Iudicum
Chapter 18
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Iudicum 18

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1In diebus illis non erat rex in Israël, et tribus Dan quærebat possessionem sibi, ut habitaret in ea: usque ad illum enim diem inter ceteras tribus sortem non acceperat.
1ใน​สมัย​นั้น​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ ใน​เวลา​นั้น​เผ่า​ดาน​กำลัง​หา​ดินแดน​มรดก​เพื่อ​เข้า​อาศัย เพราะ​จน​ถึง​วัน​นั้น พวก​เขา​ยัง​ไม่​ได้​รับ​มรดก​ท่ามกลาง​เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล
2Miserunt ergo filii Dan stirpis et familiæ suæ quinque viros fortissimos de Saraa et Esthaol, ut explorarent terram, et diligenter inspicerent: dixeruntque eis: Ite, et considerate terram. Qui cum pergentes venissent in montem Ephraim, et intrassent domum Michæ, requieverunt ibi:
2ชาว​ดาน​ส่ง​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ห้า​คน​จาก​ตระกูล​ของ​ตน ซึ่ง​คัดเลือก​จาก​คน​ทั้งหมด คน​เหล่า​นี้​มา​จาก​โศราห์​กับ​เอชทาโอล เพื่อ​ไป​สอดแนม​และ​สำรวจ​แผ่นดิน พวก​เขา​บอก​คน​ทั้ง​ห้า​ว่า “จง​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน!” คน​เหล่า​นั้น​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น
3et agnoscentes vocem adolescentis Levitæ, utentesque illius diversorio, dixerunt ad eum: Quis te huc adducit? quid hic agis? quam ob causam huc venire voluisti?
3เมื่อ​อยู่​ใกล้​บ้าน​มีคาห์ พวก​เขา​จำ​เสียง​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​เลวี​ได้ จึง​เข้า​ไป​ถาม​ว่า “ใคร​พา​ท่าน​มา​ที่​นี่? ท่าน​ทำ​อะไร​อยู่​ที่​นี่? ท่าน​มี​อะไร​อยู่​ที่​นี่​บ้าง?”
4Qui respondit eis: Hæc et hæc præstitit mihi Michas, et me mercede conduxit, ut sim ei sacerdos.
4เขา​ตอบ​ว่า “มีคาห์​ปฏิบัติ​ต่อ​ข้าพเจ้า​เช่น​นี้ เขา​จ้าง​ข้าพเจ้า และ​ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เขา”
5Rogaverunt autem eum ut consuleret Dominum ut scire possent an prospero itinere pergerent, et res haberet effectum.
5พวก​เขา​พูด​ว่า “โปรด​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ว่า​การ​เดินทาง​ของ​พวก​เรา​จะ​สำเร็จ​หรือ​ไม่”
6Qui respondit eis: Ite in pace: Dominus respicit viam vestram, et iter quo pergitis.
6ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “เดินทาง​ไป​โดย​สวัสดิภาพ หนทาง​ที่​พวก​ท่าน​กำลัง​ไป​นั้น​อยู่​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์”
7Euntes igitur quinque viri venerunt Lais: videruntque populum habitantem in ea absque ullo timore, juxta consuetudinem Sidoniorum, securum et quietum, nullo ei penitus resistente, magnarumque opum, et procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum.
7ชาย​ทั้ง​ห้า​จาก​ไป​ถึง​เมือง​ลาอิช พวก​เขา​เห็น​ว่า​ประชาชน​ที่​นั่น​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ปลอดภัย​ตาม​แบบ​ชาว​ไซดอน สงบ​และ​ไม่​ระแวง​ภัย ไม่​มี​ผู้​มี​อำนาจ​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​ทำให้​พวก​เขา​อับอาย​ใน​เรื่อง​ใด พวก​เขา​อยู่​ห่าง​จาก​ชาว​ไซดอน​และ​ไม่​ติดต่อ​กับ​คน​อื่น
8Reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol, et quid egissent sciscitantibus responderunt:
8ชาย​ทั้ง​ห้า​กลับ​ไป​หา​พี่น้อง​ที่​โศราห์​กับ​เอชทาโอล พี่น้อง​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​มี​ข่าว​อะไร?”
9Surgite, ascendamus ad eos: vidimus enim terram valde opulentam et uberem. Nolite negligere, nolite cessare: eamus, et possideamus eam: nullus erit labor.
9พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ลุก​ขึ้น ไป​โจมตี​คน​เหล่า​นั้น​กัน​เถอะ เพราะ​เรา​เห็น​แผ่นดิน​แล้ว แผ่นดิน​นั้น​ดี​มาก พวก​ท่าน​จะ​อยู่​นิ่ง​ทำไม? อย่า​รีรอ​ที่​จะ​ไป​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​นั้น
10Intrabimus ad securos, in regionem latissimam, tradetque nobis Dominus locum, in quo nullius rei est penuria eorum quæ gignuntur in terra.
