דְּבָרִים 18
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1לֹֽא־יִ֠הְיֶה לַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם כָּל־שֵׁ֧בֶט לֵוִ֛י חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה עִם־יִשְׂרָאֵ֑ל אִשֵּׁ֧י יְהוָ֛ה וְנַחֲלָתֹ֖ו יֹאכֵלֽוּן׃
1ปุโรหิตและคนเลวี คือเผ่าเลวีทั้งหมด จะไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับอิสราเอล พวกเขาจะกินของถวายแด่พระยาห์เวห์ที่เผาด้วยไฟและส่วนที่เป็นของพระองค์
2וְנַחֲלָ֥ה לֹא־יִֽהְיֶה־לֹּ֖ו בְּקֶ֣רֶב אֶחָ֑יו יְהוָה֙ ה֣וּא נַחֲלָתֹ֔ו כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר־לֹֽו׃ ס
2พวกเขาจะไม่มีมรดกร่วมกับพี่น้อง พระยาห์เวห์ทรงเป็นมรดกของพวกเขา ตามที่พระองค์ตรัสไว้
3וְזֶ֡ה יִהְיֶה֩ מִשְׁפַּ֨ט הַכֹּהֲנִ֜ים מֵאֵ֣ת הָעָ֗ם מֵאֵ֛ת זֹבְחֵ֥י הַזֶּ֖בַח אִם־שֹׁ֣ור אִם־שֶׂ֑ה וְנָתַן֙ לַכֹּהֵ֔ן הַזְּרֹ֥עַ וְהַלְּחָיַ֖יִם וְהַקֵּבָֽה׃
3ส่วนที่ปุโรหิตมีสิทธิ์ได้รับจากประชาชนผู้ถวายเครื่องบูชา ไม่ว่าจะเป็นวัวหรือแกะ คือหัวไหล่ แก้มทั้งสองข้าง และเครื่องใน
4רֵאשִׁ֨ית דְּגֽ͏ָנְךָ֜ תִּֽירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֗ךָ וְרֵאשִׁ֛ית גֵּ֥ז צֹאנְךָ֖ תִּתֶּן־לֹּֽו׃
4จงให้ผลแรกจากธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันของพวกคุณแก่เขา รวมทั้งขนแกะชุดแรกที่ตัดได้
5כִּ֣י בֹ֗ו בָּחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מִכָּל־שְׁבָטֶ֑יךָ לַעֲמֹ֨ד לְשָׁרֵ֧ת בְּשֵׁם־יְהוָ֛ה ה֥וּא וּבָנָ֖יו כָּל־הַיָּמִֽים׃ ס
5เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเลือกเขาจากทุกเผ่า ให้เขาและลูกชายของเขารับใช้ในพระนามของพระยาห์เวห์ตลอดไป
6וְכִֽי־יָבֹ֨א הַלֵּוִ֜י מֵאַחַ֤ד שְׁעָרֶ֙יךָ֙ מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־ה֖וּא גָּ֣ר שָׁ֑ם וּבָא֙ בְּכָל־אַוַּ֣ת נַפְשֹׁ֔ו אֶל־הַמָּקֹ֖ום אֲשֶׁר־יִבְחַ֥ר יְהוָֽה׃
6ถ้าคนเลวีคนหนึ่งปรารถนาอย่างยิ่งที่จะมายังสถานที่ที่พระยาห์เวห์จะทรงเลือก และเดินทางมาจากเมืองใดในอิสราเอลที่เขาอาศัยอยู่
7וְשֵׁרֵ֕ת בְּשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו כְּכָל־אֶחָיו֙ הַלְוִיִּ֔ם הָעֹמְדִ֥ים שָׁ֖ם לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃
7เขาก็รับใช้ในพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนได้ เช่นเดียวกับพี่น้องคนเลวีทุกคนที่รับใช้พระยาห์เวห์อยู่ที่นั่น
8חֵ֥לֶק כְּחֵ֖לֶק יֹאכֵ֑לוּ לְבַ֥ד מִמְכָּרָ֖יו עַל־הָאָבֹֽות׃ ס
