שׁוֹפְטִים 14
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֵּ֥רֶד שִׁמְשֹׁ֖ון תִּמְנָ֑תָה וַיַּ֥רְא אִשָּׁ֛ה בְּתִמְנָ֖תָה מִבְּנֹ֥ות פְּלִשְׁתִּֽים׃
1แซมสันลงไปทิมนาห์ และเห็นหญิงคนหนึ่งในทิมนาห์ซึ่งเป็นบุตรสาวชาวฟีลิสเตีย
2וַיַּ֗עַל וַיַּגֵּד֙ לְאָבִ֣יו וּלְאִמֹּ֔ו וַיֹּ֗אמֶר אִשָּׁ֛ה רָאִ֥יתִי בְתִמְנָ֖תָה מִבְּנֹ֣ות פְּלִשְׁתִּ֑ים וְעַתָּ֕ה קְחוּ־אֹותָ֥הּ לִּ֖י לְאִשָּֽׁה׃
2เขากลับขึ้นมาบอกบิดามารดาว่า “ลูกเห็นหญิงชาวฟีลิสเตียคนหนึ่งที่ทิมนาห์ โปรดไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาให้ลูก”
3וַיֹּ֨אמֶר לֹ֜ו אָבִ֣יו וְאִמֹּ֗ו הַאֵין֩ בִּבְנֹ֨ות אַחֶ֤יךָ וּבְכָל־עַמִּי֙ אִשָּׁ֔ה כִּֽי־אַתָּ֤ה הֹולֵךְ֙ לָקַ֣חַת אִשָּׁ֔ה מִפְּלִשְׁתִּ֖ים הָעֲרֵלִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר שִׁמְשֹׁ֤ון אֶל־אָבִיו֙ אֹותָ֣הּ קַֽח־לִ֔י כִּֽי־הִ֖יא יָשְׁרָ֥ה בְעֵינָֽי׃
3บิดามารดาพูดกับเขาว่า “ไม่มีหญิงคนใดในหมู่บุตรสาวของพี่น้องร่วมชนชาติของเจ้า หรือในชนชาติของเราเลยหรือ เจ้าจึงต้องไปสู่ขอหญิงชาวฟีลิสเตียที่ไม่ได้เข้าสุหนัตมาเป็นภรรยา?” แซมสันตอบบิดาว่า “โปรดไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยาให้ลูก เพราะนางถูกใจลูก”
4וְאָבִ֨יו וְאִמֹּ֜ו לֹ֣א יָדְע֗וּ כִּ֤י מֵיְהוָה֙ הִ֔יא כִּי־תֹאֲנָ֥ה הֽוּא־מְבַקֵּ֖שׁ מִפְּלִשְׁתִּ֑ים וּבָעֵ֣ת הַהִ֔יא פְּלִשְׁתִּ֖ים מֹשְׁלִ֥ים בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ פ
4บิดามารดาไม่รู้ว่าสิ่งนี้มาจากพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ทรงหาโอกาสต่อสู้ชาวฟีลิสเตีย ในเวลานั้นชาวฟีลิสเตียปกครองอิสราเอลอยู่
5וַיֵּ֧רֶד שִׁמְשֹׁ֛ון וְאָבִ֥יו וְאִמֹּ֖ו תִּמְנָ֑תָה וַיָּבֹ֙אוּ֙ עַד־כַּרְמֵ֣י תִמְנָ֔תָה וְהִנֵּה֙ כְּפִ֣יר אֲרָיֹ֔ות שֹׁאֵ֖ג לִקְרָאתֹֽו׃
5แซมสันลงไปทิมนาห์กับบิดามารดา เมื่อมาถึงไร่องุ่นของทิมนาห์ ทันใดนั้นสิงโตหนุ่มตัวหนึ่งคำรามเข้าใส่เขา
6וַתִּצְלַ֨ח עָלָ֜יו ר֣וּחַ יְהוָ֗ה וַֽיְשַׁסְּעֵ֙הוּ֙ כְּשַׁסַּ֣ע הַגְּדִ֔י וּמְא֖וּמָה אֵ֣ין בְּיָדֹ֑ו וְלֹ֤א הִגִּיד֙ לְאָבִ֣יו וּלְאִמֹּ֔ו אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה׃
6พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เขาฉีกสิงโตด้วยมือเปล่าเหมือนฉีกลูกแพะ แต่ไม่ได้บอกบิดามารดาว่าทำอะไรลงไป
7וַיֵּ֖רֶד וַיְדַבֵּ֣ר לָאִשָּׁ֑ה וַתִּישַׁ֖ר בְּעֵינֵ֥י שִׁמְשֹֽׁון׃
7เขาลงไปพูดคุยกับหญิงนั้น และนางถูกใจแซมสัน
8וַיָּ֤שָׁב מִיָּמִים֙ לְקַחְתָּ֔הּ וַיָּ֣סַר לִרְאֹ֔ות אֵ֖ת מַפֶּ֣לֶת הָאַרְיֵ֑ה וְהִנֵּ֨ה עֲדַ֧ת דְּבֹורִ֛ים בִּגְוִיַּ֥ת הָאַרְיֵ֖ה וּדְבָֽשׁ׃
