1 Siangpahrang 12
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Rehoboam loe Shekem ah caeh; Israel kaminawk boih loe anih to siangpahrang ah sak hanah caeh o.
1เรโหโบอัมไปเชเคม เพราะชาวอิสราเอลทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์
2(To tamthang to Solomon siangpahrang khae hoi kacawn,) Nabat capa Jeroboam mah a ohhaih ahmuen, Izip prae hoiah thaih naah, Izip prae hoi amlaem let.
2เมื่อเยโรโบอัมบุตรเนบัทได้ยินเรื่องนี้ ขณะนั้นเขายังอยู่ในอียิปต์ซึ่งเขาหนีกษัตริย์โซโลมอนไปอาศัยอยู่
3Israel kaminawk mah Jeroboam to kawk hanah kami to patoeh o; Jeroboam hoi Israel kaminawk loe Rehoboam khaeah nawnto caeh o moe,
3ประชาชนก็ส่งคนไปเรียกเขากลับมา เยโรโบอัมกับที่ประชุมชาวอิสราเอลทั้งหมดจึงเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า
4nampa mah kaicae hae paroeai hmuen kazih ang phawhsak; nampa khae hoi kazit parai ka phawh o ih hmuen, kaicae nuiah koeng ih hmuen kazit hae nang mah loe anghoepsak kue lai ah, to tiah nahaeloe na tok to kang sak pae o han, tiah a naa o.
4“บิดาของพระองค์บังคับให้พวกข้าพเจ้ารับภาระหนัก บัดนี้ขอทรงผ่อนงานหนักและแอกที่บิดาของพระองค์วางไว้บนพวกข้าพเจ้า แล้วพวกข้าพเจ้าจะรับใช้พระองค์”
5Rehoboam mah, Amlaem oh loe, ni thumto pacoengah kai khaeah angzo o let ah, tiah a naa. To pongah to ih kaminawk loe amlaem o let.
5เรโหโบอัมตรัสว่า “กลับไปก่อน อีกสามวันค่อยมาหาเรา” ประชาชนจึงกลับไป
6Rehoboam siangpahrang mah, ampa Solomon hing naah, a hmaa ah angdoe poekhaih kahoih paekkung, kacoehtanawk khaeah, Hae kaminawk hae kawbangmaw ka pathim han? tiah a dueng.
6กษัตริย์เรโหโบอัมทรงปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอนบิดาของพระองค์เมื่อยังมีชีวิต ตรัสว่า “พวกท่านแนะนำให้เราตอบประชาชนอย่างไร?”
7Nihcae mah, Nang loe vaihniah hae kaminawk ih tamna ah na oh moe, nihcae koehhaih to na paroi pae, nihcae han kahoih ah lok na pathim nahaeloe, hae kaminawk loe dungzan khoek to na tamna ah om o tih, tiah a naa o.
7พวกเขาทูลว่า “ถ้าวันนี้พระองค์ยอมเป็นผู้รับใช้ของประชาชน ดูแลพวกเขา และตอบด้วยถ้อยคำที่ดี พวกเขาจะเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ตลอดไป”
8Toe anih loe kacoehtanawk mah, thuih ih lok to tiah doeh sah ai, angmah hoi nawnto kaqoeng tahang, a hmaa ah toksah kaminawk to dueng lat.
8แต่พระองค์ละทิ้งคำแนะนำของผู้อาวุโส แล้วไปปรึกษาคนหนุ่มที่เติบโตมาพร้อมกับพระองค์และรับใช้พระองค์
9Siangpahrang mah nihcae khaeah, Hae kaminawk mah, kai khaeah, Nampa mah kaicae nuiah phawhsak ih hmuen kazit hae anghoepsak kue lai ah, tiah ang naa o, hae tiah thui kaminawk hae, kawbangmaw ka pathim han, tiah a naa.
9พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบคนที่ขอให้ผ่อนแอกซึ่งบิดาของเราวางไว้บนพวกเขาอย่างไร?”
