שׁוֹפְטִים 18
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּבַיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם שֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֞י מְבַקֶּשׁ־לֹ֤ו נַֽחֲלָה֙ לָשֶׁ֔בֶת כִּי֩ לֹֽא־נָ֨פְלָה לֹּ֜ו עַד־הַיֹּ֥ום הַה֛וּא בְּתֹוךְ־שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּנַחֲלָֽה׃ ס
1ในสมัยนั้นอิสราเอลไม่มีกษัตริย์ ในเวลานั้นเผ่าดานกำลังหาดินแดนมรดกเพื่อเข้าอาศัย เพราะจนถึงวันนั้น พวกเขายังไม่ได้รับมรดกท่ามกลางเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล
2וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵי־דָ֣ן ׀ מִֽמִּשְׁפַּחְתָּ֡ם חֲמִשָּׁ֣ה אֲנָשִׁ֣ים מִקְצֹותָם֩ אֲנָשִׁ֨ים בְּנֵי־חַ֜יִל מִצָּרְעָ֣ה וּמֵֽאֶשְׁתָּאֹ֗ל לְרַגֵּ֤ל אֶת־הָאָ֙רֶץ֙ וּלְחָקְרָ֔הּ וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם לְכ֖וּ חִקְר֣וּ אֶת־הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֤אוּ הַר־אֶפְרַ֙יִם֙ עַד־בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיָּלִ֖ינוּ שָֽׁם׃
2ชาวดานส่งนักรบผู้กล้าหาญห้าคนจากตระกูลของตน ซึ่งคัดเลือกจากคนทั้งหมด คนเหล่านี้มาจากโศราห์กับเอชทาโอล เพื่อไปสอดแนมและสำรวจแผ่นดิน พวกเขาบอกคนทั้งห้าว่า “จงไปสำรวจแผ่นดิน!” คนเหล่านั้นมาถึงบ้านมีคาห์ในแถบภูเขาเอฟราอิมและพักอยู่ที่นั่น
3הֵ֚מָּה עִם־בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וְהֵ֣מָּה הִכִּ֔ירוּ אֶת־קֹ֥ול הַנַּ֖עַר הַלֵּוִ֑י וַיָּס֣וּרוּ שָׁ֗ם וַיֹּ֤אמְרוּ לֹו֙ מִֽי־הֱבִיאֲךָ֣ הֲלֹ֔ם וּמָֽה־אַתָּ֥ה עֹשֶׂ֛ה בָּזֶ֖ה וּמַה־לְּךָ֥ פֹֽה׃
3เมื่ออยู่ใกล้บ้านมีคาห์ พวกเขาจำเสียงของชายหนุ่มคนเลวีได้ จึงเข้าไปถามว่า “ใครพาท่านมาที่นี่? ท่านทำอะไรอยู่ที่นี่? ท่านมีอะไรอยู่ที่นี่บ้าง?”
4וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם כָּזֹ֣ה וְכָזֶ֔ה עָ֥שָׂה לִ֖י מִיכָ֑ה וַיִּשְׂכְּרֵ֕נִי וָאֱהִי־לֹ֖ו לְכֹהֵֽן׃
4เขาตอบว่า “มีคาห์ปฏิบัติต่อข้าพเจ้าเช่นนี้ เขาจ้างข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็เป็นปุโรหิตของเขา”
5וַיֹּ֥אמְרוּ לֹ֖ו שְׁאַל־נָ֣א בֵאלֹהִ֑ים וְנֵ֣דְעָ֔ה הֲתַצְלִ֣יחַ דַּרְכֵּ֔נוּ אֲשֶׁ֥ר אֲנַ֖חְנוּ הֹלְכִ֥ים עָלֶֽיהָ׃
5พวกเขาพูดว่า “โปรดทูลถามพระเจ้าว่าการเดินทางของพวกเราจะสำเร็จหรือไม่”
