דְּבָרִים 19
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1כִּֽי־יַכְרִ֞ית יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֶת־הַגֹּויִ֔ם אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ אֶת־אַרְצָ֑ם וִֽירִשְׁתָּ֕ם וְיָשַׁבְתָּ֥ בְעָרֵיהֶ֖ם וּבְבָתֵּיהֶֽם׃
1เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงกำจัดชนชาติเหล่านั้น ซึ่งพระองค์ประทานแผ่นดินของพวกเขาให้พวกคุณ แล้วพวกคุณเข้าแทนที่และอาศัยอยู่ในเมืองและบ้านของพวกเขา
2שָׁלֹ֥ושׁ עָרִ֖ים תַּבְדִּ֣יל לָ֑ךְ בְּתֹ֣וךְ אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ לְרִשְׁתָּֽהּ׃
2จงแยกเมืองสามเมืองไว้ในใจกลางแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง
3תָּכִ֣ין לְךָ֮ הַדֶּרֶךְ֒ וְשִׁלַּשְׁתָּ֙ אֶת־גְּב֣וּל אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר יַנְחִֽילְךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהָיָ֕ה לָנ֥וּס שָׁ֖מָּה כָּל־רֹצֵֽחַ׃
3จงเตรียมเส้นทางไปยังเมืองเหล่านั้น และแบ่งเขตแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงให้เป็นมรดกออกเป็นสามส่วน เพื่อผู้ที่ฆ่าคนจะหนีไปที่นั่นได้
4וְזֶה֙ דְּבַ֣ר הָרֹצֵ֔חַ אֲשֶׁר־יָנ֥וּס שָׁ֖מָּה וָחָ֑י אֲשֶׁ֨ר יַכֶּ֤ה אֶת־רֵעֵ֙הוּ֙ בִּבְלִי־דַ֔עַת וְה֛וּא לֹא־שֹׂנֵ֥א לֹ֖ו מִתְּמֹ֥ל שִׁלְשֹֽׁם׃
4กรณีที่ผู้ฆ่าคนจะหนีไปที่นั่นและมีชีวิตอยู่ได้ คือผู้ที่ฆ่าเพื่อนบ้านโดยไม่เจตนา และไม่เคยเกลียดชังเขามาก่อน
5וַאֲשֶׁר֩ יָבֹ֨א אֶת־רֵעֵ֥הוּ בַיַּעַר֮ לַחְטֹ֣ב עֵצִים֒ וְנִדְּחָ֨ה יָדֹ֤ו בַגַּרְזֶן֙ לִכְרֹ֣ת הָעֵ֔ץ וְנָשַׁ֤ל הַבַּרְזֶל֙ מִן־הָעֵ֔ץ וּמָצָ֥א אֶת־רֵעֵ֖הוּ וָמֵ֑ת ה֗וּא יָנ֛וּס אֶל־אַחַ֥ת הֶעָרִים־הָאֵ֖לֶּה וָחָֽי׃
5เช่น ชายคนหนึ่งเข้าไปในป่ากับเพื่อนบ้านเพื่อตัดไม้ แล้วเหวี่ยงขวานฟันต้นไม้ แต่หัวขวานหลุดจากด้ามไปถูกเพื่อนบ้านจนตาย เขาก็หนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านี้และมีชีวิตอยู่ได้
6פֶּן־יִרְדֹּף֩ גֹּאֵ֨ל הַדָּ֜ם אַחֲרֵ֣י הָרֹצֵ֗חַ כִּי־יֵחַם֮ לְבָבֹו֒ וְהִשִּׂיגֹ֛ו כִּֽי־יִרְבֶּ֥ה הַדֶּ֖רֶךְ וְהִכָּ֣הוּ נָ֑פֶשׁ וְלֹו֙ אֵ֣ין מִשְׁפַּט־מָ֔וֶת כִּ֠י לֹ֣א שֹׂנֵ֥א ה֛וּא לֹ֖ו מִתְּמֹ֥ול שִׁלְשֹֽׁום׃
6มิฉะนั้น ผู้แก้แค้นแทนผู้ตายอาจไล่ตามผู้ฆ่าคนนั้นด้วยความโกรธพลุ่งพล่าน และตามทันเพราะทางไกล แล้วฆ่าเขา ทั้งที่เขาไม่สมควรตาย เพราะเขาไม่เคยเกลียดชังผู้ตายมาก่อน