8พวกเขามีสิทธิ์ได้รับส่วนอาหารเท่าเทียมกัน นอกเหนือจากรายได้ที่เขาได้จากการขายทรัพย์สินของครอบครัว
9כִּ֤י אַתָּה֙ בָּ֣א אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ לֹֽא־תִלְמַ֣ד לַעֲשֹׂ֔ות כְּתֹועֲבֹ֖ת הַגֹּויִ֥ם הָהֵֽם׃
9เมื่อพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ อย่าเรียนรู้ที่จะทำตามสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของชนชาติเหล่านั้น
10לֹֽא־יִמָּצֵ֣א בְךָ֔ מַעֲבִ֥יר בְּנֹֽו־וּבִתֹּ֖ו בָּאֵ֑שׁ קֹסֵ֣ם קְסָמִ֔ים מְעֹונֵ֥ן וּמְנַחֵ֖שׁ וּמְכַשֵּֽׁף׃
10อย่าให้มีใครในหมู่พวกคุณนำลูกชายหรือลูกสาวผ่านไฟ หรือเป็นผู้เสี่ยงทาย ผู้ทำนายโชคชะตา ผู้ใช้มนตร์สะกด หรือผู้ใช้เวทมนตร์
11וְחֹבֵ֖ר חָ֑בֶר וְשֹׁאֵ֥ל אֹוב֙ וְיִדְּעֹנִ֔י וְדֹרֵ֖שׁ אֶל־הַמֵּתִֽים׃
11ผู้ร่ายมนตร์ ผู้ติดต่อวิญญาณ ผู้ใช้ไสยศาสตร์ หรือผู้เรียกวิญญาณคนตาย
12כִּֽי־תֹועֲבַ֥ת יְהוָ֖ה כָּל־עֹ֣שֵׂה אֵ֑לֶּה וּבִגְלַל֙ הַתֹּועֵבֹ֣ת הָאֵ֔לֶּה יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ מֹורִ֥ישׁ אֹותָ֖ם מִפָּנֶֽיךָ׃
12เพราะทุกคนที่ทำสิ่งเหล่านี้น่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์ และเพราะสิ่งน่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจึงทรงขับไล่ชนชาติเหล่านั้นออกไป
13תָּמִ֣ים תִּֽהְיֶ֔ה עִ֖ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ ס
13จงดำเนินชีวิตอย่างไร้ตำหนิต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
14כִּ֣י ׀ הַגֹּויִ֣ם הָאֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ יֹורֵ֣שׁ אֹותָ֔ם אֶל־מְעֹנְנִ֥ים וְאֶל־קֹסְמִ֖ים יִשְׁמָ֑עוּ וְאַתָּ֕ה לֹ֣א כֵ֔ן נָ֥תַן לְךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
14เพราะชนชาติเหล่านี้ที่พวกคุณกำลังจะขับไล่ออกไปฟังผู้ใช้เวทมนตร์และผู้เสี่ยงทาย แต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณไม่ทรงอนุญาตให้พวกคุณทำเช่นนั้น
15נָבִ֨יא מִקִּרְבְּךָ֤ מֵאַחֶ֙יךָ֙ כָּמֹ֔נִי יָקִ֥ים לְךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ אֵלָ֖יו תִּשְׁמָעֽוּן׃
15พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงตั้งผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งขึ้นจากหมู่พวกคุณเอง จากพี่น้องร่วมชาติ เหมือนผม พวกคุณต้องฟังเขา
16כְּכֹ֨ל אֲשֶׁר־שָׁאַ֜לְתָּ מֵעִ֨ם יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בְּחֹרֵ֔ב בְּיֹ֥ום הַקָּהָ֖ל לֵאמֹ֑ר לֹ֣א אֹסֵ֗ף לִשְׁמֹ֙עַ֙ אֶת־קֹול֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י וְאֶת־הָאֵ֨שׁ הַגְּדֹלָ֥ה הַזֹּ֛את לֹֽא־אֶרְאֶ֥ה עֹ֖וד וְלֹ֥א אָמֽוּת׃