6וַיֹּ֧אמֶר לָהֶ֛ם הַכֹּהֵ֖ן לְכ֣וּ לְשָׁלֹ֑ום נֹ֣כַח יְהוָ֔ה דַּרְכְּכֶ֖ם אֲשֶׁ֥ר תֵּֽלְכוּ־בָֽהּ׃ פ
6ปุโรหิตตอบว่า “เดินทางไปโดยสวัสดิภาพ หนทางที่พวกท่านกำลังไปนั้นอยู่ในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์”
7וַיֵּלְכוּ֙ חֲמֵ֣שֶׁת הָאֲנָשִׁ֔ים וַיָּבֹ֖אוּ לָ֑יְשָׁה וַיִּרְא֣וּ אֶת־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־בְּקִרְבָּ֣הּ יֹושֶֽׁבֶת־לָ֠בֶטַח כְּמִשְׁפַּ֨ט צִדֹנִ֜ים שֹׁקֵ֣ט ׀ וּבֹטֵ֗חַ וְאֵין־מַכְלִ֨ים דָּבָ֤ר בָּאָ֙רֶץ֙ יֹורֵ֣שׁ עֶ֔צֶר וּרְחֹקִ֥ים הֵ֙מָּה֙ מִצִּ֣דֹנִ֔ים וְדָבָ֥ר אֵין־לָהֶ֖ם עִם־אָדָֽם׃
7ชายทั้งห้าจากไปถึงเมืองลาอิช พวกเขาเห็นว่าประชาชนที่นั่นใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยตามแบบชาวไซดอน สงบและไม่ระแวงภัย ไม่มีผู้มีอำนาจในแผ่นดินที่จะทำให้พวกเขาอับอายในเรื่องใด พวกเขาอยู่ห่างจากชาวไซดอนและไม่ติดต่อกับคนอื่น
8וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל־אֲחֵיהֶ֔ם צָרְעָ֖ה וְאֶשְׁתָּאֹ֑ל וַיֹּאמְר֥וּ לָהֶ֛ם אֲחֵיהֶ֖ם מָ֥ה אַתֶּֽם׃
8ชายทั้งห้ากลับไปหาพี่น้องที่โศราห์กับเอชทาโอล พี่น้องถามว่า “พวกท่านมีข่าวอะไร?”
9וַיֹּאמְר֗וּ ק֚וּמָה וְנַעֲלֶ֣ה עֲלֵיהֶ֔ם כִּ֤י רָאִ֙ינוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וְהִנֵּ֥ה טֹובָ֖ה מְאֹ֑ד וְאַתֶּ֣ם מַחְשִׁ֔ים אַל־תֵּעָ֣צְל֔וּ לָלֶ֥כֶת לָבֹ֖א לָרֶ֥שֶׁת אֶת־הָאָֽרֶץ׃
9พวกเขาตอบว่า “ลุกขึ้น ไปโจมตีคนเหล่านั้นกันเถอะ เพราะเราเห็นแผ่นดินแล้ว แผ่นดินนั้นดีมาก พวกท่านจะอยู่นิ่งทำไม? อย่ารีรอที่จะไปเข้าครอบครองแผ่นดินนั้น
10כְּבֹאֲכֶ֞ם תָּבֹ֣אוּ ׀ אֶל־עַ֣ם בֹּטֵ֗חַ וְהָאָ֙רֶץ֙ רַחֲבַ֣ת יָדַ֔יִם כִּֽי־נְתָנָ֥הּ אֱלֹהִ֖ים בְּיֶדְכֶ֑ם מָקֹום֙ אֲשֶׁ֣ר אֵֽין־שָׁ֣ם מַחְסֹ֔ור כָּל־דָּבָ֖ר אֲשֶׁ֥ר בָּאָֽרֶץ׃
10เมื่อไปถึง พวกท่านจะพบประชาชนที่ไม่ระแวงภัยและแผ่นดินกว้างใหญ่ เพราะพระเจ้าทรงมอบแผ่นดินนั้นให้พวกท่านแล้ว เป็นสถานที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดในโลก”
11וַיִּסְע֤וּ מִשָּׁם֙ מִמִּשְׁפַּ֣חַת הַדָּנִ֔י מִצָּרְעָ֖ה וּמֵאֶשְׁתָּאֹ֑ל שֵֽׁשׁ־מֵאֹ֣ות אִ֔ישׁ חָג֖וּר כְּלֵ֥י מִלְחָמָֽה׃
11ชาวดานตระกูลนั้นจึงออกจากโศราห์กับเอชทาโอล มีชายติดอาวุธสำหรับสงครามหกร้อยคน
12וַֽיַּעֲל֗וּ וַֽיַּחֲנ֛וּ בְּקִרְיַ֥ת יְעָרִ֖ים בִּֽיהוּדָ֑ה עַל־כֵּ֡ן קָרְאוּ֩ לַמָּקֹ֨ום הַה֜וּא מַחֲנֵה־דָ֗ן עַ֚ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה הִנֵּ֕ה אַחֲרֵ֖י קִרְיַ֥ת יְעָרִֽים׃