10Angmah hoi huihto kaqoeng thendoengnawk mah anih khaeah, Nampa mah kaicae nuiah phawhsak ih hmuen kazit to, nang mah anghoepsak kue lai ah, tiah kathui hae kaminawk khaeah, Ka banpazung loe kampa ih kaeng pongah len kue tih.
10คนหนุ่มเหล่านั้นทูลว่า “จงตอบคนที่พูดว่า ‘บิดาของพระองค์วางแอกหนักบนเรา ขอทรงผ่อนให้เบาลง’ ดังนี้ ‘นิ้วก้อยของเรายังหนากว่าเอวของบิดาเรา
11Kampa mah ang phawh o sak ih kazit hmuen pongah kazit kue hmuen to kang phawh o sak han; kampa mah quiboeng hoiah ang thuihtaek o, kai mah loe sataai hoiah kang thuihtaek o han, tiah pathim ah, tiah a naa o.
11บิดาของเราให้พวกเจ้ารับแอกหนัก แต่เราจะเพิ่มน้ำหนักของแอกนั้น บิดาของเราตีพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะตีด้วยแมงป่อง’”
12Siangpahrang mah ni thumto pacoengah angzoh o let hanah a thuih pae baktih toengah, Ni thumto oh pacoengah loe Jeroboam hoi kaminawk boih to Rehoboam khaeah angzoh o let.
12ในวันที่สาม เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์ตรัสว่า “กลับมาหาเราในวันที่สาม”
13To naah siangpahrang loe kacoehtanawk mah thuih ih loknawk tiah doeh sah pae ai, to ih kaminawk khaeah kanaa parai ah lok to pathim pae;
13กษัตริย์ตอบประชาชนอย่างแข็งกร้าว พระองค์ละทิ้งคำแนะนำของผู้อาวุโส
14thendoengnawk mah thuih o ih lok baktih toengah, to kaminawk khaeah, Kampa mah ang phawh o sak ih hmuen kazit pong kazit kue ah, kang phawh o sak han; kampa mah quiboeng hoiah ang boh o, toe kai mah loe sataai hoiah kang boh o han, tiah a naa.
14และตรัสตามคำแนะนำของคนหนุ่มว่า “บิดาของเราให้พวกเจ้ารับแอกหนัก แต่เราจะเพิ่มน้ำหนักของแอกนั้น บิดาของเราตีพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะตีด้วยแมงป่อง”
15Tipongah siangpahrang mah prae kaminawk ih lok tahngaih han koeh ai tih nahaeloe, Angraeng mah Shiloh kami Ahijah patohhaih rang hoiah, Nebat capa Jeroboam khaeah Angraeng mah thuih ih lok akoepsak han ih ni hae tiah hmuen hae oh.
15กษัตริย์จึงไม่ฟังประชาชน เพราะเหตุการณ์นี้มาจากพระยาห์เวห์ เพื่อให้พระดำรัสที่พระองค์ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัทสำเร็จ
16Siangpahrang mah nihcae ih lok tahngai pae ai, tiah Israel kaminawk boih mah panoek o naah, siangpahrang khaeah; David khaeah taham timaw ka tawnh o moe, Jesse capa khaeah qawktoep han koi timaw ka tawnh o? Aw Israel kaminawk, nangmacae kahni im ah amlaem oh; Aw David, na im hae nang mah toep lai ah, tiah a naa o. To pongah Israel kaminawk loe angmacae im ah amlaem o.
16เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์ไม่ฟัง พวกเขาตอบว่า “พวกเรามีส่วนอะไรกับราชวงศ์ดาวิด? พวกเราไม่มีมรดกในบุตรเจสซี! ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงกลับเต็นท์ของพวกเจ้าเถิด! ดาวิดเอ๋ย จงดูแลราชวงศ์ของเจ้าเอง!” ชาวอิสราเอลจึงกลับเต็นท์
17Toe Judah vangpuinawk thungah kaom Israel kaminawk loe Rehoboam mah ni uk vop.
