דְּבָרִים 3
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַנֵּ֣פֶן וַנַּ֔עַל דֶּ֖רֶךְ הַבָּשָׁ֑ן וַיֵּצֵ֣א עֹוג֩ מֶֽלֶךְ־הַבָּשָׁ֨ן לִקְרָאתֵ֜נוּ ה֧וּא וְכָל־עַמֹּ֛ו לַמִּלְחָמָ֖ה אֶדְרֶֽעִי׃
1ต่อมาเราหันกลับและขึ้นไปตามทางสู่บาชาน โอกกษัตริย์แห่งบาชานพร้อมประชาชนทั้งหมดของเขาออกมาสู้กับเราที่เอเดรอี
2וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֵלַי֙ אַל־תִּירָ֣א אֹתֹ֔ו כִּ֣י בְיָדְךָ֞ נָתַ֧תִּי אֹתֹ֛ו וְאֶת־כָּל־עַמֹּ֖ו וְאֶת־אַרְצֹ֑ו וְעָשִׂ֣יתָ לֹּ֔ו כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֗יתָ לְסִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֥ר יֹושֵׁ֖ב בְּחֶשְׁבֹּֽון׃
2พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า “อย่ากลัวเขา เพราะเรามอบเขา ประชาชนทั้งหมด และแผ่นดินของเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว จงทำกับเขาเหมือนที่เจ้าทำกับสิโหนกษัตริย์ของชาวอาโมไรต์ ผู้อาศัยอยู่ที่เฮชโบน”
3וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ בְּיָדֵ֗נוּ גַּ֛ם אֶת־עֹ֥וג מֶֽלֶךְ־הַבָּשָׁ֖ן וְאֶת־כָּל־עַמֹּ֑ו וַנַּכֵּ֕הוּ עַד־בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר־לֹ֖ו שָׂרִֽיד׃
3พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราจึงทรงมอบโอกกษัตริย์แห่งบาชานพร้อมประชาชนทั้งหมดของเขาไว้ในมือเรา เราตีพวกเขาจนไม่เหลือผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว
4וַנִּלְכֹּ֤ד אֶת־כָּל־עָרָיו֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔וא לֹ֤א הָֽיְתָה֙ קִרְיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־לָקַ֖חְנוּ מֵֽאִתָּ֑ם שִׁשִּׁ֥ים עִיר֙ כָּל־חֶ֣בֶל אַרְגֹּ֔ב מַמְלֶ֥כֶת עֹ֖וג בַּבָּשָֽׁן׃
4เวลานั้นเรายึดเมืองทั้งหมดของเขา ไม่มีเมืองใดที่เราไม่ได้ยึดจากพวกเขา รวมทั้งหมดหกสิบเมือง คือแคว้นอาร์โกบทั้งหมด อาณาจักรของโอกในบาชาน
5כָּל־אֵ֜לֶּה עָרִ֧ים בְּצֻרֹ֛ות חֹומָ֥ה גְבֹהָ֖ה דְּלָתַ֣יִם וּבְרִ֑יחַ לְבַ֛ד מֵעָרֵ֥י הַפְּרָזִ֖י הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃
5เมืองเหล่านี้ล้วนมีกำแพงสูง ประตู และกลอนประตู นอกจากนี้ยังมีหมู่บ้านที่ไม่มีกำแพงอีกมากมาย
6וַנַּחֲרֵ֣ם אֹותָ֔ם כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔ינוּ לְסִיחֹ֖ן מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבֹּ֑ון הַחֲרֵם֙ כָּל־עִ֣יר מְתִ֔ם הַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּֽף׃
6เราทำลายเมืองเหล่านั้นจนหมดสิ้น เช่นเดียวกับที่ทำกับสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบน เราทำลายทุกเมืองที่มีคนอาศัยอยู่ ทั้งผู้หญิงและเด็กเล็กจนหมด
7וְכָל־הַבְּהֵמָ֛ה וּשְׁלַ֥ל הֶעָרִ֖ים בַּזֹּ֥ונוּ לָֽנוּ׃