12พวกเขาขึ้นไปตั้งค่ายที่คีริยาทเยอาริมในยูดาห์ สถานที่นั้นจึงเรียกว่ามาหะเนห์ดานจนถึงทุกวันนี้ สถานที่นั้นอยู่ด้านหลังคีริยาทเยอาริม
13וַיַּעַבְר֥וּ מִשָּׁ֖ם הַר־אֶפְרָ֑יִם וַיָּבֹ֖אוּ עַד־בֵּ֥ית מִיכָֽה׃
13จากที่นั่นพวกเขาเดินผ่านแถบภูเขาเอฟราอิมมาถึงบ้านมีคาห์
14וַֽיַּעֲנ֞וּ חֲמֵ֣שֶׁת הָאֲנָשִׁ֗ים הַהֹלְכִים֮ לְרַגֵּל֮ אֶת־הָאָ֣רֶץ לַיִשׁ֒ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־אֲחֵיהֶ֔ם הַיְדַעְתֶּ֗ם כִּ֠י יֵ֣שׁ בַּבָּתִּ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ אֵפֹ֣וד וּתְרָפִ֔ים וּפֶ֖סֶל וּמַסֵּכָ֑ה וְעַתָּ֖ה דְּע֥וּ מַֽה־תַּעֲשֽׂוּ׃
14ชายห้าคนที่ไปสอดแนมดินแดนลาอิชบอกพี่น้องว่า “พวกท่านรู้หรือไม่ว่าในบ้านเหล่านี้มีเอโฟด เทราฟิม รูปแกะสลัก และรูปหล่อ? บัดนี้จงคิดดูว่าควรทำอย่างไร”
15וַיָּס֣וּרוּ שָׁ֔מָּה וַיָּבֹ֛אוּ אֶל־בֵּֽית־הַנַּ֥עַר הַלֵּוִ֖י בֵּ֣ית מִיכָ֑ה וַיִּשְׁאֲלוּ־לֹ֖ו לְשָׁלֹֽום׃
15พวกเขาแวะเข้าไปในบ้านของชายหนุ่มคนเลวี คือบ้านมีคาห์ และถามสารทุกข์สุกดิบ
16וְשֵׁשׁ־מֵאֹ֣ות אִ֗ישׁ חֲגוּרִים֙ כְּלֵ֣י מִלְחַמְתָּ֔ם נִצָּבִ֖ים פֶּ֣תַח הַשָּׁ֑עַר אֲשֶׁ֖ר מִבְּנֵי־דָֽן׃
16ชายชาวดานหกร้อยคนซึ่งติดอาวุธสำหรับสงครามยืนอยู่ตรงทางเข้าประตู
17וֽ͏ַיַּעֲל֞וּ חֲמֵ֣שֶׁת הָאֲנָשִׁ֗ים הַהֹלְכִים֮ לְרַגֵּ֣ל אֶת־הָאָרֶץ֒ בָּ֣אוּ שָׁ֔מָּה לָקְח֗וּ אֶת־הַפֶּ֙סֶל֙ וְאֶת־הָ֣אֵפֹ֔וד וְאֶת־הַתְּרָפִ֖ים וְאֶת־הַמַּסֵּכָ֑ה וְהַכֹּהֵ֗ן נִצָּב֙ פֶּ֣תַח הַשַּׁ֔עַר וְשֵׁשׁ־מֵאֹ֣ות הָאִ֔ישׁ הֶחָג֖וּר כְּלֵ֥י הַמִּלְחָמָֽה׃
17ชายห้าคนที่ไปสอดแนมแผ่นดินขึ้นไปและเข้าไปข้างใน เอารูปแกะสลัก เอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อ ขณะปุโรหิตยืนอยู่ตรงทางเข้าประตูกับชายติดอาวุธหกร้อยคน
18וְאֵ֗לֶּה בָּ֚אוּ בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיִּקְחוּ֙ אֶת־פֶּ֣סֶל הָאֵפֹ֔וד וְאֶת־הַתְּרָפִ֖ים וְאֶת־הַמַּסֵּכָ֑ה וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ הַכֹּהֵ֔ן מָ֥ה אַתֶּ֖ם עֹשִֽׂים׃
18เมื่อคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านมีคาห์และเอารูปแกะสลัก เอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อ ปุโรหิตถามว่า “พวกท่านกำลังทำอะไร?”
