1 Manghai 11
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Solomon manghai loh Pharaoh canu phoeiah khaw Moab, Ammoni, Edom, Sidoni, Khitti neh kholong tom kah huta te a lungnah.
1กษัตริย์โซโลมอนรักหญิงต่างชาติมากมาย นอกจากธิดาของฟาโรห์แล้ว ยังมีหญิงชาวโมอับ อัมโมน เอโดม ไซดอน และฮิตไทต์
2Namtom rhoek lamkah te tah BOEIPA loh Israel ca rhoek taengah, “Amih te paan uh boel lamtah amih khaw nangmih taengah ha kun boel saeh. Na thinko te amih kah pathen hnukah buung uh ve,” a ti lalah Solomon loh amih taengah lungnah neh kaibaeng.
2หญิงเหล่านี้มาจากชนชาติที่พระยาห์เวห์ตรัสกับชาวอิสราเอลว่า “อย่าเข้าไปอยู่ท่ามกลางพวกเขา และอย่าให้พวกเขาเข้ามาอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า เพราะพวกเขาจะชักนำใจของพวกเจ้าให้ไปติดตามพระของตนอย่างแน่นอน” แต่โซโลมอนผูกพันกับหญิงเหล่านี้ด้วยความรัก
3Anih taengah a yuu la boeinu ya rhih neh yula ya thum om tih a yuu rhoek loh anih kah lungbuei te a buung sak.
3พระองค์มีภรรยาซึ่งเป็นเจ้าหญิงเจ็ดร้อยคน และนางสนมสามร้อยคน ภรรยาเหล่านั้นชักนำใจพระองค์ให้หันไป
4Solomon te a patong tue a pha vaengah tah a thinko te a yuu rhoek loh pathen tloe rhoek taengla a buung sak coeng dongah a thinko loh a napa David kah thinko bangla a Pathen Yahweh taengah rhuemtuet la om pawh.
4เมื่อโซโลมอนชรา ภรรยาของพระองค์ชักนำใจพระองค์ให้ติดตามพระอื่น ใจของพระองค์ไม่ซื่อตรงต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนอย่างใจของดาวิดบิดา
5Solomon te Sidoni kah pathen Ashtoreth hnuk neh Ammoni kah sarhingkoi Milkom hnukah cet.
5โซโลมอนติดตามอัชโทเรท เทพีของชาวไซดอน และมิลโคม สิ่งน่ารังเกียจของชาวอัมโมน
6Solomon loh BOEIPA mikhmuh ah boethae a saii dongah a napa David bangla BOEIPA hnuk kae pawh.
6โซโลมอนทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ และไม่ติดตามพระยาห์เวห์อย่างเต็มที่เหมือนดาวิดบิดา
7Solomon loh Jerusalem imdan kah tlang ah Moab kah sarhingkoi Khemosh ham neh Ammon koca rhoek kah sarhingkoi Molek ham te hmuensang a thoh pah.
7โซโลมอนสร้างสถานบูชาบนที่สูงสำหรับเคโมช สิ่งน่ารังเกียจของชาวโมอับ บนภูเขาที่อยู่ตรงข้ามเยรูซาเล็ม และสร้างสำหรับโมเลค สิ่งน่ารังเกียจของชาวอัมโมนด้วย
8Te tlam te kholong nu a yuu rhoek boeih ham khaw a saii pah dongah amamih kah pathen rhoek taengah phum uh tih nawn uh.
8พระองค์ทำเช่นนี้ให้ภรรยาต่างชาติทุกคน ซึ่งเผาเครื่องหอมและถวายเครื่องบูชาแก่พระของตน
9A taengah voei nit a phoe lalah Israel Pathen Yahweh taeng lamloh a thinko a maelh dongah BOEIPA he Solomon taengah a thintoek.
9พระยาห์เวห์ทรงกริ้วโซโลมอน เพราะใจพระองค์หันไปจากพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้เคยปรากฏแก่พระองค์สองครั้ง
10Pathen tloe rhoek taengah pongpa pawt ham he ol he a taengah a uen lalah BOEIPA kah a uen te ngaithuen pawh.
10และทรงสั่งเรื่องนี้ไว้แล้วว่าอย่าติดตามพระอื่น แต่โซโลมอนไม่รักษาพระบัญชาของพระยาห์เวห์
11Te dongah BOEIPA Solomon te, “Na taengah he he a om vanbangla, nang taengah kang uen ka paipi neh ka khosing khaw na ngaithuen moenih. Ram he nang dong lamloh ka phen rhoe ka phen vetih na sal taengah ka paek ni.
