ΕΣΔΡΑΣ Β 4
Septuagint (Greek Old Testament), second editionOriginal language
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ΚΑΙ ἤκουσαν οἱ θλίβοντες Ἰούδα καὶ Βενιαμίν, ὅτι υἱοὶ τῆς ἀποικίας οἰκοδομοῦσιν οἶκον τῷ Κυρίῳ Θεῷ Ἰσραήλ,
1O anjo que me havia sido enviado, cujo nome era Uriel, respondeu-me
2καὶ ἤγγισαν πρὸς Ζοροβάβελ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν πατριῶν καὶ εἶπον αὐτοῖς· οἰκοδομήσομεν μεθ᾿ ὑμῶν, ὅτι ὡς ὑμεῖς ἐκζητοῦμεν τῷ Θεῷ ἡμῶν. καὶ αὐτῷ ἡμεῖς θυσιάζομεν ἀπὸ ἡμερῶν Ἀσαραδδὼν βασιλέως Ἀσσοὺρ τοῦ ἐνέγκαντος ἡμᾶς ὧδε.
2e disse: “Seu entendimento falhou completamente quanto a este mundo. Você pensa que pode compreender o caminho do Altíssimo?”
3καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ζοροβάβελ καὶ Ἰησοῦς καὶ οἱ κατάλοιποι τῶν ἀρχόντων τῶν πατριῶν τοῦ Ἰσραήλ· οὐχ ἡμῖν καὶ ὑμῖν τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὅτι ἡμεῖς αὐτοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ οἰκοδομήσομεν τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν, ὡς ἐνετείλατο ἡμῖν Κῦρος ὁ βασιλεὺς Περσῶν.
3Então eu disse: “Sim, meu senhor.” Ele me respondeu: “Fui enviado para mostrar a você três caminhos e apresentar-lhe três problemas.
4καὶ ἦν ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐκλύων τὰς χεῖρας τοῦ λαοῦ Ἰούδα καὶ ἐνεπόδιζον αὐτοὺς οἰκοδομεῖν
4Se puder resolver um deles para mim, também lhe mostrarei o caminho que você deseja ver e lhe ensinarei por que o coração é perverso.”
5καὶ μισθούμενοι ἐπ᾿ αὐτοὺς βουλευόμενοι τοῦ διασκεδάσαι βουλὴν αὐτῶν πάσας τὰς ἡμέρας Κύρου βασιλέως Περσῶν καὶ ἕως βασιλείας Δαρείου βασιλέως Περσῶν.
5Eu disse: “Fale, meu senhor.” Então ele me disse: “Vá, pese para mim o peso do fogo, ou meça para mim o sopro do vento, ou faça voltar para mim o dia que passou.”
6Καὶ ἐν βασιλείᾳ Ἀσσουήρου, ἐν ἀρχῆ βασιλείας αὐτοῦ, ἔγραψαν ἐπιστολὴν ἐπὶ οἰκοῦντας Ἰούδα καὶ Ἱερουσαλήμ.
6Eu respondi: “Quem dentre os filhos dos homens é capaz de fazer isso, para que você me pergunte tais coisas?”
7καὶ ἐν ἡμέραις Ἀρθασασθὰ ἔγραψεν ἐν εἰρήνῃ Μιθραδάτῃ Ταβεὴλ καὶ τοῖς λοιποῖς συνδούλοις. πρὸς Ἀρθασασθὰ βασιλέα Περσῶν ἔγραψεν ὁ φορολόγος γραφὴν Συριστὶ καὶ ἡρμηνευμένην.
7Ele me disse: “Se eu lhe perguntasse: ‘Quantas moradas há no coração do mar? Quantas fontes existem na origem do abismo? Quantas correntes há acima do firmamento? Quais são as saídas do inferno? Ou quais são as entradas do paraíso?’
8Ραοὺμ βααλτὰμ καὶ Σαψὰ ὁ γραμματεὺς ἔγραψαν ἐπιστολὴν μίαν κατὰ Ἱερουσαλὴμ τῷ Ἀρθασασθὰ βασιλεῖ.
