שׁוֹפְטִים 4
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּסִ֙פוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַעֲשֹׂ֥ות הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וְאֵה֖וּד מֵֽת׃
1หลังจากเอฮูดเสียชีวิต ชาวอิสราเอลก็ทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์อีกครั้ง
2וַיִּמְכְּרֵ֣ם יְהוָ֗ה בְּיַד֙ יָבִ֣ין מֶֽלֶךְ־כְּנַ֔עַן אֲשֶׁ֥ר מָלַ֖ךְ בְּחָצֹ֑ור וְשַׂר־צְבָאֹו֙ סִֽיסְרָ֔א וְה֥וּא יֹושֵׁ֖ב בַּחֲרֹ֥שֶׁת הַגֹּויִֽם׃
2พระยาห์เวห์ทรงปล่อยให้พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจของยาบินกษัตริย์แห่งคานาอัน ผู้ครองราชย์ในฮาโซร์ แม่ทัพของยาบินคือสิเสรา ซึ่งอาศัยอยู่ที่ฮาโรเชทของชนต่างชาติ
3וַיִּצְעֲק֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־יְהוָ֑ה כִּ֠י תְּשַׁ֨ע מֵאֹ֤ות רֶֽכֶב־בַּרְזֶל֙ לֹ֔ו וְ֠הוּא לָחַ֞ץ אֶת־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל בְּחָזְקָ֖ה עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָֽה׃ ס
3ชาวอิสราเอลร้องทูลพระยาห์เวห์ เพราะเขามีรถรบเหล็กเก้าร้อยคัน และกดขี่ชาวอิสราเอลอย่างหนักเป็นเวลายี่สิบปี
4וּדְבֹורָה֙ אִשָּׁ֣ה נְבִיאָ֔ה אֵ֖שֶׁת לַפִּידֹ֑ות הִ֛יא שֹׁפְטָ֥ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל בָּעֵ֥ת הַהִֽיא׃
4ในเวลานั้น เดโบราห์ หญิงผู้เผยสารจากพระเจ้า ภรรยาของลัปปิโดท ปกครองและวินิจฉัยอิสราเอล
5וְ֠הִיא יֹושֶׁ֨בֶת תַּֽחַת־תֹּ֜מֶר דְּבֹורָ֗ה בֵּ֧ין הָרָמָ֛ה וּבֵ֥ין בֵּֽית־אֵ֖ל בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וַיַּעֲל֥וּ אֵלֶ֛יהָ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לַמִּשְׁפָּֽט׃
5นางอยู่ใต้ต้นอินทผลัมของเดโบราห์ ระหว่างรามาห์กับเบธเอลในแถบภูเขาเอฟราอิม ชาวอิสราเอลพากันขึ้นไปหานางเพื่อให้นางตัดสินคดี
6וַתִּשְׁלַ֗ח וַתִּקְרָא֙ לְבָרָ֣ק בֶּן־אֲבִינֹ֔עַם מִקֶּ֖דֶשׁ נַפְתָּלִ֑י וַתֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הֲלֹ֥א צִוָּ֣ה ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל לֵ֤ךְ וּמָֽשַׁכְתָּ֙ בְּהַ֣ר תָּבֹ֔ור וְלָקַחְתָּ֣ עִמְּךָ֗ עֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ מִבְּנֵ֥י נַפְתָּלִ֖י וּמִבְּנֵ֥י זְבֻלֽוּן׃