11พระยาห์เวห์จึงตรัสกับโซโลมอนว่า “เพราะเจ้าทำเช่นนี้และไม่รักษาพันธสัญญากับกฎเกณฑ์ที่เราสั่งไว้ เราจะฉีกอาณาจักรออกจากเจ้าอย่างแน่นอน แล้วมอบให้ผู้รับใช้ของเจ้า
12Tedae na pa David kongah namah tue ah ka saii pawt vetih na capa kut lamlong tah ka phen ni.
12ถึงกระนั้น เพื่อเห็นแก่ดาวิดบิดาของเจ้า เราจะไม่ทำในสมัยของเจ้า แต่จะฉีกอาณาจักรออกจากมือบุตรของเจ้า
13Tedae ram pum he ka phen mahpawh. Ka sal David ham neh ka coelh Jerusalem ham na capa taengah koca pakhat ka paek ni,” a ti nah.
13อย่างไรก็ดี เราจะไม่ฉีกอาณาจักรทั้งหมด เราจะให้บุตรของเจ้าหนึ่งเผ่า เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเยรูซาเล็มที่เราเลือกไว้”
14Te phoeiah BOEIPA loh Solomon taengah Satan la Edom kah manghai tiingan lamloh Edom Hadad te a tlung sak.
14พระยาห์เวห์ทรงทำให้มีศัตรูขึ้นต่อต้านโซโลมอน คือฮาดัดชาวเอโดม เขาเป็นเชื้อสายกษัตริย์แห่งเอโดม
15David he Edom taengah om tih rhok up hamla caempuei mangpa Joab a caeh vaengah Edom ah tongpa te boeih a ngawn.
15ก่อนหน้านั้น เมื่อดาวิดอยู่ในเอโดม โยอาบแม่ทัพขึ้นไปฝังศพผู้ถูกฆ่า แล้วฆ่าชายทุกคนในเอโดม
16Edom ah tongpa boeih a ngawn hil Joab neh Israel pum boeih hla rhuk pahoi om uh.
16โยอาบและชาวอิสราเอลทั้งหมดอยู่ที่นั่นหกเดือนจนเขากำจัดชายทุกคนในเอโดม
17Tedae Hadad amah neh a taengkah a napa sal rhoek lamkah Edom hlang rhoek tah yong uh tih Egypt la pawk uh. Te vaengah Hadad tah camoe ca pueng.
17แต่ฮาดัดซึ่งยังเป็นเด็กเล็กหนีไปอียิปต์พร้อมชาวเอโดมบางคนที่เป็นข้ารับใช้ของบิดา
18Midian lamloh thoo uh tih Paran la pawk uh. Te vaengah a taengkah hlang rhoek te Paran lamloh a khuen uh tih Egypt kah Egypt manghai Pharaoh taengah cet uh. Te dongah anih te im a paek, amah lamloh buh a paek tih khohmuen khaw anih a paek.
18พวกเขาออกจากมีเดียนไปถึงปาราน รับคนจากปารานไปด้วย แล้วไปอียิปต์หาฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ ฟาโรห์จัดบ้าน อาหาร และที่ดินให้ฮาดัด
19Hadad te Pharaoh mik ah mikdaithen la muep a hmuh. Te dongah anih te yuu la amah yuu mana, manghainu Tahpenes mana te a paek.
19ฮาดัดเป็นที่โปรดปรานของฟาโรห์มาก จนฟาโรห์ยกน้องสาวของภรรยาตน ซึ่งเป็นน้องสาวของราชินีทาห์เปเนสให้เป็นภรรยาของเขา
20Tahpenes mana loh anih ham te a capa Genubath a sak pah. Tedae Tahpenes loh Pharaoh im khui ah a khut pah dongah Genubath khaw Pharaoh im kah Pharaoh ca rhoek lakli ah om.
20น้องสาวของทาห์เปเนสให้กำเนิดเกนูบัทบุตรของฮาดัด ทาห์เปเนสเป็นผู้เลี้ยงดูเกนูบัทจนหย่านมในวังฟาโรห์ เกนูบัทจึงอยู่ในวังฟาโรห์ท่ามกลางบรรดาโอรสของฟาโรห์
21David tea napa rhoek neh khoem uh coeng tih caempuei mangpa Joab a duek te Hadad loh Egypt ah a yaak. Te dongah Hadad loh Pharaoh taengah, “Kai n'tueih mai lamtah kamah khohmuen la ka mael pawn eh,” a ti nah.
21เมื่อฮาดัดได้ข่าวในอียิปต์ว่าดาวิดล่วงลับไปแล้วและโยอาบแม่ทัพตายแล้ว เขาจึงทูลฟาโรห์ว่า “โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าเดินทางกลับประเทศของข้าพเจ้า”
22Te vaengah Pharaoh loh anih te, “Kai taengah balae na nai bal pueng tih namah khohmuen la caeh ham na ngaih he?” a ti nah. Tedae, “Vawt pawt dae kai he nan tueih rhoe nan tueih mai mako,” a ti nah.