8talvez você me respondesse: ‘Nunca desci ao abismo, nem ainda ao inferno, e tampouco subi ao céu.’
9τάδε ἔκρινε Ραοὺμ βααλτὰμ καὶ Σαμψὰ ὁ γραμματεὺς καὶ οἱ κατάλοιποι σύνδουλοι ἡμῶν, Δειναῖοι, Ἀφαρσαθαχαῖοι, Ταρφαλαῖοι, Ἀφασραῖοι, Ἀρχυαῖοι, Βαβυλώνιοι, Σουσαναχαῖοι, Δαυαῖοι
9Contudo, agora lhe perguntei apenas sobre o fogo, o vento e o dia, coisas que você já experimentou e das quais não pode se separar, e mesmo assim não me deu resposta sobre elas.”
10καὶ οἱ κατάλοιποι ἐθνῶν, ὧν ἀπώκισεν Ἀσσεναφὰρ ὁ μέγας καὶ ὁ τίμιος καὶ μετῴκισεν αὐτοὺς ἐν πόλεσι τῆς Σομόρων καὶ τὸ κατάλοιπον πέραν τοῦ ποταμοῦ·
10Ele me disse ainda: “Você não consegue compreender nem mesmo as coisas que lhe pertencem e com as quais cresceu.
11αὕτη ἡ διαταγὴ τῆς ἐπιστολῆς ἧς ἀπέστειλαν πρὸς αὐτόν· ‘Πρὸς Ἀρθασασθὰ βασιλέα παῖδές σου ἄνδρες πέραν τοῦ ποταμοῦ.
11Como, então, sua mente poderia compreender o caminho do Altíssimo? Como alguém já desgastado por este mundo corrompido poderia compreender a incorruptibilidade?” Quando ouvi essas coisas, caí com o rosto em terra
12γνωστὸν ἔστω τῷ βασιλεῖ ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἀναβάντες ἀπὸ σοῦ πρὸς ἡμᾶς ἤλθοσαν εἰς Ἱερουσαλὴμ τὴν πόλιν τὴν ἀποστάτιν καὶ πονηράν, ἣν οἰκοδομοῦσι, καὶ τὰ τείχη αὐτῆς κατηρτισμένα εἰσί, καὶ θεμελίους αὐτῆς ἀνύψωσαν.
12e lhe disse: “Seria melhor que nunca tivéssemos vindo a existir do que vir aqui, viver no meio da impiedade, sofrer e não saber por quê.”
13νῦν οὖν γνωστὸν ἔστω τῷ βασιλεῖ, ὅτι ἐὰν ἡ πόλις ἐκείνη ἀνοικοδομηθῇ καὶ τὰ τείχη αὐτῆς καταρτισθῶσι, φόροι οὐκ ἔσονταί σοι οὐδὲ δώσουσι· καὶ τοῦτο βασιλεῖς κακοποιεῖ·
13Ele me respondeu e disse: “Uma floresta formada pelas árvores do campo saiu e deliberou em conjunto,
14καὶ ἀσχημοσύνην βασιλέως οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν ἰδεῖν· διὰ τοῦτο ἐπέμψαμεν καὶ ἐγνωρίσαμεν τῷ βασιλεῖ,
14dizendo: ‘Venham! Vamos fazer guerra contra o mar, para que ele recue diante de nós e possamos formar mais florestas.’
15ἵνα ἐπισκέψηται ἐν βίβλῳ ὑπομνηματισμοῦ τῶν πατέρων σου, καὶ εὑρήσεις καὶ γνώσῃ ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη πόλις ἀποστάτις, κακοποιοῦσα βασιλεῖς καὶ χώρας, καὶ φυγαδεῖαι δούλων γίνονται ἐν μέσῳ αὐτῆς ἀπὸ ἡμερῶν αἰῶνος· διὰ ταῦτα ἡ πόλις αὕτη ἠρημώθη.
15Da mesma forma, as ondas do mar também deliberaram e disseram: ‘Venham! Vamos subir e subjugar a floresta da planície, para que também ali possamos conquistar mais território.’