6นางส่งคนไปเรียกบาราคบุตรอาบีโนอัมจากเคเดชนัฟทาลี แล้วกล่าวว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรงบัญชาไว้ไม่ใช่หรือว่า ‘จงไปยังภูเขาทาโบร์และนำชายชาวนัฟทาลีกับชาวเศบูลุนหนึ่งหมื่นคนไปด้วย
7וּמָשַׁכְתִּ֨י אֵלֶ֜יךָ אֶל־נַ֣חַל קִישֹׁ֗ון אֶת־סִֽיסְרָא֙ שַׂר־צְבָ֣א יָבִ֔ין וְאֶת־רִכְבֹּ֖ו וְאֶת־הֲמֹונֹ֑ו וּנְתַתִּ֖יהוּ בְּיָדֶֽךָ׃
7เราจะล่อสิเสราแม่ทัพของยาบิน พร้อมรถรบและไพร่พลของเขามาหาเจ้าที่แม่น้ำคีโชน แล้วเราจะมอบเขาให้อยู่ในอำนาจของเจ้า’”
8וַיֹּ֤אמֶר אֵלֶ֙יהָ֙ בָּרָ֔ק אִם־תֵּלְכִ֥י עִמִּ֖י וְהָלָ֑כְתִּי וְאִם־לֹ֥א תֵלְכִ֛י עִמִּ֖י לֹ֥א אֵלֵֽךְ׃
8บาราคตอบนางว่า “ถ้าท่านไปกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไป แต่ถ้าท่านไม่ไปด้วย ข้าพเจ้าก็จะไม่ไป”
9וַתֹּ֜אמֶר הָלֹ֧ךְ אֵלֵ֣ךְ עִמָּ֗ךְ אֶ֚פֶס כִּי֩ לֹ֨א תִֽהְיֶ֜ה תִּֽפְאַרְתְּךָ֗ עַל־הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה הֹולֵ֔ךְ כִּ֣י בְֽיַד־אִשָּׁ֔ה יִמְכֹּ֥ר יְהוָ֖ה אֶת־סִֽיסְרָ֑א וַתָּ֧קָם דְּבֹורָ֛ה וַתֵּ֥לֶךְ עִם־בָּרָ֖ק קֶֽדְשָׁה׃
9นางตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไปกับท่านแน่นอน แต่การเดินทางครั้งนี้จะไม่นำเกียรติมาสู่ท่าน เพราะพระยาห์เวห์จะทรงปล่อยให้สิเสราตกอยู่ใต้อำนาจของผู้หญิงคนหนึ่ง” แล้วเดโบราห์ก็ลุกขึ้นไปเคเดชกับบาราค
10וַיַּזְעֵ֨ק בָּרָ֜ק אֶת־זְבוּלֻ֤ן וְאֶת־נַפְתָּלִי֙ קֶ֔דְשָׁה וַיַּ֣עַל בְּרַגְלָ֔יו עֲשֶׂ֥רֶת אַלְפֵ֖י אִ֑ישׁ וַתַּ֥עַל עִמֹּ֖ו דְּבֹורָֽה׃
10บาราคเรียกชาวเศบูลุนและชาวนัฟทาลีมารวมกันที่เคเดช ชายหนึ่งหมื่นคนติดตามเขาไป และเดโบราห์ก็ขึ้นไปกับเขาด้วย
11וְחֶ֤בֶר הַקֵּינִי֙ נִפְרָ֣ד מִקַּ֔יִן מִבְּנֵ֥י חֹבָ֖ב חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֑ה וַיֵּ֣ט אָהֳלֹ֔ו עַד־אֵלֹ֥ון *בַּצְעַנִּים (בְּצַעֲנַנִּ֖ים) אֲשֶׁ֥ר אֶת־קֶֽדֶשׁ׃
11เฮเบอร์ชาวเคไนต์แยกตัวออกจากชาวเคไนต์คนอื่นๆ ซึ่งเป็นลูกหลานของโฮบับ ญาติฝ่ายภรรยาของโมเสส เขากางเต็นท์อยู่ไกลออกไปถึงต้นโอ๊กที่ศาอานันนิม ซึ่งอยู่ใกล้เคเดช
12וַיַּגִּ֖דוּ לְסִֽיסְרָ֑א כִּ֥י עָלָ֛ה בָּרָ֥ק בֶּן־אֲבִינֹ֖עַם הַר־תָּבֹֽור׃ ס
12มีคนบอกสิเสราว่าบาราคบุตรอาบีโนอัมขึ้นไปบนภูเขาทาโบร์แล้ว