22ฟาโรห์ถามว่า “เจ้ายังขาดสิ่งใดเมื่ออยู่กับเรา จึงอยากกลับประเทศของตน?” ฮาดัดตอบว่า “ไม่ขาดสิ่งใด แต่ขอให้ข้าพเจ้าไปเถิด”
23Pathen loh Solomon taengah a boei Zobah manghai Hadadezer taeng lamloh aka yong Eliada capa Rezon te khingkhoekkung la a tlung sak.
23พระเจ้าทรงทำให้มีศัตรูอีกคนขึ้นต่อต้านโซโลมอน คือเรโซนบุตรเอลียาดา ซึ่งเคยหนีจากฮาดัดเอเซอร์ กษัตริย์แห่งโศบาห์เจ้านายของตน
24Te vaengah a taengah hlang a coi tih caem mangpa la om. David loh amih te a ngawn ham vaengah tah Damasku la cet tih a khuiah kho a sak uh dongah Damasku ah manghai uh.
24เมื่อดาวิดฆ่าคนของโศบาห์ เรโซนรวบรวมคนเป็นกองกำลังและเป็นหัวหน้า พวกเขาไปอยู่ที่ดามัสกัสและขึ้นปกครองที่นั่น
25Hadad he a boethae hman ah Solomon tue khuiah tah Israel taengah khingkhoekkung la tlung. Israel taengah a mueipuel doela Aram ah manghai.
25เรโซนเป็นศัตรูของอิสราเอลตลอดรัชสมัยโซโลมอน เพิ่มจากความเดือดร้อนที่ฮาดัดก่อ เขาเกลียดอิสราเอลและปกครองซีเรีย
26Solomon kah sal, Zeredah lamkah Ephraim Nebat capa Jeroboam, a manu ming nuhmai nu Zeruah, long khaw manghai te kut a thueng thil.
26เยโรโบอัมบุตรเนบัท ชาวเอฟราอิมจากเศเรดาห์ เป็นข้ารับใช้ของโซโลมอน มารดาของเขาชื่อเศรูอาห์เป็นหญิงม่าย เขาก็ลุกขึ้นต่อต้านกษัตริย์ด้วย
27A napa David khopuei kah a puut te a bing neh vaikhap a sak dongkah ol ah ni manghai Solomon te kut a thueng thil.
27สาเหตุที่เขาลุกขึ้นต่อต้านกษัตริย์คือ โซโลมอนสร้างมิลโล และซ่อมช่องที่พังในกำแพงนครดาวิดบิดาของพระองค์
28Jeroboam tah a hlang khaw tatthai hlangrhalh la om. Te dongah Solomon te camoe kah bitat a saii te a hmuh vaengah Joseph im kah hnorhih boeih te anih a soep sak.
28เยโรโบอัมเป็นชายกล้าหาญ โซโลมอนทรงเห็นว่าชายหนุ่มคนนี้ขยัน จึงแต่งตั้งเขาให้ดูแลแรงงานทั้งหมดของวงศ์วานโยเซฟ
29A tue a pha vaengah Jeroboam te Jerusalem lamloh a caeh hatah tonghma Shiloh Ahijah loh longpueng ah a mah. Te vaengah himbai thai neh yol uh tih amih rhoi bueng te lohma ah om rhoi.
29ขณะที่เยโรโบอัมออกจากเยรูซาเล็ม อาหิยาห์ผู้เผยพระวจนะชาวชิโลห์พบเขาระหว่างทาง อาหิยาห์สวมเสื้อคลุมตัวใหม่ และทั้งสองอยู่กันตามลำพังในทุ่ง
30Ahijah loh a pum dongkah himbai thai te a tuuk tih a hnipen hlai nit la a phen.
30อาหิยาห์จับเสื้อคลุมตัวใหม่ที่ตนสวมอยู่ ฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น
31Te phoeiah Jeroboam te, “Hnipen parha he namah ham khuen laeh. Israel Pathen BOEIPA loh he ni a thui. Ram he Solomon kut lamloh ka phen tih nang taengah koca parha kam paek.
31แล้วบอกเยโรโบอัมว่า “จงหยิบไปสิบชิ้น เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘เราจะฉีกอาณาจักรออกจากมือโซโลมอนและมอบสิบเผ่าให้เจ้า
32Tedae ka sal David kong neh Israel koca boeih lamloh ka coelh Jerusalem khopuei kongah anih ham koca pakhat om ni.
32แต่เขาจะยังมีหนึ่งเผ่า เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเยรูซาเล็ม เมืองที่เราเลือกจากทุกเผ่าของอิสราเอล
33Kai n'toeng uh tih Sidoni pathen Ashtoreth taengah, Moab pathen Khemosh taengah, Ammon ca rhoek kah pathen Milkom taengah bakop uh. A napa David bangla ka khosing, ka laitloeknah neh ka mik ah thuem saii ham khaw ka longpuei ah pongpa uh pawh.