16γνωρίζομεν οὖν ἡμεῖς τῷ βασιλεῖ ὅτι ἂν ἡ πόλις ἐκείνη οἰκοδομηθῇ καὶ τὰ τείχη αὐτῆς καταρτισθῇ, οὐκ ἔστι σοι εἰρήνη’.
16O plano da floresta foi inútil, pois veio o fogo e a consumiu.
17Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Ραοὺμ βααλτὰμ καὶ Σαμψὰ γραμματέα καὶ τοὺς καταλοίπους συνδούλους αὐτῶν τοὺς οἰκοῦντας ἐν Σαμαρείᾳ καὶ τοὺς καταλοίπους πέραν τοῦ ποταμοῦ εἰρήνην καὶ φησίν·
17Da mesma forma, o plano das ondas do mar também fracassou, pois a areia se levantou e as deteve.
18‘ὁ φορολόγος, ὃν ἀπεστείλατε πρὸς ἡμᾶς, ἐκλήθη ἔμπροσθεν ἐμοῦ.
18Se você agora fosse juiz entre os dois, qual deles justificaria e qual condenaria?”
19καὶ παρ᾿ ἐμοῦ ἐτέθη γνώμη καὶ ἐπεσκεψάμεθα καὶ εὕραμεν, ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη ἀφ᾿ ἡμερῶν αἰῶνος ἐπὶ βασιλεῖς ἐπαίρεται, καὶ ἀποστάσεις καὶ φυγαδεῖαι γίνονται ἐν αὐτῇ·
19Eu respondi: “O plano de ambos é insensato, pois a terra foi dada à floresta, e ao mar foi dado o lugar para carregar suas ondas.”
20καὶ βασιλεῖς ἰσχυροὶ ἐγένοντο ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐπικρατοῦντες ὅλης τῆς πέραν τοῦ ποταμοῦ, καὶ φόροι πλήρεις καὶ μέρος δίδονται αὐτοῖς·
20Então ele me respondeu: “Você julgou corretamente. Por que não julga também sua própria situação?
21καὶ νῦν θέτε γνώμην καταργῆσαι τοὺς ἄνδρας ἐκείνους, καὶ ἡ πόλις ἐκείνη οὐκ οἰκοδομηθήσεται ἔτι·
21Pois, assim como a terra foi dada à floresta e o mar às suas ondas, também os que habitam a terra só podem compreender as coisas da terra. Somente aquele que habita acima dos céus compreende as coisas que estão acima da altura dos céus.”
22ὅπως ἀπὸ τῆς γνώμης πεφυλαγμένοι ἦτε ἄνεσιν ποιῆσαι περὶ τούτου, μή ποτε πληθυνθῇ ἀφανισμὸς εἰς κακοποίησιν βασιλεῦσι’.
22Então respondi: “Eu lhe peço, ó senhor: por que me foi dado o poder de compreender?
23Τότε ὁ φορολόγος τοῦ Ἀρθασασθὰ βασιλέως ἀνέγνω ἐνώπιον Ραοὺμ βααλτὰμ καὶ Σαμψὰ γραμματέως καὶ συνδούλων αὐτοῦ· καὶ ἐπορεύθησαν σπουδῇ εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν Ἰούδᾳ καὶ κατήργησαν αὐτοὺς ἐν ἵπποις καὶ δυνάμει.
23Pois não era minha intenção investigar curiosamente os caminhos do alto, mas as coisas que acontecem diariamente diante de nós, porque Israel foi entregue como objeto de desprezo aos gentios. O povo que amaste foi entregue a nações ímpias. A Lei de nossos antepassados foi anulada, e as alianças escritas já não são respeitadas em lugar algum.
24τότε ἤργησε τὸ ἔργον οἴκου τοῦ Θεοῦ τὸ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἦν ἀργοῦν ἕως δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας Δαρείου βασιλέως Περσῶν.