10เมื่อ​ไป​ถึง พวก​ท่าน​จะ​พบ​ประชาชน​ที่​ไม่​ระแวง​ภัย​และ​แผ่นดิน​กว้าง​ใหญ่ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​พวก​ท่าน​แล้ว เป็น​สถานที่​ซึ่ง​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด​ใน​โลก”
11Profecti igitur sunt de cognatione Dan, id est, de Saraa et Esthaol, sexcenti viri accincti armis bellicis,
11ชาว​ดาน​ตระกูล​นั้น​จึง​ออก​จาก​โศราห์​กับ​เอชทาโอล มี​ชาย​ติด​อาวุธ​สำหรับ​สงคราม​หก​ร้อย​คน
12ascendentesque manserunt in Cariathiarim Judæ: qui locus ex eo tempore Castrorum Dan nomen accepit, et est post tergum Cariathiarim.
12พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​คีริยาทเยอาริม​ใน​ยูดาห์ สถานที่​นั้น​จึง​เรียก​ว่า​มาหะเนห์ดาน​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ สถานที่​นั้น​อยู่​ด้าน​หลัง​คีริยาทเยอาริม
13Inde transierunt in montem Ephraim. Cumque venissent ad domum Michæ,
13จาก​ที่​นั่น​พวก​เขา​เดิน​ผ่าน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์
14dixerunt quinque viri, qui prius missi fuerant ad considerandam terram Lais, ceteris fratribus suis: Nostis quod in domibus istis sit ephod, et theraphim, et sculptile, atque conflatile: videte quid vobis placeat.
14ชาย​ห้า​คน​ที่​ไป​สอดแนม​ดินแดน​ลาอิช​บอก​พี่น้อง​ว่า “พวก​ท่าน​รู้​หรือ​ไม่​ว่า​ใน​บ้าน​เหล่า​นี้​มี​เอโฟด เทราฟิม รูป​แกะ​สลัก และ​รูป​หล่อ? บัดนี้​จง​คิด​ดู​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร”
15Et cum paululum declinassent, ingressi sunt domum adolescentis Levitæ, qui erat in domo Michæ: salutaveruntque eum verbis pacificis.
15พวก​เขา​แวะ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​เลวี คือ​บ้าน​มีคาห์ และ​ถาม​สารทุกข์​สุกดิบ
16Sexcenti autem viri ita ut erant armati, stabant ante ostium.
16ชาย​ชาว​ดาน​หก​ร้อย​คน​ซึ่ง​ติด​อาวุธ​สำหรับ​สงคราม​ยืน​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู
17At illi, qui ingressi fuerant domum juvenis, sculptile, et ephod, et theraphim, atque conflatile tollere nitebantur, et sacerdos stabat ante ostium, sexcentis viris fortissimis haud procul expectantibus.
17ชาย​ห้า​คน​ที่​ไป​สอดแนม​แผ่นดิน​ขึ้น​ไป​และ​เข้า​ไป​ข้าง​ใน เอา​รูป​แกะ​สลัก เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​หล่อ ขณะ​ปุโรหิต​ยืน​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​กับ​ชาย​ติด​อาวุธ​หก​ร้อย​คน
18Tulerunt igitur qui intraverant sculptile, ephod, et idola, atque conflatile. Quibus dixit sacerdos: Quid facitis?
18เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​มีคาห์​และ​เอา​รูป​แกะ​สลัก เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​หล่อ ปุโรหิต​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​กำลัง​ทำ​อะไร?”
19Cui responderunt: Tace et pone digitum super os tuum: venique nobiscum, ut habeamus te patrem, ac sacerdotem. Quid tibi melius est, ut sis sacerdos in domo unius viri, an in una tribu et familia in Israël?
19พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เงียบ​เสีย เอา​มือ​ปิด​ปาก​ไว้ แล้ว​ไป​กับ​เรา มา​เป็น​เหมือน​บิดา​และ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เรา อย่าง​ไหน​ดี​กว่า​สำหรับ​ท่าน เป็น​ปุโรหิต​ให้​ครัว​เรือน​ของ​ชาย​เพียง​คน​เดียว หรือ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เผ่า​กับ​ตระกูล​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล?”
20Quod cum audisset, acquievit sermonibus eorum, et tulit ephod, et idola, ac sculptile, et profectus est cum eis.
20ปุโรหิต​ดีใจ จึง​หยิบ​เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​แกะ​สลัก แล้ว​ไป​กับ​ประชาชน
21Qui cum pergerent, et ante se ire fecissent parvulos ac jumenta, et omne quod erat pretiosum,
21พวก​เขา​หัน​กลับ​ออก​เดินทาง โดย​ให้​เด็ก​เล็ก ฝูง​สัตว์ และ​ทรัพย์สิน​ไป​ข้าง​หน้า
22et jam a domo Michæ essent procul, viri qui habitabant in ædibus Michæ conclamantes secuti sunt,
22เมื่อ​พวก​เขา​ไป​ไกล​จาก​บ้าน​มีคาห์​พอสมควร ชาย​ที่​อยู่​ตาม​บ้าน​ใกล้​เรือน​เคียง​ของ​มีคาห์​ก็​มา​รวม​ตัว​กัน​และ​ตาม​ชาว​ดาน​ทัน
23et post tergum clamare cœperunt. Qui cum respexissent, dixerunt ad Micham: Quid tibi vis? cur clamas?