33เพราะพวกเขาทอดทิ้งเราและกราบไหว้อัชโทเรท เทพีของชาวไซดอน เคโมช พระของชาวโมอับ และมิลโคม พระของชาวอัมโมน พวกเขาไม่ได้ดำเนินตามทางของเรา ไม่ได้ทำสิ่งถูกต้องในสายตาเรา และไม่ได้รักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเราเหมือนดาวิดบิดาของเขา
34Tedae ram pum he anih kut lamloh ka bong mahpawh. Ka olpaek neh ka khosing a ngaithuen dongah amah ka coelh ka sal David kongah a hingnah tue khuiah khoboei la anih ka khueh pueng.
34“‘ถึงอย่างนั้น เราจะไม่เอาอาณาจักรทั้งหมดออกจากมือโซโลมอน แต่จะให้เขาเป็นผู้นำตลอดชีวิต เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราที่เราเลือกไว้ ผู้รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ของเรา
35A capa kut lamlong tah ram he ka loh vetih nang taengah koca parha kam paek ni.
35เราจะเอาอาณาจักรออกจากมือบุตรของเขาแล้วมอบสิบเผ่าให้เจ้า
36Te dongah a capa te koca pakhat ka paek ni. Te daengah ni Jerusalem khopuei kah ka mikhmuh ah hnin takuem ka sal David kah hmaithoi a om eh. Te tah kamah ham ka ming pahoi khueh ham ka coelh.
36เราจะให้บุตรของเขาหนึ่งเผ่า เพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเราจะมีดวงประทีปส่องอยู่ต่อหน้าเราเสมอในเยรูซาเล็ม เมืองที่เราเลือกเป็นที่ตั้งพระนามของเรา
37Nang te kan loh vaengah na hinglu kah a sahnaih boeih soah na manghai vetih Israel soah manghai la na om ni.
37ส่วนเจ้า เราจะรับเจ้าไว้ให้ครองราชย์ตามที่ใจเจ้าปรารถนา และเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล
38Nang kang uen boeih te na hnatun tih ka longpuei ah na pongpa atah, ka sal David loh a saii bangla ka khosing neh ka olpaek ngaithuen ham ka mikhmuh ah a thuem mah saii. Te daengah ni nang taengah ka om vetih David ham ka thoh pah bangla uepom imkhui te nang ham kan thoh eh. Te vaengah Israel te nang taengah kam paek ni.
38หากเจ้าฟังทุกสิ่งที่เราสั่ง ดำเนินตามทางของเรา ทำสิ่งถูกต้องในสายตาเรา และรักษากฎเกณฑ์กับพระบัญญัติของเราเหมือนดาวิดผู้รับใช้ของเรา เราจะอยู่กับเจ้า สร้างราชวงศ์ที่มั่นคงให้เจ้าเหมือนที่เราสร้างให้ดาวิด และมอบอิสราเอลให้เจ้า
39He dongah he David tiingan te ka phaep ni. Tedae hnin takuem moenih,” a ti nah.
39เพราะเรื่องนี้เราจะทำให้เชื้อสายดาวิดทุกข์ยาก แต่ไม่ตลอดไป’”
40Solomon loh Jeroboam te duek sak ham a mae dae Jeroboam te thoo tih Egypt kah Egypt manghai Shishak taengla yong. Te dongah Solomon a dueknah rhi hil Egypt ah om.
40โซโลมอนจึงพยายามฆ่าเยโรโบอัม แต่เยโรโบอัมหนีไปหาชิชัก กษัตริย์แห่งอียิปต์ และอยู่ที่อียิปต์จนโซโลมอนสิ้นชีวิต
41Solomon kah a ol coih khaw, a saii boeih neh a cueihnah khaw, amih loh Solomon kah olka cabu ah daek uh pawt nim?
41เรื่องอื่น ๆ ของโซโลมอน ทั้งพระราชกิจและปัญญาของพระองค์ ไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือเรื่องพระราชกิจของโซโลมอนหรือ?
42Jerusalem kah Israel boeih soah Solomon kah a manghai tue te kum sawmli lo.
42โซโลมอนครองราชย์เหนืออิสราเอลทั้งหมดในเยรูซาเล็มสี่สิบปี
43Solomon te a napa rhoek taengla khoem uh tih a napa David khopuei ah a up phoeiah tah anih yueng la a capa Rehoboam tloep manghai.
43โซโลมอนล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และมีคนนำพระศพไปฝังในนครดาวิดบิดาของพระองค์ แล้วเรโหโบอัมบุตรของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.