17แต่เรโหโบอัมยังทรงปกครองชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
18Rehoboam siangpahrang mah tamut kokhaih bangah zaehoikung Adoram to patoeh, toe anih to Israel kaminawk boih mah thlung hoiah vah o maat. Rehoboam siangpahrang angmah to loe, angmah ih hrang lakok nuiah karangah angthueng moe, Jerusalem vangpui ah cawnh.
18กษัตริย์เรโหโบอัมส่งอาโดรัมผู้ดูแลคนที่ถูกเกณฑ์ให้ทำงานไป ชาวอิสราเอลทั้งหมดขว้างก้อนหินใส่เขาจนตาย กษัตริย์เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม
19To pongah Israel kaminawk loe, David imthung takoh nuiah vaihni ni khoek to misa ah oh o.
19อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิด และยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้
20Jeroboam amlaem let boeh, tiah Israel kaminawk boih mah thaih o naah, rangpui amkhuenghaih ahmuen ah anih to kawk o moe, Israel kaminawk boih ukkung siangpahrang ah suek o; Judah acaeng khue ai ah loe, David ih imthung takoh hnukbang kami midoeh om ai.
20เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดได้ยินว่าเยโรโบอัมกลับมา พวกเขาส่งคนไปเชิญเขาเข้าที่ประชุม แล้วแต่งตั้งเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด ไม่มีใครติดตามราชวงศ์ดาวิดนอกจากเผ่ายูดาห์เท่านั้น
21Rehoboam Jerusalem vangpui ah phak naah, Israel kaminawk loe misa to tuk moe, prae to Solomon capa Rehoboam ban thungah phaksak let hanah, Judah imthung takoh kaminawk hoi Benjamin imthung takoh kaminawk boih ahmuen maeto ah amkhuengsak; a qoih ih misatuh thaih kami sang cumvaito pacoeng, sang quitazetto oh o.
21เมื่อเรโหโบอัมมาถึงเยรูซาเล็ม พระองค์รวบรวมคนทั้งวงศ์วานยูดาห์และเผ่าเบนยามิน เป็นทหารที่คัดเลือกแล้วหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อทำสงครามกับวงศ์วานอิสราเอลและยึดอาณาจักรคืนให้เรโหโบอัมบุตรโซโลมอน
22Toe Sithaw ih kami Shemaiah khaeah Sithaw ih lok hae tiah angzoh,
22แต่พระดำรัสของพระเจ้ามาถึงเชไมยาห์คนของพระเจ้าว่า
23Solomon capa, Judah siangpahrang khaeah, Judah hoi Benjamin imthung takohnawk boih, kanghmat kaminawk boih khaeah,
23“จงบอกเรโหโบอัมบุตรโซโลมอน กษัตริย์ยูดาห์ คนทั้งวงศ์วานยูดาห์และเบนยามิน และประชาชนที่เหลือว่า
24Angraeng mah hae tiah thuih; Nam nawkamya Israel kaminawk tuk hanah caeh o tahang hmah; kami boih angmah im ah amlaem o nasoe; kaimah ni hae hmuennawk hae ka sak, tiah thui pae oh, tiah a naa. To pongah nihcae mah Angraeng ih lok to tahngaih o moe, Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, angmacae im ah amlaem o let.
24‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “อย่าขึ้นไปทำสงครามกับพี่น้องของเจ้า คือชาวอิสราเอล ทุกคนจงกลับบ้าน เพราะเรื่องนี้มาจากเรา”’” พวกเขาจึงเชื่อฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์และกลับไปตามที่พระองค์ตรัส
25To pacoengah Jeroboam mah Ephraim mae nuiah, Shekem vangpui to sak moe, to vangpui thungah oh; to vangpui hoiah caeh moe, Penuel vangpui to a sak.