19וַיֹּאמְרוּ֩ לֹ֨ו הַחֲרֵ֜שׁ שִֽׂים־יָדְךָ֤ עַל־פִּ֙יךָ֙ וְלֵ֣ךְ עִמָּ֔נוּ וֶֽהְיֵה־לָ֖נוּ לְאָ֣ב וּלְכֹהֵ֑ן הֲטֹ֣וב ׀ הֱיֹותְךָ֣ כֹהֵ֗ן לְבֵית֙ אִ֣ישׁ אֶחָ֔ד אֹ֚ו הֱיֹותְךָ֣ כֹהֵ֔ן לְשֵׁ֥בֶט וּלְמִשְׁפָּחָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
19พวกเขาตอบว่า “เงียบเสีย เอามือปิดปากไว้ แล้วไปกับเรา มาเป็นเหมือนบิดาและเป็นปุโรหิตให้เรา อย่างไหนดีกว่าสำหรับท่าน เป็นปุโรหิตให้ครัวเรือนของชายเพียงคนเดียว หรือเป็นปุโรหิตให้เผ่ากับตระกูลหนึ่งในอิสราเอล?”
20וַיִּיטַב֙ לֵ֣ב הַכֹּהֵ֔ן וַיִּקַּח֙ אֶת־הָ֣אֵפֹ֔וד וְאֶת־הַתְּרָפִ֖ים וְאֶת־הַפָּ֑סֶל וַיָּבֹ֖א בְּקֶ֥רֶב הָעָֽם׃
20ปุโรหิตดีใจ จึงหยิบเอโฟด เทราฟิม และรูปแกะสลัก แล้วไปกับประชาชน
21וַיִּפְנ֖וּ וַיֵּלֵ֑כוּ וַיָּשִׂ֨ימוּ אֶת־הַטַּ֧ף וְאֶת־הַמִּקְנֶ֛ה וְאֶת־הַכְּבוּדָּ֖ה לִפְנֵיהֶֽם׃
21พวกเขาหันกลับออกเดินทาง โดยให้เด็กเล็ก ฝูงสัตว์ และทรัพย์สินไปข้างหน้า
22הֵ֥מָּה הִרְחִ֖יקוּ מִבֵּ֣ית מִיכָ֑ה וְהָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר בַּבָּתִּים֙ אֲשֶׁר֙ עִם־בֵּ֣ית מִיכָ֔ה נִֽזְעֲק֔וּ וַיַּדְבִּ֖יקוּ אֶת־בְּנֵי־דָֽן׃
22เมื่อพวกเขาไปไกลจากบ้านมีคาห์พอสมควร ชายที่อยู่ตามบ้านใกล้เรือนเคียงของมีคาห์ก็มารวมตัวกันและตามชาวดานทัน
23וַֽיִּקְרְאוּ֙ אֶל־בְּנֵי־דָ֔ן וַיַּסֵּ֖בּוּ פְּנֵיהֶ֑ם וַיֹּאמְר֣וּ לְמִיכָ֔ה מַה־לְּךָ֖ כִּ֥י נִזְעָֽקְתָּ׃
23เมื่อพวกเขาร้องเรียกชาวดาน คนเหล่านั้นหันมาถามมีคาห์ว่า “ท่านเป็นอะไร จึงพาคนมามากมายเช่นนี้?”
24וַיֹּ֡אמֶר אֶת־אֱלֹהַי֩ אֲשֶׁר־עָשִׂ֨יתִי לְקַחְתֶּ֧ם וְֽאֶת־הַכֹּהֵ֛ן וַתֵּלְכ֖וּ וּמַה־לִּ֣י עֹ֑וד וּמַה־זֶּ֛ה תֹּאמְר֥וּ אֵלַ֖י מַה־לָּֽךְ׃
24เขาตอบว่า “พวกท่านเอาเทพเจ้าที่เราสร้างไว้และเอาปุโรหิตไปแล้ว เรายังเหลืออะไรอีก? แล้วจะถามได้อย่างไรว่า ‘ท่านเป็นอะไร?’”
25וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ בְּנֵי־דָ֔ן אַל־תַּשְׁמַ֥ע קֹולְךָ֖ עִמָּ֑נוּ פֶּֽן־יִפְגְּע֣וּ בָכֶ֗ם אֲנָשִׁים֙ מָ֣רֵי נֶ֔פֶשׁ וְאָסַפְתָּ֥ה נַפְשְׁךָ֖ וְנֶ֥פֶשׁ בֵּיתֶֽךָ׃
25ชาวดานตอบเขาว่า “อย่าให้เราได้ยินเสียงของท่าน มิฉะนั้นคนใจร้อนอาจเข้าโจมตี แล้วท่านกับคนในครอบครัวจะเสียชีวิต”
26וַיֵּלְכ֥וּ בְנֵי־דָ֖ן לְדַרְכָּ֑ם וַיַּ֣רְא מִיכָ֗ה כִּי־חֲזָקִ֥ים הֵ֙מָּה֙ מִמֶּ֔נּוּ וַיִּ֖פֶן וַיָּ֥שָׁב אֶל־בֵּיתֹֽו׃
26ชาวดานเดินทางต่อไป เมื่อมีคาห์เห็นว่าพวกเขามีกำลังเหนือกว่าตน จึงหันกลับบ้าน
27וְהֵ֨מָּה לָקְח֜וּ אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֣ה מִיכָ֗ה וְֽאֶת־הַכֹּהֵן֮ אֲשֶׁ֣ר הָיָה־לֹו֒ וַיָּבֹ֣אוּ עַל־לַ֗יִשׁ עַל־עַם֙ שֹׁקֵ֣ט וּבֹטֵ֔חַ וַיַּכּ֥וּ אֹותָ֖ם לְפִי־חָ֑רֶב וְאֶת־הָעִ֖יר שָׂרְפ֥וּ בָאֵֽשׁ׃
27ชาวดานนำสิ่งที่มีคาห์สร้างขึ้นและพาปุโรหิตของเขาไปด้วย แล้วมาถึงเมืองลาอิชซึ่งมีประชาชนสงบและไม่ระแวงภัย พวกเขาสังหารคนเหล่านั้นด้วยดาบและจุดไฟเผาเมือง
28וְאֵ֨ין מַצִּ֜יל כִּ֧י רְֽחֹוקָה־הִ֣יא מִצִּידֹ֗ון וְדָבָ֤ר אֵין־לָהֶם֙ עִם־אָדָ֔ם וְהִ֕יא בָּעֵ֖מֶק אֲשֶׁ֣ר לְבֵית־רְחֹ֑וב וַיִּבְנ֥וּ אֶת־הָעִ֖יר וַיֵּ֥שְׁבוּ בָֽהּ׃
28ไม่มีผู้ใดมาช่วยกู้ เพราะเมืองอยู่ไกลจากไซดอนและไม่ติดต่อกับคนอื่น เมืองนั้นอยู่ในหุบเขาใกล้เบธเรโหบ ชาวดานสร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ในนั้น
29וַיִּקְרְא֤וּ שֵׁם־הָעִיר֙ דָּ֔ן בְּשֵׁם֙ דָּ֣ן אֲבִיהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר יוּלַּ֖ד לְיִשְׂרָאֵ֑ל וְאוּלָ֛ם לַ֥יִשׁ שֵׁם־הָעִ֖יר לָרִאשֹׁנָֽה׃
29พวกเขาตั้งชื่อเมืองว่าดาน ตามชื่อดานบรรพบุรุษซึ่งเกิดแก่อิสราเอล แต่เดิมเมืองนั้นชื่อลาอิช
30וַיָּקִ֧ימוּ לָהֶ֛ם בְּנֵי־דָ֖ן אֶת־הַפָּ֑סֶל וִ֠יהֹונָתָן בֶּן־גֵּרְשֹׁ֨ם בֶּן־מְנַשֶּׁ֜ה ה֣וּא וּבָנָ֗יו הָי֤וּ כֹהֲנִים֙ לְשֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֔י עַד־יֹ֖ום גְּלֹ֥ות הָאָֽרֶץ׃
30ชาวดานตั้งรูปแกะสลักไว้สำหรับตน โยนาธานบุตรเกอร์โชม บุตรโมเสส กับบุตรชายของเขาเป็นปุโรหิตประจำเผ่าดานจนถึงวันที่ชาวแผ่นดินถูกกวาดต้อนเป็นเชลย
31וַיָּשִׂ֣ימוּ לָהֶ֔ם אֶת־פֶּ֥סֶל מִיכָ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה כָּל־יְמֵ֛י הֱיֹ֥ות בֵּית־הָאֱלֹהִ֖ים בְּשִׁלֹֽה׃ פ
31พวกเขาตั้งรูปแกะสลักที่มีคาห์ทำไว้สำหรับตน และรูปนั้นอยู่ตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าตั้งอยู่ในชิโลห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.