13וַיַּזְעֵ֨ק סִֽיסְרָ֜א אֶת־כָּל־רִכְבֹּ֗ו תְּשַׁ֤ע מֵאֹות֙ רֶ֣כֶב בַּרְזֶ֔ל וְאֶת־כָּל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתֹּ֑ו מֵחֲרֹ֥שֶׁת הַגֹּויִ֖ם אֶל־נַ֥חַל קִישֹֽׁון׃
13สิเสราจึงรวบรวมรถรบเหล็กทั้งหมดเก้าร้อยคัน พร้อมทั้งกำลังพลทั้งหมดที่อยู่กับเขา จากฮาโรเชทของชนต่างชาติไปยังแม่น้ำคีโชน
14וַתֹּאמֶר֩ דְּבֹרָ֨ה אֶל־בָּרָ֜ק ק֗וּם כִּ֣י זֶ֤ה הַיֹּום֙ אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן יְהוָ֤ה אֶת־סִֽיסְרָא֙ בְּיָדֶ֔ךָ הֲלֹ֥א יְהוָ֖ה יָצָ֣א לְפָנֶ֑יךָ וַיֵּ֤רֶד בָּרָק֙ מֵהַ֣ר תָּבֹ֔ור וַעֲשֶׂ֧רֶת אֲלָפִ֛ים אִ֖ישׁ אַחֲרָֽיו׃
14เดโบราห์พูดกับบาราคว่า “ไปเลย วันนี้แหละพระยาห์เวห์ทรงมอบสิเสราให้อยู่ในอำนาจของท่าน พระยาห์เวห์ทรงออกไปนำหน้าท่านแล้วไม่ใช่หรือ?” บาราคจึงลงจากภูเขาทาโบร์ โดยมีชายหนึ่งหมื่นคนตามเขาไป
15וַיָּ֣הָם יְ֠הוָה אֶת־סִֽיסְרָ֨א וְאֶת־כָּל־הָרֶ֧כֶב וְאֶת־כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֛ה לְפִי־חֶ֖רֶב לִפְנֵ֣י בָרָ֑ק וַיֵּ֧רֶד סִֽיסְרָ֛א מֵעַ֥ל הַמֶּרְכָּבָ֖ה וַיָּ֥נָס בְּרַגְלָֽיו׃
15พระยาห์เวห์ทรงทำให้ฝ่ายสิเสราพร้อมรถรบและกองทัพทั้งหมดแตกตื่นพ่ายแพ้ในการรบด้วยดาบต่อหน้าบาราค สิเสราจึงทิ้งรถรบและวิ่งหนีไป
16וּבָרָ֗ק רָדַ֞ף אַחֲרֵ֤י הָרֶ֙כֶב֙ וְאַחֲרֵ֣י הַֽמַּחֲנֶ֔ה עַ֖ד חֲרֹ֣שֶׁת הַגֹּויִ֑ם וַיִּפֹּ֞ל כָּל־מַחֲנֵ֤ה סִֽיסְרָא֙ לְפִי־חֶ֔רֶב לֹ֥א נִשְׁאַ֖ר עַד־אֶחָֽד׃
16บาราคไล่ตามรถรบและกองทัพไปจนถึงฮาโรเชทของชนต่างชาติ กองทัพทั้งหมดของสิเสราถูกสังหารด้วยดาบ ไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียว
17וְסִֽיסְרָא֙ נָ֣ס בְּרַגְלָ֔יו אֶל־אֹ֣הֶל יָעֵ֔ל אֵ֖שֶׁת חֶ֣בֶר הַקֵּינִ֑י כִּ֣י שָׁלֹ֗ום בֵּ֚ין יָבִ֣ין מֶֽלֶךְ־חָצֹ֔ור וּבֵ֕ין בֵּ֖ית חֶ֥בֶר הַקֵּינִֽי׃
17แต่สิเสราวิ่งหนีไปยังเต็นท์ของยาเอลภรรยาเฮเบอร์ชาวเคไนต์ เพราะยาบินกษัตริย์แห่งฮาโซร์มีไมตรีกับครอบครัวของเฮเบอร์ชาวเคไนต์
18וַתֵּצֵ֣א יָעֵל֮ לִקְרַ֣את סִֽיסְרָא֒ וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו סוּרָ֧ה אֲדֹנִ֛י סוּרָ֥ה אֵלַ֖י אַל־תִּירָ֑א וַיָּ֤סַר אֵלֶ֙יהָ֙ הָאֹ֔הֱלָה וַתְּכַסֵּ֖הוּ בַּשְּׂמִיכָֽה׃
18ยาเอลออกไปรับสิเสราและพูดว่า “เชิญเข้ามาหาข้าพเจ้าเถอะ นายท่าน เชิญเข้ามา ไม่ต้องกลัว” เขาจึงเข้าไปในเต็นท์ของนาง แล้วนางใช้ผ้าห่มคลุมตัวเขา