24Passamos deste mundo como gafanhotos. Nossa vida é como vapor, e não somos dignos de alcançar misericórdia.
no verse 25 in this text
25Que fará ele então por seu nome, pelo qual somos chamados? Foi sobre essas coisas que perguntei.”
no verse 26 in this text
26Então ele me respondeu: “Se estiver vivo, verá; e, se viver muito, ficará admirado, pois o mundo se apressa rapidamente para passar.
no verse 27 in this text
27Ele não é capaz de suportar as coisas prometidas aos justos nos tempos futuros, pois este mundo está cheio de tristeza e enfermidades.
no verse 28 in this text
28Pois o mal sobre o qual você me perguntou foi semeado, mas sua colheita ainda não chegou.
no verse 29 in this text
29Portanto, se aquilo que foi semeado não for colhido e se o lugar onde o mal foi semeado não passar, o campo onde o bem é semeado não virá.
no verse 30 in this text
30Pois desde o princípio um grão de semente má foi semeado no coração de Adão. Quanta perversidade produziu até agora! E quanto ainda produzirá até chegar o tempo da debulha!
no verse 31 in this text
31Considere por si mesmo quanto fruto de perversidade um único grão de semente má produziu.
no verse 32 in this text
32Quando os grãos sem número forem semeados, quão grande será a eira que encherão!”
no verse 33 in this text
33Então respondi: “Até quando? Quando acontecerão essas coisas? Por que nossos anos são poucos e maus?”
no verse 34 in this text
34Ele me respondeu: “Não se apresse mais do que o Altíssimo; pois sua pressa é por você mesmo, mas aquele que está acima se apressa por muitos.
no verse 35 in this text
35As almas dos justos não perguntaram sobre essas coisas em suas câmaras, dizendo: ‘Até quando estaremos aqui? Quando virá o fruto da eira?’
no verse 36 in this text
36A elas respondeu o arcanjo Jeremiel: ‘Quando se completar o número dos que são semelhantes a vocês. Pois ele pesou o mundo na balança.
no verse 37 in this text
37Mediu os tempos por medida e contou as épocas por número. Não os moverá nem agitará até que essa medida se complete.’”
no verse 38 in this text
38Então respondi: “Ó Soberano Senhor, todos nós estamos cheios de impiedade.
no verse 39 in this text
39Talvez seja por nossa causa que o tempo da debulha dos justos esteja sendo retardado — por causa dos pecados dos habitantes da terra.”
no verse 40 in this text
40Ele me respondeu: “Vá até uma mulher grávida e pergunte-lhe, depois que se completarem seus nove meses, se seu ventre pode manter a criança dentro dela por mais tempo.”
no verse 41 in this text
41Então eu disse: “Não, senhor; isso não pode acontecer.” Ele me disse: “No Hades, as câmaras das almas são como o ventre.
no verse 42 in this text
42Pois, assim como uma mulher em trabalho de parto se apressa para escapar da angústia das dores, também esses lugares se apressam para entregar aquilo que lhes foi confiado desde o princípio.
no verse 43 in this text
43Então lhe serão mostradas as coisas que deseja ver.”
no verse 44 in this text
44Então respondi: “Se encontrei favor diante de você, se isso é possível e se sou digno,
no verse 45 in this text
45mostre-me também se resta mais do que já passou ou se a maior parte já ficou para trás.
no verse 46 in this text
46Pois conheço aquilo que passou, mas não sei o que virá.”
no verse 47 in this text
47Ele me disse: “Fique de pé à minha direita, e explicarei a parábola a você.”
no verse 48 in this text
48Fiquei de pé, olhei e vi passar diante de mim uma fornalha ardente. Quando a chama passou, olhei e vi que a fumaça permaneceu.
no verse 49 in this text
49Depois disso passou diante de mim uma nuvem carregada de água e derramou muita chuva acompanhada de tempestade. Quando a chuva tempestuosa passou, algumas gotas ainda permaneceram.
no verse 50 in this text
50Então ele me disse: “Pense consigo mesmo: assim como a chuva é maior do que as gotas, e o fogo maior do que a fumaça, também a quantidade que passou foi muito maior; restaram apenas as gotas e a fumaça.”
no verse 51 in this text
51Então orei e disse: “Você pensa que viverei até aquele tempo? Ou quem estará vivo naqueles dias?”
no verse 52 in this text
52Ele me respondeu: “Quanto aos sinais sobre os quais perguntou, posso falar em parte; mas não fui enviado para lhe falar sobre sua vida, pois não sei.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.