8ต่อมาเมื่อเขากลับไปรับนาง เขาแวะไปดูซากสิงโต ก็พบว่ามีฝูงผึ้งกับน้ำผึ้งอยู่ในซากนั้น
9וַיִּרְדֵּ֣הוּ אֶל־כַּפָּ֗יו וַיֵּ֤לֶךְ הָלֹוךְ֙ וְאָכֹ֔ל וַיֵּ֙לֶךְ֙ אֶל־אָבִ֣יו וְאֶל־אִמֹּ֔ו וַיִּתֵּ֥ן לָהֶ֖ם וַיֹּאכֵ֑לוּ וְלֹֽא־הִגִּ֣יד לָהֶ֔ם כִּ֛י מִגְּוִיַּ֥ת הָאַרְיֵ֖ה רָדָ֥ה הַדְּבָֽשׁ׃
9เขาหยิบน้ำผึ้งใส่มือแล้วเดินกินไปเรื่อยๆ เมื่อมาถึงบิดามารดาก็แบ่งให้กิน แต่ไม่ได้บอกว่านำมาจากซากสิงโต
10וַיֵּ֥רֶד אָבִ֖יהוּ אֶל־הָאִשָּׁ֑ה וַיַּ֨עַשׂ שָׁ֤ם שִׁמְשֹׁון֙ מִשְׁתֶּ֔ה כִּ֛י כֵּ֥ן יַעֲשׂ֖וּ הַבַּחוּרִֽים׃
10บิดาของเขาลงไปหาหญิงนั้น และแซมสันจัดงานเลี้ยงที่นั่นตามธรรมเนียมที่ชายหนุ่มทำกัน
11וַיְהִ֖י כִּרְאֹותָ֣ם אֹותֹ֑ו וַיִּקְחוּ֙ שְׁלֹשִׁ֣ים מֵֽרֵעִ֔ים וַיִּהְי֖וּ אִתֹּֽו׃
11เมื่อคนเหล่านั้นเห็นเขา ก็พาเพื่อนเจ้าบ่าวสามสิบคนมาอยู่ด้วย
12וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ שִׁמְשֹׁ֔ון אָחֽוּדָה־נָּ֥א לָכֶ֖ם חִידָ֑ה אִם־הַגֵּ֣ד תַּגִּידוּ֩ אֹותָ֨הּ לִ֜י שִׁבְעַ֨ת יְמֵ֤י הַמִּשְׁתֶּה֙ וּמְצָאתֶ֔ם וְנָתַתִּ֤י לָכֶם֙ שְׁלֹשִׁ֣ים סְדִינִ֔ים וּשְׁלֹשִׁ֖ים חֲלִפֹ֥ת בְּגָדִֽים׃
12แซมสันพูดกับพวกเขาว่า “ตอนนี้เราจะตั้งปริศนาให้พวกท่านทาย ถ้าพวกท่านหาคำตอบและบอกเราได้ภายในเจ็ดวันของงานเลี้ยง เราจะมอบเสื้อผ้าป่านสามสิบชุดกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสามสิบชุดให้
13וְאִם־לֹ֣א תוּכְלוּ֮ לְהַגִּ֣יד לִי֒ וּנְתַתֶּ֨ם אַתֶּ֥ם לִי֙ שְׁלֹשִׁ֣ים סְדִינִ֔ים וּשְׁלֹשִׁ֖ים חֲלִיפֹ֣ות בְּגָדִ֑ים וַיֹּ֣אמְרוּ לֹ֔ו ח֥וּדָה חִידָתְךָ֖ וְנִשְׁמָעֶֽנָּה׃
13แต่ถ้าตอบไม่ได้ พวกท่านต้องมอบเสื้อผ้าป่านสามสิบชุดกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสามสิบชุดให้เรา” พวกเขาตอบว่า “บอกปริศนามาให้เราฟังสิ”
14וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם מֵהָֽאֹכֵל֙ יָצָ֣א מַאֲכָ֔ל וּמֵעַ֖ז יָצָ֣א מָתֹ֑וק וְלֹ֥א יָכְל֛וּ לְהַגִּ֥יד הַחִידָ֖ה שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים׃
14เขาจึงกล่าวว่า “อาหารออกมาจากผู้กิน ความหวานออกมาจากผู้แข็งแรง” ผ่านไปสามวัน พวกเขายังไขปริศนาไม่ได้
15וַיְהִ֣י ׀ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י וַיֹּאמְר֤וּ לְאֵֽשֶׁת־שִׁמְשֹׁון֙ פַּתִּ֣י אֶת־אִישֵׁ֗ךְ וְיַגֶּד־לָ֙נוּ֙ אֶת־הַ֣חִידָ֔ה פֶּן־נִשְׂרֹ֥ף אֹותָ֛ךְ וְאֶת־בֵּ֥ית אָבִ֖יךְ בָּאֵ֑שׁ הַלְיָרְשֵׁ֕נוּ קְרָאתֶ֥ם לָ֖נוּ הֲלֹֽא׃
15ในวันที่เจ็ด พวกเขาพูดกับภรรยาของแซมสันว่า “จงล่อให้สามีบอกคำตอบแก่เรา มิฉะนั้นเราจะเผาเจ้ากับบ้านบิดาของเจ้า เจ้าเชิญเรามาที่นี่เพื่อทำให้เราหมดตัวใช่ไหม?”
