo.
21เมื่อเรโหโบอัมมาถึงเยรูซาเล็ม พระองค์รวบรวมคนทั้งวงศ์วานยูดาห์และเผ่าเบนยามิน เป็นทหารที่คัดเลือกแล้วหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อทำสงครามกับวงศ์วานอิสราเอลและยึดอาณาจักรคืนให้เรโหโบอัมบุตรโซโลมอน
22Tedae Pathen kah ol tah Pathen kah hlang Shemaiah taengla pawk tih,
22แต่พระดำรัสของพระเจ้ามาถึงเชไมยาห์คนของพระเจ้าว่า
23“Judah manghai Solomon capa Rehoboam taeng neh Judah imkhui pum taengah thui pah lamtah, Benjamin neh pilnam hlangrhuel taengah khaw thui pah.
23“จงบอกเรโหโบอัมบุตรโซโลมอน กษัตริย์ยูดาห์ คนทั้งวงศ์วานยูดาห์และเบนยามิน และประชาชนที่เหลือว่า
24BOEIPA loh he ni a thui. Cet uh boeh, na manuca Israel ca rhoek te vathoh uh thil boeh. He ol he kamah taeng lamloh a om dongah hlang he amah im la mael saeh,” a ti nah. BOEIPA ol te a yaak vaengah tah BOEIPA ol bangla caeh ham mael uh.
24‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “อย่าขึ้นไปทำสงครามกับพี่น้องของเจ้า คือชาวอิสราเอล ทุกคนจงกลับบ้าน เพราะเรื่องนี้มาจากเรา”’” พวกเขาจึงเชื่อฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์และกลับไปตามที่พระองค์ตรัส
25Jeroboam loh Ephraim tlang ah Shekhem te a thoh tih a khuiah kho a sak. Te lamloh puen uh tih Penuel te a thoh.
25เยโรโบอัมสร้างเมืองเชเคมในเขตภูเขาเอฟราอิมและอาศัยอยู่ที่นั่น ต่อมาจากที่นั่นพระองค์ไปสร้างเมืองเปนูเอล
26Te vaengah Jeroboam loh a lungbuei neh, “Ram he David imkhui la mael laeh mako.
26เยโรโบอัมคิดในใจว่า “อาณาจักรอาจกลับไปหาราชวงศ์ดาวิด
27Pilnam he Jerusalem kah BOEIPA im ah hmueih nawn ham cet tih pilnam kah lungbuei he a boei Judah manghai Rehoboam taengla mael khaming. Te vaengah kai n'ngawn uh vetih Judah manghai Rehoboam taengla mael uh ni,” a ti.
27ถ้าประชาชนนี้ขึ้นไปถวายเครื่องบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็ม ใจของพวกเขาจะกลับไปหากษัตริย์เรโหโบอัมแห่งยูดาห์ซึ่งเป็นเจ้านายของตน พวกเขาจะฆ่าเราและกลับไปหาเรโหโบอัม”
28Te dongah manghai loh a poek tih sui vaitoca rhoi te a saii. Te phoeiah amih te, “Jerusalem la caeh ham khaw nangmih ham rhaisang aih. Egypt khohmuen lamloh nang aka khuen Israel nang kah pathen rhoi he,” a ti nah.
28กษัตริย์จึงปรึกษาหารือแล้วทำรูปวัวทองคำสองตัว และบอกประชาชนว่า “พวกท่านไม่ต้องลำบากขึ้นไปเยรูซาเล็มอีก อิสราเอลเอ๋ย นี่คือพระของพวกท่านผู้พาท่านออกมาจากอียิปต์!”
29Te phoeiah pakhat te Bethel ah a khueh tih pakhat te Dan ah a khueh.
29พระองค์ตั้งตัวหนึ่งไว้ที่เบธเอล อีกตัวหนึ่งไว้ที่ดาน
30Pilnam he Dan hil a mikhmuh ah huek a caeh uh dongah hekah hno he tholhnah la om coeng.
30การกระทำนี้กลายเป็นบาป เพราะประชาชนไปไกลถึงดานเพื่อกราบไหว้ต่อหน้ารูปนั้น
31Hmuensang kah im te a saii tih Levi koca lamkah aka om mueh khobawt pilnam lamkah te khosoih la a saii.
31พระองค์สร้างอาคารสำหรับสถานบูชาบนที่สูง และตั้งคนจากประชาชนทั่วไปซึ่งไม่ใช่บุตรหลานเลวีให้เป็นปุโรหิต
32Jeroboam loh a hla rhet dongkah hlasae hnin hlai nga vaengah te Judah kah khotue bangla khotue a phueng. Vaitoca taengah nawn ham a saii vanbangla Bethel kah a saii hmueihtuk dongah a khuen. Bethel ah khosoih rhoek te a pai sak tih hmuensang khaw a saii.
32เยโรโบอัมกำหนดเทศกาลในเดือนที่แปด วันที่สิบห้าของเดือน คล้ายเทศกาลในยูดาห์ และขึ้นไปยังแท่นบูชา ที่เบธเอลพระองค์ถวายเครื่องบูชาแก่รูปวัวที่ทำขึ้น และแต่งตั้งปุโรหิตของสถานบูชาบนที่สูงไว้ที่นั่น
33Amah lungbuei lamkah bueng neh a thainawn hla dongkah, hla rhet hnin hlai nga vaengah Bethel kah a saii hmueihtuk dongah a nawn. Israel ca rhoek ham khotue a saii pah vaengah hmueih phum ham hmueihtuk te a paan.
33พระองค์ขึ้นไปยังแท่นบูชาที่สร้างในเบธเอลในวันที่สิบห้าของเดือนที่แปด ซึ่งเป็นเดือนที่พระองค์คิดกำหนดขึ้นเอง พระองค์จัดเทศกาลให้ชาวอิสราเอล แล้วขึ้นไปยังแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.