23เมื่อ​พวก​เขา​ร้อง​เรียก​ชาว​ดาน คน​เหล่า​นั้น​หัน​มา​ถาม​มีคาห์​ว่า “ท่าน​เป็น​อะไร จึง​พา​คน​มา​มากมาย​เช่น​นี้?”
24Qui respondit: Deos meos, quos mihi feci, tulistis, et sacerdotem, et omnia quæ habeo, et dicitis: Quid tibi est?
24เขา​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​เอา​เทพเจ้า​ที่​เรา​สร้าง​ไว้​และ​เอา​ปุโรหิต​ไป​แล้ว เรา​ยัง​เหลือ​อะไร​อีก? แล้ว​จะ​ถาม​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ท่าน​เป็น​อะไร?’”
25Dixeruntque ei filii Dan: Cave ne ultra loquaris ad nos, et veniant ad te viri animo concitati, et ipse cum omni domo tua pereas.
25ชาว​ดาน​ตอบ​เขา​ว่า “อย่า​ให้​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​ท่าน มิ​ฉะนั้น​คน​ใจ​ร้อน​อาจ​เข้า​โจมตี แล้ว​ท่าน​กับ​คน​ใน​ครอบครัว​จะ​เสีย​ชีวิต”
26Et sic cœpto itinere perrexerunt. Videns autem Michas quod fortiores se essent, reversus est in domum suam.
26ชาว​ดาน​เดินทาง​ต่อ​ไป เมื่อ​มีคาห์​เห็น​ว่า​พวก​เขา​มี​กำลัง​เหนือ​กว่า​ตน จึง​หัน​กลับ​บ้าน
27Sexcenti autem viri tulerunt sacerdotem, et quæ supra diximus: veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum, et percusserunt eos in ore gladii: urbemque incendio tradiderunt,
27ชาว​ดาน​นำ​สิ่ง​ที่​มีคาห์​สร้าง​ขึ้น​และ​พา​ปุโรหิต​ของ​เขา​ไป​ด้วย แล้ว​มา​ถึง​เมือง​ลาอิช​ซึ่ง​มี​ประชาชน​สงบ​และ​ไม่​ระแวง​ภัย พวก​เขา​สังหาร​คน​เหล่า​นั้น​ด้วย​ดาบ​และ​จุด​ไฟ​เผา​เมือง
28nullo penitus ferente præsidium, eo quod procul habitarent a Sidone, et cum nullo hominum haberent quidquam societatis ac negotii. Erat autem civitas sita in regione Rohob: quam rursum exstruentes habitaverunt in ea,
28ไม่​มี​ผู้​ใด​มา​ช่วย​กู้ เพราะ​เมือง​อยู่​ไกล​จาก​ไซดอน​และ​ไม่​ติดต่อ​กับ​คน​อื่น เมือง​นั้น​อยู่​ใน​หุบเขา​ใกล้​เบธเรโหบ ชาว​ดาน​สร้าง​เมืองขึ้น​ใหม่​และ​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น
29vocato nomine civitatis Dan, juxta vocabulum patris sui, quem genuerat Israël, quæ prius Lais dicebatur.
29พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​ว่า​ดาน ตาม​ชื่อ​ดาน​บรรพบุรุษ​ซึ่ง​เกิด​แก่​อิสราเอล แต่​เดิม​เมือง​นั้น​ชื่อ​ลาอิช
30Posueruntque sibi sculptile, et Jonathan filium Gersam filii Moysi ac filios ejus sacerdotes in tribu Dan, usque ad diem captivitatis suæ.
30ชาว​ดาน​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​ไว้​สำหรับ​ตน โยนาธาน​บุตร​เกอร์โชม บุตร​โมเสส กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​เป็น​ปุโรหิต​ประจำ​เผ่า​ดาน​จน​ถึง​วัน​ที่​ชาว​แผ่นดิน​ถูก​กวาด​ต้อน​เป็น​เชลย
31Mansitque apud eos idolum Michæ omni tempore quo fuit domus Dei in Silo. In diebus illis non erat rex in Israël.
31พวก​เขา​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​ที่​มีคาห์​ทำ​ไว้​สำหรับ​ตน และ​รูป​นั้น​อยู่​ตลอด​เวลา​ที่​พระ​นิเวศ​ของ​พระเจ้า​ตั้ง​อยู่​ใน​ชิโลห์

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.