19וַיֹּ֧אמֶר אֵלֶ֛יהָ הַשְׁקִינִי־נָ֥א מְעַט־מַ֖יִם כִּ֣י צָמֵ֑אתִי וַתִּפְתַּ֞ח אֶת־נֹ֧אוד הֶחָלָ֛ב וַתַּשְׁקֵ֖הוּ וַתְּכַסֵּֽהוּ׃
19เขาพูดกับนางว่า “ขอน้ำให้ข้าดื่มสักหน่อย ข้ากระหายน้ำ” นางจึงเปิดถุงหนังใส่นม ให้เขาดื่ม แล้วคลุมตัวเขาไว้
20וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ עֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְהָיָה֩ אִם־אִ֨ישׁ יָבֹ֜וא וּשְׁאֵלֵ֗ךְ וְאָמַ֛ר הֲיֵֽשׁ־פֹּ֥ה אִ֖ישׁ וְאָמַ֥רְתְּ אָֽיִן׃
20เขาบอกนางว่า “ยืนอยู่ตรงประตูเต็นท์ ถ้ามีใครมาถามว่า ‘มีผู้ชายอยู่ที่นี่ไหม?’ ให้ตอบว่า ‘ไม่มี’”
21וַתִּקַּ֣ח יָעֵ֣ל אֵֽשֶׁת־חֶ֠בֶר אֶת־יְתַ֨ד הָאֹ֜הֶל וַתָּ֧שֶׂם אֶת־הַמַּקֶּ֣בֶת בְּיָדָ֗הּ וַתָּבֹ֤וא אֵלָיו֙ בַּלָּ֔אט וַתִּתְקַ֤ע אֶת־הַיָּתֵד֙ בְּרַקָּתֹ֔ו וַתִּצְנַ֖ח בָּאָ֑רֶץ וְהֽוּא־נִרְדָּ֥ם וַיָּ֖עַף וַיָּמֹֽת׃
21แล้วยาเอลภรรยาของเฮเบอร์หยิบหลักเต็นท์และถือค้อน ค่อยๆ ย่องเข้าไปหาเขา ตอกหลักทะลุขมับจนปักลงไปในดิน ขณะนั้นเขาหลับสนิท เขาจึงหมดสติและสิ้นใจ
22וְהִנֵּ֣ה בָרָק֮ רֹדֵ֣ף אֶת־סִֽיסְרָא֒ וַתֵּצֵ֤א יָעֵל֙ לִקְרָאתֹ֔ו וַתֹּ֣אמֶר לֹ֔ו לֵ֣ךְ וְאַרְאֶ֔ךָּ אֶת־הָאִ֖ישׁ אֲשֶׁר־אַתָּ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ וַיָּבֹ֣א אֵלֶ֔יהָ וְהִנֵּ֤ה סִֽיסְרָא֙ נֹפֵ֣ל מֵ֔ת וְהַיָּתֵ֖ד בְּרַקָּתֹֽו׃
22ขณะที่บาราคไล่ตามสิเสรา ยาเอลออกมารับบาราคและกล่าวว่า “เข้ามาสิ ข้าพเจ้าจะให้ท่านดูชายที่ท่านตามหา” เมื่อบาราคเข้าไปก็เห็นสิเสรานอนตายอยู่ โดยมีหลักเต็นท์ปักอยู่ที่ขมับ
23וַיַּכְנַ֤ע אֱלֹהִים֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא אֵ֖ת יָבִ֣ין מֶֽלֶךְ־כְּנָ֑עַן לִפְנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
23วันนั้นพระเจ้าทรงปราบยาบินกษัตริย์แห่งคานาอันต่อหน้าชาวอิสราเอล
24וַתֵּ֜לֶךְ יַ֤ד בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ הָלֹ֣וךְ וְקָשָׁ֔ה עַ֖ל יָבִ֣ין מֶֽלֶךְ־כְּנָ֑עַן עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר הִכְרִ֔יתוּ אֵ֖ת יָבִ֥ין מֶֽלֶךְ־כְּנָֽעַן׃ פ
24ชาวอิสราเอลมีอำนาจเหนือยาบินกษัตริย์แห่งคานาอันมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำลายยาบินกษัตริย์แห่งคานาอันสิ้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.