25เยโรโบอัมสร้างเมืองเชเคมในเขตภูเขาเอฟราอิมและอาศัยอยู่ที่นั่น ต่อมาจากที่นั่นพระองค์ไปสร้างเมืองเปนูเอล
26Jeroboam mah siangpahrang ukhaih prae loe David imthung takoh khaeah paek let tih boeh;
26เยโรโบอัมคิดในใจว่า “อาณาจักรอาจกลับไปหาราชวงศ์ดาวิด
27hae kaminawk mah angbawnhaih paek hanah, Angraeng ih im ohhaih Jerusalem ah caeh o nahaeloe, hae kaminawk loe angmacae ih angraeng, Judah siangpahrang, Rehoboam khaeah amlaem o let tih; kai hae na hum o ueloe, Rehoboam siangpahrang khaeah amlaem o let tih, tiah palung thungah a poek.
27ถ้าประชาชนนี้ขึ้นไปถวายเครื่องบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็ม ใจของพวกเขาจะกลับไปหากษัตริย์เรโหโบอัมแห่งยูดาห์ซึ่งเป็นเจ้านายของตน พวกเขาจะฆ่าเราและกลับไปหาเรโหโบอัม”
28To pongah kaminawk khaeah lokdueng pacoengah, Siangpahrang mah sui hoiah maitaw caa krang hnetto a sak; to pacoengah anih mah kaminawk khaeah, Jerusalem vangpui ah na caeh o haih pop parai boeh; Aw Israel kaminawk, Izip prae thung hoiah nangcae zaehoikung sithaw hnik loe, hae ah oh hoi boeh, tiah a naa.
28กษัตริย์จึงปรึกษาหารือแล้วทำรูปวัวทองคำสองตัว และบอกประชาชนว่า “พวกท่านไม่ต้องลำบากขึ้นไปเยรูซาเล็มอีก อิสราเอลเอ๋ย นี่คือพระของพวกท่านผู้พาท่านออกมาจากอียิปต์!”
29Maeto loe Bethel ah suek moe, kalah maeto loe Dan ah a suek.
29พระองค์ตั้งตัวหนึ่งไว้ที่เบธเอล อีกตัวหนึ่งไว้ที่ดาน
30Hae tiah a sak ih hmuen loe zae haih ah oh; kaminawk loe to ah kaom sithaw to bok hanah, Dan karoek to caeh o.
30การกระทำนี้กลายเป็นบาป เพราะประชาชนไปไกลถึงดานเพื่อกราบไหว้ต่อหน้ารูปนั้น
31Jeroboam loe hmuensang ah bokhaih imnawk to sak moe, Levi acaeng na ai, kahnaem koek kami rumram to qaima ah a suek.
31พระองค์สร้างอาคารสำหรับสถานบูชาบนที่สูง และตั้งคนจากประชาชนทั่วไปซึ่งไม่ใช่บุตรหลานเลวีให้เป็นปุโรหิต
32Judah prae ah sak o ih poih baktih toengah, khrah tazetto haih ni hatlaipangato naah, hmaicam pongah angbawnhaih to a sak. Bethel ah doeh to tiah sak ih maitaw caa krang khaeah angbawnhaih to a sak; hmuensang ah toksak hanah tokpaek ih qaimanawk to, Bethel ah a suek.
32เยโรโบอัมกำหนดเทศกาลในเดือนที่แปด วันที่สิบห้าของเดือน คล้ายเทศกาลในยูดาห์ และขึ้นไปยังแท่นบูชา ที่เบธเอลพระองค์ถวายเครื่องบูชาแก่รูปวัวที่ทำขึ้น และแต่งตั้งปุโรหิตของสถานบูชาบนที่สูงไว้ที่นั่น
33A poekhaih baktiah a qoih ih khrah tazetto haih ni hatlaipangato naah, Bethel ah a sak ih hmaicam pongah, angbawnhaih to sak; to tiah Israelnawk hanah poih to a sak pae pacoengah, hmaicam nuiah angbawnhaih to sak moe, hmuihoih doeh a thlaek.
33พระองค์ขึ้นไปยังแท่นบูชาที่สร้างในเบธเอลในวันที่สิบห้าของเดือนที่แปด ซึ่งเป็นเดือนที่พระองค์คิดกำหนดขึ้นเอง พระองค์จัดเทศกาลให้ชาวอิสราเอล แล้วขึ้นไปยังแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.