7עַל־כֵּ֛ן אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר שָׁלֹ֥שׁ עָרִ֖ים תַּבְדִּ֥יל לָֽךְ׃ ס
7เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้พวกคุณแยกเมืองสามเมืองไว้
8וְאִם־יַרְחִ֞יב יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֶת־גְּבֻ֣לְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖ע לַאֲבֹתֶ֑יךָ וְנָ֤תַן לְךָ֙ אֶת־כָּל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר לָתֵ֥ת לַאֲבֹתֶֽיךָ׃
8ถ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงขยายเขตแดนตามที่ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษ และประทานแผ่นดินทั้งหมดที่ทรงสัญญาไว้กับบรรพบุรุษ
9כִּֽי־תִשְׁמֹר֩ אֶת־כָּל־הַמִּצְוָ֨ה הַזֹּ֜את לַעֲשֹׂתָ֗הּ אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֣י מְצַוְּךָ֮ הַיֹּום֒ לְאַהֲבָ֞ה אֶת־יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ וְלָלֶ֥כֶת בִּדְרָכָ֖יו כָּל־הַיָּמִ֑ים וְיָסַפְתָּ֙ לְךָ֥ עֹוד֙ שָׁלֹ֣שׁ עָרִ֔ים עַ֖ל הַשָּׁלֹ֥שׁ הָאֵֽלֶּה׃
9ถ้าพวกคุณระมัดระวังทำตามพระบัญชาทั้งหมดที่ผมกำลังสั่งในวันนี้ คือรักพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณและดำเนินตามทางของพระองค์เสมอ ก็ให้เพิ่มอีกสามเมืองจากสามเมืองนี้
10וְלֹ֤א יִשָּׁפֵךְ֙ דָּ֣ם נָקִ֔י בְּקֶ֣רֶב אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ נַחֲלָ֑ה וְהָיָ֥ה עָלֶ֖יךָ דָּמִֽים׃ ס
10เพื่อจะไม่มีการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก และพวกคุณจะไม่ต้องรับผิดเพราะเลือดนั้น
11וְכִֽי־יִהְיֶ֥ה אִישׁ֙ שֹׂנֵ֣א לְרֵעֵ֔הוּ וְאָ֤רַב לֹו֙ וְקָ֣ם עָלָ֔יו וְהִכָּ֥הוּ נֶ֖פֶשׁ וָמֵ֑ת וְנָ֕ס אֶל־אַחַ֖ת הֶעָרִ֥ים הָאֵֽל׃
11แต่ถ้าชายคนหนึ่งเกลียดเพื่อนบ้าน ดักซุ่มรอ ลุกขึ้นทำร้ายจนตาย แล้วหนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านี้
12וְשָֽׁלְחוּ֙ זִקְנֵ֣י עִירֹ֔ו וְלָקְח֥וּ אֹתֹ֖ו מִשָּׁ֑ם וְנָתְנ֣וּ אֹתֹ֗ו בְּיַ֛ד גֹּאֵ֥ל הַדָּ֖ם וָמֵֽת׃
12ให้พวกผู้ใหญ่ของเมืองเขาส่งคนไปนำตัวเขากลับมา แล้วมอบไว้ในมือของผู้แก้แค้นแทนผู้ตายเพื่อให้เขาตาย
13לֹא־תָחֹ֥וס עֵֽינְךָ֖ עָלָ֑יו וּבִֽעַרְתָּ֧ דַֽם־הַנָּקִ֛י מִיִּשְׂרָאֵ֖ל וְטֹ֥וב לָֽךְ׃ ס
13อย่าสงสารเขา จงขจัดความผิดจากการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ออกจากอิสราเอล แล้วพวกคุณจะอยู่ดีมีสุข