7แต่ฝูงสัตว์ทั้งหมดและของที่ปล้นได้จากเมืองต่าง ๆ เราเก็บไว้เป็นของริบสำหรับตนเอง
8וַנִּקַּ֞ח בָּעֵ֤ת הַהִוא֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ מִיַּ֗ד שְׁנֵי֙ מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֑ן מִנַּ֥חַל אַרְנֹ֖ן עַד־הַ֥ר חֶרְמֹֽון׃
8เวลานั้นเรายึดแผ่นดินจากกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สององค์ทางฟากแม่น้ำจอร์แดน ตั้งแต่หุบเขาอาร์โนนไปจนถึงภูเขาเฮอร์โมน
9צִידֹנִ֛ים יִקְרְא֥וּ לְחֶרְמֹ֖ון שִׂרְיֹ֑ן וְהָ֣אֱמֹרִ֔י יִקְרְאוּ־לֹ֖ו שְׂנִֽיר׃
9(ชาวไซดอนเรียกภูเขาเฮอร์โมนว่า สิริโอน ส่วนชาวอาโมไรต์เรียกว่า เสนีร์)
10כֹּ֣ל ׀ עָרֵ֣י הַמִּישֹׁ֗ר וְכָל־הַגִּלְעָד֙ וְכָל־הַבָּשָׁ֔ן עַד־סַלְכָ֖ה וְאֶדְרֶ֑עִי עָרֵ֛י מַמְלֶ֥כֶת עֹ֖וג בַּבָּשָֽׁן׃
10เรายึดเมืองทั้งหมดบนที่ราบ กิเลอาดทั้งหมด และบาชานทั้งหมด ไปจนถึงซาเลคาห์และเอเดรอี ซึ่งเป็นเมืองในอาณาจักรของโอกแห่งบาชาน
11כִּ֣י רַק־עֹ֞וג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֗ן נִשְׁאַר֮ מִיֶּ֣תֶר הָרְפָאִים֒ הִנֵּ֤ה עַרְשֹׂו֙ עֶ֣רֶשׂ בַּרְזֶ֔ל הֲלֹ֣ה הִ֔וא בְּרַבַּ֖ת בְּנֵ֣י עַמֹּ֑ון תֵּ֧שַׁע אַמֹּ֣ות אָרְכָּ֗הּ וְאַרְבַּ֥ע אַמֹּ֛ות רָחְבָּ֖הּ בְּאַמַּת־אִֽישׁ׃
11(โอกกษัตริย์แห่งบาชานเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่จากชาวเรฟาอิม ดูเถิด เตียงของเขาทำด้วยเหล็ก ยังอยู่ที่รับบาห์ของลูกหลานอัมโมนไม่ใช่หรือ? เตียงนั้นยาวเก้าศอก และกว้างสี่ศอก ตามศอกของคน)
12וְאֶת־הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את יָרַ֖שְׁנוּ בָּעֵ֣ת הַהִ֑וא מֵעֲרֹעֵ֞ר אֲשֶׁר־עַל־נַ֣חַל אַרְנֹ֗ן וַחֲצִ֤י הַֽר־הַגִּלְעָד֙ וְעָרָ֔יו נָתַ֕תִּי לָרֽ͏ֻאוּבֵנִ֖י וְלַגָּדִֽי׃
12เวลานั้นเราเข้าครอบครองแผ่นดินนี้ ตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่งอยู่ตรงขอบหุบเขาอาร์โนน และครึ่งหนึ่งของเขตภูเขากิเลอาดพร้อมเมืองต่าง ๆ ผมมอบให้เผ่ารูเบนและเผ่ากาด
13וְיֶ֨תֶר הַגִּלְעָ֤ד וְכָל־הַבָּשָׁן֙ מַמְלֶ֣כֶת עֹ֔וג נָתַ֕תִּי לַחֲצִ֖י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֑ה כֹּ֣ל חֶ֤בֶל הָֽאַרְגֹּב֙ לְכָל־הַבָּשָׁ֔ן הַה֥וּא יִקָּרֵ֖א אֶ֥רֶץ רְפָאִֽים׃
13ส่วนกิเลอาดที่เหลือและบาชานทั้งหมด ซึ่งเป็นอาณาจักรของโอก ผมยกให้แก่ครึ่งเผ่ามนัสเสห์ คือแคว้นอาร์โกบทั้งหมด ซึ่งก็คือบาชานทั้งหมด (ดินแดนนี้เรียกว่าแผ่นดินของชาวเรฟาอิม
14יָאִ֣יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֗ה לָקַח֙ אֶת־כָּל־חֶ֣בֶל אַרְגֹּ֔ב עַד־גְּב֥וּל הַגְּשׁוּרִ֖י וְהַמַּֽעֲכָתִ֑י וַיִּקְרָא֩ אֹתָ֨ם עַל־שְׁמֹ֤ו אֶת־הַבָּשָׁן֙ חַוֹּ֣ת יָאִ֔יר עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