16ทั้งนี้เป็นไปตามที่พวกคุณขอจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณที่โฮเรบในวันชุมนุมว่า ‘ขออย่าให้ฉันได้ยินเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของฉันอีก และอย่าให้ฉันเห็นไฟใหญ่นี้อีกเลย เพื่อฉันจะไม่ตาย’
17וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י הֵיטִ֖יבוּ אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽרוּ׃
17พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘สิ่งที่พวกเขาพูดนั้นดีแล้ว
18נָבִ֨יא אָקִ֥ים לָהֶ֛ם מִקֶּ֥רֶב אֲחֵיהֶ֖ם כָּמֹ֑וךָ וְנָתַתִּ֤י דְבָרַי֙ בְּפִ֔יו וְדִבֶּ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם אֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אֲצַוֶּֽנּוּ׃
18เราจะตั้งผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งขึ้นจากพี่น้องของพวกเขาเหมือนเจ้า เราจะใส่ถ้อยคำของเราไว้ในปากของเขา และเขาจะพูดทุกสิ่งที่เราบัญชาแก่พวกเขา
19וְהָיָ֗ה הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יִשְׁמַע֙ אֶל־דְּבָרַ֔י אֲשֶׁ֥ר יְדַבֵּ֖ר בִּשְׁמִ֑י אָנֹכִ֖י אֶדְרֹ֥שׁ מֵעִמֹּֽו׃
19ผู้ใดไม่ฟังถ้อยคำของเราที่เขาพูดในนามของเรา เราจะเอาผิดผู้นั้นเอง
20אַ֣ךְ הַנָּבִ֡יא אֲשֶׁ֣ר יָזִיד֩ לְדַבֵּ֨ר דָּבָ֜ר בִּשְׁמִ֗י אֵ֣ת אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־צִוִּיתִיו֙ לְדַבֵּ֔ר וַאֲשֶׁ֣ר יְדַבֵּ֔ר בְּשֵׁ֖ם אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וּמֵ֖ת הַנָּבִ֥יא הַהֽוּא׃
20แต่ผู้เผยพระวจนะคนใดอวดดีพูดในนามของเราในสิ่งที่เราไม่ได้สั่งให้พูด หรือพูดในนามของเทพเจ้าอื่น ผู้เผยพระวจนะคนนั้นต้องตาย’
21וְכִ֥י תֹאמַ֖ר בִּלְבָבֶ֑ךָ אֵיכָה֙ נֵדַ֣ע אֶת־הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר לֹא־דִבְּרֹ֖ו יְהוָֽה׃
21พวกคุณอาจคิดในใจว่า ‘เราจะรู้ได้อย่างไรว่าถ้อยคำนั้นพระยาห์เวห์ไม่ได้ตรัส?’
22אֲשֶׁר֩ יְדַבֵּ֨ר הַנָּבִ֜יא בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֗ה וְלֹֽא־יִהְיֶ֤ה הַדָּבָר֙ וְלֹ֣א יָבֹ֔וא ה֣וּא הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר לֹא־דִבְּרֹ֖ו יְהוָ֑ה בְּזָדֹון֙ דִּבְּרֹ֣ו הַנָּבִ֔יא לֹ֥א תָג֖וּר מִמֶּֽנּוּ׃ ס
22เมื่อผู้เผยพระวจนะพูดในพระนามของพระยาห์เวห์ ถ้าเรื่องนั้นไม่เกิดขึ้นและไม่เป็นจริง นั่นคือถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ไม่ได้ตรัส ผู้เผยพระวจนะคนนั้นพูดด้วยความอวดดี พวกคุณไม่ต้องกลัวเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.