14לֹ֤א תַסִּיג֙ גְּב֣וּל רֽ͏ֵעֲךָ֔ אֲשֶׁ֥ר גָּבְל֖וּ רִאשֹׁנִ֑ים בְּנַחֲלָֽתְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּנְחַ֔ל בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ לְרִשְׁתָּֽהּ׃ ס
14อย่าย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้านซึ่งคนรุ่นก่อนปักไว้ ในมรดกที่พวกคุณจะได้รับ ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง
15לֹֽא־יָקוּם֩ עֵ֨ד אֶחָ֜ד בְּאִ֗ישׁ לְכָל־עָוֹן֙ וּלְכָל־חַטָּ֔את בְּכָל־חֵ֖טְא אֲשֶׁ֣ר יֽ͏ֶחֱטָ֑א עַל־פִּ֣י ׀ שְׁנֵ֣י עֵדִ֗ים אֹ֛ו עַל־פִּ֥י שְׁלֹשָֽׁה־עֵדִ֖ים יָק֥וּם דָּבָֽר׃
15จะกล่าวหาใครว่าทำผิดหรือทำบาปโดยอาศัยพยานเพียงคนเดียวไม่ได้ เรื่องหนึ่งจะยืนยันได้ด้วยคำให้การของพยานสองหรือสามคน
16כִּֽי־יָק֥וּם עֵד־חָמָ֖ס בְּאִ֑ישׁ לַעֲנֹ֥ות בֹּ֖ו סָרָֽה׃
16ถ้ามีพยานคนหนึ่งลุกขึ้นกล่าวหาใครอย่างไม่เป็นธรรมว่าทำผิด
17וְעָמְד֧וּ שְׁנֵֽי־הָאֲנָשִׁ֛ים אֲשֶׁר־לָהֶ֥ם הָרִ֖יב לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה לִפְנֵ֤י הַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַשֹּׁ֣פְטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יִהְי֖וּ בַּיָּמִ֥ים הָהֵֽם׃
17ให้ชายทั้งสองที่มีข้อพิพาทกันยืนต่อหน้าพระยาห์เวห์ ต่อหน้าปุโรหิตและผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่ในเวลานั้น
18וְדָרְשׁ֥וּ הַשֹּׁפְטִ֖ים הֵיטֵ֑ב וְהִנֵּ֤ה עֵֽד־שֶׁ֙קֶר֙ הָעֵ֔ד שֶׁ֖קֶר עָנָ֥ה בְאָחִֽיו׃
18ผู้พิพากษาต้องสอบสวนอย่างละเอียด ถ้าพบว่าพยานคนนั้นเป็นพยานเท็จและกล่าวหาเพื่อนร่วมชาติอย่างเท็จ
19וַעֲשִׂ֣יתֶם לֹ֔ו כַּאֲשֶׁ֥ר זָמַ֖ם לַעֲשֹׂ֣ות לְאָחִ֑יו וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃
19จงทำกับเขาอย่างที่เขาตั้งใจจะทำกับเพื่อนร่วมชาติ จงกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางพวกคุณ
20וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים יִשְׁמְע֣וּ וְיִרָ֑אוּ וְלֹֽא־יֹסִ֨פוּ לַעֲשֹׂ֜ות עֹ֗וד כַּדָּבָ֥ר הָרָ֛ע הַזֶּ֖ה בְּקִרְבֶּֽךָ׃
20คนที่เหลือจะได้ยินและเกรงกลัว และจะไม่ทำความชั่วเช่นนี้ในหมู่พวกคุณอีก
21וְלֹ֥א תָחֹ֖וס עֵינֶ֑ךָ נֶ֣פֶשׁ בְּנֶ֗פֶשׁ עַ֤יִן בְּעַ֙יִן֙ שֵׁ֣ן בְּשֵׁ֔ן יָ֥ד בְּיָ֖ד רֶ֥גֶל בְּרָֽגֶל׃ ס
21อย่าสงสาร ชีวิตแทนชีวิต ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ เท้าแทนเท้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.