14ยาอีร์บุตรมนัสเสห์ยึดแคว้นอาร์โกบทั้งหมดไปจนถึงเขตแดนของชาวเกชูร์และชาวมาอาคาห์ แล้วเรียกบาชานตามชื่อของตนว่า ฮัฟโวท-ยาอีร์ จนถึงทุกวันนี้)
15וּלְמָכִ֖יר נָתַ֥תִּי אֶת־הַגִּלְעָֽד׃
15ผมยกกิเลอาดให้มาคีร์
16וְלָרֻאוּבֵנִ֨י וְלַגָּדִ֜י נָתַ֤תִּי מִן־הַגִּלְעָד֙ וְעַד־נַ֣חַל אַרְנֹ֔ן תֹּ֥וךְ הַנַּ֖חַל וּגְבֻ֑ל וְעַד֙ יַבֹּ֣ק הַנַּ֔חַל גְּב֖וּל בְּנֵ֥י עַמֹּֽון׃
16ส่วนเผ่ารูเบนและเผ่ากาด ผมให้ดินแดนตั้งแต่กิเลอาดไปจนถึงหุบเขาอาร์โนน โดยให้กึ่งกลางหุบเขาเป็นเขตแดน ไปจนถึงแม่น้ำยับบอกซึ่งเป็นเขตแดนของลูกหลานอัมโมน
17וְהָֽעֲרָבָ֖ה וְהַיַּרְדֵּ֣ן וּגְבֻ֑ל מִכִּנֶּ֗רֶת וְעַ֨ד יָ֤ם הָֽעֲרָבָה֙ יָ֣ם הַמֶּ֔לַח תַּ֛חַת אַשְׁדֹּ֥ת הַפִּסְגָּ֖ה מִזְרָֽחָה׃
17รวมทั้งอาราบาห์ แม่น้ำจอร์แดนและเขตแดน ตั้งแต่คินเนเรทไปจนถึงทะเลอาราบาห์คือทะเลเกลือ ใต้ลาดเขาปิสกาห์ทางตะวันออก
18וָאֲצַ֣ו אֶתְכֶ֔ם בָּעֵ֥ת הַהִ֖וא לֵאמֹ֑ר יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֗ם נָתַ֨ן לָכֶ֜ם אֶת־הָאָ֤רֶץ הַזֹּאת֙ לְרִשְׁתָּ֔הּ חֲלוּצִ֣ים תּֽ͏ַעַבְר֗וּ לִפְנֵ֛י אֲחֵיכֶ֥ם בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל כָּל־בְּנֵי־חָֽיִל׃
18เวลานั้นผมสั่งพวกคุณว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานแผ่นดินนี้ให้พวกคุณครอบครองแล้ว ชายฉกรรจ์นักรบทุกคนต้องถืออาวุธข้ามไปข้างหน้าพี่น้องของพวกคุณ คือชาวอิสราเอล
19רַ֠ק נְשֵׁיכֶ֣ם וְטַפְּכֶם֮ וּמִקְנֵכֶם֒ יָדַ֕עְתִּי כִּֽי־מִקְנֶ֥ה רַ֖ב לָכֶ֑ם יֵֽשְׁבוּ֙ בְּעָ֣רֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לָכֶֽם׃
19ส่วนภรรยา เด็กเล็ก และฝูงสัตว์ของพวกคุณ—ผมรู้ว่าพวกคุณมีฝูงสัตว์จำนวนมาก—ให้อยู่ในเมืองที่ผมมอบให้
20עַ֠ד אֲשֶׁר־יָנִ֨יחַ יְהוָ֥ה ׀ לֽ͏ַאֲחֵיכֶם֮ כָּכֶם֒ וְיָרְשׁ֣וּ גַם־הֵ֔ם אֶת־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֧ה אֱלֹהֵיכֶ֛ם נֹתֵ֥ן לָהֶ֖ם בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֑ן וְשַׁבְתֶּ֗ם אִ֚ישׁ לִֽירֻשָּׁתֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לָכֶֽם׃
20จนกว่าพระยาห์เวห์จะให้พี่น้องของพวกคุณได้พักสงบเหมือนพวกคุณ และพวกเขาได้ครอบครองแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานแก่พวกเขาอีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน จากนั้นแต่ละคนจึงกลับไปยังดินแดนของตนที่ผมมอบให้”
21וְאֶת־יְהֹושׁ֣וּעַ צִוֵּ֔יתִי בָּעֵ֥ת הַהִ֖וא לֵאמֹ֑ר עֵינֶ֣יךָ הָרֹאֹ֗ת אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֵיכֶם֙ לִשְׁנֵי֙ הַמְּלָכִ֣ים הָאֵ֔לֶּה כֵּֽן־יַעֲשֶׂ֤ה יְהוָה֙ לְכָל־הַמַּמְלָכֹ֔ות אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה עֹבֵ֥ר שָֽׁמָּה׃