16וַתֵּבְךְּ֩ אֵ֨שֶׁת שִׁמְשֹׁ֜ון עָלָ֗יו וַתֹּ֙אמֶר֙ רַק־שְׂנֵאתַ֙נִי֙ וְלֹ֣א אֲהַבְתָּ֔נִי הֽ͏ַחִידָ֥ה חַ֙דְתָּ֙ לִבְנֵ֣י עַמִּ֔י וְלִ֖י לֹ֣א הִגַּ֑דְתָּה וַיֹּ֣אמֶר לָ֗הּ הִנֵּ֨ה לְאָבִ֧י וּלְאִמִּ֛י לֹ֥א הִגַּ֖דְתִּי וְלָ֥ךְ אַגִּֽיד׃
16ภรรยาของแซมสันร้องไห้ต่อหน้าเขาและพูดว่า “คุณเกลียดฉัน ไม่ได้รักฉันเลย คุณตั้งปริศนาให้คนในชนชาติของฉัน แต่ไม่บอกคำตอบแก่ฉัน” เขาตอบว่า “ผมยังไม่ได้บอกบิดาหรือมารดา แล้วทำไมผมต้องบอกคุณ?”
17וַתֵּ֤בְךְּ עָלָיו֙ שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר־הָיָ֥ה לָהֶ֖ם הַמִּשְׁתֶּ֑ה וַיְהִ֣י ׀ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י וַיַּגֶּד־לָהּ֙ כִּ֣י הֱצִיקַ֔תְהוּ וַתַּגֵּ֥ד הַחִידָ֖ה לִבְנֵ֥י עַמָּֽהּ׃
17นางร้องไห้ต่อหน้าเขาตลอดเจ็ดวันที่มีงานเลี้ยง ในวันที่เจ็ดเขายอมบอก เพราะนางรบเร้าอย่างหนัก แล้วนางก็นำคำตอบไปบอกคนในชนชาติของตน
18וַיֹּ֣אמְרוּ לֹו֩ אַנְשֵׁ֨י הָעִ֜יר בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י בְּטֶ֙רֶם֙ יָבֹ֣א הַחַ֔רְסָה מַה־מָּתֹ֣וק מִדְּבַ֔שׁ וּמֶ֥ה עַ֖ז מֵאֲרִ֑י וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם לוּלֵא֙ חֲרַשְׁתֶּ֣ם בְּעֶגְלָתִ֔י לֹ֥א מְצָאתֶ֖ם חִידָתִֽי׃
18ก่อนดวงอาทิตย์ตกในวันที่เจ็ด ชายชาวเมืองตอบเขาว่า “อะไรหวานกว่าน้ำผึ้ง? อะไรแข็งแรงกว่าสิงโต?” เขาตอบว่า “ถ้าพวกเจ้าไม่ได้ใช้วัวสาวของเราไถนา ก็คงไขปริศนาของเราไม่ได้”
19וַתִּצְלַ֨ח עָלָ֜יו ר֣וּחַ יְהוָ֗ה וַיֵּ֨רֶד אַשְׁקְלֹ֜ון וַיַּ֥ךְ מֵהֶ֣ם ׀ שְׁלֹשִׁ֣ים אִ֗ישׁ וַיִּקַּח֙ אֶת־חֲלִ֣יצֹותָ֔ם וַיִּתֵּן֙ הַחֲלִיפֹ֔ות לְמַגִּידֵ֖י הַחִידָ֑ה וַיִּ֣חַר אַפֹּ֔ו וַיַּ֖עַל בֵּ֥ית אָבִֽיהוּ׃ פ
19พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เขาลงไปอัชเคโลน สังหารคนของพวกเขาสามสิบคน ริบสิ่งของแล้วนำเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไปให้คนที่ตอบปริศนาได้ เขาโกรธจัดและกลับขึ้นไปบ้านบิดา
20וַתְּהִ֖י אֵ֣שֶׁת שִׁמְשֹׁ֑ון לְמֵ֣רֵעֵ֔הוּ אֲשֶׁ֥ר רֵעָ֖ה לֹֽו׃
20ส่วนภรรยาของแซมสันถูกยกให้เพื่อนเจ้าบ่าวซึ่งเป็นเพื่อนของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.