21เวลานั้นผมสั่งโยชูวาว่า “ตาของเจ้าได้เห็นทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าทรงทำกับกษัตริย์สององค์นี้แล้ว พระยาห์เวห์จะทรงทำเช่นเดียวกันกับอาณาจักรทั้งหมดที่เจ้าจะข้ามไป
22לֹ֖א תִּֽירָא֑וּם כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם ה֖וּא הַנִּלְחָ֥ם לָכֶֽם׃ ס
22อย่ากลัวพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าเองจะทรงต่อสู้เพื่อเจ้า”
23וָאֶתְחַנַּ֖ן אֶל־יְהוָ֑ה בָּעֵ֥ת הַהִ֖וא לֵאמֹֽר׃
23เวลานั้นผมวิงวอนพระยาห์เวห์ว่า
24אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אַתָּ֤ה הַֽחִלֹּ֙ותָ֙ לְהַרְאֹ֣ות אֶֽת־עַבְדְּךָ֔ אֶ֨ת־גָּדְלְךָ֔ וְאֶת־יָדְךָ֖ הַחֲזָקָ֑ה אֲשֶׁ֤ר מִי־אֵל֙ בַּשָּׁמַ֣יִם וּבָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה כְמַעֲשֶׂ֖יךָ וְכִגְבוּרֹתֶֽךָ׃
24“องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเริ่มสำแดงความยิ่งใหญ่และมืออันทรงพลังของพระองค์ให้ผู้รับใช้ของพระองค์เห็นแล้ว มีพระเจ้าองค์ใดในฟ้าสวรรค์หรือบนแผ่นดินที่ทำการงานและกิจอันทรงฤทธิ์ได้อย่างพระองค์?
25אֶעְבְּרָה־נָּ֗א וְאֶרְאֶה֙ אֶת־הָאָ֣רֶץ הַטֹּובָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֑ן הָהָ֥ר הַטֹּ֛וב הַזֶּ֖ה וְהַלְּבָנֹֽון׃
25ขอโปรดให้ผมข้ามไปเห็นแผ่นดินอันดีที่อยู่อีกฟากแม่น้ำจอร์แดน เขตภูเขาอันงดงามนั้น และเลบานอนด้วยเถิด”
26וַיִּתְעַבֵּ֨ר יְהוָ֥ה בִּי֙ לְמַ֣עַנְכֶ֔ם וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֵלָ֑י וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֵלַי֙ רַב־לָ֔ךְ אַל־תֹּ֗וסֶף דַּבֵּ֥ר אֵלַ֛י עֹ֖וד בַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
26แต่พระยาห์เวห์ทรงกริ้วผมเพราะพวกคุณ และไม่ทรงฟังผม พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า “พอแล้ว! อย่าพูดเรื่องนี้กับเราอีก
27עֲלֵ֣ה ׀ רֹ֣אשׁ הַפִּסְגָּ֗ה וְשָׂ֥א עֵינֶ֛יךָ יָ֧מָּה וְצָפֹ֛נָה וְתֵימָ֥נָה וּמִזְרָ֖חָה וּרְאֵ֣ה בְעֵינֶ֑יךָ כִּי־לֹ֥א תַעֲבֹ֖ר אֶת־הַיַּרְדֵּ֥ן הַזֶּֽה׃
27จงขึ้นไปบนยอดปิสกาห์ แล้วเงยหน้ามองไปทางตะวันตก เหนือ ใต้ และตะวันออก ใช้ตาของเจ้ามองดูให้ทั่ว เพราะเจ้าจะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้
28וְצַ֥ו אֶת־יְהֹושֻׁ֖עַ וְחַזְּקֵ֣הוּ וְאַמְּצֵ֑הוּ כִּי־ה֣וּא יַעֲבֹ֗ר לִפְנֵי֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְהוּא֙ יַנְחִ֣יל אֹותָ֔ם אֶת־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֥ר תִּרְאֶֽה׃
28แต่จงมอบหมายหน้าที่ให้โยชูวา ให้กำลังใจและเสริมกำลังเขา เพราะเขาจะข้ามไปนำหน้าประชาชนนี้ และจะนำพวกเขาเข้ารับแผ่นดินที่เจ้าจะเห็นเป็นมรดก”
29וַנֵּ֣שֶׁב בַּגָּ֔יְא מ֖וּל בֵּ֥ית פְּעֹֽור׃ פ
29เราจึงพักอยู่ในหุบเขาใกล้เบธเปโอร์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.